SermoA

pentes debent grana pura cum columbis colligere ⁊ filus ſuis deferre. ꝑ granum puꝝ vno mō intelligit̉ hūanitas xp̄i. Iuxͣ illud Ioh̓. xij. Niſi granū frumenti caOpens in terram mortuū fuerit. ip̄m ſolum manet. hancq̄daꝫ tūc colligūt qn̄ articulos fidei de humanitate xp̄ide cophino p̄dicatoꝝ addiſcendo aſſumūt ſꝫ eos filijsdeferunt qn̄ eos in illis inſtruūt. Et articuli de humanitate xp̄i ſunt ſeptem. vt dic̄ glo. ſuꝑ. c. firmit̓. de ſum.tri. ⁊ fi. ca .ſ. īcarnatio. natiuitas. baptiſmꝰ paſſio. morsdeſcenſus ad inferos. reſurrectio. aſcēſus ad celum. adnentꝰ fecūdus ad iudiciū. Et ponit̉ h̓ incarnatio ⁊ natiuitas ꝓ vno articulo. ⁊ paſſio xp̄i ⁊ mors etiaꝫ ꝓ vno⁊ ſic erūt ſeptē. hi articuli ſt̓ qͣſi ſeptē gͣna pura tritici .ſ.humanitatis xp̄i. quos dn̄t ꝑentes filijs deferre. ⁊ eoscum eiſdem ſpūaliter enutrire. Alio mō ꝑ granū intelligit̉ v̓bum dei in qͦ mores boni diſcunt̉. ⁊ hoc idem ꝑentes dn̄t a p̄dicatoribꝰ colligere ⁊ filijs deferēdo dicere. ⁊eos mediantibꝰ illis inſtruere. Quia dic̄ Bern̄. Sicuttenent̉ filijs ꝑentes in educatōe corꝑali. ſic etiam in diſciplinis moꝝ. ⁊ ſi hoc nō ẜuant ⁊ fidelitatē naͣlem deſerūt ſunt deteriores eis. qͥ lꝫ nō ſint ſub lege gr̄e. tn̄ ſeruant illud inſtinctu legꝭ nature. vn̄ apl̓s. j. Thimo. v.Si qͥs ſuoꝝ ⁊ maxime domeſticoꝝ curam nō hꝫ fidemnegat ⁊ ē infideli deterior. Et ponit̉ di. xlvij. c. ſicut hi.§. neceſſe eſt. Sꝫ d. a. in qͣ etate dn̄t filij ⁊ filie inſtrui inmoꝝ diſciplinis. rn̄det Egidiꝰ vbi sͣ. ex dicto Ariſt. ꝙ axiiij. āno qꝛ tūc ꝑfectiꝰ īcipiūt hr̄e vſū rōis. ⁊ tūc vidēdū ē ꝙ ſint prudētes ⁊ ꝙ bn̄ illumīatū ītellectū hēant.Et extūc p̄n̄t inſtrui in illis ſcientijs ꝑ qͣs pn̄t fieri ꝓuidi ⁊ prudentes. Ut ſunt ſcientie morales. qꝛ ꝑ eas ſcirepoterūt quō ſe ⁊ alios pn̄t gubernare. ſꝫ an̄ hanc etatē.ſ. xiiij. annoꝝ iuuenibꝰ qͥ ſunt paſſionū ſecutores ⁊ nōſunt ſufficiētes moraliū auditores. nō ſunt moralia dicēda. Sꝫ poſt hos annos vt ſe refrenēt ne paſſiones ⁊Plaſciuias inſeqͣnt̉. Scd̓o bruta aīalia ſunt prudentia inlatibuloꝝ edificatōe. Et hoc ptꝫ pͥmo de apibꝰ qͥ miromō edificant regi ſuo ſiue apiaſtro domūculā in alueari in qͣ debeat habitare. ꝙ etiam vix manꝰ hoīm ſufficeret ad hāc ꝑandam. deinde faciūt domꝰ in qͥbꝰ habitant alie apes. vt dic̄ Ariſt. li. x. de aīalibꝰ. Eo mō moralit̓ ⁊ nos xp̄iani ẜm exhortatōꝫ apl̓i. Eſtote prudētesvt primū ⁊ pre omnibꝰ regi pio ⁊ benigno Ih̓u xp̄o domum regis cordis vr̄i edificetis de cera v̓ginea vicꝫ ꝯtinentie caſtitatis. ⁊ de melle dulciſſime charitatis. qꝛ qͥvoluerit xp̄m in ſuo ſacr̄o ad futuꝝ tp̄s penthecoſtesin domū cordis ſuſciꝑe. neceſſe