Sermo.XIX.

cet valde deuote oraret ieiunando ⁊ ſe affligendo. qꝛ ꝓtunc nō erat dignus. vt eū exaudiret ꝓpter peccatū adulterij ⁊ homicidij. Sic nec pueri in ſcholis qͥ ne vapulētdeū orant exaudiūt̉. qꝛ talis exauditio nō eſſet eis ad ꝓfectū. Sed etiam eccl̓ia nō frequenter exaudit̉ petendoamotionē tribulationū. qꝛ ꝓ quibꝰ petit nō ſunt dignieraudiri. ideo dicit tota trinitas. pater ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctus. Eſa. xxvj. Miſereamur impio ⁊ nō diſcet iuſticiā.qͣſi diceret nō. Unde ſctūs Aug. ẜmone. ij. de orationeA dicit. tribus modis orationes impediunt̉. Aut cū quisa deo petit qd̓ ſue ſaluti reſiſtit. vel cū orat ⁊ ab iniquitate nō ceſſat. aūt in ſe delinquēti debita nō relaxat. qd̓ triplex malū dū a ſe vnuſqͥſqꝫ ſtudioſius abſterſerit ſecurius ſtudio or̄onis incūbet. ⁊ ea q̄ petit p̄cibꝰ ſe impetrare libera mente confidet. Unde legit̉ in legenda ſanctiSeruacij ep̄i ꝙ tꝑe illo qͦ rumor erat hunos in galliamventuros apud tungros beatus Seruacius opidū vigilijs ⁊ or̄onibus ſtuduit. crebro lachrymaꝝ fonte deiimplorans miſericordiā ne vnꝙͣ gentem hanc incredulam ſibiqꝫ ſemꝑ indignā venire p̄mitteret. Sed ꝑ ſpm̄ſanctū ſentiens peccata hoīm ſue petitioni repugnātiaromā petijt. ſperans patrocinio beatoꝝ apl̓oꝝ a deo exaudiri. veniēs ergo ad limen beati Petri triduo ſe a cibo abſtinuit. Cūqꝫ miſericordiā dei ſedule dep̄cari nōceſſaret. tale rn̄ſum a beato Petro fert̉ accepiſſe. Quidme vir ſancte inquietas? ecce deliberatione apud deuꝫſanxitū eſt hunos in galliam venturos. nullāqꝫ vrbemilleſam futuram. excepta vrbe metenſi reliquias ſanctiStephani martyris ſeruanti. Ecce ꝙ petitio ſancti huius viri propter peccata populi nō exaudita fuit. ideodebent hoīes vitam ſuā emendare vt or̄ones eccleſie ⁊bonoꝝ poſſint eis ſubuenire.¶ In diebus Rogationū Sermo. j.Etite et dabitur vobis.Luc̄. xj. Narrat Solinus in lib̓. de mirabilimundi. ꝙ in India erat mons magnus ⁊ alAtus. ⁊ in illo erat fons de quo exibāt riuuli aquaꝝ ad irrigandā totā terrā in circuitū. ⁊ ſi aliqn̄ ꝯtingeret ꝙ terra ꝓpter ariditatē aqua indigeret. habitatores valliummiſerunt ad montē pulcram puellam q̄ coraꝫ fonte cātaret. ⁊ fons talis erat virtutis ꝙ ſtatim ad vocē puelleriuos ſuos abundāter emanaret. ⁊ tantū terrā quātūneceſſe erat irrigaret. Spūaliter mons iſte ſignificat celum. de quo dicit psͣ. lxvij. Mons dei mons pinguis.Et iteꝝ mons in quo beneplacitū ē deo habitare in eoEt in psͣ. xxiij. Quis inquit aſcendit in montē dn̄i autquis ſtabit