In diebus Rogationū.

nedicta virgo maria. qꝛ in ea eſt oīs ſpes vie ⁊ veritatis. ⁊ oīs ſpes vite ⁊ v̓tutis. Eccͣi. xxiiij. ideo dicit btūsBern̄. Secuꝝ hēs o hō acceſſum ad deū vbi hēs filiūante pr̄em. ⁊ ante filiū matrē. Filius on̄dit patri cicatrices ⁊ vulnera. mater oſtendit filio pectus ⁊ vbera. necvlla poteſt eſſe repulſa. vbi tot charitatis incurrunt inſignia. q. d. nō poſſunt petentibꝰ denegare qͥ in ſpe volunt fiducialiter orare. Sed. d. a. Prationes nr̄as debemus cū tota ſpe ⁊ fiducia ad deū dirigere. Nunqͥd poſſumus etiā ad ſanctos dirigere orationes. petendo eosvt orent ꝓ nobis? rn̄dit Tho. in. iiij. diſ. xv. ꝙ illud qd̓orando petimus eſt beata vita. vt dicit btūs Augꝰ. qꝛomīa alia q̄ petimus nō petimus niſi ẜm qd̓ ad beataꝫvitam ordinant̉. vitaꝫ aut beatam ſolus deus hꝫ dare.Sancti v̓o ꝓ nobis pn̄t cooꝑari ꝑ p̄ces ſuas vt meritonobis donent̉ q̄ orando petimus. Oratio ergo ꝓprie etdirecte fit ad ſolum deū. ſit tn̄ oratio ad ſanctos vt eorūp̄cibꝰ vitam eternam poſſideamus. Iō dr̄ Iob. v. Uoca ſi eſt qͥ tibi reſpondeat. ⁊ ad alique ſctōꝝ ꝯuertere ipſum rogans vt oret per te. Quapropter in letanijs oratSctā Maria. ora ꝓ nob̓. Sancte Ioh̓es baptiſta. oraꝓ nobis. ⁊ ſic de alijs. petit eccl̓ia om̄es ſanctos vt orētꝓ nobis nō ſolum maiores. ſed etiam ⁊ minores. qꝛ dicit ſctūs Tho. in. iiij. di. xlv. Ꝙͣuis ſuꝑiores ſancti ſintdeo accepti. vtile tn̄ eſt minores aliqn̄ inuocare. qꝛ aliqn̄ habet aliquis maiorē deuotionē ad minorē ſanctuꝫꝙ ad maiorē. Ex deuotione aūt maxime dependet or̄onis effectus. etiam ꝓpter faſtidium tollendum. aſſiduitas em̄ vnius rei faſtidium parit. ꝓpter qd̓ qn̄ diuerſosſanctos oramus qͣſi in ſingulis nouus feruor deuotōisexcitatur. Sed iteꝝ d. a. nunqͥd ſancti audiūt vel intelligunt or̄ones nr̄as. Ad hoc dicūt doc. ꝙ duplex ē eoꝝcognitio. Una veſpertina ſiue naturalis rerū in ꝓpriogenere ex hac rōne nō vident ea q̄ circa nos agunt̉ autque petimus. Alia eſt cognitio matutina ſcꝫ reꝝ in verbo. hac vident ea ⁊ intelligunt q̄ ad eoꝝ gl̓iam ꝑtinent⁊ ad laudem. Hoc aūt ꝑtinet ad eoꝝ laudeꝫ vt indigētibꝰ auxilium p̄beant ad ſaluteꝫ aīaꝝ. Et ſic cognoſcūtin verbo vota or̄ones ⁊ deuotiones hoīm qui ad eoruꝫꝯſilium ꝯfugiunt. Simile eſt hoc qd̓ dicūt alij. ꝙ ſanctiqui ſunt in patria ſcire poſſunt ea que fiūt in terra aſpiciendo in ſpeculo diuine claritatis. Cū em̄ ad beatamvirginem vel aliū ſanctū p̄ces nr̄as fundimus. vel elemoſynas in honore eoꝝ damus mox elemoſyne ⁊ orationes nr̄e deſideria ⁊ vota nr̄a in ipſo ſpeculo relucentbeata aūt virgo Maria ⁊ oēs alij ſancti iuxta ſpeculuꝫaſſiſtunt. ⁊ ſic oīa iſta