In die Penthe.

minuit. ⁊ iō ſibi congaudere dꝫ in bonis ſibi diuinituscōceſſis. Ad curandū ſecundā ſpēm inuidie ſe occultātem ſub ſpecie fraterne dilectōis remediū in hoc ꝯſiſtit.ꝙ homo cōmunē amorē habeat ad oēs bonos ⁊ diligeter fugiat oēm amorē ſingulare̓ ⁊ priuatū ac oēm acceptōem ꝑſonarū. ⁊ ꝙ ꝑ ſuū amorē ad nullū ſe inclinet niſi inquantū ꝑ hūc ad eternā beatitudinē dirigi poterit⁊ iuuari. qꝛ ꝑ hoc oīno excludit oē odiū qd̓ ſe occultarecōſueuit ſub ſil̓ata ſpecie ficte dilectōis fraterne. Ad cūrandū aūt ⁊ fugandū terciā ſpēm inuidie que occultatſe ſub ſpecie amoris hūane ſalutis ꝯſideret. ꝙ ſi ip̄e maius bonū in ſe haberet qͣꝫ ſit illud de quo inferre ſolet ꝓquanto timeret hoc eſſe impedimētū ſue ſalutis. an tuſibi videat̉ ꝙ illo bono vti poſſit ſine ſue ſalutis diſpendio. ⁊ cū hoc inuenerit ⁊ ſi de hoc fratri inuidet. tūc certus ſum ꝙ talis ex fomite odit ꝑſonā ⁊ nō odit vicium.⁊ iſta inuidia potiſſime ꝑ hoc expellit̉ ꝙ homo ſinceredeſideret ꝙ quilibet homo poſſit vti bonis ſibi diuinitus cōceſſis ad laudē dei ⁊ ꝓ ſue ſalutis augmento. ⁊ ꝙcirca diſpendiū ſalutis alterius nullatenus occupat̉. ettunc ꝑfecte fugabit illam inuidiā que ſub ficta ſpē amoris hūane ſalutis ſe cōſueuit occultare. Tercia gens dicit̉ eueus ⁊ interp̄tat̉ lapides colligens. ⁊ figurat iracūdiam ⁊ rancorē que colligit petras cōfuſionis ⁊ lapidesſcandali vt iurgio iaciat cōtra ꝓximū ſicut ptꝫ de iracūdia Semei qui egrediebat̉ ⁊ mittebat lapides cōtra dauid. ij. Regū. xvj. Iſta quidē ira fingit ſe ⁊ occultat ſubtriplici ſpecie virtutū. Primo ſub ſpecie zeli iuſticie. dehoc Greg. xxxij. moral̓. Plerunqꝫ in vlciſcendis vicijscrudelitas agit̉ ⁊ iuſticia putat̉ atqꝫ immoderata ira zeli iuſticie meritū credit̉. Secūdo ſub ſpecie charitatis ꝓximi ⁊ vtilitatis eius qd̓ apparet in illis qui dicunt nonſe iraſci ꝓximo niſi ꝓ tanto. qꝛ res ꝓ ip̄o geſta eſt contraſalutē facientis. Tercio ſub colore manſuetudīs ⁊ patiētie qd̓ in illis maxime cōtingit qui ſe grauius vlciſcunt̉tacendo ⁊ nihil loquendo. qꝛ ex hoc tendunt ſibi vtilitatem tacendo veritatē ſubtrahere vt ex hoc ꝓximus grauius incurrat nocumentū. Hoc fictū quo ad pͥmū malum eſt. ad ſecundū peius. ad terciū peſſimū. iō ſpūſſanctus fugit illud qͣꝫobrem ſi ſuſciꝑe vis ſpm̄ſanctu fugare ⁊ vincere debes tale fictū ⁊ hoc fugat̉ ⁊ vincit̉ ꝑ donū cōſilij ꝯſequendo vicꝫ xp̄i cōſilia de patientia ⁊ tolerantia iniuriaꝝ. Iuxta illud Math. v. Ego dico vobisnolite reſiſtere malo. Sꝫ ſiquis te ꝑcuſſerit in vnaꝫ maxillā p̄be ei alterā. qꝛ ſic ꝑ patientiā vincit oēm iram. Ecerte ꝯſilia dei in hoc ſequi debet homo ⁊ pͦ omnibꝰ cōſiliarijs ip̄e eſt