In die Penthe.

ſpēm. in qua ſpm̄ ſctm̄ legimus apparuiſſe. Apparuit.n. in ſpecie nubis. ſupra xp̄m tranſfiguratū. In ſpē columbe ſuꝑ xp̄m baptizatū. In ſpecie ignis ſuꝑ apl̓oruꝫcollegiū cōgregatū. Primū ergo ſignū eſt abundantialachrymaꝝ. ⁊ ideo apparuit in ſpecie nubis. Nubes .n.fundunt pluuias ſuꝑ terrā ⁊ ſpūs irrigat mentē deuotam quā inhabitare dignat̉ fluuio lachrymarū. vn̄ Geneſis .j. Spūs dn̄i ferebat̉ ſuꝑ aquas. Et in pſal. cxlvij.Flauit ſpūs eius ⁊ fluent aque. Ideo dicit apl̓s ad Roma. viij. Ip̄e ſpūs poſtulat ꝓ nobis gemitibꝰ inenarrabilibꝰ .i. poſtulare facit ẜm glo. Sꝫ quare ſpūſſanctꝰ rigat mentē fluuio lachrymarū? rn̄det̉ vt mediantibꝰ lachrymis deleat culpas. qꝛ cum nubes fundunt pluniastunc mundant plateas. Sic ſpūſſanctꝰ fundit in homine lachrymas vt mediantibꝰ lachrymis purget culpas.qꝛ dicit Bern̄. Spūſſanctus odit ſordes nec habitarepōt in corde ſubdito peccatis. Cui .n. ꝓpriuꝫ eſt peccatarepellere. ip̄i ⁊ ꝓpriū eſt peccata odire. nec in vno domicilio pariter morabunt̉ tanta mundicia ⁊ tanta immūdicia. Exemplū de luce ⁊ tenebra que nō ſe cōpatiunt̉ īvno emiſperio. ſed mutuo ſe expellunt. vel iō mentē lachrymis irrigat vt angelos letificet. qꝛ dicit Bern̄. ſuꝑCanti. Lachryme penitentiū vinū ſunt angeloꝝ. qꝛ inillis calor vite. ſapor gratie. guſtus indigentie. ſuauitasredeuntis innocentie. recōciliatōis iocuditas. ⁊ ſerenate cōſcientie ſuauitas. Secundū ſignū eſt dimiſſio iniuriarū. ⁊ iō apparuit in ſpecie colūbe que felle caret. vn̄qn̄ homo inuenit ſe paratū ⁊ benignū ad remittenduꝫiniuriā ſibi factā euidens ſignū eſt ꝙ ſpm̄ſanctū habetcū quo nullū odiū ſtare pōt ſed amor. Odiū nanqꝫ animū inflamat amaricat ⁊ indurat. ſed ſpūſſanctus ꝑ oppoſitas cōditōes deſcribit̉. Nam cōꝑatur rori vnctioni ⁊ melli. Inquantū .n. cor odio inflamatuꝫ refrigeratdicit̉ ros. Eccī. xviij. Nōne ardorē refrigerat ros: ideopetit eccīa. Corda nr̄a ſpūſſancti mundet infuſio. ⁊ ſuiroris intima aſperſione fecūdet. Inquātū v̓o corodijsinduratū mollificat dicit̉ vnctio. De qͣ. j. Ioh̓. ij. Unctioneꝫ habetis a ſancto .ſ. ſpū ⁊ noſtis oīa .ſ. neceſſariaad ſalutē. Et infra. Unctio eiꝰ docebit vos de oībꝰ. Qn̄v̓o cor amaricatū dulcorat dicit̉ mel. De qͦ Eccī. xxiiij.Spūs meus ſuꝑ mel dulcis. Terciū ſignū eſt deſiderium ſuꝑnoꝝ. ⁊ iō ſpūſſanctꝰ apparuit in ſpē ignis. Sic̄.n. ignis naturaliter tendit ſurſum ⁊ ſe celo coniungit.Ita ſpūſſanctus corda illoꝝ quos accendit ſurſum eleuat. vt terrena faſtidiant ⁊ celeſtia deſiderent. Iuxta illud Ezech. viij. Eleuauit me ſpūs inter celū ⁊ terram.Non .n. dixit. poſuit me in celo. qꝛ ibi tm̄ ſunt boni. necdixit