Feria. II. Penthecoſtes

quia circulum ventoꝝ quaſi claudit et ad ſe trahit. hiccompetit paci que omnes virtutes ꝑ appetitū ſui ad ſetrahit. quia omnia pace̓ exoptant. Ideo dicit Aug. lib.xix. de trini. Et dyoniſius. c. ix. de diui. nomi. Hec velut finis claudit circulum omnium virtutum ⁊ affectionum anime ⁊ psͣ. cxlvij. Qui poſuit fines tuos paceꝫ.Iſte quidem ventus infrigidat. quia pax iracundie atcenſionem reprimit. ⁊ ira cordi refrigeriū tribuit. Duodecimus ventus qui ꝓcedit ab aquilone dicitur boreas ab yꝑboreis montibꝰ a quibꝰ flat ⁊ hic competit modeſtie. qui ventus generat niuem que cadens pulcritudinem habet. ẜm illud Ecc̄i. xliij. Pulcritudinē candoris eius admirabit̉ oculus. Et modeſta exterioꝝ motuum hominū ꝯuerſatio redditur pulcra ⁊ grata oculisintuentiū vicꝫ qn̄ aliqͥs exteriores mores ſuos ſiue motus moderat̉ ẜm ꝯtinentiā ſuā ⁊ negocioꝝ ⁊ locoꝝ ⁊ aliarū ꝑſonarum. De hac dicit Ambro. li. j. de offi. Hec ēpulcritudo viuendi bene cōtinentiā cuicunqꝫ ſexui ⁊ ꝑſone reddere. hic ordo geſtoꝝ optimus. hic ornatus acomniū actionē accōmodus. Ex iſtis duodecim virtutibus aut fructibꝰ cognoſcit quilibet homo an venit adſe ſpirituſſanctus.¶ De eodem. Sermo. ij.Ic deus dilexit mūduꝫvt filiū ſuū vnigenitū daret Ioh̓. iij. Magi-ſter libro. xv. ꝓprietatū dicit de ꝓuincijs ꝙ īhybernia eſt quedā inſula in qua hoīes nō moriunt̉. ſꝫnimio ſenio affecti vt moriant̉ extra inſulam deferunt̉Et forte cauſa illius eſt bonitas aeris ⁊ nutrimenti. qꝛibi non eſt ſerpens nec rana nec aranea venenoſa q̄ inficere poſſunt aerem. ſꝫ tota terra adeo ꝯtraria eſt veneno. vt terra inde lata ⁊ ſuꝑ ſerpentes aſperſa eos punit⁊ occidit. ⁊ ſi buffones in hybernia deferant̉ ſtatim moriunt̉. Spiritualiter ꝑ hanc inſulam intelligit̉ patria celeſtis in qua nullus ibi exiſtens poteſt mori. Quia apocal̓. xxj. Neqꝫ mors erit ibi. ſꝫ ibi erit vita eterna. qd̓ teſtat̉ Auguſtinus li. ſoli. Ibi eſt eterna refectio. ꝑpetuadilectio. locunda poſſeſſio. trāqͥllitas ſine labore. leticiaſine merore. dies ſine nocte. vita ſine morte. Et Bern̄. īlibro de ꝯditione humane miſerie loquēs de illa patriadicit. ꝙ ibi eſt ſummū bonuꝫ. ſumma felicitas. ſummaiocunditas. vera libertas ꝑfecta charitas. eterna ſecuritas. ⁊ ſecura eternitas. verſus. Eſt ibi pax pietas bonitas lux virtus honeſtas. Gaudia leticia dulcedo vitaphennis. hec Bern̄. Ecce ꝙ in celi patria nō eſt morsſꝫ vita ꝑpetua. Sed qꝛ homo peccauit aliter niſi chriſtꝰmoreret redimi nō potuit: ſicut dic̄ Anſel. in li. cur