Dominica. IIII. poſt oct. Paſche

vt ſic a bono ꝓpoſito deſiſtat. ⁊ cum eis ad tabernam ⁊ientacula vadat. ⁊ deo ſuo .ſ. ventri diligens miniſterium faceret. Eſt enim taberna templū iſtius nephandidei turpiſſimi. in quo cultores vētris inueniuntur aſſidui a mane vſqꝫ ad meridiem in cōmeſſationibꝰ in pudicicijs occupati. de qͦ tēplo verificat̉ illd̓. ij. Mach. vj.Templum luxuria comeſſationibꝰ erat plenū ⁊ ſcortantium cum meretricibꝰ. non ſolum autē a mane vſqꝫ acmeridiē. ſed etiā vſqꝫ ad mediam nocteꝫ. iſti deo ſeruit̉in templo ſuo vt verificat̉ illud Apoca. vij. Seruiēt eidie ac nocte in templo ſuo. Quis fructꝰ vt querit Hoſkot lectiōe. cxl. ꝓuenit eis inde? certe diſtrictiſſime ꝯtrarium illius quod intendūt. Nam ꝑ cibū. potū. ludumꝓlongare reputāt vitā ⁊ cū manibꝰ vel oꝑbꝰ ꝓprijs ſeoccidūt. Figura illiꝰ habet̉. iiij. Reg. xix. vbi legit̉. Sennacherib dū adoraret in templo deū ſuū a ꝓprijs filijsocciſus fuit. Sennacherib interpretat̉ alleuās defectionem ⁊ ſignificat potatoreꝫ quēlibet qͥ timet ſi intraretdie dn̄ica ad eccleſiam ad verbū dei audiendum ⁊ diuina officia in corꝑe ſuo deficeret. dicunt em̄. Predicatordiu predicat ⁊ miſſe protrahuntur. quare ob illam defectionem releuandū ad tabernas vadūt ⁊ ibidē a ꝓprijsfilijs .i. oꝑbꝰ ſuis malis occidunt̉ tam in corꝑe ꝙͣ in aīaqꝛ plures ꝓpter crapulam gulam ⁊ ebrietatem pereuntꝙ gladio fame ſiue peſte. vt dicit Galienꝰ. Ecce illud ētemplū inſolentie quod deus venter habet. Scd̓o deꝰiſte habet altare affluētie quod in menſa ſua de qua exponitur illud psͣ. lxviij. Fiat menſa eoꝝ corā ipſis in laqueū. Eſt em̄ de dyabolo ſicut de aucupe. hic enim vbimaiorem copiam cibi ſpargit ibi laqueuꝫ abſcondit. vtdum aues auidius comedant citius capiant̉ ꝑ pedemvel ꝑ collum. Eodem modo inter fercula ⁊ pocula q̄ ſuper menſam ponūt̉ collocat dyabolus laqueū gule vtexceſſiuos ⁊ voraces ſimiliter comp̄hendat. Iuxta illd̓Ecc̄s. ix. Sicut cōprehendunt̉ aues laqueo. ſic capiunt̉hoīes aliqͥ ꝑ caput. qꝛ forte loqͥ nō poſſunt. nec ſenſibꝰalijs bene vti. aliqͥ ꝑ pedes qui licet garrulare valeantinceſſu tn̄ priuant̉. vt de hoc altari verificet̉ illud psͣ. l.Tunc imponent ſuꝑ altare tuū vitulos. Tercio iſte deus habet ſabbatū ſomnolentie. Sabbatū idē eſt qd̓ requies ⁊ certe cultores ventris cū in tēplo deo ſuo ſeruierunt fatigati a ceruiſia vel vino neceſſe habent ꝓfunde dormire ⁊ craſtino die tarde ad eccleſiam dei venire ſabbata eius cuſtodire vt ſic de qͦlibet exponat̉ illudIoh̓. ix. Nō eſt hic homo a deo qͥ ſabbatū nō cuſtoditQuarto habet deus iſte ſacrificia ſuꝑfluitatis que ſuntdiuerſa fercula ſumptuoſe ⁊ curioſe parata. q̄ magis nocēt ꝙͣ ꝓficiunt. nam nocet aīe. qꝛ ip̄am damnant qd̓ ꝓbat̉. xliiij. diſt. c. nō liceat. §. ſi gͦ. vbi dr̄. Si cōmeſſationes damnabiles ſunt laicis multomagis ſacerdotibusimputant̉ ad gehēnam vbi dicit glo. Cōmeſſatōnes facere .ſ. de ꝯfectis. pctm̄ mortale ē qd̓ credit Hugo qn̄qꝫnō v̓o ſemꝑ .ſ. tūc ſolū cū deducunt̉ in cōſuetudineꝫ. vtait Hiero. xxxv. di. c. ab exordio. ⁊ de cōſe. diſt. v. ne tales. Itē nocent nature. qꝛ infirmitatē cauſant. qꝛ paucꝭminimiſqꝫ natura ꝯtenta eſt: cuius ſatietatē ſi ſuꝑfluisvrgere velis quicqͥd ſuꝑinfundere velis aut iniocūduꝫfiet aut noxiū. Dicit em̄ Boetius li. ij. ꝓſa. ij. Multosmorbos multa fercula fecere. de iſtis ſacrificijs dr̄ Eſa.j. Ne auferat̉ vltra ſacrificiū fruſtra. Quinto habet oblationes iniqͥtatis. iſte oblatiōes ſunt ſcortatiōes ⁊ ſimbolizationes qͣs libentiꝰ faciūt in taberna ꝙͣ oblatiōesin eccleſia. de hac oblatione dicit̉ Ecc̄i. xxiiij. Immolantis ex iniquo oblatio eſt maculata. Sexta hꝫ incenſumvoluptatis. hec ē ſpēs ꝯfectionis ⁊ electuaria odoriferabalatū inflamātia vt potibꝰ delectēt̉ ⁊ imꝑceptibiliteringrediant̉. de hoc incenſo dr̄ ꝑ ꝓph̓am Eſa. j. Incēſuꝫabominatio eſt mihi. Septimo hꝫ ſacerdotes laborioſos. hi ſunt venatores. piſcatores. coci ⁊ ceteri ſubſeruientes. quoꝝ tota ſollicitudo eſt ꝑare ſacrificia deo ven-

tri. de his ſacerdotibꝰ dr̄ in psͣ. xxviij. Moyſes ⁊ aaroin ſacerdotibꝰ eiꝰ. Moyſes interp̄tat̉ aſſumptꝰ de ada⁊ ſignificat piſcatores. aaron qͥ vitulos ⁊ arietes iugulauit macellariū ſignificat. ⁊ hi ſūt inter ſacerdotes deiventris. Octauo habꝫ cantores luxurioſos qui cantilnas ⁊ laſciuias vocibꝰ effemīatis ⁊ geſtu meretricio cūmuſicis inſtrumētis decantāt. De his dr̄ Eſa. v. Veconſurgitis mane ad ſectandā ebrietatē. ⁊ potandū vſqꝫ ad veſꝑam vt vino eſtuetis ⁊ cythara ⁊ lyra ⁊ tympanū in ꝯuiuijs veſtris ⁊ opus dn̄i nō reſpicitis. Nonohabꝫ iſte deus lectores ſuos mēdoſos. ⁊ hi ſunt hyſtriones. ioculatores adulatores. ⁊ mendaces cantrices ꝓmētes illū ſonū a qͦ lucrant̉ victū ſibi. Quarto auris patit̉ ꝓpter nature defectionē. vel ꝓpter inobediētiā materie. ⁊ ſic aliqn̄ auditus non habet̉ ex defectu foramīsqd̓ in principio neglexit ꝑforare. Sic moralit̓ aliqn̄ deficit aliquis circa auditionē verbi dei. qꝛ illud qd̓ audit n̄penetrat cor eius. ⁊ hoc vl̓ ē ex defectu naturalis intel­ Hlectus vicꝫ ꝙ hō non intelligit qd̓ audit. Sicut dn̄s dixit diſcipulis adhuc rudibꝰ Mat. xxv. Adhuc ſine intellectu eſtis. vl̓ qꝛ nō recipiat̉ cū affectu ⁊ volūtate obediendi vel faciendi. Contra qd̓ dicit hic apl̓s. Eſtote factores v̓bi ⁊cͣ. Quinto qꝛ aures hoīs ſunt ꝑue. nā