Dn̄ica. V. poſt octauas Paſche

ſit. vbi dicit Greg. qͥ gaudiū plenū deſiderat illud petat qd̓ finē nō hꝫ. ⁊ cui nullꝰ meror appropiat. Quintūeſt petitiōis ꝯtinuatio. ſicut fecit chananea Math̓. xv.q̄ totiens repulſa clamare nō ceſſabat. ⁊ ſic xp̄s tandeꝫeam exaudiebat dicens. O mulier magna eſt fides tuafiat tibi ſicut vis. ideo dicit dn̄s Luc̄. xj. Si ꝑſeuerauerit pulſans dico vob̓. Si nō dabit illi ſurgens eo ꝙ amicus eius ſit ꝓpter improbitatē tn̄ eius ſurget. ⁊ dabit illiquotquot hꝫ neceſſarios. Suꝑ qͦ dicit Aug. ne deficiasin or̄one deus qd̓ ꝯceſſurꝰ eſt nō negat ſi differt. Quarto iō eſt petendū ⁊ orandū. qꝛ or̄o eſt redditus nr̄e ſubiectiōis. Cadit eī or̄o ſub p̄cepto. Et dicit Ulricꝰ ꝙ ador̄oeꝫ mentalē hō tenet̉ ex iure naturali qd̓ artat hoīeꝫvt diſponat ſe ad ea ſine qͥbꝰ nō eſt ſalus. Et ad hͦ iusaccedit auctoritas xp̄i dicētis Luc̄. xviij. Oportet ſemorare. Suꝑ quo dicit Criẜ. Oportꝫ neceſſitatē dicit. advocalem v̓o or̄onem ſeu cū cantu nō tenet̉ quis ex p̄cepto diuino. ſꝫ ex ſtatuto eccl̓ie. q̄ miſſas ⁊ horas canonicās indixit miniſtris eccl̓ie. vel ex iniunctione ꝯfeſſorisꝓ ſatiſfactione pnīe ꝯcordat Tho. in. iiij. diſ. xv. Et dicit Holc. vbi sͣ. Ꝙ or̄o cadit ſub p̄cepto determinateqͥdem ꝙͣtum ad mīſtros eccl̓ie. qͥ ad horas canonicasobligant̉. qꝛ ẜm Guilh̓. Idcirco a laicis dati ſunt red­ 1ditus clericis. vt in officio ipſas vices ſuppleant laycorū. ⁊ iō bn̄ficiati tenēt̉ ad horas nō ſolū ex ſtatuto eccl̓ieſꝫ etiā ex obligatione iuſticie. Et qꝛ ordinē ſacrū nullusdꝫ ꝯferre niſi bn̄ficiato. vel ei qͥ ad ſuū patrimoniū locoeccl̓iaſticoꝝ reddituū voluerit ordinari. exͣ de p̄ben. ep̄s⁊. c. cū ſcd̓m. ideo qͥlibr hn̄s ordinē ſacrū tenet̉ ad horascanonicas. qꝛ eccl̓ia ordinando ip̄m intendit eū ad miniſteriū obligari. Et ex hoc ſequit̉. ꝙ oīs ordinatus ordinibꝰ maioribꝰ tenet̉ ad horas. etiā ſi bn̄ficiū nō hꝫ. exquo recepit ordines ⁊ poteſtatē ſpūalem. tenet̉ etiam exſpūali deo ẜuire ⁊ mīſtrare. hoc aūt facit dicēdo horasniſi habuerit legitimū impedimētū puta ꝓpter defectūviſus vel infirmitatis vel pauꝑtatē. qꝛ libro caret. recōpenſet tn̄ ꝑ eqͥualens ꝑ pſalmos vel or̄onem dn̄icam.Et ſi nullū impedimentū habuerit peccat mortaliter ſiomiſerit horas canonicas. vt dicit Inno. in exͣ. de cele.miſ. c. dolentes. Et addit p̄ſbyter dyaconus vl̓ ſubdyaconus. vel qͥcūqꝫ bn̄ficiatus tenet̉ dicere horas canonicās. Et dr̄ bn̄ficiatus ẜm aliquos qn̄ cū effectu ꝑciperepōt fructus bn̄ficioꝝ ſuoꝝ in toto vel in ꝑte. Scd̓m v̓oalios intelligit̉ qn̄ ius hꝫ repetendi. hec Inno. Concordat etiā Henricꝰ de gādauo in quodlibeto. ꝙ tales tenent̉ dicere. al̓s peccant mortal̓r. omittendo. niſi