deꝰhomo. ſuꝑ illud. Si nō pōt tranſire calix niſi bibam illum. Nō inqͥt potuit tranſire calix niſi biberet. non qꝛmortē vitare neqͥuerat. ſed qꝛ aliter mundꝰ ſaluari nopoſſet. Cū aūt xp̄s in celeſti patria ꝓ hoīe mori nō potuit. iō extra eam ꝑ paternā dilectionē ⁊ ſuū infinitumamorem delatus fuit in hūc mundū vt ſatiſfaceret moriendo. Ideo dicit beatus Bern̄. vbi sͣ. Filius cum eētin ſinu patris a regalibꝰ ſedibꝰ ꝓ aīa hoīs deſcendit. vteaꝫ de ptāte dyaboli liberaret. ⁊ de hoc dicūt verba heceuāgelij. Sic deꝰ dilexit mūdū. in qͥbꝰ duo tāgunt̉. Prmo dilectio pat̓nalis. ibi. Sic deus dilex. mūdū. Scd̓omiſſio filialis. ibi. vt filiū ſuū vnig. da. Circa qd̓ nota ꝙoīpotens deus ſuā dilectionē ad nos on̄dit in multis.Primo qͥdē in hoc ꝙ p̄uenit tarditatē noſtre beniuolentie. Iuxta illud. j. Ioh̓. iiij. In hoc apparuit charitas dei in nobis qm̄ filium ſuū vnigenitū miſit. deꝰ inmundū vt viuamus ꝑ ipſum. in hoc eſt charitas nō qͣſi nos dileximus deuꝫ. ſꝫ qm̄ ip̄e pͥor dilexit nos ⁊ miſitfiliū ſuum ꝓpiciationem ꝓ peccatis. Et qꝛ ipſe prior dilexit. dicit Berū. ꝙ dulcis deus eſt primus in acceſſu ⁊

vltimus in receſſu. Et ideo ꝯuenienter cor humanū exigit ſibi dari. iuxta illud ꝓuer. xiiij. Prebe fili mi cor tuum mihi. Sicut em̄ ipſe primꝰ eſt in acceſſu p̄ueniendvoluntatē vt ad deū ꝯuertat̉ ⁊ vltimus in receſſu. quiprimus natura ⁊ cauſalitate hō recedit a deo ꝑ pctm̄deus eū relinqͥt ſubtrahendo gr̄am. Ita cor hamannprimū eſt inter ꝑtes corꝑis qd̓ viuificat̉ ⁊ vltimum qd̓morit̉. In cuiꝰ figura dr̄ Exo. xiij. Sanctifica mihi omne primogenitū .i. cor humanū qd̓ inter mēbra hūanaprimogenitū dr̄. Et hoc ē qd̓ p̄cipit̉ Mat. xxij. Diligesdn̄m deū tuū ex toto corde tuo. Et dicit̉ notant̉ ꝓuerxxiij. Fili mi p̄be mihi cor tuū. Ubi nota ꝙ deꝰ exigitſibi cor humanū dari tripliciter. Primo vult ꝙ p̄beasſibi cor tuū liberaliter nō ꝙ mutues nec ꝙ vendas. qͥahoc nō liberaliter eſſet. Illi em̄ ſibi mutuant qui ſibi ſeruiunt ꝓ tꝑali ꝓſperitate ꝯſequenda. ⁊ qn̄ eius ſubtrahit̉ ꝓſperitas ſubtrahunt corſuū. Sicut ille de qͦ Dauid in psͣ. xlviij. Confitebit̉ tibi cuꝫ benefeceris ei. Illiaūt vendūt qui diligunt eū ꝓ mercēde. qͥ tantū de deocogitant quantū iam de beneficijs ab ip̄o ſe ꝑcepiſſe cognoſcunt. Primi .n. mutuāt ſub ſpecie futuri cōmodi.Scd̓i aūt vendūt ꝓ mercede accepta. De qͥbꝰ dr̄ Eſa.xxix. Populus iſte ore ſuo ⁊ labijs ſuis glorificat me coaūt eoꝝ longe eſt a me. Sed illi cor ſuū donant deo quimeram dei bonitatē ⁊ bn̄ficia ſpūalia