aſpicientes ibidem pro nobis addeū intercedūt. Sed. d. a. nunqͥd ſemꝑ in ſuis petitionibꝰ exaudiunt̉ ꝓ nobis. rn̄det ſctoꝝ or̄o ꝓ nobis dupliciter fit. Uno mō ſpāliter ⁊ expreſſe. illo mō quicqͥdpetunt obtinēt. qꝛ nihil expreſſe petūt niſi qd̓ ſciūt deūvelle dare. Alio mō interp̄tatiue q̄ eſt ꝑ modū meriti. ⁊ſic etiā ſemꝑ exaudiunt̉ qͣꝫtum de ſe ē. qͣꝫtum eſt ex ꝑtemeritoꝝ. Sꝫ ſemꝑ nō exaudiunt̉ ꝓpter noſtra demerita. Sicut patuit ſuꝑius ſer. p̄cedenti. in fine de ſanctoSeruatio qͥ petiuit ꝓ populo ſuo. Sꝫ ꝓpter eoꝝ demerita nō fuit exauditus. Sed iteꝝ d. a. Nunqͥd xp̄us ſitexorandus vt oraret pro nobis pr̄em? Ad hoc rn̄dentdoc. ꝙ hoc nō eſt ſimplicit̓ faciendū. qꝛ xp̄us eſt diuinaꝑſona ſeu ſuppoſitū diuinū ⁊ humanū. Si ergo diceretur orando. xp̄e ora pr̄em ꝓ nobis nihil addendo. tunchmōi or̄o videret̉ referri ad ꝑſonam xp̄i. ⁊ hͦ cōſonarevidēt̉ errori neſtorij. qͥ diſtīxit ꝑſonā xp̄i filij hoīs a ꝑſona filij dei. ita vt ꝑſona filij hoīs rogaret ꝑſonā filij deaut ad deū patrē. Vel errori arrij. qͥ poſuit ꝑſonaꝫ filijminorē in diuīs pr̄e. vn̄ ad errores hos euitādos eccl̓ianō dic̄ xp̄e ora ꝓ nob̓. ſꝫ xp̄e audi nos. vel miſerere nob̓ꝰSi aūt aliqͥs ſic diceret xp̄e ẜm tuā hūanitaē̓ ora ꝓ nob̓tuā deitatē. hoc poſſet qͥdē eſſe ꝓpt̓ ſimplices. tn̄ cautiuseſt dimittere qͥ neſciūt diſtinguere. Secundo depinge-

bat̉ or̄onis imago cū angelis in hoc denotabat̉ moral̓ꝙ angeli aſtant orantibꝰ p̄ſentātqꝫ eoꝝ orationes deo.ſicut patꝫ de angelo Thob̓. xij. Qui dixit qn̄ orabas cūlachrymis ⁊ ſepeliebas mortuos ego obtuli or̄oem turcoram dn̄o. Non debet ergo hōi eſſe oneroſum exeniūillud mittere qd̓ angelus non dedignat̉ deo offerre veldeferre. īmo qd̓ plus eſt xp̄s qͥ eſt angelus magni ꝯſiliqͥ ⁊ inqͣꝫtū hō eſt ſūmus ſacerdos ẜm ordinē melchiſedech illud offert deo patri qd̓ figurat̉ in hoc ꝙ dyaconus tradit thuribulū ſacerdoti. ⁊ ſacerdos thurificādooffert deo. Sic poſtꝙͣ oratio noſtra oblata eſt ab angelis xp̄o. xp̄s offert eā deo patri. q̄ oblatio multū facit valere or̄ones noſtras. Et quō a deo ꝯtemnerent̉ cum abangelis ⁊ a xp̄o tanqͣꝫ magno mediatore deo patri pn̄tetur. Tercio depingebant̉ cū qͣtuor angelis. in hoc ſignificabat̉ ꝙ qͣtuor ſunt ꝯditiones or̄onis. Prima ꝙ īor̄one res que petit̉ ſit expediens. ideo ſcribit̉ in primov̓ſu quē tenebat imago pͥmi angeli terre igni mari ⁊cͣEx hoc pͥmo v̓ſu elicit̉ ꝙ expediens fuit oratio Morſiqꝛ terra ſe aperuit ⁊ murmurātes ꝯtra dn̄m deglutiuide hoc legit̉ Numeri. xvj. ꝙ chore Dathan ⁊ Abyronmurmurauerūt ꝯtra dn̄m ſeu Moyſen ⁊ Aaron dicētes. Sufficiat vobis ſcꝫ ꝙ ſitis ſicut alij ⁊ nō maiores.qꝛ om̄is multitudo ſanctoꝝ eſt .i. electoꝝ ad dei cultumqꝛ tote multitudini locutus eſt dn̄s in monte ſynai. vtExod̓. xx. Et in ipſis eſt dn̄s cur eleuamini ſuꝑ ppl̓m.qͣſi diceret. hoc eſt ex veſtra p̄ſumptiōe ⁊ nō ex diuinaordinatione. Sicqꝫ murmurantes thuribulū ſumpſerunt ⁊ ſacrificare voluerunt. Moyſes aūt ait ad dn̄morando. Ne reſpicias ſacrificia eoꝝ. tu ſcis ꝙ nec aſellūqͥdem vnqͣꝫ acceperim ab eis ſcꝫ populis quibꝰ p̄ſum.nec afflixerim quēꝙͣ eoꝝ. quaſi diceret. nō ideo eleuatꝰſum ſuꝑ populum vt raperem eoꝝ bona ab eo vt voseſtimatis. Cūqꝫ oraſſet ad dn̄m. dixit ei dn̄s. p̄cipe vniuerſo populo vt ſeparet̉ a tabernaculis Dathan chore⁊ Abyron. Cunqꝫ populus receſſiſſet a tabernacl̓is eorū dirupta eſt terra ſub pedibꝰ eoꝝ ⁊ aperuit os ſuum.deglutiuit eos cum tentorijs eoꝝ ⁊ ſubſtātia vniuerſa.Ecce qͣliter or̄o dn̄atur terra ⁊ expediens fuit ipſa. Etalij ꝯtra dn̄m amodo nō murmurabant. Secūdo eliciꝰꝰtur ꝙ or̄o helye fuit expediēs ⁊ neceſſaria qͣ orauit ignēde celo deſcendere ⁊ holocauſta ꝯcremare. vt ppl̓s cognoſceret veꝝ deū ⁊ a ꝓph̓is bāal nō deciperet̉. Namlegitur. iij. Reg. xviij. Cū ꝓph̓e baal ad ſeducendū populū incenſū poſuiſſent. ⁊ noīa deoꝝ ſuoꝝ inuocaſſentvt ignē de celo mitterent ⁊ incenſum ꝯcremarēt nec tn̄exauditi fuiſſent. Poſuit helyas holocauſtū ſuꝑ altareqd̓ fecerat ⁊ ait. dn̄e deus Abraā Iſaac ⁊ iſrl̓ hodie oſtēde ꝙ tu es deus ego ẜuus tuꝰ exaudi me dn̄e. vt diſcatppl̓s tuus. qꝛ tu es deus ſolus. or̄one igit̉ finita cecidiſignis dn̄i ⁊ forauit holocauſtū. Qd̓ cū vidiſſet ppl̓s aitdn̄s ipſe eſt deus. dn̄s ip̄e eſt deus. Ecce qͣliter oro ign.dn̄at̉. Et fuit hec or̄o ppl̓o dn̄i neceſſaria. iō fuit exaudita. Sic etiā legit̉. iiij. Reg. j. ꝙ ad or̄onē helye ignis diſcendit de celo. ⁊ ꝯſumpſit qͥnquagenariū pͥncipe queꝫmiſerat Ochozias ad rapiendū helyam. Nam legituibidem cū Ochozias cecidiſſet de ambulatorio cenacūli ſui ⁊ egrotaret. miſit nūcios ſuos ad ꝯſulendū deumacharon vtrū viuere poſſet. Quibꝰ occurrens helyasdixit. Quāobrem .i. ꝓpter hanc infidelitatē ꝙ q̄ſiuit rexveſter deos alienos de lectulo ſuo nō deſcendet ſꝫ moriet̉ qd̓ cū nunciaſſent hi ei miſit qͥnquagenariū pͣn̄cipē ⁊ qͥnquaginta qͥ cū eo erant ad helyam ſedende invertice mōtis. qͥ ait. hō dei p̄cepit rex vt deſcendas. helyas orans dixit. Si hō dei ſuꝫ deſcendat ignis de celodeuoret te. ⁊ qͥnquaginta tuos. qd̓ ⁊ factū eſt. Sil̓e contigit ſecundo qͥnquagenario ⁊ ſuis. Sed d. a. videt ꝙiſta oratio qua petiuit ignem de celo deſcendere ⁊ iſtoscōburere fuit inexpediens. qꝛ facta eſt in vltionē inimicoꝝ. Qd̓ eſt ꝯtra illud Math̓. v. Pro ꝑſequentibꝰ vos