Sermo.XXVI.

ſolum terrena feruenti deſiderio cōcupiſcūt. verūetiameis aſſequēdis tanto ſtudio aſſiſtunt ꝙ nō aduertunt:vtrū eas iuſto vel iniuſto ex titulo ꝯſequantur. ⁊ iſta cūpiditas ſummū tenet gradū peccati mortalis. Talibꝰẜm Aug. nunꝙͣ ex quacūqꝫ ꝯtritiōe pctm̄ remittit̉ niſiablata ẜm facultatē reſtituant. Et ponit̉. xiiij. q. vj. ca.Si res. Si res aliena ppter quā pctm̄ eſt reddi pōt ⁊ nōreddit̉ penitentia nō agit̉ ſed ſimulat̉. Si aūt veraciteragit̉ nō remittit̉ pctm̄ niſi reſtituat̉ ablatū ſi reſtitui pōt⁊ ſunt verba Aug. in epl̓a ad macedoniū. Scd̓o ſe occultat ſub ſpecie pietatis qd̓ maxīe apparet in illis qͥ credūt ꝙ ꝑꝑ nihil appetāt tꝑalia niſi vt habeāt vn̄ ſuiſ paupibꝰ vl̓ ſuis cognatis indigentibꝰ vl̓ etiā eccleſijs vberius ꝓuideant. ⁊ ſub hoc p̄textu multi cuꝫ magna auiditate ſuꝑflua cōgregant. ⁊ in illud vitiū ſimil̓r inciduntVtria genera hoīm. Primi qͥ nō ſolū res ex auaricia iniuſte acqͥrunt. verū etiā acquiſita male ⁊ ꝓdigaliter cōſumunt. puta in voluptitatibꝰ in pompis ⁊ hmōi. Secūdi ſunt ꝑſone eccīaſtice ⁊ religioſe qͥbꝰ ꝓ tanto crines radunt̉ in capite vt ꝑ hoc deſignet̉ ꝙ mēs ip̄oꝝ ꝑ feruēsdeſideriū libere dꝫ eleuari in deū ⁊ nequaꝙͣ deprimi adhec tꝑalia. ⁊ ſi tꝑalibus augēdis intēdāt vltra qͣꝫ neceſſitas exigit vel ip̄oꝝ ſtatus requirit totiens graui diſpēdio ſalutis ſe exponūt. Tertij ſunt qͥ nō ſolū res tꝑalescupide cōquirunt. verūetiā ip̄as cupide ꝯſeruant. Tertio auaricia ſe fingit ⁊ occultat ſub ſpē liberalitatꝭ quodapparet in illis qͥ ſub ſpecie curialitatis ⁊ ficte liberalitatis intentōe cupida largiūt̉ alijs vt ip̄is poſtmodū maiora redonent̉. quidā etiā ſe occultant ſub ſpē pauꝑtatqd̓ apparet in illis qui fiunt pauꝑes mīora in ſeculo dimittēdo vt in religione diuitiarū maiora obtineant velmelius viuant. illud fictū fugit ſpūſſanctꝰ. ideo fugien̄dū eſt ⁊ vincendū ꝑ donū pietatis. que mouet tribuendum ꝓpter deū. ⁊ non cupide reſeruandū. Narrat Iulius ſextus ſtategramaton. li. j. c. iiij. Qd̓ cum Cimiliuspaulus lucanus iuxta litus anguſto jtinere exercitumduceret. ⁊ Tharentini ei claſſe inſidianti agmen eiꝰ ſcorpionibꝰ ſunt aggreſſi captiuis latera euntiū obtexit. qͦrū reſpectu hoſtiū inhibuerat tela. iſto mō moral̓r. Siſi diuites tela demonū vel etiā vltiones diuinas euādere volunt ponant iuxta latus ſuū pauꝑes nutriendo ⁊eis el̓ynas dando ⁊ circūdent latera ſua pauꝑibꝰ quibꝰfrequēter parati ſunt nocere. ⁊ demones ceſſabunt vlciſcendo. vt dicit Hol. lec. cciij. Sexta gens dicit̉ Iebūſeus. que interp̄tat̉ p̄ſepe ⁊ ſignificat gulaꝫ. ⁊ ſuadet homini ſꝑ ad preſepe ſtare. ſicut aſinus vel iumentū. ⁊ iſteetiam fingit ſe occultando ſub tribꝰ. vt habet̉ ſupra dn̄ica quarta. ſer. j. xiiij. F. Sed tale fictū fugit ſpūſſanctusideo ꝑ donū ſcientie eſt fugiendū ⁊ vincendū. qua ſciamus viuere tꝑate. Iuxta illud apl̓i ad Phil̓. iiij. Scioabundare ſcio ⁊ penuriā pati. Septimus ppl̓s diciturpherezeus qͥ interp̄tat̉ diſſeminās t̓rā ⁊ ſignificat luxurie illecebris deditu. qui illicite ſeminat ſemen ſuū. ⁊ metit in pn̄ti momētaneā delectatōem. in fine v̓o eternampenā. Iuxta illud ad Gal̓. vj. Qui ſeminat in carne decarne quoqꝫ ⁊ metet corruptōem. Iſta quideꝫ luxuriaetiā occultat ſe ſub triplici ſpē virtutū. vt patuit. sͣ. ſer.xiiij. H. Sꝫ hoc fictū etiā fugit ſpūſſanctus. iō fugandū eſt ⁊ vincendū ꝑ ſeptimū donū ſapientie .i. ꝑ ſaporēccleſtiū quibꝰ guſtatis vileſcit oīs dulcēdo carnalis. Iuxta illud Greg. Guſtato ſpū deſipit oīs caro.¶ Feria ſecnda Penthecoſtes. Sermo. j.Oquente Petro verbahec cecidit ſpūſſanctus ſuꝑ oēs qui audiebātverbū. Ita ſcribit̉ in epl̓a hodierna. Et habeAtur Actu. x. Conſuetudo eſt hoīm in aliqua cōitate cōmorantiū ſꝑ in curijs regū vel alioꝝ p̄latoꝝ ſuū habere

aduocatū vt cū ab aduerſarijs impugnēt̉. ille ꝓ eis aduocet ⁊ cās ip̄oꝝ apud reges vel p̄latos fideliter tractet⁊ ꝓ eis interpellet. Sic ſpūal̓r xp̄iani homīes in cōitateeccīe ſancte ſil̓ cōmorātes ꝯtinue impugnātur a tribushoſtibꝰ dyabolo mūdo ⁊ carne. quoꝝ quilibet hoſtiumpugnat duplici manu. vt patuit. sͣ. ſer. xxj. B. ideo hn̄taduocatū ſuū in curia ſummi regis dei patris ⁊ prelatinoſtri vicꝫ ſpm̄ſanctū. qui Ioh̓. xiiij. dicit̉. Paraclytusqd̓ idem eſt ꝙ aduocatus vel cōſolator qꝛ ipſe poſtulatꝓ nobis gemitibꝰ inenarrabilibꝰ. vt dicit Roma. viij.Qd̓ intelligendū eſt ẜm Aug. nō ꝙ ſpūſſanctus anguſtet̉ vel gemat. Sꝫ ꝙ gemere nos facit inſpirando nobis gemendi affectu. ⁊ ſic qd̓ ip̄o monēte nos facimusip̄e facere dicit̉. Sicut dies dicit̉ leta qn̄ nos letos facitẜm glo. Itaqꝫ ſpūſſanctꝰ aduocatus nr̄ eſt apud patrē⁊ in corde patris ſubſtantial̓r. Sed eſt in cordibꝰ nr̄isactualiter. poſtulat ergo ꝓ nobis in patre. ⁊ poſtulat ꝓnobis ī nobis. ſed aliter ⁊ aliter. In nobis poſtulat qn̄nobis poſtulandi affectū inſpirat. Sed in patre poſtulat qn̄ hoc qd̓ poſtulamꝰ idē ip̄e donat. ⁊ hunc ſenſumexplicat. b. Bern̄. in ſermone de feſto penthe. tractansallegatū verbū. ip̄e inquit ſpūſſanctus poſtulatꝭ ꝓ ſanctis gemitibꝰ inenarrabilibꝰ. ⁊ hoc in corde nr̄o. Sꝫ qͥdin corde patris. ſicut in nobis interpellat ꝓ nobis? ita īpatre delicta