Sermo.XVIII.

antur acciꝑe qd̓ eis oīpotēs deꝰ diſpoſuit an̄ ſecl̓a dareEEt ad hͦ ſonat Robertus ꝙ nō intēdimus diſpoſitionē diuinā īmutare ſꝫ magis inſtare vt cōpleat̉. Non gͦcū oramus deū mutare pponimus vl̓ ad nos inclinareSꝫ magis nos ad deū leuare ⁊ nr̄am voluntatē ſuo bn̄placito ꝯformare. ⁊ hoc pulcre declarat Dyoniſi. de diui. noī. ſb̓ duobꝰ exēplis. pͥmū eſt tale. Si imaginemurvnā catenā luminis de celo pēdentē. ⁊ nos extendamꝰmanus nitamur illā ad nos trahere nō faceremus eaꝫdeſcendere ad terrā. qꝛ ſurſum eſſet ⁊ deorſum equal̓r.Sed ꝑ eā noſmetipſos ad ſuꝑna traheremꝰ. Sic eſt inꝓpoſito de or̄one. Secūdū exemplū eſt tale. Si eſſemꝰin naui exn̄te in aqͣ ⁊ teneremus funes fortes ex qͣdā petra īmobili ad nos extenſas. ⁊ ſic nobis in auxilium nōad nos petrā. ſꝫ noſipſos ⁊ nauē ad petrā traheremus.Sic cū oramus nō trahimus ad nos īmobilē dei v̓tutēſꝫ nos potius trahimꝰ ad deū. Secūdo or̄o eſt ſcutū noſtre defenſionis. Narrāt hyſtorie britonū ꝙ rex arcturus illuſtris depictā habuit infra ſcutū imaginē virgīsMarie bn̄dicte filiū ſuū in brachijs baiulantē. Ad hācgͦ imaginē qͦtiens in preſſura belli inciꝑet fatigari reſpexit ⁊ ex eiꝰ intuitu ſtatim recenter vires reaccepit. Naꝫin lib̓. vij. c. v. dr̄ ꝙ clypeus p̄ſten vocabat̉ in qͦ imagoſancte dei genitricis depicta hēbat̉. Moral̓r iſto mododꝫ ſcutum nr̄e or̄onis ornari. vt videat̉ intrinſecus hr̄eimaginē v̓ginis marie bn̄dicte. Si em̄ imaginemur v̓ginē mariā bn̄dictā in interiori ꝑte ſtantē ipſa videt̉ qͣſiſcutū deferre. hoc eſt qͣſi ſcutū or̄onis ſibi imponere viipſa dignet̉ or̄em nr̄aꝫ portare ⁊ xp̄o pn̄tare. Nā qͥcqͥdipſa filio ſuo offert neceſſario eſt acceptū. Iō dicit btūsBern̄. ſuꝑ miſſus eſt. Certe frater quicqͥd eſt illud qd̓deo offerre putas marie cōmendare memēto vt eodeꝫalueo ad largitorē gr̄e ſupra cedat qͦ tibi influxit. Et addit Rober. Holc. Orōnem nr̄am duo debent cōplerevicꝫ xp̄s ⁊ maria qꝛ dicūt gāmatici ꝙ inter ꝑteſor̄onispͥncipaliores ſunt nomen ⁊ verbū. Inter nomē ⁊ v̓būtalis differētia eſt. qꝛ nomen ſignicat ſb̓am cū qͣlitate etſine tꝑe. verbū aūt ſignifſcat ꝑſonā agere vel pati aliqͥdcū tꝑe. de natura etiā noīs eſt reddere ſuppoſitū ipſi vbo. De rōne verbi ē nomen regere ſibi in or̄one ſupponens. Moral̓r ꝙ nr̄a or̄o inueniat̉ ꝯgrua ⁊ perfecta neceſſe eſt ꝙ ex noīe ⁊ verbo cōponat̉. Uerbū aūt qd̓ nr̄eor̄oni ꝯiungi dꝫ eſt illud verbū qd̓ caro factū eſt Ioh̓ j.Iſtud verbū ꝑſonā ſignificat ſcꝫ filij dei. Signat etiamcū tꝑe. qꝛ cū venit plenitudo tꝑis miſit deus filiū ſuumad Gal̓. iiij. Et mgr̄ idē ponit. iij. ſen. di. j. c. j. Sil̓r illudverbū tā actionē qͣꝫ paſſionē importat. Iſtius