Sermo.XVIII.

gnū qͣꝫuis al̓s ſibi apponeret manū ſui auxilij. auxiliuꝫGſtrahit ⁊ ip̄m iacere in luto peccati ꝑmittit. Quia ẜmAugꝰ. Qui te creauit ſine te. non te iuſtificabit ſine te.Quartū eſt deſiderij ꝑuitas. de quo dicit aug. Seruattibi deus qd̓ nō vult cito dare vt diſcas magna magisU deſiderare. Ꝙͣtum ad ſecundū articl̓m ſubiungit̉ fiducia exauditionis cū dicit. ⁊ accipietis. vbi nota hec fiducia dat̉ nobis ex tribꝰ. Prima ex dei ad nos pia dignatione q̄ maxime relucet ex hoc ꝙ ipſe incitat ad orandū⁊ ſi dare vel exaudire nollet: nullo mō ad petendū incitaret. dicit em̄ in pn̄ti euangelio. Si qͥd petieritis patrēin noīe meo dabit vobis. Et iteꝝ. Petite ⁊ accipietis.Secūdo hec pia dignatio relucet ex hoc vicꝫ qꝛ in or̄oeꝯceſſit ſe patrē noīandū Math̓. vj. Sic orabitis. Paternoſter qͥ es in celis. vult ergo a nobis orari tanꝙͣ patera filijs qd̓ eſt maxīe dignationis. de quo Augꝰ. in ſer.dn̄i in monte. Magna inquit p̄ſumpſio data eſt. qꝛ pͥuſꝙͣ aliqͥd petimus tāmagnū donū recipimus. vt dicere pater noſter audeamus. Quid em̄ filijs petentibusnō dabit cū hoc an̄ dedit vt pater eēt gratia eius mīmehoc a nobis exigit. vt pater noſter ſit. qd̓ nullo ſumptucomꝑari pōt. ſꝫ ſola bona voluntate. Tercio hec dignatio ex hoc lucet ꝙ deuote orantes extollit ad clarificandū. ſicut hoc declarat̉ de qͦdā nobili. Nā legit̉ ꝙ erantduo germani nobiles. ſꝫ fide nobiliores. videntes multas mundi fallacias. dixerūt. ecce pater noſter magnusfuit in auro ſeruis ⁊ ancillis. ⁊ tn̄ mortuus eſt. eamus ⁊ẜuiamus deo qͥ nobis hec dona ꝯfert q̄ nō deficiuūt. ⁊iuerūt ad quendā abbatē qͥ ſanctus ab oībꝰ dicebat̉ petentes ordinē. Sed abbas fratrū vſus ꝯſilio indixit eisvt irent ad heremū ⁊ ibi vno anno manerēt. victuꝫ deoperibꝰ manuū q̄rentes. velens eos ꝓbare ſi in ꝓpoſito vellent ꝑmanere qͥ hūiliter iuſſa exequētes ad locuꝫſibi oſtenſum tranſierunt poſt annū reduxit abbas admemoriā ipſoꝝ petitionē. Et ait. vado ⁊ videbo ſi in ꝓpoſito ꝑdurauerūt. ⁊ dū iuiſſet inuenit eos in orto laborantes. humiliter eoſqꝫ ſalutauit. ⁊ deuote eū receperūt⁊ nocte illa miniſtrabant ei de his q̄ habebant. Cū aūtcrederent abbatē dormire ſurgūt ⁊ ẜm ꝯſuetudinē ſuādeuote orabant. Et poſt noctis mediū vidit abbas ſeniorē lucentē tanqͣꝫ ſolē. ⁊ angelos deſcendere ad eū eteleuare a terra adeo alte vt vix poſſit eū abbas videre.Ecce qͣnta dignatio dei erga deuote orātes extat vt adhuc in terra poſitos claritate corꝑis gl̓ificauit. Suꝑ minorē v̓o vidit multitudinē demonū deſcendere in ſpecie vermiū qͥ volebant in os orantis intrare donec ml̓titudinē demonū effugauit. Seniorē autē angeli in locū pͥſtinū