cōdonat cum ip̄o patre aduocatus noſterin cordibꝰ nr̄is. Ad patrē dn̄s noſter in corde pr̄is. itaqꝫ qd̓ poſtulamꝰ ip̄e donat qͥ donat vt poſtulemꝰ. Et ſicut nos erigit pia quadā fiducia. ita deū īclinat ad nosmagis mīa ſua. hec Bern̄. Et ſic ptꝫ ꝙ ſpūſſanctus eſtaduocatus noſter ꝓ nobis pie poſtulando. ⁊ nihilominus eſt cōſolator nr̄ deum ad nos miſericorditer inclinando. Qd̓ etiā aliter pōt ſic ꝓduci. Aduocatus noſtereſt ſpūſſanctꝰ in corde inquantū p̄ponit aīe diuinā iuſticiam vt incutiat timorē. Et ex alia ꝑte ꝓponit aīe culpāꝓpriā vt incitet ad dolorē. Sꝫ iſte aduocatus ē ꝯſolatoretiā qꝛ nūqͣ dimittit aīam deſolatā. iō vt tēꝑet rigoremdiuine iuſticie ꝓponit aīe diuinā mīam vt erigat eaꝫ adſpem ⁊ vt tēꝑet dolore culpe ꝓponit grām. ⁊ ſic in aīa relinquit pacē ⁊ gaudiū. Et he ſunt qͣtuor affectōes quasinfundit ſpūſſanctꝰ ꝓpter qd̓ appellat̉ paraclytus .i. aduocatus qui cām ſtrenue ꝓ ꝑte ſua poſtulat. qͥ rigorē iudicis mitigat. qui cauillatōes ꝑtis aduerſe .ſ. dyaboli annihilat ⁊ qui cām ꝑditam reꝑat ⁊ reformat. talis eſt iſtenr̄ peritiſſimus aduocatꝰ quare eſt merito ad nr̄am cāꝫinuocādus dicit. Ueni ſancte ſpūs ⁊cͣ. Et ſic inuocatꝰeſt hodie ꝑ ſanctū Petrū vt eēt aduocatꝰ gentiliū vt dicant verba p̄miſſa loquēte Petro verba hec. cecidit ſpirituſſanctus ⁊cͣ. In quibꝰ verbis duo p̄cipue tangunt̉Primo feruens petri p̄dicatio. ibi Loquēte petro verba hec. Scd̓o ſpūſſancti datio. ibi Cecidit ſpūſſanctusſuꝑ oēs. Circa primū eſt notandū dicit Grego. nubes⁊ſuis guttis terrā rigat. ſꝫ irrigādo ſe conſumit ⁊ dū aliahumectat ſe diſſoluēdo annihilat. Spūaliter ꝑ nubesintelligunt̉ pctōres. Iuxta illud Eſa. lx. Qui ſunt hi qͥvt nubes volant. Illi inquā irrigant terrā aridā cordishūani infundēdo pluuiā ꝑ quā intellige ſpūſſancti gratiā. qꝛ dum p̄dicator aquā ſcripture ſacre fundit interiꝫſpūſſanctus ſua gratia corda audientiū irrigat ſicut patet in epiſtola hodierna cum Petrus p̄dicaret gentibꝰdicens. In v̓itate comperi qm̄ nō eſt ꝑſonarū acceptordeus ⁊ diſcernens inter gentes ⁊ iudeos qͣꝫtum ad vitāeternam. Sed in omni gente qui timet deum ⁊ facit iuſticiā acceptus eſt illi ⁊cͣ. Et cū hec ⁊ alia verba loqueret̉cecidit ſpūſſanctus ſuꝑ oēs ⁊cͣ. Ex quo ptꝫ qd̓ ad ſuſceptōem ſpirituſſancti primo ⁊ principaliter valet multūverbi dei auditio ⁊ retentio. Iuxta illud Ioh̓. xiiij. Siquis diligit me ſermonē meū ſeruabit. ⁊ pater meus diliget eum. ⁊ venimus ad eū ⁊ manſionē apud euꝫ faciemus. In quo verbo habemꝰ ꝙ ꝑ retentōem v̓bi dei etnō ſolū auditōem tota trinitas venit ad animā ſancti-