em̄ verbiactione ſunt cuncta creata. Sꝫ ipſius paſſione ſunt oīareformata. Nomen aūt etiā nr̄am or̄onem ingredi dꝫ.Sꝫ qͥd eſt illd̓ nomē qd̓ v̓bo in nr̄a or̄oe dꝫ ꝯiungi. Reuera nō inuenit̉ nomē ſub celo qd̓ iſti v̓bo ꝯueniētiuscōiungi poſſit. ꝙͣ illud de qͦ Luc̄. j. Et nomen virginismarie. Maria ecce ſubſtantia. v̓go ecce qͣlitas. ⁊ ſignificat ſine tꝑe. cuius cā eſt iſta. qꝛ Ariſ. iiij. Phiſic̄. dicit ꝙtp̄s eſt cā corruptionis ⁊ oīa corrūpunt̉ ⁊ labunt̉ in tꝑeIſte em̄ mulieres q̄ pͥmo ſunt v̓gines ⁊ poſtea fiūt matres. ſꝫ nō ſine corruptiōe ⁊ generatiōe certe iſte ſunt v̓gines in tꝑe. Sꝫ hec bn̄dicta ⁊ ſingl̓arꝭ v̓go q̄ v̓go peꝑit⁊ pꝰ ꝑtū v̓go ꝑmanſit ip̄m quē genuit adorauit. Reuera ipſa ē v̓go ſine tꝑe. Sicut teſtat̉ metriſta. Tendit adethera v̓go puerꝑa v̓gula yeſſe. Nō ſine corꝑe: ſꝫ ſinetꝑe tranſit ad eſſe. Hemus gͦ nomē ⁊ v̓bū ꝓ nr̄a or̄oneformāda. Sꝫ vt inter hoc nomē ⁊ v̓bū oīmoda ꝯgruitas on̄dat̉. reſtat videre. quō ⁊ qn̄ illud nomen huic v̓bo ſuppoſitū reddit. ⁊ quo nomen ab eodē v̓bo regimērecipit. Reuera chariſſimi qn̄ iſta bn̄dicta v̓go mariaab eterno p̄deſtinata ⁊ ſanctificata ⁊ dei filio cōſecrata.⁊ cūctis creaturis p̄poſita ⁊ ab angelo extitit ſalutata. ⁊hoc nōͣ obſtante ipſa qͣſi vniuerſis ſuppoſuit ſemetipſāſꝫ tunc reddidit ſuppoſitū qn̄ dixit. Ecce ancilla ⁊cͣ. Et

cv̓boꝯuenient̓ petiuit qn̄ ſubdit. Fiat mihi ẜm v̓. t. Ex iſtishētur ꝙ xp̄s ⁊ maria tanqͣꝫ nomē ⁊ verbū cōplent or̄onē. Iō ſtatim poſt xp̄m cū dr̄. Saluator mundi adiuuanos ſubdit̉. Sancta maria ora ꝓ nobis. Tercio or̄o eſtnuncius nr̄e legationis. Iuxͣ illud Aug. ſuꝑ psͣ. or̄onispure magna eſt v̓tus ⁊ velut nunciꝰ fidelis mandatuꝫꝑagit ⁊ illuc penetrat qͦ caret nequit ꝑuenire. hec Aug.Et qꝛ or̄o eſt nūcius. iō aliqua ſunt neceſſaria que cuilibet nūcio neceſſaria etiam eſſe vident̉. pͥmū eſt familiodn̄i ad quē mittit̉ dilectio. Si em̄ familiā dn̄i diligit nūciū facilius ducit eū ad dn̄m vt ſuū expediat negociū. ſicut pꝫ de familia imꝑatoꝝ. regū. pͥncipū. atqꝫ baronū.Moral̓r familia regis ſunt pauꝑes. ẜm illud psͣ. ix. Tibi em̄ derelictus eſt pauꝑ .ſ. in familiā. Qui em̄ illis datmunera elemoſynaꝝ facile ꝑdudit̉ ad deū. qm̄ ipſoꝝ eſtregnū celoꝝ Math̓. v. ⁊ ſic facile in or̄one ſua exaudit̉.iō hortat̉ nos Eſa. lviij. dicens. Frange eſurienti panētuū. ⁊ egenos vagoſqꝫ induc in domū tuā. operi nudū⁊ carnē tuā ne deſpexeris ⁊ tūc inuocab̓ ⁊ dn̄s exaudiet. clamabis ⁊ dicet. ecce aſſum. Econtra dr̄ Prouerb̓.xxj. Qui obturat aurē ſuam ad clamorē paupeꝝ. ⁊ ipſeclamabit ⁊ nō exaudiet̉. ſuꝑ quo dicit Pet̓. Rauanen̄.Quis īmiſericors mīe dignus? aut quo mīam ꝯſequit̉qͥs. qͥ hanc nō