repoſuerūt. ⁊ lux mox receſſit. facto mane feſtinauerūt ambo ad cōfeſſionē ⁊ cognouit abbas ꝙ ſenior deuicerat potenter tēptamenta demonū ac ꝓpteripſius ꝯtēplationē eleuabat̉ a terrā vt recrearet̉ de auditu angelice armonie. Iuuenis v̓o adhuc nō deuicerat: ſꝫ viriliter reſiſtebat. ⁊ accepit eos in ꝯgregationē qͥdeo ẜuiētes multoꝝ factores miraculoꝝ exn̄tes in dn̄oquieuerūt. Sed. d. a. ex quo ꝯſurget hec paterna dignatio dei ad nos. dicūt doc. ꝙ ꝯſurgit ex affinitate noſtrenature ad filiū ſuū vnigenitū. qꝛ caro ⁊ frater noſter eſtGen̄ xxxvij. Qui inꝙͣ poſtꝙͣ a mortuis reſurrexit appares marie Magdalene dignatus eſt diſcipulos ſuosfratres noīare ⁊ dicere. vade ad fratres meos ⁊ dic eisaſcendo ad pr̄em meū ⁊ ad pr̄em vr̄m. deū meū ⁊ deuꝫvrm Ioh̓is. xx. Accepta ergo hac fiducia d̓eo pr̄i audemus dicere. Pater noſter qͥ es in celis. vn̄ etiā ipſe vnigenitꝰ docet nos orare pr̄em in noīe ipſiꝰ dicēs. Si qͥdpetieritis patrē in noīe meo. hoc attendens ſancta mat̓eccleſia oēs or̄ones ꝯcludit. ꝑ dn̄m nr̄m ieſum xp̄m. vl̓al̓s in noīe eius. Secūdo fiducia or̄onis dat̉ exorantisdebita intentione. q̄ qͥdem intentio dꝫ triplici eſſe modificata circūſtantia. vicꝫ vt ſit pura concors atqꝫ recta.Primo dꝫ eſſe pura. dicūt em̄ naturales ſaphyrus ma-

xime orientalis qͥ eſt purus ⁊ ꝑlucidus ſuꝑ oīa ſordesoculoꝝ purgat. Iuxͣ illud metriſte. Tollet ex oculis ſordes de fronte dolorē. Et vt dic̄ Hermes. In honore exaltat corā rege ⁊ pͥncipibꝰ gratificat. Moralit̓ ꝑ ſaphyrū orientalē purū ⁊ ꝑlucidū intellige orationē. q̄ dꝫ eſſeorientalis. qꝛ dꝫ referri ad eū. De quo dr̄ Zach̓. vj. Eccevir oriens nomē eius. Et Luc̄. j. Uiſitauit nos oriensex alto. vel dꝫ eſſe de rebꝰ q̄ ſemꝑ oriunt̉ ⁊ nūꝙͣ moriūt̉qͣꝫtum ad petendoꝝ honeſtatē. Item dꝫ eſſe pura ⁊ ꝑlucida. ꝙ aūt oratio fiat pura iuuāt pͥncipaliter duo. primo tributio elemoſynaꝝ Luc̄. xj. Date elemoſynā ⁊ oīamunda erūt vobis. Iō dr̄ Thob̓. xij. Bona eſt oratiocū ieiunio ⁊ elemoſyna. Suꝑ quo dicit Iſid̓. Qui ieiunio corpus ſuū macerat dū miſeriā aſſumit: dei mīamꝓuocat. ⁊ ſic or̄onem iuuat ⁊ purificat. Et qꝛ nō ſolumelemoſyna. ſꝫ ⁊ ieiuniū or̄onem purā reddit ideo ſtatutū fuit. de cōſe. diſ. iij. c. rogatiōes. ꝙ ieiunandi ſūt tresdies rogationū an̄ dn̄i aſcenſionē. Et qͣre hoc? qꝛ ex ieiunio xp̄ifideliū or̄ones fierent puriores ⁊ cito exaudibiliores. qꝛ ẜm Aug. in ſer. ij. de oratione. oratio pura celoꝝ altitudinē penetrat. ⁊ vſqꝫ ad ꝯſpectū diuine maieſtatis aſcendit. Ideo btūs Grego. in colla. quā fecit romanis tꝑe peſtis inguinarie dicit. Mutemus ergo corda ⁊ p̄ſumamꝰ nos iam ꝑcepiſſe qd̓ petimus citius adpietatē iudex flectit̉ ſi a pͥuitate ſua petitor corrigat̉. Sꝫdiceres. tn̄ nō eſt ieiunandū tꝑe paſchali vſqꝫ ad pēthecoſten. vt habet̉ diſt. lxxvj. c. ieiuniū. §. nō aūt. vbi dr̄ adie reſurrectionis vſqꝫ in diē penth̓. nō indicūt̉ ieiunia⁊ qͣre tūc dictū eſt ꝙ tres dies rogationū ſunt ieiunādiAd hoc dicit glo. Bartho. brix. de ieiunio. ꝙ hic ſtatuitur: nō p̄cipit̉: ſꝫ ſuadet̉. Nam tꝑe illo ſcꝫ rogationumqueqꝫ ꝓuincia abūdat in ſuo ſenſu. vt dicit Hiero. lxxvj. diſ. c. vtinā. q. d. vbi eſt ꝯſuetudo ꝙ ille tres dies ieiunant̉ debēt hoīes morē in ieiunio obſeruare. Sꝫ vbinō eſt ſeruet̉ voluntas ieiunantis. qꝛ vt dicit Guilhel.in rōnali diuinoꝝ. lib̓. vj. ꝙ hoc ieiuniū nō eſt neceſſitatis. ſꝫ voluntatis. videt̉ tn̄ hoc eſſe neceſſariū vt ꝑ ieiuniū triū dieꝝ hō fieret purior. ⁊ oratio eius exaudibiliora deo. ideo ꝯſonū eſt ⁊ ꝯgruū vt his diebꝰ hoīes ieiunarent. Sed hic incidit vna dubitatio. exquo ꝑ orationē ⁊ ieiuniū ⁊ elemoſynā ſatiſfacimus ꝓ offenſis ⁊ peccatis. p̄cipue his tribꝰ diebꝰ rogationū q̄ iſtaꝝ ē potiorad ſatiſfactionē ꝓ peccatis ad mitigandū iram oīpotentis dei. ad hoc dixerūt aliqui ꝙ oratio eſſꝫ efficacior. Sꝫſctūs Tho. in. iiij. diſ. xvij. dicit ꝙ elemoſyna eſt potiorqꝛ includit in ſe ieiuniū ⁊ or̄onem. ⁊ hoc facit dupliciterqꝛ elemoſyna hunc cui tribuit̉ ꝯſtituit ad orandū. ieiunandū. ⁊ alioꝝ bonoꝝ opeꝝ debitorē. etiam qꝛ elemoſyna ꝓpter deū data eſt qͣſi q̄dam oblatio deo facta. Naꝫdicit ph̓s. iiij. ethic̄. Dona hn̄t ſil̓e aliquod dijs ſacratisoblatio aūt deo facta vim hꝫ or̄onis. idē etiā tenet Robertus Holc. lec. ccij. ꝙ elemoſyna ꝯtinet in ſe virtuteꝫtā or̄onis qͣꝫ ieiunij. Et ideo ſicut aīa intellectiua eſt nobilior ſenſitiua ⁊ vegetatiua qͣs virtualiter cōtinet. Itaelemoſyna efficatior eſt ad ſatiſfaciendū ꝙͣ ieiuniū. veloratio de natura ſua ceteris paribꝰ. Secundū qd̓ iuuatpuritatē or̄ois eſt effuſio lachrymaꝝ. qꝛ lachryme lauātdelictū. vt dicit Criẜ. de pe. diſ. j. menſurā. §. lauant lachryme. Sed effuſio lachrymaꝝ ꝓuenit ex ꝯſideratiōeculpaꝝ. Iuxͣ illd̓ Iſid̓. pctoꝝ redargutio merorē gignitluctus v̓o mentem puriorē reddit. ⁊ ſic valet ad hoc vtor̄o exaudiat̉. Iō dicit Aug. Munda tm̄ cubiculū cordis intus eſt qͥ exaudiet. Et ſuꝑ illud psͣ. lxv. Iniqͥtatēſi aſpexi in corde meo nō exaudiet dn̄s. Dicit glo. Puritas or̄ois audit̉. Et noͣ ꝙ hec pura or̄o ml̓ta bōa fac̄ hōiPrīo purgat ſordes interioꝝ ocl̓oꝝ .ſ. intellectus ⁊ affectus ꝙͣtū ad puritatē. de qͣ dicit Berū. admonendū eſtqͣꝫta puritate cordis p̄t intēdere in eū cui ſacrificiū or̄oisoffert̉ ſeip̄m intēdere qͥ offert. intelligereqꝫ dꝫ qͥd offertquantū em̄ valet vidit vel intelligit illum cui offert tan