Druckschrift 
2 (1487) Pars aestivalis de tempore
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

Sermo.XVI.

ca oīs actiōis ſacre. origo totiꝰ felicitatis btītudiniſqꝫ et̓ne. Et nota ꝙͣuis v̓bū dei ſꝑ ē audiēdū. actū dn̄icꝭ diepꝰ ad audiēdū: illd̓ ex p̄cepto obligamur. tūc dꝫ audiri reuerētia auiditate. magͣ reuēntia ac deſiderio iret īfirmꝰ ad reliqͥas ſcōꝝ qͣs credēt ſe ſanari. Tales .n. reliqͥe ſt̓ v̓ba dei expellut ſanāt oēm languorēſ. vij. pctōꝝ mortaliū: ſic̄ hēs ſuꝑiꝰ ꝑte .j. dn̄ica Iudica.ſer. ij. A. A. A. dr̄ Sap̄. xvj. Neqꝫ herba neqꝫ malagmna ſanauit eos domine. Sed ſermo tuus qui ſanatvniuerſa. Sꝫ qꝛ v̓bū dei ē minorꝭ efficacie ꝙͣ ſcōꝝ alique reliqͥe. mirabile ē quō aliqͥs infirmꝰ ī aīo remanēt aẜmone niſi curaret̉. qꝛ ex deo ē v̓ba dei audit Io. viijScd̓o aures ſt̓ cartilagīoſe. qꝛ duabꝰ de cauſis fuit hocnecͣriū. Primo ꝓpt̓ defenſionē. defendit .n. ne nocumēdecidat in auditu. Scd̓o ꝓpt̓ iuuamē qꝛ vox ꝑcuſſi aerꝭ ad cartilaginē ꝑuenerit fortit̉ adiuuat̉ intra foramīaauditꝰ. Moralit̓ aures ſt̓ cartilagīoſe ſigͥficat̉illud qd̓ audit ī ſermone ne poſtea obliuionē ꝑdatur dꝫ ī charta ſcribe ſi lr̄atꝰ ē: qꝛ dic̄ metriſta. Uox audita perit lr̄a ſcpͥta manet. Stultū ē .n. ꝓpt̓ ꝯfidētiā memorie ſcpͥture ꝯmēdare. dic̄ ſapiēs. Scribe ſapīamin tꝑe vacuitatꝭ Ecc̄i. xxxviij. Si aūt auditor v̓bi dei ēillr̄atꝰ dꝫ ea ſcribe̓ ī libro cordis ſui: iuxͣ illud qd̓ canit eccleſia. Audi iſrl̓ p̄cep. dn̄i ea ī corde tuo qͣi ī li. ſcribe ⁊cͣSic̄ v̓go Maria ſcpͥſit oīa v̓ba hec ꝯferēs in corde ſuoLuc̄. ij. Ita etiā iſte ſcpͥſit ī corde ſuo v̓ba dei. de legit̉ī vitaſpa. li. iij. c. clvij. fuit multo tꝑe fornicatiōibꝰ deditꝰ mēte corꝑe ingreſſus eccīam audiuit v̓ba Eſa.j. Lauamī mūdi eſtote auferte malū cogitatōnū ab oc.meis. ex qͥbꝰ ꝯpūctꝰ ē ingemiſcēs intͣ ſe dixit. Dn̄e Ieſu veniſti ſaluare pctōres ecce amodo ex toto corde ꝯfitebor vlteriꝰ mala faciā ſꝫ ẜuiaꝫ tibi ī ꝯſcīa mūda. Etqꝛ hec v̓ba ī corde ſuo inſeruit ꝓpt̓ illa penituit: paulus abbas ip̄ꝫ clara facie egredi eccleſiā ꝯſpexit lꝫ ar̄niger intͣſſet. de hoc vide exēplū clariꝰ ꝑte .j. poſitū dn̄ica. lx.. ij. B. A. Tercio aures ſt̓ ꝑforate. ſꝫ ſūt hec foramina ſic trāſfuſa ne frigidꝰ aernimis cito intrās int̓iores pāniculos ledat. ne nociuū aliqd̓ accedat qd̓ audi impediat: vt dic̄ Conſtant̓. In ſignificat̉ moralit̓: ̓ba dei audiūt debēt ſe tranſuerte meditādo. eafreq̄nt̓ recitādo vl̓ v̓ba dei audita trāſuertūt: qꝛ ea corde ꝑſcrutādo diſcernūt. ī affectū oꝑis ꝑducūt̉. vicꝫ ẜꝫea faciēdo. v̓ba dei audiūt faciūt. ſꝫ vt ſciāt loqui: ſil̓es ſt̓ leccatoribꝰ guſtātibꝰ pl̓a vina vt emant:ſꝫ vt poſſent dicē alijs. illud bonū iſtud meliꝰ. vl̓ ſt̓ ſil̓esmilitibꝰ vel