in loco ſanco eius? Et ſequit̉. Innocēs manibꝰ. Iſte mons celi magnus ē ⁊ altus. de eiꝰ magnitudine mirat̉ Baruch. iij. dicens. O iſrael qͣꝫmagna eſtdomus dei. ⁊ ingens locus poſſeſſionis eius. De ipſiꝰaltitudine dicit Dauid in pͣsͣ. xc. Altiſſimū poſuiſti refugiū tuū. Et ab hoc monte alto ipſe deus ſolus altiſſimus noīatur in psͣ. lxxxij. Tu ſolus altiſſimꝰ ſuꝑ oēmterram. Et Ecci. xij. Altiſſimꝰ odio hꝫ pctōres. Et eodem ca. xxxviij. Altiſſimus de terra creauit medicinaꝫin hoc qͥdem monte erat ab eterno ⁊ eſt ⁊ erit in perpetuū fons benedictus ſancte ⁊ indiuidue trinitatis. de qͦſcaturiūt riuuli ſpūalis vite ⁊ gratiaꝝ ꝯtinue exauditonis ⁊ indulgentiaꝝ ꝓpter quod dauid loquēs de monte celi dicit in psͣ. xxxv. Apud te eſt fons vite. aque iſtiꝰfontis irrigant terram aridam cordis noſtri ⁊ ſine ea ēanima noſtra ſicut terra arida. Iuxta illd̓ psͣ. cxlij. Aīamea ſicut terra ſine aquā tibi. idcirco cū aqua gratiarūeius quotidie indigemus. ⁊ pͥncipaliter qn̄ ꝓ totius eocleſie vtilitate ⁊ auerſione peſtium. ⁊ cōſeruatione frugum. ⁊ datione pluuiaꝝ poſtulamus. mittere debemꝰad hunc montē celi pulcrā puellaꝫ. Per hanc intellige

or̄onem que debet eſſe ordinata cū virtute abſtinentieſeu ieiunij. ſeu cū virtute largitatis ⁊ elemoſyne Namhis decorata virtutibꝰ puella. hec eſt oratio: pulcra eſt ⁊bonā. Iuxta illud Thob̓. xij. Bona eſt oratio cū ieiunio ⁊ elemoſyna. Addas inſuꝑ ei veſtem nigr̄am hūilitatis. Nam habito hoc decore aſcendit montē ſublimitatis ⁊ dulciter cantat ante fontem deitatis. ⁊ nō deſcēdet donec impetret hoc qd̓ optat. Et hoc teſtatur Sapiens Eccͣi. xxxv. Oratio hūiliantis ſe nubes penetrat⁊ donec appropinquet ad deū ꝯſequendo effectum ſcꝫorationis nō ꝯſolabitur. ⁊ nō diſcedet donec aſpiciat altiſſimus vicꝫ oculo miſericordie ⁊ dn̄s nō elongabiturIdeo legit̉ Iudith. vj. ꝙ filij iſrael cum tribularent̉ abHoloferne miſerūt ad celi montē illam pulcram puellam. qꝛ dr̄ ibidem ꝙ adorauerūt ad dn̄m dicentes. Domine deus celi ⁊ terre intuere ſuꝑbiam illoꝝ. ⁊ reſpicead hūilitatē. ⁊ faciem ſanctoꝝ tuoꝝ attende ⁊ oſtende.qꝛ nō derelinquis de te p̄ſumentes. Et ſequit̉. c. xiij. ꝙdn̄s miſericorditer eos exaudiuit cū Iudith caput holofernis amputauit. Moral̓r holofernes interp̄tat̉ infirmitas diſcretionis. ⁊ ſignificat dyabolū vel p̄ſertimom̄s hereticos vel alios malos hoīes eccleſiam dei tribulantes. vel etiam ſignificat infirmitatē peſtilentie ⁊cͣNam mali infirmā habent diſcretionem. qn̄ tribulāteccleſie ſancte ꝯgregationeꝫ. cū