rōneinfirmitatis vel alterius cauſe legitime impediti. qꝛ inc. dolentes. diſtricte p̄cipit̉. cū dr̄. diſtricte p̄cipimus invirtute obedientie vt diuinū officiū nocturnū ꝑiter etdiurnū quantū dn̄s eis dederit ſtudioſe ⁊ deuote celebrent. p̄ceptū aūt obligat ad mortale. Sed. d. vtrū clerici tenent̉ horas dicere deuote. ad hoc dicunt doc. deuotio p̄t dupl̓r intelligi. Uno mō ſuauitas mentꝭ eleuateī deū ꝑ cognitionē ⁊ feruentē dilectionē. ⁊ hāc generatcharitas vel donū ſapīe. ⁊ hec eſt rara. Alia dr̄ habitualis relatio boni oꝑis in deū. vt cū qͥs faciēs aliquod bonū ꝯſiderat vt illud faciat ꝓpter deū. Tercio dr̄ habitualis relatio in deū. vt cū qͥs nō cogitans de deo facit aliquod bonū. reqͥſitus tn̄ qͣliter hoc faceret. diceret ꝙ ꝓpt̓deū. Prima deuotio eſt ꝑfectionis. ſecūda eſt ꝯgruitatis. tercia eſt neceſſitatis. vn̄ qͥ tenēt̉ horas dicere tene̓t̉eas dicere deuote. ſaltē loquendo de tercia deuotione. ⁊ſic intelligi pōt ly deuote in. c. dolentes. Et licꝫ clerici inſacris ordībꝰ bn̄ficiati ſiue nō bn̄ficiati tenent̉ ad horascanōicas determinate. Om̄s tn̄ laici tenent̉ ad orandūīdetermīate. qꝛ oīs hō tenet̉ ſuā ſalutē ꝓcurare qd̓ ſineor̄onē adulto nō ꝯcedit̉. ⁊ iō orare vocaliter vel mentaliter eſt de iure nature. ⁊ reducit̉ ad terciū p̄ceptū pͥmetabule. Memēto vt diem ſabbati ſanctifices. Tp̄s v̓oorandi inſtituit̉ laicis ex ſtatutis canonū. diebꝰ feſtiuis

qn̄ tenent̉ diuinis officijs intereſſe vt miniſtris ꝓ ppl̓oorantibꝰ ſuā intentionē cōfirmēt. vt dicit Tho. in. ii.diſti. xv. Et qꝛ oratio eſt ſcala nr̄e aſcenſionis. ſcutū nr̄cdefenſionis. nūcius nr̄e legationis. ⁊ redditus nr̄e ſubiectionis. Idcirco dn̄s hortat̉ hic ad or̄onem. cuꝫ dicitpetite. Sed hic q̄rit̉ vbi ſit orandū? ad hoc dicūt doc. ꝙvbiqꝫ orandū eſt: cū vbiqꝫ fiūt ꝑicula. ⁊ vbiqꝫ dei indigemus auxilio. ꝓpter qd̓ dicit apl̓s. j. Timo. ij. Voloviros orare in omi loco leuantes puras manus. Spnaliter tn̄ locus idoneus ad orandū eſt locus ſacratus. odicit Iſid̓. de ſū. bo. Oratio pͥuatꝭ locis oportunius dr̄iō dicit dn̄s Math̓. vj. Tu aūt cū oraueris intra in cubiculū tuū. ⁊ clauſo hoſtio ora patrē tuū. ⁊ hoc qd̓ xp̄usde loco or̄ois docuit exemplo ⁊ oꝑe on̄dit. Nā Math̓xiiij. habet̉ ꝙ ipſe dimiſſa turba aſcendit in montē ſol̓ꝰorare. Et Marc̄. j. dr̄ ꝙ abijt in deſertū locum ibiqꝫ orabat. Et Luc̄. xxij. Auulſus eſt a diſcipulis qͣntū eſt iactus lapidis ⁊ poſitis genibꝰ orauit. Sed magis ſpālislocus ⁊ idoneus ad orandū eſt templū materiale dedicatū. Iuxta illud Eſa. lvj. Math̓. xxj. Domus mea domus or̄onis vocabit̉. Et. ij. Paral̓. vij. Oculi mei erūtaperti ⁊ aures mee erecte ad or̄onem eius qͥ orauerit inloco