Feria. II. Penthe.

ficandū. Spāliter tn̄ hoc attribuit̉ ſpūiſancto. qꝛ ip̄e eſtamor vel dilectio eiꝰ quo vnimur deo ⁊ ip̄e nob̓. Quiadicit Bern̄. in ſer. penthe. Sicut pr̄ ⁊ filiꝰ vnū ſunt. ſic ⁊nos ꝑ ſpm̄ ſctm̄ ſumꝰ in ip̄is. ⁊ in hac vnione ꝯſiſtit ſanctificatio nr̄a. Sꝫ hoc ꝑpendēs dyabolus ꝙ ꝑ auditōꝫ.ſ. verbi dei ſuſcipimꝰ ſpm̄ſctm̄. ⁊ ꝑ ſpm̄ſctm̄ deo patri ⁊filio vnimur ⁊ ſctīficamur. iō multos ſubtrahit ab auditōe verbi dei. Qd̓ ꝓbat ex illo geſto romanoꝝ. Nā legit̉ ꝙ quidā imꝑator tyberiꝰ melodiā multā dilexit. accidit aūt vnā dierū ꝙ cū ad venandū ꝑrexiſſet quādā cytharā in tanta dulcedine audiuit ꝙ quaſi extra ſe raptꝰad locū melodie eqͥtauit. cunqꝫ ad locū veniſſet quādāaquā reſpexit ⁊ iuxta aquā quidā pauꝑ ſedebat qui cytharā manu tenebat. de iſta cythara ꝓceſſit tanta melodia ꝙ imꝑator oī gaudio repletus eſt. Cunqꝫ imꝑatoreū interrogaſſet. ait ille. dn̄e ꝑ viginti annos ⁊ ampliusiuxta illā aquā manſi. ⁊ dedit mihi deus tantā grām incythara ꝙ qͣꝫcito chordas tetigero tanta erat melodia:ꝙ piſces iſtius aque ad hamū meū veniūt ꝑ quos meip̄m ſuſtineo totā die. Sꝫ heu infra paucos dies ex aliaꝑte aque venit quidā ſibilator qͥ cū tanta dulcedine ſibilat ꝙ piſces me dimittūt ⁊ ad eū veniūt ⁊ vadūt. Et qꝛeſtis dn̄s ⁊ imꝑator totius terre ꝯtra ſibilatorē mihi auxiliū p̄bete. Cui imꝑator. Chariſſime in hoc vnico poſum te iuuare habeo hamū aureū illū tibi dabo. ⁊ in ſūmitate virge hunc liges ⁊ deinde cytharā ꝑcuties adcuius tactu piſces mouebunt̉. ⁊ ſtatim ꝑ hamū ad terrā eos trahe. ⁊ ſic ſibilator de loco recedet cū cōfuſione.Spūaliter ille imꝑator eſt xp̄s cuiꝰ imperiū ſuꝑ hūeruꝫeius Eſa. ix. Hic valde diligit melodiaꝫ cythare. Pecytharā intellige ſuauitatē locutōis p̄dicantis. Iuxta illud. j. Reg. xvj. Pſallebat dauid cythara ⁊ refocillabatur ſpūs Saul. qꝛ per dulce verbū p̄dicantis recreaturſpūs audientis. Et qꝛ dixit xp̄s. Dulce verbū p̄dicātiūillud in certo equo hūanitatis eqͥtauit in hunc mundūqui ꝑ aquā intelligit̉ qꝛ tribulatōe eſt plenus. circa hūcinuenit quendā cytharedū ꝑ quē intellige vno mō beatū iohānē baptiſtā de quo canit̉. Cytharā carnis ꝑcuſſit in domo dn̄i. de hac cythara ꝓceſſit dulcis melodia:cū p̄dicabat Math. iij. Pnīam agite appropinquabit.n. regnū celoꝝ. ⁊ ꝓpter hanc dulce voce multos traxitde aquā huiꝰ mūdi. piſces .i. hoīes ꝯuertit ad deū. quiadicit Math. iij. Tunc exibat ad eū oīs hieroſolyma etoīs turba ⁊ baptizabant̉ ab eo in iordane ꝯfitentes peccata ſua. Uel alio mō ꝑ pauperē cythariſtā intelligiturvniuerſitas p̄dicatoꝝ qͥ debent eē pauꝑes. qꝛ pͥmis p̄dicatoribꝰ .