Dn̄ica. V. poſt octauas Paſche
tū ei in affectu eſt. ſicut ẜm ligna ſilue exardeſcet ignisEccͣi. xviij. Sic ẜm diuerſas meditatiōes d̓ deo ſequūt̉diuerſe affectōes. Scd̓o or̄o pura ꝯfirmat hoīeꝫ ī bonoꝑ cōſtantie ſtabilitatē. ſicut ptꝫ de pura or̄one anne vidue. q̄ adeo ꝯſtans ⁊ ſtabilis facta fuit. ꝙ non diſcēdebat de tēplo ieiunijs or̄onibus ſeruiens deo die ac nocte Luc̄. ij. Ita ⁊ pura or̄o apl̓oꝝ adeo fecit eos ſtabilesꝙ erant ꝑſeuerātes vnanimiter in or̄onibꝰ cū ml̓ieribꝰ⁊ maria mr̄e ieſu Act̉ j. Ex hͦ trahe ꝙ hoīes qͥ nō pn̄tin eccl̓ijs manere ꝑ vnā miſſam in or̄onibꝰ. ꝙ or̄o eoꝝnō eſt pura nec deo accepta ⁊ hoc fit cooꝑatiōe dyaboli. Sicut refert Greg. li. ij. dyalogoꝝ de qͦdaꝫ monachoqͥ erat in ordine ſctī Bn̄dicti qͥ nō potuit in or̄oe ⁊ choro ꝑſiſtere. ⁊ multotiēs correptus ab abbate ſe nō emēdauit. ſed ſemꝑ inſtabilis fuit. ⁊ de choro exiuit. Et aitabbas. nunqͥd videtis qͥs hunc monachū extrahit abor̄one?: dixit gͦ ſctūs Bn̄dic. abbati ponciano ⁊ maurovt orarent deū vt eis reuelaret cām ⁊ impedimenta. etpoſt biduanas or̄oes vidit ſanctus maurus abbas ꝙdictus monachus extrahebat̉ per fimbriam veſtimenti a qͦdam ꝑuulo ethiope. ⁊ finita or̄one cū ſctūs Benedictus egrederet̉ ⁊ vidiſſet dictū monachū exͣ oratoriūdiuagari. ꝑcuſſit eū virga. ⁊ extūc in choro manſit. Sicſunt aliqͥ adhuc inſtabiles in or̄oibꝰ ꝙ nō pn̄t manerein eccl̓ijs dn̄icis diebꝰ. Sed vadūt ad tabernas agro⁊ campos. cū tn̄ hr̄ent his diebꝰ pͥncipaliter orare ꝓ ſancta matre eccl̓ia ꝓ omniūqꝫ xp̄ianoꝝ defectibꝰ ꝯtra qͦsbtūs Gre. in colla. vbi sͣ. Nullus nr̄m ad terrena oꝑaad agros exeat nullus quodlibꝫ negociū agere p̄ſumatqͣtinus ad ſancte dei genitricis eccl̓iam ꝯueniētes. qꝛ ſilom̄s peccauimus ſimulqꝫ om̄s mala q̄ geſſimus deploremus. vt diſtrictus iudex cū culpas nos nr̄as penituiſſe ꝯſiderat ipſe a ſnīa ꝓpoſite dānationis ꝑcat. Tercioor̄o pura exaltat hoīem ꝑ deſiderij ſublimitateꝫ. vt hōvna hora ⁊ momēto ſit in celo ⁊ in terra. ꝓpter qd̓ dicitGre. magna virtus or̄onis q̄ in terra fuſa in celo oꝑat̉Quarto gratificat eū apud ſūmū regē ⁊ apud nobilespͥncipes. ſcꝫ angelos ⁊ ſanctos ꝑ gr̄e amabilitatē. Sicutbtūs Martinus moriens. ſpm̄ ab or̄one nō relaxabatgratus ⁊ amabilis deo factus eſt. Sic ⁊ btūs Ioh̓es invtero matris ſanctificatus. qͥ ex aſſiduitate orandi quāꝯtraxerat in ſuis genibꝰ. duriciā cameloꝝ gratificatuseſt ꝑ or̄onem. Quinto or̄o pura facit pacē ⁊ ꝯcordiā peramicitie familiaritatē. qꝛ oro figurat̉ ꝑ colūba quā emiſit noe de arca. Gen̄. viij. q̄ attulit ramū oliue virenteꝫ.Suꝑ qͦ dicit glo. Oratio eſt colūba. ſcꝫ ſpūſſancti q̄ ramū obtulit oliue dū pacē hoībꝰ impetrat. Nā or̄o vincit inimicos vt pacē hēant. ideo dicit btūs Aug. in ſer.ij. de or̄one. Orationibꝰ liberamur nō ſolū a vicijs: ſedetiā a penis eternis. or̄onibꝰ nr̄i ꝓſternunt̉ inimici. ⁊ fideles deo efficiunt̉ amici. or̄onibꝰ vincunt̉ tēptamētadyaboli ⁊ eterne beatitudinis dona acquirūt̉. ꝑ or̄onesoīa nobis vtilia tribuunt̉. ⁊ cuncta nob̓ noxia ꝓcul effugant̉. Secūdo or̄o dꝫ eſſe ꝯcors. Nam intentio dꝫ eēꝯcors cū verbis. ſcꝫ or̄onis vt cū quolibet verbo or̄oisſit ꝯcors ſenſus or̄ois. vt dicit Hiero. de ꝯſe. di. v. Nūqͣꝫ. ideo Ciprianus dicit. ⁊ ponit̉ de ꝯſe. diſt. j. c. qn̄. Qn̄orationi incūbitur nequaꝙͣ tunc animus aliud cogitatqͣꝫ illud ſolū qd̓ p̄catur. Et Hugo de ſanc. vi. ſepe inqͥtoramus. ⁊ alibi corde intendimus. nec ip̄m qd̓ dicimꝰrecolimus. Sed illam orationē deus nō exaudit. cui ipſe. qͥ orat nō attendit. Sed hic orit̉ dubitatio vtꝝ in oroZ. ne vagatio mentis impediat virtutē or̄onis an̄qͣꝫ ꝑuenit̉ ad rn̄ſum q̄ſtionis. Sciendū ꝙ hō raro vel nunqͣꝫpōt or̄ones ſuās cōplere ſine impedimento ⁊ extramacogitatione. Nam dyabolus nullū opus tantū conat̉ꝙͣtum deuotā or̄onem interrūpere. Nam legit̉ ꝙ beatus Bern̄. qͣdam vice iumento inſidens cuidā ruſticoobuianti. de cordis inſtabilitate in or̄one ꝯqueſtus eſt.qd̓ ille audiens mox eū deſpexit. ⁊ in or̄oibꝰ cor firmū ⁊
ſtabile ſe hr̄e dixit. volens aūt btūs Bern̄. eū ꝯuincer.dixit. Sequeſtrare pauliſper a nob̓. ⁊ tota qͣ poteris intentione or̄onem dn̄icam inchoatā. quā cū ſine aliquacordis euagatione finire poteris iumentū meū ſine dubitatione habebis. Tu aūt in fide tua mihi ſpondeasꝙ ſi aliqͥd ibidem cogitaueris hoc mihi nullatenus celabis. letat̉ ille ⁊ qͣſi lucratus reputans audacter ſeceſſit⁊ ſeip̄m recolligens or̄onē dn̄icam dicere cepit. vit oīonem dimidiā expleuit. ⁊ ecce importuna cogitatio cordi ſuo ſe ingerit vtꝝ ſellam hr̄e debeat cū iumento. Qd̓ille aduertens ꝯcito ad Bernardū reuertens. ⁊ qͥd inor̄one ipſa cogitauerat indicauit. ⁊ de ſe vt pͥus temernō p̄ſumpſit. His ergo p̄miſſis dr̄ ad dubitationē ẜmſcm̄ Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxxiij. Si qͥs ex ꝓpoſito in or̄onemēte euaget̉. peccatū eſt ⁊ impedit or̄onis fructū. Et ꝯͣhoc dicit Aug. in regula. Pſalmis ⁊ hymnis cū oretisdeū. hoc verſet̉ in corde qd̓ ꝓfertis ore. Euagatio v̓o q̄fit p̄ter intentionē or̄onis fructū nō tollit. Et hoc eſt qd̓Baſilius dicit in exameron. Si debilitatus a peccatofixe nequieris orare qͣꝫtum potes teip̄m exhibeas ⁊ deꝰignoſcet eo ꝙ nō ex negligentia. ſꝫ ex fragilitate nō potes vt oportet aſſiſtere corā deo. Tercio intentio oroisdꝫ eſſe recta. ⁊ hoc tunc fit qn̄ deū eſt erecta. Exquo