iſto. elegi em̄ ⁊ ſanctificaui locū iſtum vt ſit ibi nomen meū in ſempiternū. Sꝫ. d. a. q̄ ⁊ quot ſunt impedimenta or̄onis?: rn̄de ꝙ ſunt multa. Primū eſt peccatūorantis Eſa. j. Cū multiplicaueritis or̄oes veſtras nōexaudiā. manus em̄ vr̄e ſunt plene ſanguine. vbi ꝑ ſanguinē intelligit pctm̄. Uerſus. Sanguis pctm̄ ſanguiqͦꝫ dr̄ humor. ⁊ Eſa. lix. Peccata vr̄a abſconderūt faciēeius a vob̓ ne exaudiret. Et Tren̄. iij. Nos inique egimus ⁊ ad iracundiā ꝓuocauimus. idcirco tu inexorabilis es. Secundū eſt orantis dubietas. qꝛ de dubio dr̄Iac̄. j. Non eſtimet gͦ hō ille ꝙ accipiet aliquid a dn̄o.Nam Bern̄. dicit. indignus celeſti benedictione ꝯuincitur qͥ den̄ q̄rit dubio affectu. ideo ꝯſulit Iac̄. j. Poſtulat in fide nihil heſitās. Terciū qd̓ impedit eſt indignitas. ideo dicit Hiere. vij. ⁊. ix. dn̄s. noli orare pro ppl̓oiſto nec aſſumas ꝓ eis or̄onem. qꝛ nō exaudiam te. EHiere. xv. Si ſteterit Moyſes ⁊ Samuel corā me nō ēaīa mea ad ppl̓m iſtum. In vitaſpa. etiā legit̉. Quidaꝫfrater patiebat̉ moleſtiā a ſpū fornicationis. ⁊ abijt ſepead ſeniorē vt ꝓ ſe oraret. Cunqꝫ frequēs oratio ſeniorisnō mutaret. dn̄s nocte oſtendit ſeniori negligentiā fratris eſſe in cauſa qͣre nō exaudiret̉. vidit ſenior monachū ſedentē ⁊ ſpm̄ fornicationis in diuerſis formis mulieꝝ ludentē apud ip̄m cū eiſqꝫ delectari. vidit etiam angelū dn̄i aſtantē ⁊ grauiter ꝯtra eundē fratrē indignatū. qꝛ nō ſurgebat. nec ſternebat ſe in or̄onibꝰ ante deuſꝫ magis delectabat̉ in cogitationibꝰ ſuis. Cognouit gͦſenior culpam fratris eſſe ꝙ ipſe non exaudiebat̉ ꝓ eo.Et dixit fratri. impoſſibile eſt a te diſcedere ſpm̄ fornicatiōis alijs ꝓ te orantibꝰ. niſi tuipſe laborē aſſumas. ieiunas. or̄onibꝰ ⁊ vigilijs orans dn̄m cū gemitu. Audiēsfrater ẜmones ſenioris cōpunctus eſt corde ⁊ ꝑ afflicūonē corꝑis meruit mīam dei. ad qd̓ idem refert̉ qd̓ legitur ibidē ꝙ qͥdam frater dixit beato anthonio. Or ꝓme pater. ad qd̓ dicit anthoniꝰ ego nec tui miſereor nec.deus niſi ꝓ teipſo ſollicitus ſis in or̄onibꝰ. Qui ꝓ ſcipſis nolunt orare ſimiles ſunt cidā qͣdrigario cuiꝰ qͣdriga cū cecidiſſet ⁊ ipſe ſedens in luto a tranſeūtibꝰ petijtadiutoriū. Quidā nobilis manū extendens vt ip̄m iuuaret. Sed cū miſer nec vellet ſurgere. nec ad qͣdrigamleuandā manū attingere. ſed differebat receſſit nobilisindignans dicēs. Exquo tu miſer nō iuuas te nec egocuro de te. Moral̓r iſte qͣdrigarius eſt qͥlibet hō ex aīa⁊ corꝑe cōpoſitus. cuiꝰ qͣdriga ē corpꝰ ex qͣtuor elemetꝭcōpoſitū tāꝙͣ qͣtuor rotis ⁊ hͦ interdū cadit in lutū peccati luxurie vel gule. Qd̓ videns ſpūs petit vt aiij ꝓ eoorent. ⁊ euꝫ ſubleuent. ſꝫ quia nec ꝑ ſe orat. Nobilis ille

uō

C