Sermo.XV.
dicit Gre. ꝙ Salomon in li. Ecc̄s. diuerſas ꝑſonas inſe ſuſcipit. ⁊ qn̄qꝫ dicit ꝙ mēs imꝑita ſentit illud iaꝫ dictum. Qn̄qꝫ v̓o ꝙ ratō bene diſpoſita diſcernit. iō ꝙͣtūad rōnē nō innuit aīam cū corꝑe mori vel ꝑire. Et hocic. ꝓbat̉ verū aucͣte ph̓oꝝ: dicit .n. Plato in timeo. c. xlv.Ꝙ aīa eſt immortalis ⁊ ẜm ꝙ vicerit paſſiōes ⁊ ab eiſdē victa fuerit p̄miat̉ vel puniet̉ poſt mortē: ⁊ in hoc verū dicit. Sed in hoc qd̓ ſubdit falſum. dicit. ait .n. ſi aīaexiſtens ī corꝑe virili vincat̉ a corꝑis paſſionibꝰ pꝰ ſeꝑationē a corꝑe vixili in corpꝰ ml̓ierꝭ mittet̉. Et ſi ſe ibi male habuit in corpus pecoris trāſibit. ⁊ pꝰ mortē ī pena. ⁊ẜm ꝙ malū vel peiꝰ ſe habuerit ī deteriꝰ pecꝰ reuertet̉.Finaliter tn̄ oēs redibūt ad originalē iuſticiā ⁊ innocētiā ⁊ dignitatē cū fuerint ꝑ penas ſufficiēt̓ expiate. Sꝫhoc eē falſuꝫ erroneūqꝫ on̄dit papa ī exͣuagante dicensDiffinimus ꝙ ẜm cōem dei ordinationē aīe decedentium ī actuali mortali pctō mox pꝰ mortē ad inferna deſcēdūt vbi penis infernalibꝰ cruciant̉. Et ſb̓dit. qͥcūqꝫſciēt̓ ⁊ ꝑtinacit̓ temere aſſerere p̄dicare docere ⁊ defendere v̓bo vel ſcripto p̄ſumpſerit. ꝯͣ eū ſic̄ ꝯͣ hereticū mōdebito ꝓcedat̉. gͦ aīe victe a carnalibꝰ deſiderijs ſeꝑatea corꝑibꝰ nō mittent̉ ī alia corꝑa ſꝫ deputēt̉ ſupplicijs. īhoc tn̄ dicto ꝓbat Plato īmortalitatē aīe. ⁊ ī lib̓. quē fedronis noīe intitulauit dicit ꝙ ſuꝑueniēte nece in hoīeqd̓ mortale eſt ip̄ius defungit̉ .ſ. corpꝰ. Qd̓ v̓o īmortaleintegrū ⁊ incorruptibile euolat. Et ibi etiā ponit qn̄ homines defungūt̉ ducūt̉ in chaos. ⁊ qͥ digne ⁊ ſancte vixerūt p̄miant̉. qͥ v̓o iniuſte puniūt̉. Et Calidiꝰ in ꝯmēto ſuꝑ timeo Platōnis ī v̓ſibꝰ aureis dic̄. Corꝑe depoſito cū liber ad ethera ꝑges. Euades hoīem factꝰ ethereus alter. De hoc etiā dic̄ Sene. in epl̓a. v. Mors quāꝑtimeſcimꝰ ⁊ recuſamꝰ nutrit vitā n̄ eripit. Ueniet iterū qͥ nos in lucē reponet dies. Et hoc ſciēs quelibꝫ fidelis aīa cū ꝑgit tp̄s ꝑegrinationis mūdialis ⁊ ꝑ mortemdiſcedit vl̓ ſeꝑat̉ a cōꝑe. ꝯfident̓ dic̄ verba hec ſcī euāgelij hodierni. Uado ad eū qͥ me miſit. Et qn̄ ſic aīa reuertit̉ felicit̓ ad creatorē ſuū. tūc īplet̉ illd̓ Gen̄. viij. vbilegit̉. Noe emiſit columbā ꝑ feneſtrā q̄ cū nō inueniſſꝫvbi reqͥeſceret pes eiꝰ reueuerſa eſt in archā. Noe interp̄tat̉ quieſcens ⁊ ſignificat deū patrē qͥ ſꝑ ab eterno qͥeuit in ſeip̄o. Et ꝑ hoc ſolue qōnē hāc temerariā qͣ queritur vbi fuit deus an̄qͣ creauit celū ⁊ terrā? qꝛ qͥeuit in ſeipſo ⁊ ſine ſui mutabilitate oīa mutabilia ꝓduxit. Archa in qͣ fuerūt oīa genera aīaliū ſignificat mētē paternam in qͣ oīa genera entiū ẜm rōnes ſuas ydeales cās ⁊vitales ab et̓no extiterūt in qͥbꝰ poſtmodū in eſſe ꝑfluxerūt. Feneſtra q̄ eſt ſuꝑior ꝑs