poſuit me in terra quia ibi manent auari. ſed dixiteleuauit me inter celum ⁊ terram. qꝛ ibi debent eſſe fideles xp̄iani. Cuius rō eſt. qꝛ aliqn̄ habent aſcendere verſus celum celeſtia contemplando. ⁊ aliqn̄ verſus terraꝫꝓximoꝝ vtilitatē miniſtrando. Sed hic oritur vnā dubitatio. vtrum gratia ſpūſſancti det̉ neceſſario hominiſe quantū pōt ad grām p̄paranti? rn̄detur neceſſitas ēduplex. quedā eſt neceſſitas infallibilitatis. ⁊ quedā neceſſitas creationis. Neceſſitas creatōis nullo modo cadit in deum. Neceſſitas aūt infallibilitatis cadit in deoex ꝓmiſſo ſuo ⁊ pacto ſiue lege ſtatuta. vn̄ nobis cōſtatcum lege ſtatuta qꝛ viator facit qd̓ in ſe eſt diſponēdo ſead grām ꝙ habeat grām. poſſet tn̄ deus mutare legemcirca illam ꝑſonā ſi vellet. Et talis quantūcunqꝫ ſe diſponeret nō haberet. qꝛ diſpoſitio hoīs nullam cauſalitatem habet reſpectu gratie de neceſſitate que gratiā excedit omnē operatōem naturalē. nec eſt poſſibi ē ꝙ homo mereatur ꝑ quodcunqꝫ opus naturale primā grāꝫde condigno. hec Hol. lec. cxlv. Et addit ꝙ in hac qōne magis pie ꝙͣ logice eſt loquendū. q. d. magis credendū eſt ꝙ gratia detur p̄paranti ſe ad eam. Et ad hoc ſonat glo. Aug. ſuꝑ illud Roma. v. Iuſtificati ꝑ fidē pacem habeamꝰ dicens. Deus reſpicit ꝯfugiētes ad ſe ali-

tas in eo. Sed impoſſibile eſt ꝙ iniquitasſit in deo. ergo impoſſibile eſt ꝙ deus nō recipiat conſugientes ad ſe. ergo cōfugiens ad deū neceſſario cōſeqmtur grām. Et xp̄c dicit Apoca. iij. Ego ſto ad oſtium etpullo ſi qͥs aperuerit mihi introibo ad euꝫ ⁊ cenabo cūeo. Sꝫ iſte qui diſponit ſe faciendo quantū in eo eſt aperit ſibi. ergo neceſſario intrat. Confirmat̉ iſta rō. qꝛ iſtaperienti ſibi. aut intrat. aut nō intrat. Si nō intrat ergo fruſtra pulſat qd̓ impiū eſt dicere. Sꝫ ſi intrat gͦ gratiā dat. ideo dicit Anſel. ꝙ illa eſt cauſa. qꝛ deus nō dedit grām dyabolo ⁊ ꝑſeuerantiā quā ip̄e acciꝑe noluitvn̄ rō. nō accepit dyabolus grām et ꝑſeuerantiaꝫ quideus non dedit. Sed ideo nō dedit deus. qꝛ ip̄e nō accepit. ergo quicunqꝫ ſe p̄ꝑat vt accipiat neceſſario accipit grām. Sꝫ ꝯͣ hoc. d. a. Quibuſcunqꝫ deus dat grāmgratis dat libere ⁊ ex ſola mīa. ergo quantūcunqꝫ ſe hōdiſponat eſt in libera voluntate dare ſibi grām vel nondare. Itē ſic homo comꝑat̉ ad deū ſicut lutū ad figulū.Hiere. xviij. Sicut lutū in manu figuli. ſic nos in manū dei. Sꝫ lutū quantūcunqꝫ ſe parat nō recipit a figulo formā ex neceſſitate. gͦ nec hō grām quantūcūqꝫ ſe parat. Ad primā rōnē dic ꝙ deus dat ex mīa ⁊ gr̄a ſua ꝓtanto ꝙ talem legem miſericorditer ſtatuit ⁊ obſeruat.Sꝫ ſtante lege neceſſario dat grām neceſſitate cōmuni.Ad