cogitātes. necnō⁊ amore patrie celeſtis cor ſuū cuſtodiūt. ⁊ regenduꝫ inmanibꝰ dei ponūt. ⁊ illud exigit ſibi dari dicens. Prebefili mi mihi cor tuū. q. d. Fili mi ꝑ creationē p̄be ꝑ donationē. cor ꝑ dilectionē. tuū ꝑ cōpaſſioneꝫ. mihi ꝑ deuotionē. Scd̓o vult deus vt des ſibi cor tuū integraliter: Ciuxta illud prius allegatū. Diliges dn̄m deū tuū ex toto corde tuo. ⁊ ex tota aīa tua ⁊c̄. Eſt em̄ deus ſicut hōzelotipus qͥ nō dimittit vxori ſue alios diligere. Iuxtaillud Exo. xxxiiij. Noli adorare deum alienn: dn̄s .n. zelotes nomē eiꝰ. dn̄s em̄ emulator. Nec mirū ſi cor reqͥrit. qꝛ ipſe ſolus nos redemit. Auis generoſa cū diu volauerit ſe fatigando ⁊ predā ceperit: merito cor p̄de ſuerequirit. Chriſtus em̄ generoſus ille falco ꝓ te p̄da ſuacapienda volauit de celo in vteꝝ virginis. de virginisvtero in patibulū. de patibulo ad infernuꝫ. de infernoad mundū. de mundo ad celū. ⁊ ideo merito vendicatſibi cor tuū. Parare gͦ debemus ei cor noſtrū ſicut aui p̄dali ꝑatur cor prede ſue. Primo extrahit̉. lanat̉. ꝯprimitur ⁊ in ꝑtes diſcīdit̉. Sic moraliter extrahit̉ cor nr̄m ꝑpeccatoꝝ occultoꝝ recordationē. Iuxta illud psͣ. lxj. Effundite coram illo corda veſtra. lauet̉ ꝑ lachrymarū ſupinfuſionē. Hiere. iiij. Laua a malicia cor tuū vt ſaluafias. Cōprimat̉ ꝑ cōtritionē. qꝛ cor cōtritū ⁊ humiliatūdeus nō deſpiciet. Et ſanguis .i. pctm̄. exprimat̉ ꝑ ꝯfeſſionē. fac vt de corde tuo exeant cogitationes male. ſcꝫfurta ⁊ adulteria ⁊ alia que narrant̉ a ſaluatore Mat.xv. ⁊ tandem diſcindat̉ ꝑ penoſaꝫ ſatiſfactionē. ⁊ tuncdebet ſibi dari ꝑ deuotionē. Sicut ip̄e dn̄s petijt Iohelis. ij. Conuertimini ad me in toto corde veſtro. Tercovult deus vt des ſibi cor tuū ꝑpetualiter. Solent enimhoīes qn̄ volunt ſimpliciter ⁊ ꝑpetue aliqͥd dari alicuifacere ſibi chartam bene ſcriptam ⁊ poſtea illam ſignatſigillo. ⁊ tandē ponūt eū in poſſeſſionē ⁊ tenet. ⁊ tūc dedono ſuo ꝑpetuo eſt ſecurꝰ. Sic ⁊ nos facimꝰ deo chartam de corde nr̄o ſcribendo in illo mandata ac p̄ceptaſua. Iuxta illud ꝓuerb. vij. Scribe illam vicꝫ legem intabulis cordis tui. ⁊ iteꝝ ſicut canit̉. Audi iſrael p̄ceptadn̄i ⁊ ea in corde tuo qͣi in libro ſcribe. Et poſtea ſignetſigilio humanitatis .ſ. xp̄i qd̓ ſculptū fuit in multis locis ⁊ litteris in paſſione hoc applicemus ꝑ deuotam cōtēplationem mēti noſtre memoriā illiꝰ paſſionis. ⁊ hocdeuote cōmemorādo. Iuxta illud Can. viij. Pone meſicut ſignaculū ſuꝑ cor tuū. et tunc pone in ſcrinio. id emente vt ꝑ gratiam illic habitare dignet̉. Sicut opfa-

A