ſ. apl̓is dixit xp̄s Math. x. Nolite poſſidereaurū. hic ſedent circa aquas ſacre ſcripture eam priusaddiſcēdo. deinde tangūt cytharā ppl̓is p̄dicādo. Sicqꝫ multos de mari huiꝰ mundi extrahētes in portu ſalutis eos ponūt .ſ. his diebꝰ principal̓r cū p̄dicator incipit p̄dicare ⁊ tāgere cytharā ſacre ſcripture. Sibillatorille dyabolus incipit etiā ſibillare tādulciter ꝙ quaſi ꝑtē maiorē ſubtrahit a p̄dicatōibus. Quoſdā v̓o trahitad forū vt in mulieribꝰ pulcris ad eccīam euntibꝰ delectent̉. Alios allicit ad tabernā. vt vino ⁊ ceruiſia adimpleant̉. Nōnullos ducit ad amenitatē pratoꝝ vt roſiscoronent̉. Reliquos v̓o ad amaſias vt cū eis colloquētur. Et qͣꝫtū ad primos dicit̉ Sap̄. ij. Uenite vtamurbonis ⁊ fruamur creatura tanqͣꝫ in iuuentute celeriter.Ꝙͣtū ad ſcd̓os dic̄ .n. vino p̄cioſo ⁊ vngenutis uos impleamus. Ꝙͣtū ad tercios: Nō inquiūt. pretereat nosflos campi. coronemꝰ nos roſis anteqͣꝫ marceſcāt. Quoad quartos dic̄. Ubiqꝫ relinquamꝰ ſigna leticie noſtroqm̄ hec eſt ꝑs nr̄a. quaſi dicerēt. nihil plus habere poſſumꝰ de bonis eternis. ideo bn̄ pōt coqueri p̄dicator ꝙhoīes eum dimittūt. ⁊ poſt dyabolū vadūt. petat ergop̄dicator auxiliū a deo patre vt ſibi grām loquēdi dirigat ⁊ ppl̓m inſtruat. qꝛ dicit Haymo ſuꝑ Math. Niſigratiā dei aſſit cordi auditoris ocioſus eſt ſermo oīs do

ctoris. Cunqꝫ ſic petierit auxiliū p̄dicator a deo tūc datſibi hamū aureū .i. ſpm̄ſctm̄ mediante cuius grā ppl̓odocet̉ ⁊ in ſermōe eius retinet̉. Quia dicit Chryſo. ſuMath. Niſi gratia ſpūſſancti intus nos doceat liguanr̄a exterius inuanū laborat. Scd̓o ad ſuſceptōeꝫ ſpuſancti diſponit dilectio. Quelibet .n. res cogandet ſibi ſimili. Et ſpūſſanctꝰ amor eſt vel dilectio. vt dicit Gregoin omel̓. igit̉ vbi eſt dilectio ibi eſt ſpūſſanctꝰ. Spn̄s acſanctꝰ ignis. qꝛ dicit glo. ſuꝑ illud. Ignē veni mittere interrā Lu. xij. Ignis hꝫ quattuor naturas. vrit. purgitcalefacit ⁊ illumīat. Sic ſpūſſanctꝰ vrit pct̄a. purgat corda. torporē excutit. ⁊ ignorantiā illuminat. Ignis etiaꝫcorporeus inuiſibilis eſt in ſua natura. Sꝫ aſſumpto aliquo corꝑe videt̉ diuerſi coloris apparēs ꝑꝑ materias inquibꝰ ardet. Sic ſpūſſanctꝰ videri nō pōt niſi ꝑ creaturas in quibꝰ oꝑat̉. hec glo. Et qꝛ ſpūſſanctꝰ ignis ē. Videmus ꝙ ignis latere nō pōt quin erumpat vel extinguat̉. Sic dilectio vbi ē ibi erupit in opus vel extingutur in ſeip̄a. Et hoc eſt qd̓ dicit Greg. Dilectio oꝑat̉ magna ſi eſt. Et ſi oꝑari renuit dilectio nō ē. dicit .n. ſic. nūqꝫ eſt amor dei ocioſus. oꝑatur .n. magna ſi eſt. ⁊ ſi opari renuit: amor nō eſt. Et nota ꝙ dilectio q̄ diſponit adſuſceptōeꝫ ſpūſſancti eſt tam dilectio