hꝫ illud pͥmo preꝑare. ⁊hec preꝑatio fit ꝑ ꝯtinētiam a vicijs ⁊ charitatē q̄ oꝑitvt hic dicit apl̓s. multitudinem pctōꝝ ⁊ etiam hoīemcū deo vnit. qꝛ dr̄. j. q. j. c. multe aūt oꝑatōes. charitas q̄oꝑit multitudinē pctōꝝ ꝓprium donū eſt catholice vnitatis. Scd̓o ptꝫ hoc de hirūdinibꝰ q̄ nidum tam artificioſe ꝯponūt. ꝙ vix ſufficeret humana induſtria de qͣuis materia facere qd̓ facit hirūdo ſolo roſtro de argillaꝓpt̓ qd̓ qͥdam crediderūt eas hr̄e intellectū. Sicut ph̓sdicit. ij. phiſi. qd̓ licet nō ſit veꝝ docent tn̄ nos eſſe prudentes vt vicꝫ domū ꝯſcīe v̓tutibꝰ ꝯſtruamꝰ in qͣ reſideat ⁊ inhabitet deꝰ. qꝛ dicit Sap̄. viij. Intrans in domum meaꝫ qͥeſcam in illa. Non em̄ hꝫ amaritudinemꝯuerſatio illiꝰ. vbi ꝑ domū. glo. intelligit ꝯſcīam in qͣ ſimūda eſt reqͥeſcit deus. iō hanc tenemur ei edificare ꝑſctām ꝯuerſatōꝫ. qꝛ domū tuam dn̄e decet ſanctitudoin lōgitudine dieꝝ. De ſecuritate ꝯſcīe ⁊ tranqͥllitate loquit̉ b. Greg. ſuꝑ Ezech̓. omel̓. ix. In omni inqͥt qd̓ dr̄ſꝑ recurrere debemꝰ tacite ad mētem ⁊ interiorem teſtē⁊ iudicem reqͥrere. Quid em̄ ꝓdeſt ſi homines laudent⁊ ꝯſcīa accuſat. Aut qͥd poterit obeſſe. ſi omnes derogent ⁊ ſola ꝯſcīa defendat. q. d. nihil. Qualis aūt ſit bona ꝯſcīa docet Hugo. de ſan. vic. li. ij. c. ix. Tranqͥlla cōſcientia eſt dulcis nulli gͣuis vtens amico ad grām inimico ad patientiaꝫ cūctis ad beninolentiam quibꝰ pōt

ad beneficentiam. Cui deus nec ſua peccata imputat.qꝛ nō fecit. nec aliena. qꝛ non approbauit. nec negligentiam. qꝛ nō tacuit. nec ſuꝑbiam. qꝛ in humilitate ꝑmāſit. hec ille. Iſtaꝫ domū ꝯſcīe debemꝰ bene fundare autedificare. aut honeſte mūdare. qꝛ hirūdo domūculamſuam nō ſolum ſolerter edificat ſꝫ etiam ſepius mūdat.⁊ hec mūdatio dꝫ fieri ꝑ freq̄ntem ꝯfeſſionem. qua mūdata pōt in ea quieſcere tam deus ꝙͣ homo. Sed dicitHolc. lec. cxiij. In iſta domo ꝯſciētie male parant ſibiquietem multi homines mūdani qꝛ illud qd̓ duriꝰ ponūt ſibi ſub capite. ⁊ qd̓ molliꝰ eſt ponūt ſb̓ pede. Moral̓r ꝯſciētia eſt in mēte ſicut caput in homine ⁊ ſenſualitas eſt ſicut pes. qui gͦ ponit in ſenſualitate dilectōꝫ.⁊ pctm̄ in ꝯſcientia q̄ murmurat ꝯͣ pctm̄ dure reclinatcaput ſuum. Et ſubdit. iſtam domum fundauit qͥdaꝫſuꝑ aquas voluptatis. qͥdam ſuꝑ arenas cupiditatis.