Sermo.XVII.

de Thito imperatore ꝙ adeo benignus fuit ⁊ liberaliset neminē a ſe ſine ſpe aut munere dimitteret abire. Etcū aliqn̄ admoneret̉ ne tanta petentibꝰ ꝓmitteret. Nōoportet inquit a ẜmone pͥncipis quēqͣꝫ triſtem abſcēdere. ⁊ licꝫ aliqn̄ dn̄i ſint adeo liberales vt ſecure poſſit adeos quiſqꝫ accedere ſpe exauditionis. videmus tn̄ ꝙ qͥlibet volens ab eis aliquid impetrare aliquos de familia dn̄i ꝯſueuit ſecum ſumere qͥbꝰ habitis abilis p̄catoraccedat. Spūaliter deus pater eſt dn̄s oīm liberaliſſimus cuius qͥdem liberalitatis aliqua ſunt ſigna primūꝙ plus reddit hōi qͣꝫ abſtulit qd̓ ptꝫ in Iob. c. j. cui deꝰabſtulit tā ꝓlem ꝙͣ ſubſtantiā. vicꝫ ſeptē filias ⁊ tres filios. ⁊ ſepteꝫ milia ouiū. ⁊ tria milia cameloꝝ. qͥngentahon iuga. ⁊ qͥngentas aſinas. ⁊ cū ꝓbaſſet patientiameius addidit queqꝫ ei duplicia p̄ter filios Iob vlt̓. qꝛ dr̄Fuerūt ei. vij. filij ⁊ tres filie. Ex quo pꝫ ꝙ ꝓles nō fuitduplicata. qꝛ tot hūit qͦt an̄. Secūdū ſignū diuīe liberalitatis eſt ꝙ tribuit plus ꝓmiſſum implendo qͣꝫ expreſſit ꝓmittendo. Sicut pꝫ Numeri xvij. vbi dn̄s ꝓmiſit Moyſi cū eſſet diſſenſio de ſacerdotio ꝙ virga illiusquā elegiſſet ꝓ officio ſacerdotis in craſtino poſt allationē in templu germinat ⁊ plus tribuit. qꝛ virga nō ſolūgerminauit ſꝫ floruit. ⁊ folijs dilatatis amigdola ꝓtulitTerciū ſignū eſt ꝙ plus tribuit ꝙͣ rogat̉. ſicut patet. iij.Reg. iij. Et. ij. Paral̓. j. de Salomōe qͥ cū ꝓmotus eētin regem. ⁊ hoſtias deo īmolaſſet. ⁊ nocte ſequēti apparuit ſibi dn̄s dicens. Poſtula qͥd vis vt dem tibi. Cuirn̄dit. dn̄e deus ego ſum puer ꝑuulus ⁊ ignorās ingreſſum meū ⁊ exitū meū. ⁊ tu elegiſti me regem ſuꝑ ppl̓mtuū qͥ innūerabilis eſt ſicut arena maris. da gͦ dn̄e mihicor docile vt diſcernere poſſum inter bonū in malū. etſequit̉ ꝙ placuit iſta petitio. ⁊ rn̄dit ei ꝑ ſeip̄m. qꝛ poſtulaſti verbum hoc ⁊ nō petiſti dies multos. nec diuitiasnec aīas inimicoꝝ tuoꝝ ſꝫ ſapīam ad diſcernendū iudiciū. Ecce feci tibi ẜm ẜmones tuos. ⁊ ꝯceſſi tibi cor ſapiens ⁊ intelligens. ita ꝙ nullus an̄ te fuerit ſil̓is tui. necpoſt in futuro ſit. Inſuꝑ q̄ nō petiſti ꝯceſſi tibi diuitias⁊ ſubſtantiā ⁊ gl̓iam. Et ſi in p̄ceptis meis ambulaueris longos ſtatuā dies tuos. Ex hac hyſtoria pꝫ liberalitas dei ꝙ benigne qn̄ petimus iuſte. īmo dat ampliusꝙͣ petamus ꝓpter qd̓ ſecure poſſumꝰ accedere ad ip̄m⁊ rogare in noīe ieſu xp̄i. qͥ dicit hoc. Amen amen dicovobis. ꝙ quicqͥd petieritis iuſte pr̄em in noīe meo dabit vobis. Sed licꝫ deus pater ſemꝑ petitionē nr̄am audiat ex ſua liberalitate cū iuſte petimꝰ. neceſſario tn̄ aliqua habemus nobiſcū ſumere q̄ diligit ipſe ⁊ qͥbꝰ habitis qͥlibet abilis ⁊ idoneus p̄cator ad ip̄m accedet. pͥmūeſt peccati īmunitas. Om̄e em̄ pctm̄ menteꝫ aggrauat.Sicut figuratū eſt Zach̓. v. vbi vidit mul erē ſedenteꝫin amphora hn̄tem in ore ſuo maſſam plūbi. Et dictuꝫeſt ꝓphete. hec eſt impietas in ſignū ꝙ oīs impietas ſeuiniquitas grauis eſt. Iuxͣ illud psͣ. xxxvij. Qm̄ iniqͥtates mee ſuꝑgreſſe ſunt caput meū. ⁊ ſicut onus gͣue grauate ſunt ſuꝑ me. Sed ecōtra dicit Dam̄. ꝙ or̄o eſt acceſſus intellectus in deū. Nam qͥ vult orare pͥmo debꝫdefectus ſuos ꝯſiderare deinde aſcendere ad eius liberalitatē q̄ hoc pōt cōplere. Nam ſicut legit̉. iij. Re. vii.ꝙ Salomon edificato tēplo dixit. ſi qͥs cognouerit plagam ſui cordis. ⁊ extenderit manus ſuas in domo hac.tu exaudies in celo dn̄e. Iō aliter deſcribit̉ or̄o. Oratioeſt pius mentis affectus in deū directus. Et iſte qͥdemaffectus deſideriū eſt. Nam glo. ſuꝑ illud. j. Teſſal̓. vl.Sine intermiſſionē orate. dicit ip̄m deſideriū bonū oratio eſt. Et ſi ꝯtinuū eſt deſideriū ꝯtinua eſt or̄o. affectusqͥ eſt or̄o in deū dr̄ dirgi ad modum nuncij. qꝛ eſt velutnuncius ab hoīe in deū miſſus. Qd̓ etiā ꝓbat glo. ſuꝑlilud psͣ. lxxxvij. Intret oratio mea in conſpectu tuo dicens. Uirtus magna pure orationis. Hic notat̉ q̄ qͣſiꝑſona q̄dam ad deū intrat ⁊ mādata ꝑagit. qͦ caro ꝑuenire nequit. Modo ad ꝓpoſitū oratio eſt aſcenſus menCatis Mx a

tis in deū. Et ꝑ Aug. in li. de ſpū ⁊ aīa. Oratio eſt mentis ꝯuerſio in deū ꝑ puꝝ ⁊ humilē affectū. Sed peccatūgrauat ⁊ deprimit. pꝫ gͦ ꝙ peccatis grauati nō pn̄t aſcēdere in or̄one. qꝛ ſil̓ant̉ auibꝰ volare cupiētibꝰ mole corporis aggrauatis qͣꝝ vna eſt ſtrutio. de qua dicit magiſter lib̓. xij. ꝓprietatū. ꝙ ad volatū alas erigit. Sꝫ ꝓpterpōderoſitate corꝑis a terra nullatenꝰ ſe ſuſtētat. qꝛ paucis pēnis induit ⁊ magno corꝑe p̄grauat̉. Sic ſunt aliqui peccatis grauati ⁊ tn̄ ꝑ or̄onem ſe in altum eriguntIdeo talibꝰ dr̄ Iac̄. iiij. Petitis ⁊ nō accipitis eo ꝙ mala petatis. ⁊ hoc pͥmo ex ꝑte or̄onis. Secūdo ex ꝑte acceptationis eius qͥ petit̉. Nam vt dicit Greg. iij. q. vij. c.in grauibꝰ. Cum is qͥ diſplicet ad intercedendū mittit̉irati animus proculdubio ad deteriora ꝓuocat̉. Et ꝓuerb̓. xv. dr̄. Uictime impioꝝ abominabiles dn̄o. ⁊ vota iuſtoꝝ placabilia. Et Criẜ. Qui orat ⁊ peccat nō honorat deū. ſꝫ deludit. Nam tales ſimilant̉ militibꝰ qͥ genua xp̄o flectebant. ⁊ alapas ſibi dabant Ioh̓. xix. Sꝫ ꝓdiceret aliqͥs. nunqͥd orantes pctōres deus exaudit? etvidet̉ ꝙ no. ex dicto ceci nati Ioh̓. ix. qͥ ait. Scimus. qꝛpctōres nō exaudit deus. Sed ꝯtra hoc arguit Gorra.