clericis eūtibꝰ ad nūdinas vt emant velvēdāt. ſꝫ vt tm̄ loqͣnt̉. vel etiā ſil̓es ſt̓ cribro qd̓ ſi ponat̉in aqͣ ſtatim replet̉ ſꝫ nihil remanet extͣhit̉. Sic cumſermonē audiūt aqͣ cōpūctionis deuotiōis ſunt pleniſꝫ receſſerīt ſunt vacui auditoꝝ memoriā habētDe hoc etiā dr̄ Ecc̄i. xxj. Cor fatui qͣſi vas ꝯfractū oēmſapīam tenebit. v̓bū ſapiēs qd̓cūqꝫ audierit ſcūs ⁊cͣ certe ſi retinēt minꝰ ẜm ea faciūt. ꝯq̄rit̉ dn̄s Echi. xxxiij. Audiunt ẜmones meos faciūt eos. veltalis auditor ē v̓bi dei factor ꝯꝑatur viro ꝯſiderāti vultū natiuitatis ſue in ſpeculo. ꝯſiderauit .n. ſe2 abijt oblitꝰ ē qͣlis fuerit. Moraliter ſpeculū ſignificat̉ ſacͣ ſcpͥtura in ſolū videmꝰ deū: ſꝫ etiam moresnros .ſ. qͣles debēmꝰ. ẜm legē dei viuē deberemus.vl̓ doctrina ꝯꝑat̉ ſpeculo qꝛ docꝫ qͥd ſit purgāduꝫ infacie corꝑis: dic̄ Hiero. ī epl̓a ad Demetriadē virgi vtere lectiōe diuīa. vtē ſpeculo. vl̓ vide ſpeculū fedacorrigēda pulcra ꝯẜuāda pulcra faciēda. Scpͥtura .n.ſpeculū ē feda on̄dēs corrigi docēs. Cui alludit b. gre.lij. mora. c. j. Sacͣ ſcpͥt̉a qͣi ſpeculū qd̓dā mētꝭ ocul̓ opponit̉ vt int̓na nr̄a faciēs ī ip̄a videat̉. ibi .n. feda ibi pulcnra cogͦſcimꝰ. ibi ſentimꝰ ꝙͣtū ꝓficimꝰ ꝙͣtūue a ꝓfectudiſtamꝰ. hec ille. Sūt .n. qͥdā ſic̄ ī ſpecl̓o ſic ī ſacͣ ſcpͥtura vel v̓bo dei vidēt defectꝰ ſuos ad horā ꝯpūgūt̉. ſedcu receſſerit a loco ſtatim obliuiſcūt̉ agūt vt priꝰ. ac ſinūꝙ audiſſēt vl̓ vidiſſēt ſe ī magnis pctīs. Sūt alij

hn̄t ī faciebꝰ aīaꝝ ſuaꝝ maculas manifeſtas pctōꝝ ettn̄ nolūt accedē ad ſpeculū ſacre ſcripture. recte ſic̄ illehꝫ ī facie ſua corꝑali aliquā maculā corꝑalē notabileꝫ.abhorret ſe ī ſpeculo vide̓. et ſi int̓dū ſpeculū inſpexerit:tn̄ nullū ſibi placebit. Sic narrat̉ de qͣdā difformi tuipi puella: iſta .n. vt dicit Holk. lect. c. Tortā habuit faciē elongatā. qͦtiēs reſpexit ſpeculū doluit offendebat̉. difformitatē aūt ſuā ſꝑ ſpeculo īputauit: pl̓a ſpecula fregit qͣi oīno depͣuantia ml̓ieres. Ita etiā ē ī eccīade hoībꝰ multū vicioſis. nec vitā ſuā volētes emēdarenullꝰ ẜmo bonꝰ eis placꝫ quēlibꝫ bn̄ p̄dicātē offendūtur. Sēꝑ ꝑpēdūt ī iſto ſpecl̓o vitā ſuā turpē diſtor. tn̄ ſe corrigūt pnīam. Sꝫ qͣntūcūqꝫ bn̄ audierītde ſcripturꝭ ſtatī ꝓpt̓ veterē ꝯſuetudinē obliuiſcūt̉ qͣlesī ſpeculo deſcribūt. de talibꝰ bn̄ dr̄ hīc. Si qͥs ē auditorv̓bi factor. et bn̄ p̄mittit. Eſtote factores v̓bi et auditores tm̄. legimꝰ Exo. xxxviij. moyſesmādato dn̄i qd̓dā fec̄ lauatoriū qd̓ ponebat̉ int̓ tab̓naculū altare. in cꝰ margine ſuꝑiꝰ erāt ſpecula interiꝰ ꝯtinebat̉ aqͣ vt ſacerdotes an̄qͣ ad altare accederēt inſpicerēt ſi aliquā maculā ad abluēdū hr̄ent: ſic̄ dic̄ mgr̄ ī hyſto. ſi eaꝫ hr̄et abluēdo deleret an̄qͣ accedēt ad altare.Iſto moralit̓ in ſcpͥtura ſacͣ ē interiꝰ aqͣ gr̄e deuotionis. exteriꝰ ī v̓bo doctrine ſt̓ ſpecl̓a inforatiōis ſince̓vt oīs inſpice̓ poſſit ſeip̄m emēdare qd̓ fuerit defe.ctiuū. Ꝙrto aures ſt̓ multipl̓r paſſiue. aliqn̄ patiunt̉ex apoſtematiōe exinde venit eis ſorditas innaͣlis. Siaūt vis curare hoc apoſtema maturare: dāt medici ta doctrinā vt patiēs apoſtema aurꝭ recipiat folia ebulivulgarit̓ ettib. raphani maiorꝭ camomille cētauree betōnice decoqͣnt̉ illa ſil̓ ī vino vel aceto fiat emplaſtꝝſuꝑ aurē vl̓ recipiat ſtercꝰ colūbinū mixtū aceto. hocſoluit. Moral̓r apoſtema aurꝭ intelligit̉ odiū vl̓ rācorcordis. qd̓ audiēs ꝯcipit ex auditu v̓bi dei. ſic̄ dr̄ de illisAmos. v. Odio hūiſti corripiētē ī porta loq̄ntē ꝑfecteabomīati eſtꝭ .ſ. doctrinā eoꝝ ſpnēdo. Si aūt vis curare hoc ſpūale apoſtema odij vl̓ rācorꝭ ꝯͣ p̄dicatores ꝯceptū ꝑpēde amaritudinē mortꝭ. ītelligit̉ amaritudīeꝫfolioꝝ herbaꝝ p̄dictaꝝ. hec inꝙͣ amaritudo mortꝭ quācōiter p̄dicatores patiēt̓ odiētes eiꝰ detrahētes ē decoquendā ī aceto amare pene inferni. vt vicꝫ cogitātesamare morieris dire a inferno crucierꝭ. ſic̄ ille de refert Uinc̄. ī ſpe. hyſ. li. xxij. c. cxx. ſāctꝰ Amādꝰ traiecten̄. vrbis ep̄s in vaſconia v̓bū dn̄i p̄dicaret lubricꝰ ioculator leuis ꝯͣ ip̄m odiū ꝯcipiēs v̓bis eiꝰ detra cepit ſtatī a demone correptꝰ ꝓprijs dētibꝰ ſe diſcerpēs. iniuriā viro dei fecerat ꝯfitēs ſtatī amare expirauit. fortaſſis amariorē penā inferni inuenit. Sic em̄hoc pones ſuꝑ aures interiores aīe tue vtiqꝫ tunc curaberꝭ ab odio rācore. Scd̓o aurꝭ patit̉ ex v̓miū intration. ẜm medicos cura ē vt imponāt̉ amara acetoſa. colloqͥntida ē herba amara dꝫ coqͥ ī aceto eloboro. dꝫ fieri vaporatō ī aurē necāt̉ oēs v̓mes. v̓mesmoral̓r intelligūt̉ dyabolice cogitatōes vl̓ ꝯcupīe carnales v̓mes moriūt̉: iuxͣ illud Eſa. vlti. v̓mis eorū morit̉. qꝛ ꝙͣdiu viuit ī hoc mūdo a dyabolo tētatur a carne ſua impugnat̉. Iſti v̓mes ſpūales īpediūtv̓bi dei auditores: qꝛ dr̄ Lu. viij. dyabolꝰ venit .ſ.tationē. tollit v̓bū de cordibꝰ eoꝝ ne credētes ſal. fiāt.De carnalibꝰ aūt dic̄. ſapiēs. Audiuit .ſ. luxurioſus ver dei de caſtitate diſplicebit ei ꝓijciet illud ptꝰ dorſuꝫ ſuū Ecc̄i. xxj. Si vis vt bi v̓mes aliqͣlit̓ moriāt̉: recipe colloqͥntidā quā intellige mortē rōne amaritudinis: de Ecc̄i. xlj. O mors ꝙͣ amara ē memoria tua. hācdeco ī aceto ſupplicij infernal̓. euapora meditatio ī aurē mētꝭ. qꝛ dic̄ amādꝰ li. j. c. x. Luxurioſi ī delicijs ſuis carne nutriūt ī obſtinatiōe ſua ꝑdurauerinta ẜpētibꝰ deuorabunt̉ a buffonibꝰ ignitiſqꝫ aculeis vſqꝫad viſcera torquebūt̉. Tercio auris patit̉ ex mala nerui ꝯͣctione ſeu diſpoſitiōe. hoc fit qn̄ aliqͥs volēs audire verbum dei retrahit̉ a malis ſuggeſtionibus alioruꝫ