eligendus. Iuxta illud Eccī. vj. Multipacifici ſint tibi ⁊ ꝯſiliarius ſit tibi vnus de mille. et illevnus eſt ſpūſſanctus. De quo Thobie. iiij. Oīa conſilia tua in ip̄o ꝑmaneant. Et ſine illo cōſilio nihil debesfacere. Iuxta illud Eccī. xxxij. Fili ſine cōſilio nihil facias ⁊ poſt factū nō penitebis. Quarta gēs dicit̉ etheusqui interp̄tat̉ ſtupor vel formido. ⁊ ſignificat accidiaꝫ q̄facit hoīem ſtupidū ⁊ formidantē oꝑa virtuoſa. hec etiam ſe fingint ⁊ occultat. primo ſub ficta ſpecie diſcretionis qd̓ maxime apparet in illis qui dicūt ꝙ libēter exercerent ſe in oꝑbꝰ ſtrenuis niſi hoc metam diſcretōis etnaturalis virtutis excedere ſe timerēt. Et ſic viciū accidie ſub ficta ſpecie diſcretionis latēter ſe occultat. Secūdo ſub ſpecie hūilitatis qd̓ maxime apparet in illis quidicunt ꝙ libenter feruentiꝰ orarent ⁊ crebrius el̓ ynis etopibus pietatis inſiſterent. Si exinde fauorē humanelaudis ⁊ ꝓpriam cōplacentiā incidere nō timerēt. Et itaviciuꝫ accidie ſe occultat ſub ſpecie ficte hūilitatis. Tercio occultat ſe ſub ſpē deuotōis ⁊ ſpūalis feruoris ꝙ maxime apparet in illis qui dicūt. iō ſe p̄termittere quorūdam virtutū exercitiū ad quod reqͥrit̉ exterior occupatio. vt intime contemplatiōi ⁊ feruori deuotiōis eo amplius in deum inardeſcant. ⁊ ſic torporē ſue accidie ſubficta ſpecie deuotōis occultant. Sꝫ hoc fictū fugit ſpūſ-

ſanctus. ideo ſuꝑare vel fugare debet hō eam ꝑ quartūdonū ſpūſſancti qd̓ dicit̉ fortitudo. Naꝫ ꝯͣ primā fictionem vel occultatōem cōſideret ꝙ forte ml̓ti debilioreseo magis ardua ꝑ cooꝑamē diuinū oꝑant̉ ⁊ firmit̓̉ ſperant in dei adiutorio qui ip̄os ꝑ ſuā grām in bonis actibus poterit vigorare ⁊ ꝯfortare. ⁊ ſic dicat cum apoſtolo. Oīa poſſum in eo qui me cōfortat. ad Phil̓. iiij. Cōtra ſecundā occultatōem qn̄ homo timet ꝙ ſibi de virtutis exercitio aliquid incidat cōplacentie ꝓprie vel hūane. tunc diligenter dꝫ penſare vtrū ad talia oꝑa exercenda in publico aſtringat̉ ex neceſſitate vel charitate. Et ſiex neceſſitate puta qꝛ ꝑtinent ad veritatē vite ſicut doctori incumbit veritatis doctrinā in publico docere. tūꝓpter talem timorē cōplacentie incidēdo. non dimittatea in publico frequētare. quia dato ꝙ ſibi de hoc illabatur cōplacentia. ab illa debet viriliter ⁊ fortiter mentemauertere ⁊ dicere cū Greg. in fine moral̓. ꝓpter te nō incepi nec ꝓpter te dimittā. Si aūt ad talia oꝑa ſolū aſtrinzat̉ ex charitate vel voluntatis arbitrio. tunc dꝫ tādiufrequentare in priuato donec ex frequētia actuū animꝰeius tantū firmet̉ in bono virtutis ⁊ amore diuino ꝙpoſſit illos actus etiā in publico ⁊ ſine ꝑiculo hūane cōplacentie exercere. Cōtra terciā fictōꝫ cōſideret ꝙ aliudeſt tempus quo ꝯtemplationi debꝫ vacare. ⁊ aliud quovirtutū exercitio debet inſiſtere. Nam ſunt quedā oꝑaad que homo obligat̉ ex neceſſitate diuini p̄cepti vl̓ ſtatut: eccīe que p̄termitti nō poſſunt ꝓpter quācunqꝫ cōtemplatōem ſicut homo orat vocaliter ꝓ beneficio paſſionis dn̄i nr̄i laudes debitas ꝑſoluendo. vel ꝙ corporixp̄i reuerentiā exhibeat. cum locus ⁊ tp̄s hoc exigunt.qꝛ ex hoꝝ tranſgreſſione hō faciliter poſſit incidere ī articulū damnatū in cōcilio vienn̄. ꝑ Clemētē quintū. dehereti. ad dn̄m. Quintus ppl̓us dicit̉ chananens ⁊ interp̄tatur poſſeſſor vel negociator ⁊ deſignat auariciaꝫ.vel auarū qui poſſeſſiones mediantibꝰ negociatiōibus⁊ cum alijs iniuſtis acqͥſitionibꝰ bona tꝑalia auget velacquirit mō quocunqꝫ poſſit. Cōtra qd̓ dicit. b. Aug. d̓verbis dn̄i ſer. xv. Que eſt iſta auiditas cōcupīe? ⁊ cumip̄e belue habeant modū. ꝙ tunc rapiunt qn̄ eſuriuntparcunt v̓o prede qn̄ ſentiunt ſaturitatē. Inſatiabilis ēſola auaricia diuitū ſꝑ rapit ⁊ nunqͣꝫ ſatiat̉ nec deum timet nec hoīem veretur. nec patri parcit nec matrē noſcit nec fratri obtemꝑat. nec amico fidem obſeruat. viduam opprimit. pupillū inuadit. liberos in ſeruitiū reuocat. teſtimoniū vilium ꝓfert. res mortui inique occupat. hec omnia facit quaſi ⁊ ip̄e nō moriat̉. Hec Aug.ſta quidē auaricia occultat ſe ſub triplici virtutū ſpē.Primo ſub ficto colore ꝓuidentie ⁊ neceſſitatis. qd̓ oſtēdit Greg. xxxj. moral̓. ſic dicens. Auaricia quoqꝫ diuitūanimū quaſi ex rōne ſolet exhortari p̄tendens ſibi ꝙ ſine culpa ſit. ꝙ quedā habenda cōcupiſcat eo p̄textu potiſſime. qꝛ eas nō ml̓tiplicare appetit. Sꝫ eger ꝑtimeſcit⁊ qd̓ alius male retinet ip̄e in actibꝰ pietatis vtilius expendat. Et illud viciū eſt ſollicite rep̄hendendū. Quiaẜm Greg. Nemo pōt ſincero corde ⁊ feruido amoꝝe adbonum diuinū affici niſi cupiditate auaricie que radixeſt omniū maloꝝ a corde ſuo ſtudeat funditus extirpare. Et eſt ſciendū ꝙ tria genera hominū cadunt in hocvicium. ⁊ ſub virtutū ficta ſpecie occultatū. Primi ſuntqui ſolum ſiſtunt in interiori deſiderio cupiditatis neceam in exteriori oꝑe exequunt̉ qꝛ forte aduertūt ꝙ resip̄as quas deſiderāt adipiſci nō pn̄t quas ſi ſperarēt ſeꝯſequi libenter cupiditati in exterioribꝰ actiōibꝰ inhiarent. ⁊ iſta cupiditas interior ē pctm̄ mortale. lꝫ infimuꝫgradū teneat in gradibꝰ interioribꝰ cupiditatis. Secundi ſunt qui non ſolum res concupiſcūt feruenti deſiderio cōcupiſcentie. verūetiā ꝓ ip̄arū executōe diligēs ſtūdium exterius impendūt ꝙͣuis res illas qn̄qꝫ in effectuminime conſequuntur. Et iſta cupiditas ẜm gradumtenet in actibus peccati mortalis. Tercij ſunt qui non

S