Sermo.XXVI.

tari. Et idem Bern̄. Tm̄ inquit ex motu cordis intellexi preſentiam eius. cepit em̄ euellere ⁊ deſtruere edificare ⁊ plantare rigare arida. illumīare tenebroſa. clauſa reſerare. frigida inflamare. ⁊ hoc mihi ſignū acceſſionis eiꝰ. Triſtis neceſſe ſit aīa mea donec iteꝝ reuertat̉zet recaleſcat cor meū. Quinto diſponit ad ſuſceptioneꝫſpūſſancti pctōꝝ euacuatio. ⁊ hoc fit ꝑ cōtritionem veram. ⁊ confeſſionem humilem. qꝛ tantus hoſpes mundus nō dignat̉ venire ad corda immunda. Si em̄ apesvirginee nolunt alphearia immūda inhabitare. ſꝫ ꝙͣcito efficiunt̉ fetida relinquunt ea qꝛ odores fetidos ⁊ fumos valde odiūt ⁊ fugiūt. ⁊ in rebꝰ odoriferis delectantur. vt dicit Areſto. xviij. de animalibꝰ. Si enim taxusforamen ſuum a vulpe ꝑ vrinā defedatuꝫ dimittit. necamplius reuertet̉ ad ip̄m. vt dicit Pli. in ſpe. na. li. viij.Multo magis ſpirituſſanctꝰ qͥ eſt mundiſſimus dedignat̉ ad peccatoreꝫ venire qͥ ē ex peccato fetidus effectꝰſed fugit ip̄m: ſicut figuratū eſt Gen̄. viij. ꝙ Noe miſitcolumbā de archa que cū nō inueniſſet vbi pes eius requieſceret ꝓpter inundationeꝫ aquarum reuerſa eſt adarcham. Per Noe intelligit̉ deus pater. ſed ꝑ colūba:intellige ſpūmſanctū. qꝛ legit̉ Math̓. iij. Cū baptizatꝰerat chriſtus in iordane a Iohanne aꝑti ſunt ei celi. qͥaineſtimabilis ſplendor factus eſt circa euꝫ ac ſi celo reſerato ſplendor eius infunderet̉ terris. vt dicit Uincen.in ſpecu. hyſto. li. viij. c. viij. Et vidit ſpiritūſanctuꝫ deſcendentem ſicut columbā venientē ſupra ſe. Et aſſimilat̉ ideo ſpūſſanctus columbe ꝓpter benignitatē. QuiaSapīe. j. dicit̉. Benignus eſt ſpūs ſapientie. Suꝑ quodicit holk. lect. vj. Ꝙ eſt benignus iuſtos exaudiendomalos reducēdo. ⁊ cūctos recte regendo. De primo inpsͣ. lxviij. Exaudi me domīe qm̄ benigna eſt miſericordia tua. De ſcd̓o ad Roma. ij. An ignoras qm̄ benignitas dei ad pnīam te adducit. De tercio Luc̄. vj. Benignus eſt ſuꝑ ingratos ⁊ malos. hūc benignū ſpiritumemittit pater de archa .i. de regno celoꝝ. iuxta illud verbuꝫ chriſti Ioh̓. xiiij. Paraclytus ſpūſſanctus quē mitet pater in nomine meo ille vos docebit oīa. ſed cū nōinuenit vbi requieſcit ꝓpter diluuiū aquarū .i. peccatorum reuertit̉ ad archam .i. ad celum. non em̄ immergebat ſe colūba aqͥs diluuij. nec ſpūſſanctꝰ vbi eſt dilnuiūpctōꝝ. Iō dr̄ Sap̄. j. Spūſſanctꝰ diſcipline effugiet fictum. ⁊ aufert ſe a cogitatōnibꝰ que ſunt ſine intellectuvbi ꝑ fictum intelligit Holk. lec. v̓. hypocritā ⁊ peccatorem. qͥ bonū pretendit exterius. ⁊ maliciā gerit interius. quē fugit ſpūſſanctus ⁊ ſimul effugiet cogitationeseius beſtiales ⁊ libidinoſas. Et inſuꝑ talis qͥ ſic repellitvl̓ fugat ſpūmſanctū a ſe nō manet impunitus. Quiadicit̉ Sap̄ .j. ꝙ corripiet̉ a ſuꝑueniente mentis iniquitate .i. ꝓpter iniquitatē que eius ꝯſcientiaꝫ opprimat ſic̄onus graue. Sexto ad ſuſceptionem ſpirituſſancti diſponit corꝑis afflictio. ⁊ hoc fit ꝑ ieiuniū. qꝛ apl̓i vt merent̉ acciꝑe credunt̉ hoc tꝑe ante aduentum eius ieiunaſſe qd̓ poteſt patere ex verbis chriſti. Math̓. ix. Nūquid pn̄t filij ſponſi lugere ꝙͣdiu ſponſus cū eis ē. q. d.noͣ. venient aūt dies cū auferet̉ ab eis ſponſus tūc ieiunabunt. ideo ꝓpter ieiuniū meruerūt acciꝑe ſpūmſanctum. neceſſe ē em̄ vt nos ꝑ ieiuniū caſtigemus qꝛ ſpūſſcūs ignis eſt ⁊ nos ſumus quaſi lignū. iuxta illud Psͣ.j. Erit tanꝙͣ lignū qd̓ plantatū eſt ſecus decurſus aqͦrū⁊c̄. Scimus aūt ꝙ cū ligna exiccant̉ ⁊ humiditates inillis cōſumunt̉ apta fiunt ad ſuſceptionē ignis atqꝫ flame. ita hoīes cū ꝑ ieiuniū exiccant̉ ⁊ humiditates peccatoꝝ in eis ꝯſumuntur ad ſuſceptionē ſpūſſancti adaptāt̉. Iō dic̄ Guih̓. in rōnali di. li. vj. de ieiunio. Licet adie reſurrectionis vſqꝫ in diē penth. nō indicāt̉ ieiuniain vigilia tn̄ penth̓. eſt bene ieiunandū vt ꝑ ieiuniū mūdati ſpm̄ ſuſciꝑe mereamur ſanctum. Et certe hec vigilia nō de ꝯſilio. ſed de ſtatuto ⁊ mandato eccleſie eſt ieiuTnanda. Septimo diſponit ad ſuſceptioneꝫ ſpirituſſan-

cti hoīm ꝯcors ꝯgregatio. qd̓ patet ex illo Act. ij. Cumcōpleti eēt dies penthecoſtes erāt om̄s diſcipuli parit̓in eodē loco qꝛ erant vnanimes ⁊ cōcordes. Et ꝓptereafactus eſt repēte de celo ſonus aduenientis ſpūs vehementis ⁊cͣ. Seqͥtur. Repleti ſunt oēs ſpūſancto. ita etnos ſi ſpūmſctm̄ volumus acciꝑe odiū ſiue diſcordiamdebemus a nobis remouere ⁊ cōcordes eſſe. Sicut em̄ſpūs hoīs nō viuificat mēbra niſi fuerint vnita. ſic necillos in myſtico corꝑe eccleſie ſpūſſanctus viuificat quiſunt ꝑ diſcordiā ſeꝑati. Sed ſolū illos qͥ ſunt ꝑ ꝯcordiācongregati vel adunati. ſicut etiā ignis ꝑ diuiſionē extinguit̉. Sic ſpūſſanctus qͥ ignis eſt ꝑ diſcordiā effugatur. qꝛ ſolū in pace factus eſt locus eiꝰ. vt inqͥt psͣ. lxxv.Ideo dicit Greg. in paſto. Sicut nihil eſt p̄cioſius deovirtute dilectionis. ita nihil eſt deſiderabilius dyaboloextinctiōe charitatis. Et Bern̄. dicit. Parū timet dyabolus vigilantes. ieiunātes aut cōtinētes. qꝛ de iſtꝭ oībus multos traxit in laqueū ruine. ſꝫ ꝯcordes ⁊ vnanimiter viuentes in domo dn̄i ꝯiūcti deo ⁊ ſibi ꝑ vinculum charitatis. hi dolorē. hi liuorē. hi timorē dyabolo inferunt. hec Bern̄. Et ſicut cōcordia dyabolo diſplicet.ita placet ſpūiſancto. iuxta illud Ecc̄i. xxv. In tribꝰ bn̄placitū eſt ſpūi meo que ſunt ꝓbata corā deo ⁊ hominibus. ꝯcordia fratꝝ amor ꝓximoꝝ vir et mulier ſibi bn̄ꝯſentientes. Octauo ⁊ vltimo diſponit ad ſuſceptionēſpūſſancti cōtēplatio. qd̓ pꝫ ex illo. qꝛ cū eſſent diſcipuli in ſuꝑiori cenaculo qd̓ erat Nicodemi ⁊ erat illd̓ ſtratū cenaculū in qͦ cenā cū xp̄o manducauerūt. tūc receperūt ſpiritūſanctū in ſignū ꝙ illi qͥ volūt reciꝑe ſpūmſanctū debent ꝯtemplatione cor leuare ſurſum. iō hortat̉ nos apl̓s ad ꝯtēplatōnē celeſtiū ad Col̓. iij. Si ꝯſurrexiſtis cū chriſto. que ſurſum ſunt querite .i. bona celeſtia deſiderate vbi chriſtus eſt in dextera dei ſedens.hic conclude.Vantū ad ſecundū tangit̉ ſpūſſancti datio cumdicit̉. ſpūſſanctꝰ cecidit ſuꝑ om̄es qͥ audiehāt verbum. dicit hugo in dyda. li. iiij. Uentus ſedulus ſi ꝑflauerit ip̄am terrā ꝯflat vt hoc anno fertilitas ꝯſequat̉.Et rō qꝛ pͥoros terre aperit vel a terra tunc omnes ventos emiſit. Moraliter ꝑ terrā ſignificant̉ hoīes. generaliter em̄ pn̄t omnes hoīes vocari terra. vt dic̄ holk. lect.ij. Tū qꝛ de terra ſuā originē ſūt ducētes. Iuxͣ illd̓. Oēsgētes de terra ⁊ ſole ſt̓ vnde creatus eſt adā. tū qꝛ ſuntterrā inhabitātes. ſicut teſtat̉ in psͣ. cxviij. Incola egoſum in terra. Tū qꝛ ex terra ſunt exeuntes. Iuxta illudEcc̄i. xvij. Omnis homo ē terra ⁊ cinis. Tum qꝛ ſuntin terrā reuertentes. Ecc̄i. xl. Que de terra ſunt in terrāreuertunt̉. Spūaliter aūt vento aſſimilat̉ ſpirituſſctūsꝓpter tria. Primo ꝓpter originē occultam. De qua Io.iij. Spiritꝰ vbi vult ſpirat ⁊ vocē eiꝰ audis ⁊ neſcis vn̄veniat aut qͦ vadat. Et hoc Chriẜ. exponit de vento. ⁊tāgit dominꝰ primo venti poteſtatem cum dicit. Spiritus vbi vult ſpirat .i. flat quo vult. Et ſi dicas ꝙ ventus non habet voluntatem. dicendum ꝙ voluntas ſumitur ꝓ appetitu naturali qui nihil aliud eſt ꝙͣ inclinatio naturalis. Secundo tangit venti iudiciū. cum dicitUocem eius audis .ſ. ex ꝑcuſſione ad aliud corpꝰ. Tercio ponit eius originē cum concludit. et neſcis quo vadat. Et ſi obijceret quis ꝙ de quolibet vento ſcimusvnde veniat aūt quo vadat. Nam auſter venit a meridie ⁊ vadit ad aquilonē. boreas venit ab aquilone ⁊ vadit ad meridiē. ⁊ ſic de alijs. Reſponder̉ poteſt. ꝙ pͥncipium venti poteſt fieri dupliciter. Primo modo ī generali ⁊ hoc modo ſcitur ꝙ auſter venit a meridie. ⁊ vadit ad aquilonem. Alio modo in ſpeciali. ⁊ hoc mō neſcitis vnde venit. id eſt. a qua plaga determīate incipiat aut quo vadat. id eſt ad quam plagam determinateterminet̉. Sic eſt de ſpūſancto de quo ī generali ſcimꝰvnde venit. quia de patre ⁊ filio venit. Quod ꝓbat magiſter libro. jͣ. ſenten. di. xj. c. j. Hic inqͥt dicendū ē ſpiri Z