dei ꝙͣ ꝓximi. qꝛ dicit̉ .j. Ioh̓. iiij. Hoc mādatū habeamus a deo vt qui diligit deū diligat ⁊ frēm ſuū. ⁊ qui nō diligit frēm quemvidet. deū quē nō videt quō pōt diligere? Et illud mādatū habet̉ Ioh̓. xiij. Mandatū nouū do vobis vt diligatis inuice. Suꝑ quo dicit Aug. ponēdo exempluꝫ.Quis eſt inquit qͥ dicit. diligo imꝑatorē. ſed odio legeꝫſuā. Imꝑatoris nr̄i lex eſt mandatū nouū do vobis vtdiligatis inuicē. Si ergo dicit te deū diligere mandataeius obſerua ⁊ frēm tuuꝫ dilige. Si aūt frēm odis quōdeū diligis cuius mandata ꝯtemnis? Nā legit̉ in vitabeati Ioh̓is euangeliſte ꝙ cū ip̄e deueniſſet ad vltimāſenectutē ⁊ vix int̓ diſcipuloꝝ manus ad eccīaꝫ deferreret̉ cū nō poſſet plura verba dicere ad quēlibet paſſumdicebat. Filioli diligite alterutrū. Tandē diſcipuli ⁊ fratres qͥ aderant audientes ꝙ eadē verba ſꝑ dixerat dixerunt. magiſter hoc nobis ſemꝑ loqueris?: rn̄dit qꝛ p̄ceptū dn̄i eſt ⁊ ſi hoc homo ſoluꝫ facit ſufficit. Nam legit̉etiam Actu. ij. ꝙ diſcipuli poſt dies. l. qn̄ erant inuiceꝫconiuncti ⁊ vniti ſpm̄ſanctū acceperunt. Sic etiā xp̄iani fideles cupientes acciꝑe ſpm̄ſanctū complere debētdies penthecoſtes per mandatoꝝ dei obſeruatiōem vtſint oēs pariter in vnum per dei ⁊ ꝓximi dilectōem ꝓculdubio venit eis ſpūſſanctus. Tercio ad ſuſceptōemſpūſſancti diſponit cordis corꝑiſqꝫ hūiliatio. Quia dic̄deus pater Eſa. vlt. Suꝑ quē requieſcet ſpūs meus? etrn̄det. ſuꝑ humilē. Ideo legit̉ Gen̄. xviij. ꝙ dn̄s apparuit abrae in cōualle mambre. Cōuallis mambre eſt duplex hūilitas cordis ⁊ corꝑis. Interp̄tat̉ aūt mābre claritudo. qꝛ in hac hūilitate duplici claritate videt̉ deusſpūſſanctus. Ideo dicit Bern̄. Suꝑbo oculo ⁊ inſatiabili corde deus nō videt̉ ſincero corde. Qd̓ ptꝫ de diſcipulis qͥ erant hūiles ꝙ ptꝫ ex eo ꝙ erant ſedētes ⁊ receperunt oēs ſpm̄ſanctū. Iuxta illud. Repleti ſunt oēsſpūſnncto. qꝛ dicit pſal. ciij. Qui emittis fontes in ꝯualibꝰ. glo. i. dona ſpūſſancti das hūilibꝰ. Quarto diſponit ad ſuſceptōem ſpūſſancti or̄o. Nam orōne dilectuseſt aduocandus tenendus ⁊ reuocandus. Iuxta illudpſal. xcviij. Os meū aperui ⁊ attraxi ſpm̄ .ſ. ꝑ deuotiōeꝫvel orōem deuotam ⁊ attraxi ſpm̄. Unde dicit Bern̄.ſuꝑ Canti. Dicam verbum dei deum ſponſum anime⁊ venire ad aīam. Et iterum dimittere eam tm̄ vt ſenſu anime non verbi motu iſta fieri ſentias. verbigratiarum ſentiat grām agnoſcat pn̄tiam. Cum v̓o non abſentiam intelligat. ⁊ rurſum patientia querit verbo abeunte vna interim ⁊ cōtinua anime vox eſt .ſ. orō ad cōtinuū deſideriū eius. ideo ſubtraxit ſe vt auidius reuocaretur teneret̉ fortius p̄teriens teneri vult abiēs reuo-