ſuꝑ Ioh̓. dicēs. Nōne exaudiuit publicanū Luc̄. xviijAlexandrū paganū de. x. tribubus iudeoꝝ. q. d. ſic. dealexandro vide sͣ. parte .j. feria. vj. Iudica. B B. D.ad hoc rn̄det̉ ex glo. dupliciter. Primo deꝰ nō exauditpctōres ad ſalutē. Alio mō deus exaudit pctōres ꝓpt̓ triplicem rōnem. pͥmo ꝓpter eoꝝ faciliorē ꝯuerſationē. ſecundo ꝓpter ꝓſperiorem ſucceſſum rerū tꝑalium ita vteis eo ꝓſperius ſuccedat in tꝑalibꝰ. ⁊ ꝑ hoc pͥuabuntureternis. Tercio ꝓpter maiore alleuiationē eterne dānationis quā hēbunt in futuro. ex hͦ elice ad qͥd ꝓſit malisor̄o ſua. vicꝫ vt facilius cōuertant̉. vt bona tꝑalia augmentant̉. vt pene in futuro alleuient̉. Sed ſctūs Tho.ij. ij. q. lxxxiij. ar. xvj. dicit. ꝙ deus orationeꝫ peccatorisex bono nature ex deſiderio ꝓcedentē audit. Ꝙꝛ in peccatore ſunt duo ꝯſideranda. ſcꝫ natura quā diligit deꝰ.⁊ culpa quā odit. Si ergo peccator orando aliqͥd petitvt peccator .i. ẜm deſideriū peccati hoc a deo nō exauditur ex mīa. ſꝫ qn̄qꝫ exaudit̉ ad vindictā quādo ꝑmittitdeus peccatorē adhuc amplius viuere in peccatis. Deus em̄ negat q̄dā ꝓpitius q̄ ꝯcedit ꝓpitius. vt dic̄ Aug.Oratione v̓o pctōris ex bono nature ꝓcedentē deus exaudit nō qͣſi ex iuſticia qꝛ peccator hoc nō meret̉. Sedex pura mīa obſeruatis tn̄ qͣtuor ꝯditionibꝰ. vt vicꝫ ꝓſe petat ad ſalutem neceſſaria pie deuote ⁊ ꝑſeuerantervnde Aug. Deus nō hortaret̉ nos vt peteremus niſidare vellet. Et Criẜ. Nunꝙͣ orāti bn̄ficia denegat qͥ vtorantes nō deficiant ſua pietate inſtigat. Ad dictū cecinati dicit glo. ꝙ ip̄e nōdū inunctus erat nec interiꝰ illuminatus. ⁊ ideo falſum dixit licꝫ ſe crederet verū dixiſſeUel ſic ꝙ ineffabiliter veꝝ eſt ꝙ deus peccatores nō exaudit inꝙͣtum ſunt peccatores. Iuxͣ illud qd̓ dicit Iſid̓.Sicut nullū ꝓficit vulneri medicamētū ſi adhuc ferrūin eo ſit. ita nihil ꝓficit oratio illius cuiꝰ adhuc pctm̄ inmente vel odiū manet in pectore. Peccator aūt oransdeū ꝓ remiſſione peccatoꝝ ſuoꝝ cum ꝯtritione iam eoipſo nō eſt peccator. iuxͣ illud psͣ. xxxj. Dixi ꝯfitebor aduerſum me iniquitatē meā dn̄o. ⁊ tu remi. iniqͥ. pec. m.⁊ vt ſic peccatores ſepe exaudiūt̉. Sꝫ diceret qͥs exquodicit ſuꝑius Criẜ. Qui orat ⁊ peccat ⁊cͣ. videt̉ ꝙ peccatores orādo peccēt cū deludere deū graue ſit pctm̄. Rn̄de. verbū Criẜ. intelligendū eſt de ꝑſiſtentibꝰ in peccato cū ꝓpoſito ꝑſiſtendi. ⁊ de orantibꝰ ꝓpter honores ⁊ ꝓpter q̄ſtum illi deludūt deū. ideo eſt documentū ꝙ quiorare voluerit dꝫ pͥus in corde de peccatis cōpungi. ſaltem ꝯtritione generali. De hoc in collatiōe patꝝ dr̄. Sivolunus or̄one in celū aſcendere ⁊ ſuꝑ celeſtia penetrare curemus vt mentes nr̄e ab oībꝰ terrenis ⁊ carnalibꝰdepurent̉. ita vt nr̄a or̄o ad deū poſſit aſcendere nullovicioꝝ pōdere p̄grauata. Secundū qd̓ facit hoīeꝫ ido-

oīeꝫ idob h u