ſicutdicit ph̓s li. j. aīaliū. Homo int̓ oīa aīalia hꝫ aures immebiles ⁊ breuiores. ſꝫ ad audiēdū maxime efficaces. ⁊hoc eſt ꝓpter bonitatē cōplexionis. in quo moraliter ſignificat̉ ꝙ homo in audiendo verbū dei dꝫ eē firmus ⁊quietus ſicut Maria magdalena que ſedebat ſecus pedes dn̄i ⁊ audiuit verbum illius Luc̄. x. ⁊ hoc ſignificatauriū īmobilitas. Sed breuitas auriū ſignificat ꝙ hoīdelectabilis ⁊ cōpetēs ē non ꝓlixa ſed doctrina breuis.vnde predicationes nō debēt eſſe longe ſꝫ breues ⁊ ſuccincte. que auditū delectent ⁊ aīm nō grauēt. Un̄ hugo de ſancto victo. in didaſ. li. v. dicit. ꝙ lectio duobusmodis faſtidiū aīo ingerere ſolet ⁊ affligere ſpūm. qualitate vicꝫ ſi obſcurior fuerit. et quantitate ſi ꝓlixior extiterit. in quo vti moderamīe magno oportet ne qd̓ adrefectionē queſitū ē ſumat̉ ad ſuffocatōnē. Hic ꝯcludeſermonē. Ꝙtū ad ſcd̓m principale hortat̉ nos apl̓s adveritatis locutionē cū dicit. Si quis aūt putat ſe religioſuꝫ eſſe ⁊ nō refrenās linguā ſuam. huius vana eſt religio. Circa qd̓ nota. hō dꝫ linguā ſuā refrenare a multis. Primo a mēdacio. dicit. n. Aug. li. xiiij. de trinitatec. xv. Eo qͥppe mēs imago dei ē quo eius capax eſt eiuſqꝫ ꝑticeps eē pōt. Et ideo ſicut in trinitate paterna ꝑſona gignit verbū qd̓ ē veritas. ita mēs humana nullumverbū aliud gigne debꝫ niſi verax. iuxta illud Ecc̄i. xxxvij. Ante oīa oꝑa verbū verax p̄cedat te. de hoc quereplura ꝑte .j. feria. vj. poſt iudica. AA. I. Narrāt .n. hyſtorie. ꝙ cū Guilhelmus dux normānie regnuꝫ anglieacquiſiuiſſet deliberauit quō linguā ſaxonicaꝫ deſtruere poſſet ⁊ angliam ⁊ normāniā in lingua cōcordare. iōordinauit vt nulls in curia regis placitaret niſi in gallico loqueret̉. ⁊ iteꝝ ꝙ qͥlibꝫ puer poſitꝰ ad litteras diſcetgallicū. ⁊ ꝑ gallicū latiuū q̄ duo ad vſqꝫ obſeruāt̉. Iſtomodo moraliter pͥnceps huius mundi dyabolꝰ ē. Ioh̓xvj. Princeps huius mūdi iā iudicatꝰ eſt. Sed verū eſtꝙ principatū ſuū nō hꝫ in hoc mundo hereditaria ſucceſſione ſꝫ violēta oppreſſione. ⁊ iō nō eſt hēres ſꝫ ꝯqueſitor. idioma ſuū in ꝓuincia infernali eſt mēdaciū. quiadicit̉ Ioh̓. viij. Cū loquit̉ mēdaciuꝫ ex ꝓprijs loqͥtur. ⁊iō vt cōcordet mundū cū ꝓuincia infernali in idiomate ordinauit. ꝙ oīa ſecularia in ꝯuētionibꝰ imitationibus ⁊ cōmutationibꝰ vtant̉ mēdacijs. ideo dicit Criy.di. lxxxviij. c. eijciens. Mercator ſine ꝑiurio ⁊ mendacio eſſe nō pōt. Et ſicut puer docendus in ſchola pͥmodiſcat gallicū. ita puer applicandus ſeculo cum ſtudioet labore addiſcit loqui mēdaciū. iuxta illud Hiere. ix. KDocuerūt linguam ſuam mēdacium. Et nota ad refrenandum linguam ab hoc pctō primo pn̄t valere verba