ſecundā qͣꝫuis ſumus tanꝙͣ lutum ꝑ comꝑatiōemad deum aliquo mō non tn̄ ſimilitudo currit in om̄ilnec eſt pactū inter artificē ⁊ lutū dato ꝙ eēt artifex poſſit frangere legem pacti lege manente. nec lutū pōt aliquid apud artificem ꝓmereri. nec de cōgruo nec de cōdigno. Ꝙͣtum ad ſecundū ponit̉ peccatoꝝ ꝑ dona effugatio cum dicit̉. effugiet fictū. Circa qd̓ notādū ꝙ filij iſrael de terra ſancta ſeptē gentes fugauerunt. quarūnoīa ponunt̉ Deutero. vij. prima vocabat̉ gergeſeus.ſecunda amorreus. tercia eueus. quarta etheus. quintachananeus. ſexta iebuſeus. ſeptima phereſens. Sꝫ perfilios iſrael ſignificant̉ xp̄iani qͥ vident deū ꝑ fidē. Perſeptē p̄dictas gentes figurant̉ ſeptem peccata mortaliaſeu capitalia q̄ debent boni xp̄iani de cordibꝰ ſuis effugare vincere ⁊ expugnare. ſi terrā ꝓmiſſionis velint feliciter ſubintrare. ⁊ hec fugatio debet fieri ꝑ ſeptem dona ſpūſſancti. Prima gens vocabat̉ gerge eus. interp̄tat̉ aūt gergeſeus colonū eijciens ⁊ ſignificat ſuꝑbiaꝫ q̄primū angelū de celo eiecit. ſicut declarat mgr̄ li. ij. diſt.vj. c. ij. ꝙ ꝓpter ſuꝑbiaꝫ merito de celo empireo in qͦ cuꝫalijs fuit eiectus eſt in iſtū caliginoſuꝫ aerem cum oībꝰſue prauitatis cōſortibꝰ. hec inqͣꝫ nō ſolū angelū ſed colonū ꝑadiſi de ſua poſſeſſione eiecit .ſ. Adam Gen̄. iij. hecquidē vt ⁊ nos de poſſeſſione celi excludit ſe ſub tripliciſpecie virtutū fingit ⁊ occultat. Primo ſub ſpēzeli aliorū dicta ⁊ facta temere rep̄hendēdo. Tales .n. in quibꝰſe fingit ⁊ occultat ſuꝑbia in ſe cōfidentes tanqͣꝫ iuſti. ceteros aſpernant̉ more phariſei qͥ facta publicani redarguit ⁊ ſeip̄m meliorē falſe iudicauit Luce. xviij. Secundo ſe fingit ⁊ occultat ſub falſa ſpē ſpūalis ꝓfectus ꝓxmi. ⁊ iſta fictio eſt longe periculoſior prima. qꝛ ſicut dic̄Aug. x. li. ꝯfeſ. Hic pena nulla datur facultas hominiſeip̄m explorandi. vicꝫ vt cum in illis actibꝰ quos facitquis ꝓ ſalute alioꝝ aliqua ſe immiſceat elatio vanitatis⁊ hoc frequenter accidit vl̓ euenit in illis qͥ ꝓ ſalute alorū aliqua bona oꝑa in publico faciunt vt ip̄os laudariꝯtingat. Qd̓ euidenter on̄dit Greg. in ſcip̄o aſſerens infine mo. ꝙ qn̄qꝫ in ſua doctrina ꝓ honore diuino ſinceriter inchoata quedā elatio ꝓprie cōplacentie ſe īmiſcuerit quā ſtatim vt ꝑpendit viriliter expulit dicēs. Pro tenō incepi nec ꝓ te dimittam. Tercio ſe fingit ⁊ occultatſub ſpē hūilitatis ⁊ ſingularis ſanctitatis. qꝛ ẜm Aug.marime apparet in his qui de mūdi ꝯtemptū ⁊ de ſordidis veſtibꝰ in ſeip̄is gloriant̉. Nam ſicut ip̄e dicit. ij.cōfeſ. Sepe hō de ip̄o ꝯtemptū vane glorie vaniꝰ glicriatur. Et iſta fictio ſeu occultatio ſuꝑbie tanto eſt peri-

L

ẜ M.