arche deſignat rationeꝫillā ydealē ceteris ꝑfectiorē. ẜm quā aīa ceteriqꝫ ſpūs intellectuales ineſſe ꝓfluxerūt. Ab hac feneſtra columbaemiſſa .i. ſpūs rōnalis nō inuenit vbi pes eiꝰ reqͥeſceretexqͦ nō habemus hic manentē ciuitatē. ſꝫ futurā inqͥrimus ad Heb̓. xiij. Ideo nō qͥeſcit fidelis donec iteꝝ reuertit̉ in archā vn̄ exiuit. Et hoc etiā eſt qd̓ dic̄ btūs augꝰ. li. ꝯfeſ. Feciſti nos dn̄e a te ⁊ inqͥetū ē cor nr̄m donecreqͥeſcat in te. Et qͣre ſic anhelat fidelis aīa ire ad ſuumpͥncipiū .ſ. deū qͥ eā ī hūc mūdū miſit. ad hoc rn̄de. mali in preſenti florent ⁊ p̄mia habēt ſubleuant̉ ⁊ ꝓſꝑant̉intantū ꝙ etiā qͥdā ſcī de hoc murmurabāt. ſicut Iobxxj. Quare impij viuūt ſubleuati confortatiqꝫ diuitijs.Et Hiere. xij. Quare via impioꝝ ꝓſperat̉: bene eſt oībus qͥ p̄uaricāt̉ ⁊ inique agūt. Et dauid in psͣ. xciij. Uſqꝫ quo pctōres gloriabunt̉. Sed boni in hac vita eq̄ areſcut ⁊ p̄mijs carēt. ⁊ p̄munt̉ ⁊ aduerſa patiūt̉. Et qꝛ retributio nō ſit in pn̄ti. ⁊ iō erit in futuro ꝓpter qd̓ anhelant ad hunc locū in qͦ p̄mia ſua inuenire ſperant. Sicanhelauit ad deū dauid qͥ ait psͣ. xlj. Sicut ceruꝰ deſid̓.ad fontes aqͣꝝ. ita deſi. ⁊c̄ Et hugo venerabilis doc. inli. de charitate. Ad te inqͥt me ꝯuerto dulcꝭ amor Ieſua quo totū bonū aīe mee dependet. in qͦcūqꝫ tu es dulcis amor ſꝑ cogitat qn̄ mūdū exeat ſꝑ cogitat qn̄ veraꝫ
pace̓ inueniat. Si quando ambulet. ſi quando ſedeat.ſi qn̄ qͥd agat. ſi qn̄ reqͥeſcat. vt qͥcqͥd in corꝑe gerat̉ a tenō recedat. ſꝑ cor ſurſum habet ⁊ deſideriū in ſuꝑna eleuans. tacēs deū cogitat. loquēs nihil p̄ter deū ⁊ qd̓ addei amorē ꝑtinet loqͥ deſiderat. hec ille. Sꝫ di. a. ꝑ qͣs vias aīe fideliū vadūt ad deū qͥ eas miſit? ad hoc rn̄de. ꝙnccc habēt ire ꝑ has vias ꝑ qͣs xp̄s iuit ad ſuū patrē. etharū viarū ſunt tres q̄ accipiūt̉ ẜm triplicē vitā .ſ. paſſiuam. actiuā ⁊ ꝯtēplatiuā. Prima gͦ via ꝑ quā xp̄us iuitad patrē eſt via paſſionis. ꝑ quā iuit ī tota vita ſua abinfantia vſqꝫ ad mortē: qꝛ oportebat xp̄m pati. ⁊ ita irein gloriā ſuā Luc̄. vlti. Ideo poſtqͣꝫ cū diſcipulis ſuis cenaſſet ⁊ cito immineret paſſio ſua ait illis. vado .ſ. ꝑ paſſionē cito inſtantē. ad eū .ſ. patrē qͥ me miſit. Sic ⁊ nosꝑ eandē viā oꝫ ire ſi volumꝰ ad gloriā venire. qꝛ dic̄ Auguſ. Neqͣꝙͣ ad regnū celoꝝ ſe ꝑtinere iudicꝫ: qͥ h̓ ī areatriture nō ꝯdit̉ tribulatiōe. nec mēbra xp̄i ſe iudicent. qͥcaput ſuū ſpinis coronatū in paſſionibꝰ nō ſequūt̉. Etbtūs Hiero. Uis inqͥt regnare cū xp̄o patiaris cū xp̄oSi dn̄m xp̄ꝫ oportuit pati quā fiduciā nos habemꝰ intrare ſine labore. O ꝙͣſtulti ſumꝰ: volumꝰ h̓ cū ſcl̓o gaudere ⁊ pꝰ cū chriſto regnare. q. d. nō ſic fiet. Et ſb̓dit. nādn̄s ingredit̉. ſeruꝰ ſuꝑfluitate onuſtus veſtibꝰ auro etgemmaꝝ intrabit. q. d. nō. Ille ieiunijs ⁊ iſte crapula ⁊luxuria plenꝰ. ille in cruce ꝓ nob̓ moriēt ⁊ iſte ī lecto delicato dormiēs. q. d. nō ſic itur ad aſtra. ita ncc̄e eſt vt velcorꝑaliter patiamur. vel ī mente paſſiōes xp̄i ſedule meditemur. iuxta illd̓ qd̓ dixit ſponſa Can̄. j. Faſciculꝰ mirrhe dilectus meus mihi int̓ vbera mea ꝯmorabit̉. vbidic̄ glo. Faſciculꝰ mirrhe eſt ꝯgeries paſſionū ex multiscolligata qͣlē faſciculū aīa denota ſibi colligit qn̄ ſingulaq̄ xp̄s paſſus eſt recolit ⁊ int̓ vbera ſua .i. ī cordis ſui memoria reponit ne vnꝙͣ a memoria excidant. Talē faſciculū elegit ſibi btūs Bern̄. dicens ſuꝑ Can̄. iiij. ſer. liij.Ego fres ab ineunte etate mea ꝯuerſationū meritoruqꝫ q̄ mihi deeſſe ſentiebā. hūc mihi faſciculū colligere. ⁊inter vbera mea collocare curaui. collectū ex oībꝰ anxietatibꝰ ⁊ amaritudinibꝰ dn̄i mei. Primū vicꝫ infantiliūaliaꝝ neceſſitatū. deinde laboꝝ qͦs ꝑtulit p̄dicādo. fatigationū in diſcurrēdo. vigiliaꝝ in orādo. tentationū inieiunādo. lachrymaꝝ in ꝯpatiēdo. inſidiarū in colloq̄ndo. ꝑiculoꝝ in falſis fratribꝰ. ꝯuicioꝝ. ſputoꝝ. colaphorū. ſubſannationū. ⁊ exprobrationū horūqꝫ ſil̓ia q̄ in ſalutē ī humane generis copioſiſſime noſcit̉ ꝑtuliſſe. hecBern̄. Scd̓a ē via actiōis ꝑ quā xp̄s etiā iuit in tota vita ſua. ſpecialit̓qꝫ a tꝑe p̄dicationis ſue quātuꝫ habet̉ exeuāgelio ⁊ nō eſt dubiū qͥn an̄ fecit multa bona oꝑa ꝙͣuis nō ſint ſcripta. Iuxta illud Ioh̓. vlti. Multa qͥdeꝫ⁊ alia ſigna fecit ieſus q̄ nō ſunt ſcpͥta q̄ ſi oīa ſcriberentur nō poſſet ea caꝑe totꝰ mūdus. Iuit etiā ꝑ viā actionis infirmos curādo. mortuos ſuſcitādo. eſurientes cibando. ⁊ ſic de alijs. Per eandē .n. viā actiōis ⁊ nos debemus incedere. qꝛ ꝑ eā in montē celi aſcēdimꝰ. Dicitem̄ Anſel. li. j. c. iij. ꝙ vita actiua aſſimilat̉ calli. ⁊ callis ēpes montis vel montiū. Nā pͥmo ꝑ callem aſcendemꝰqꝛ ꝑ viā actiuā ad hūc mōtē aſcēdemꝰ. de qͦ dic̄ psͣ. lxvijQuis aſcēdet in montē dn̄i. Et alibi. lxvij. Mons deimons pinguis. Ꝙ aūt aīa fidelis ꝑ viā actiuā ꝑuenitad viſionē dei: figuratū eſt Gen̄. xxix. vbi legit̉ ꝙ iacobqͥ ſeruiuit ꝓ Rachel accepit pͥmo Lyam deinde ꝑueītad Rachel q̄ erat pulcͣ. Iacob interpretat̉ ſupplātator⁊ ſignificat quālibet fidelē aīam q̄ ſupplantat vicia. Ethec dꝫ pͥmo acciꝑe lyam q̄ interp̄tat̉ laborās vel laborioſa. qꝛ dꝫ prius laborare ī vita actiua. vt cibare pauꝑespotare ſitientes. operire nudos. viſitare incarceratos ⁊liberare captiuos. aliaqꝫ oꝑa facere virtuoſa. Quibꝰ ꝑactis ꝑuenit ad Rachel q̄ int̓p̄tat̉ videns pͥncipiuꝫ veldeū qꝛ ꝑ vitā actiuā ꝑuenit ad ſuū principiū vn̄ exiuitad clare videndū. iō xp̄s inuitauit eā Can̄. ij. Surge ꝓpera amica mea ⁊ veni. Surge inqͥt a torpore ⁊ deſidia
gg iij
1 E