⁊ iō cōſcentia talium ſtare non pn̄t eo ꝙ carent ſolidofundamēto. De hoc etiam dr̄ Math̓. vij. Uir ſtultusedificat domū ſuam ſuꝑ arenaꝫ. ⁊ deſcēdit pluuia ⁊ flauerūt venti ⁊ cecidit domꝰ. iō vt idem dic̄. Domꝰ ꝯſcīevt bene edificet̉ dꝫ hr̄e qͣtuor. Primū eſt ſoliduꝫ firmamētum. Scd̓m honeſtum ornamētum. Tercium fre­ Q.quens purgamētum. De his tribꝰ vide pͥma ꝑte feriaqͣrta Iudica. AA. T. U. X. Quartū eſt aptum tegumētum. Cooꝑimētum em̄ ꝯſcientie bone eſt honeſtasꝯuerſatōis v̓tuoſe. vt ſic boni viri qd̓ dicerēt interiꝰ on̄dant exteriꝰ. vt dr̄ Math̓. v. Et ſic luceat lux eoꝝ coraꝫhomini. vt vi. o. b. ⁊ glo. patrem eoꝝ qͥ in celis eſt. iō drMath̓. x. Quod in aure audiſtis p̄dicate ſuꝑ tecta .i. ꝑhoneſtam ꝯuerſatōꝫ. Sꝫ ſunt certe qͥdam homines q̄de domo ꝯſcientie ſue ⁊ eius edificatōe qͣſi ꝑ totum annum nihil curant. ſꝫ eam ꝑmittūt ruere in diuerſa pctāvt exponat̉ de ipſis illd̓ Prouer. ij. Inclinata ē ad mortem .i. ad mortale pctm̄ domꝰ eius ⁊ ad inferos ſemiteeiꝰ. Quia domꝰ que nō inhabitat̉ nec ꝯtinue reformat̉ad caſum tendit. ⁊ ibi multitudo v̓mium venenoſoꝝꝯquieſcit. Sic eſt de domo ꝯſcientie q̄ ſi non inhabitat̉ꝑ freq̄ntem pctōꝝ meditatōꝫ. nec reformat̉ ꝑ ſedulamꝯtritionem ⁊ ꝯfeſſionem talis ad mortem eternam ꝯtinue ruit. ⁊ multitudo pctōꝝ que quaſi v̓mes mordentibi ꝯquieſcit. Sed tn̄ homo hoc non ꝑcipit niſi cum inquadrageſima ad pnīam venerit. ⁊ ꝯſcientiam ſuaꝫ bene examinauerit. tunc inueniet remorſum pctōꝝ veterum. Et certe adhuc beatꝰ ille erit cui tūc dn̄s ſua peccata dat cognoſcere vt ea poſſit ꝑ ꝯfeſſionem expellere⁊ deflere. ſꝫ ecōtra in eternū infelices erūt. qui pctā ſuanō cognouerūt. nec ea ꝯfeſſa fuerūt. qꝛ v̓mis eoꝝ nonmoriet. ⁊ ignis eoꝝ nō extinguet̉. Vſa. vl. Tercio aīalia.bruta ſunt ſolertia in nutrimēti ꝓcuratione. qd̓ ptꝫ informicis q̄ docent nos prudētiam. Primo in ꝓuidendo neceſſaria. Nam ẜm Yſid̓. li. xij. Formice ꝓuidentſibi in futuꝝ. Nam in eſtate ꝯgregant vnde in hyemeviuāt. Congregat aūt triticū ⁊ nō curat ordeū. de hocdic̄ phīſologus. Hec frumēta legit ſi reꝑit ordeū ſꝑnitMoral̓r ꝑ tp̄us eſtatis intellige tp̄us gr̄e in pn̄ti. Sꝫ ꝑhyeme intelligit̉ tp̄us tribulatōꝭ ⁊ iudicij futuri. in tꝑegͦ gr̄e in pn̄ti ꝓuidere debemꝰ nobis nccͣia in futuꝝ cōgregādo ſpūalia ⁊ et̓na vicꝫ v̓tutes ⁊ v̓ba dei audiēdoq̄ cibat̉ aīa. ⁊ nō curare debemꝰ tꝑalia. qꝛ ſpūalia ſuntvelut triticū qd̓ eſt in horreū celeſte p̄mittendū. Iuxͣ illud Mat. xiij. Triticū ꝯgregate ī horreū meū. Sꝫ tꝑalia ſunt velut ordeū ⁊ ſunt ꝯtemnēda niſi ꝙͣtū ad vſumvel nō ſt̓ deſiderāda. qꝛ dic̄ Aug. orādo deū hoc lꝫ orareqd̓ lꝫ deſiderare. Sꝫ hoc magꝭ diſtinguit ſan. Tho. di.Tꝑalia deſiderare nō qͥdem pͥncipal̓r vt in eis finē cōſtituamꝰ. ſꝫ ſicut q̄dam āminicula qͥbꝰ adiuuamur adtendēdum ad btītudinē inqͣntū ꝑ ea ſuſtentat̉ vita corꝑalis. ⁊ inqͣntū nobis inſtrumētal̓r deẜuiūt ad actꝰ v̓tutū. Sꝫ phiſologꝰ ꝑ triticū intelligit nouū teſtamētū.⁊ ꝑ orden vetꝰ. cū dicit Iude. Nouam legē collige nō

ii ij