ergo ab eis tribulamurvel forte timemus eoꝝ inuaſionem. ⁊ terre deuaſtationem vel frugū annibilationē. Mittamus cū filijs iſrl̓or̄onem ad dn̄m pulcram ornatā abſtinentia largitate⁊ humilitate ⁊ petamus vt oculo miſericordie ſue intueatur noſtram humilitatē ⁊ inimicoꝝ elationem ⁊ faciem̄ ſanctoꝝ ſuoꝝ quos in his tribus diebꝰ ſpecialiterimploramus attendat ⁊ ꝓpter ipſoꝝ dignas noſtraſqꝫindignas orationes oīa mala aīe ⁊ corꝑis benigne auertat. ⁊ tunc certe dn̄s gr̄am ſui auxilij ⁊ exauditionis nobis mittet. qͥ in p̄dictis verbis thematis ad orandumnos monet ⁊ inſtigat. cū dicit. Petite ⁊ dabit̉ vobis. inquo verbo breuit̓ duo tangunt̉. pͥmo petendi paternaexhortatio ibi. petite. ſecūdo largiendi benigna ſecuratio ibi. ⁊ dabit̉ vob̓. Circa q̄ notandū. licꝫ pater carnal̓hortat̉ pueros ad petendū. nō tn̄ ſemꝑ ꝓnus eſt ad tribuendū niſi petita eis videat̉ expedire. Sic pater celeſtis ꝙͣuis monet nos petere attn̄ nō ſemꝑ vult tribuere. niſi qͣtuor ꝯditiōes or̄oes hēamꝰ. Un̄ refert cōmentator Iuuenalis. ꝙ or̄o depingebat̉ ad modū hoīs quihabuit corpus ⁊ caput verſum ad celū. imago v̓o hoīsfulciebat̉ qͣtuor angelis. ⁊ qͥlibet tenebat rotulā in manū eius. picture prime erat iſte verſus. Terre igni mari vento peto dn̄ari. Secūdus hūit hunc verſuꝫ. Uirpeto ſim p̄ſto. ſi plagas cōminus eſto. Tercius habuitCū p̄cor accedo nō poſtulor inde recedo. Quartus habuit. Adiuuo ꝯſtanter nō deſero pugno libēter. Moraliter ꝙ imago orationis habuit corpꝰ ⁊ caput aduerſus celū ſignificat̉ ꝙ petitor dꝫ ponere in or̄oe ſua ſpemin deum. Nam ſpes ē iuxͣ fontē mīe. ideo mīe diuinebn̄ficia nō ceſſant ei influere. iō petit et ſperans in dn̄opōt orare cū psͣ. xxxij. Fiat mīa tua dn̄e ſuꝑ nos quēadmodū ſperauimꝰ in te. Oratio em̄ cū ſpe liberat hoīema tribulatione. Sicut pꝫ de Suſanna q̄ flens ſuſpexit īcelū ⁊ orauit. eratqꝫ cor eiꝰ fiduciā hn̄s in dn̄o. iō ſuſcitauit dn̄s Danielē qͥ eā a tribulatione mortis liberauitDan̄. xiij. Patet etiaꝫ de patribꝰ antiqͥs de qͥbꝰ psͣ. xxj.In te ſperauerūt pr̄es noſtri. ſperauerūt ⁊ liberaſti eosDeus em̄ cū ſit ſumme bonus ⁊ miſericors nō minusvult miſeros a miſeria liberare qͣꝫ ipſi liberari. NamAtū hortaret̉ vt peteremꝰ niſi dare vellet. Erubeſcat hūaloquens de illo v̓bo Ioh̓. xvj. Non inquit tanna pigritia. plus vult ille dare ꝙͣ nos acciꝑe. plus vultille miſereri qͣꝫ nos a miſeria liberari. Iō idē in li. ꝯfeſſi.dn̄e ſpes vna. vna fiducia. vna firma ꝓmiſſio. tua mīaDauid. dn̄e ī tua mīa ſꝑaui. ſꝫ noͣ pꝰ xp̄m ſpes nr̄a ē be