ergo or̄o eſt ẜm Dam̄. aſcenſus mentis in deū. oportet ꝙmens orādo recto tramite tendat in deū. ꝓpter qd̓ dn̄sdocens nos orare dicens. Pater noſter. adiunxit. qͥ esin celis. docens nos ꝑ hoc vt cū oramus mentes nr̄asa terrenis abducamus. ⁊ celeſtibus affigamus. vt dicitCriẜ. Et hoc remediū p̄ſbyter ante p̄fationeꝫ canonisdicit Surſum corda. ⁊ hētur de ꝯſe. di. j. qn̄. Ideo dicit.Bern̄. cū ad orandū eccl̓iam intraueris fluctuantiumcogitationū tumultū exterius relinque curā exteriꝰ penitus obliuiſcere vt ſoli deo poſſis vacare. fieri em̄ nonpōt vt cū deo aliqn̄ loquat̉ qͥ cū toto mundo etiā tacēsfabulatur. intende illi qͥ intendit tibi. Audi illū loquentē tibi vt exaudiet te loquentē ſibi. Qualiter aūt a ſordibus diuerſaꝝ cogitationū ⁊ vagationū deputari debeat orātis intentio. docet pulcre Ioh̓es caſſianus in lib̓.colla. patꝝ. colla. x. Iſaac abbatis dicens. vt ea puritateqͣ dꝫ emitti poſſit oro. hec ſunt nobis penitus obſeruāda. pͥmo em̄ ſollicitudo reꝝ eſt penitus abſtinēda. ſecūdo vt nullius negocij curā. īmo nec memoriam admittamus. tercio vt detractiones ⁊ vaniloquia ⁊ om̄s ſcurilitates ſil̓ amputemus. qͣrto ire ⁊ triſticie tribulatio ſiue turbatio eſt funditus ruenda. qͥnto vt vomitem carnalis cōpiſcentie a corde nr̄o radicitus euellamus. ⁊ itqͥbuſlibet vicijs penitus abſciſis. iacenda ſunt pͥmū fudamenta humilitatis q̄ turrim illam p̄celſam celos penetrantē feruorē. ſcꝫ ⁊ deuotionē or̄onis valeat ſuſtinere. deinde ſupponēda eſt virtutū ꝯſtructio. ꝑ quā mēsab om̄i euagatione ire lubrica poſſit cohiberi. ⁊ ad ꝯteplationē diuinā ⁊ exceſſus theoricos incipiat ſublimariQuicqͥd em̄ mens nr̄a ante or̄onem ꝯcepit neceſſe e vinobis orantibꝰ ꝑ recordationē occurrat. Quapropter qͥles volumus in or̄one inueniri tales nos an̄ or̄onis tepus p̄parare dēmus. Tercia fiducia exauditionis datex rei petite ſalubri rōe. Qui em̄ ꝓ remiſſione pctōꝝ velꝓ qͣcūqꝫ cauſa ſalubri exaudiunt. ſicut pꝫ de niniuitꝭ qͥbus minabat̉ dn̄s ꝑ Ionam ꝓph̓am dicens. poſt qͣdraginta dies niniue ſubuertet̉. Qd̓ illi audientes ad oronem ſe ꝯuerterūt ⁊ exauditi fuerūt Ione. iij. Ita ſuſanna in tribulatione flens aſpexit in celū ⁊ orauit ⁊ exaudita fuit Dan̄. xiij. Sed ſunt pleriqꝫ qͥ petūt qd̓ eſt ꝯronem ſalutis. ⁊ tunc deus pie non exaudit. quia illicitepetunt. ⁊ ſic ſunt indigni exaudiri. de illis dicit Aa.Multi orantes nō exaudiuntur. prouidet enim deusmeliora dare qͣꝫ peterēt. Sic Dauid nō fuit exauditus.Naꝫ legit̉. ij. Reg. xij. ꝙ dn̄s ꝑcuſſit pueꝝ quē Dauidcū berſabee extra matrimoniū peperit qd̓ videns Dauid dep̄catus eſt dn̄m ꝓ puero nec eū dns exaadiuit̉ i
orꝝ l. b
ixiit i