exhibuerat miſerādis? Scd̓m eſt chirographi allatio. qꝛ legit̉ Tob̓. v. ꝙ Tobias iunior quemmittebat pater qͣſi nunciū in rages ciuitatē medoꝝ adgabelū accepit ſecū chirographū ꝓ pecunia repetendaMoral̓r Tobias interp̄tat̉ ductꝰ ad luctū. ⁊ ſignificatquēlibet xp̄ianū hoīem qͥ ductus eſt in luctū huiꝰ mundi vbi riſus dolore miſcebit̉. ⁊ extrema gaudij luctꝰ occupat Prouer. xiiij. Hic inqͣꝫ mittit or̄onem ſuā qͣſi nūciū ad gabelū qͥ interp̄tat̉ vallis dn̄i vel collis diuinus.⁊ ſignificat celū. iō reciꝑe dꝫ ſecū chirographū ⁊ ille chirographus eſt innocentia baptiſmalis vel pctōꝝ īmuuitas. de qͣ sͣ. N C. Et hanc ſi habuerimus cito exaudimur. al̓s nō. ꝘQꝛ ſicut dicit psͣ. lxv. Iniquitatē ſi aſpe Rxi in corde meo nō exaudiet deus. ſcꝫ orem meā. iō dicit Augꝰ. Oratio ſi pura fuerit celos penetrat ⁊ vacuanō redibit. Terciū eſt pacis certitudo qꝛ ſi cum nuncioetiā mitteret̉ diſcordia palā eſt ꝙ petitio ꝓceſſum nonhēbit. Sic etiā ſi hō hꝫ diſcordiā cū ꝓximo. ⁊ mittit addn̄m or̄onē ſuā qͣſi nūciū. notū ē ꝙ deꝰ ip̄m nō exauditqꝛ dicit Hugo de ſan. vi. Ibi oīs aufert̉ gr̄a vbi ſcelerata regnat diſcordia. ideo dꝫ hō ꝯcors eſſe cū ꝓximo. vtſic ꝯcordet cū deo. ⁊ ſic exauditiōis ſpes eſt. ideo dicit ſapiens. Eccͣi .xxviij. Limitte ꝓximo nocenti te. ⁊ tūc dep̄canti tibi peccata ſoluent̉. Et Mar. xj. dixit dn̄s. Dūſtabitis ad orādū dimittite ſi qͥd hētis aduerſus aliquēvt pr̄ vr̄ qͥ in celis eſt di. vob̓ peccata vr̄a. ꝙ ſi vos nondimiſeritis. nec pr̄ vr̄ qͥ in celis eſt di. vob̓ pctā vr̄a. Iōin or̄one dn̄ica Math̓. vj. dicimus orando. dimitte no.de. nr̄a ſic̄ ⁊ nos di. debi. nr̄is. q. d. dn̄e ſi ꝯcordamꝰ bn̄cū ꝓximo nr̄o. ⁊ ex ꝯſequenti cū deo. iō dimitte nobisdebita nr̄a. Quartū eſt petendi diſcretio. Si em̄ nuncius diſcrete petit dn̄s eū ad quē miſſus ē eo citius exaudit. Sic ſi nūc ius nr̄e legatiōis iuſte ⁊ diſcrete petēt eūaltiſſimus vtiqꝫ exaudiret. Si aūt indiſcrete petit. deusnō exaudit. Sicut pꝫ de petitiōe zebedei filioꝝ qͥ petierūt ꝑ mr̄em vt vnus ſederet ad dexterā. ⁊ alius ad ſiniſtrā in regno ſuo .ſ. tꝑali. idcirco nō ſunt exauditi. ſꝫ merebant̉ audire neſcitis qͥd petatꝭ. ſic̄ pꝫ Math̓. xx. Sil̓rhēt̉ de Paulo. ij. Coꝝ. xij. Qui petit vt auferret̉ ab eoſtimulꝰ carnis ſue. ⁊ qꝛ indiſcrete petijt ⁊ ſaluti ſue ꝯͣriūiō nō fuit exauditꝰ. ſꝫ dixit ſibi dn̄s. ſufficit tibi gr̄a meaiō dic̄ Gre. digne in ſua petitiōe nō exaudit̉ qͥ hͦ petitqd̓ ſaluti ſue n̄ expedit. Quapropt̓ dixit ⁊ ſaluator ī pn̄tieuāge. Si qͥd petieritꝭ pr̄em meū ī noīe meo dabit vob̓qd̓ exponit Greg. in noīe xp̄i petit qͥ ſaluti ſue nccͣia petit. ⁊ qͥd hoc ſit innuit cū dicit. Ut gaudiū vr̄m plenū