Druckschrift 
2 (1487) Pars aestivalis de tempore
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo.XV.

dicit Gre. Salomon in li. Ecc̄s. diuerſas ꝑſonas inſe ſuſcipit. qn̄qꝫ dicit mēs imꝑita ſentit illud iaꝫ dictum. Qn̄qꝫ v̓o ratō bene diſpoſita diſcernit. ꝙͣtūad rōnē innuit aīam corꝑe mori vel ꝑire. Et hocic. ꝓbat̉ verū aucͣte ph̓oꝝ: dicit .n. Plato in timeo. c. xlv. aīa eſt immortalis ẜm vicerit paſſiōes ab eiſ victa fuerit p̄miat̉ vel puniet̉ poſt mortē: in hoc ve dicit. Sed in hoc qd̓ ſubdit falſum. dicit. ait .n. ſi aīaexiſtens ī corꝑe virili vincat̉ a corꝑis paſſionibꝰ pꝰ ſeꝑationē a corꝑe vixili in corpꝰ ml̓ierꝭ mittet̉. Et ſi ſe ibi male habuit in corpus pecoris trāſibit. pꝰ mortē ī pena.ẜm malū vel peiꝰ ſe habuerit ī deteriꝰ pecꝰ reuertet̉.Finaliter tn̄ oēs redibūt ad originalē iuſticiā innocētiā dignitatē fuerint penas ſufficiēt̓ expiate. Sꝫhoc falſuꝫ erroneūqꝫ on̄dit papa ī exͣuagante dicensDiffinimus ẜm cōem dei ordinationē aīe decedentium ī actuali mortali pctō mox pꝰ mortē ad inferna deſcēdūt vbi penis infernalibꝰ cruciant̉. Et ſb̓dit. qͥcūqꝫſciēt̓ ꝑtinacit̓ temere aſſerere p̄dicare docere defendere v̓bo vel ſcripto p̄ſumpſerit. ꝯͣ ſic̄ ꝯͣ hereticūdebito ꝓcedat̉. aīe victe a carnalibꝰ deſiderijs ſeꝑatea corꝑibꝰ mittent̉ ī alia corꝑa ſꝫ deputēt̉ ſupplicijs. īhoc tn̄ dicto ꝓbat Plato īmortalitatē aīe. ī lib̓. quē fedronis noīe intitulauit dicit ſuꝑueniēte nece in hoīeqd̓ mortale eſt ip̄ius defungit̉ .ſ. corpꝰ. Qd̓ v̓o īmortaleintegrū incorruptibile euolat. Et ibi etiā ponit qn̄ homines defungūt̉ ducūt̉ in chaos. digne ſancte vixerūt p̄miant̉. v̓o iniuſte puniūt̉. Et Calidiꝰ in ꝯmēto ſuꝑ timeo Platōnis ī v̓ſibꝰ aureis dic̄. Corꝑe depoſito liber ad ethera ꝑges. Euades hoīem factꝰ ethereus alter. De hoc etiā dic̄ Sene. in epl̓a. v. Mors quāꝑtimeſcimꝰ recuſamꝰ nutrit vitā eripit. Ueniet ite nos in lucē reponet dies. Et hoc ſciēs quelibꝫ fidelis aīa ꝑgit tp̄s ꝑegrinationis mūdialis mortemdiſcedit vl̓ ſeꝑat̉ a cōꝑe. ꝯfident̓ dic̄ verba hec ſcī euāgelij hodierni. Uado ad me miſit. Et qn̄ ſic aīa reuertit̉ felicit̓ ad creatorē ſuū. tūc īplet̉ illd̓ Gen̄. viij. vbilegit̉. Noe emiſit columbā feneſtrā inueniſſꝫvbi reqͥeſceret pes eiꝰ reueuerſa eſt in archā. Noe interp̄tat̉ quieſcens ſignificat deū patrē ſꝑ ab eterno qͥeuit in ſeip̄o. Et hoc ſolue qōnē hāc temerariā queritur vbi fuit deus an̄qͣ creauit celū terrā? qꝛ qͥeuit in ſeipſo ſine ſui mutabilitate oīa mutabilia ꝓduxit. Archa in fuerūt oīa genera aīaliū ſignificat mētē paternam in oīa genera entiū ẜm rōnes ſuas ydeales cāsvitales ab et̓no extiterūt in qͥbꝰ poſtmodū in eſſe ꝑfluxerūt. Feneſtra eſt ſuꝑior ꝑs arche deſignat rationeꝫillā ydealē ceteris ꝑfectiorē. ẜm quā aīa ceteriqꝫ ſpūs intellectuales ineſſe ꝓfluxerūt. Ab hac feneſtra columbaemiſſa .i. ſpūs rōnalis inuenit vbi pes eiꝰ reqͥeſceretexqͦ habemus hic manentē ciuitatē. ſꝫ futurā inqͥrimus ad Heb̓. xiij. Ideo qͥeſcit fidelis donec iteꝝ reuertit̉ in archā vn̄ exiuit. Et hoc etiā eſt qd̓ dic̄ btūs augꝰ. li. ꝯfeſ. Feciſti nos dn̄e a te inqͥetū ē cor nr̄m donecreqͥeſcat in te. Et qͣre ſic anhelat fidelis aīa ire ad ſuumpͥncipiū .ſ. deū ī hūc mūdū miſit. ad hoc rn̄de. mali in preſenti florent p̄mia habēt ſubleuant̉ ꝓſꝑant̉intantū etiā qͥdā ſcī de hoc murmurabāt. ſicut Iobxxj. Quare impij viuūt ſubleuati confortatiqꝫ diuitijs.Et Hiere. xij. Quare via impioꝝ ꝓſperat̉: bene eſtbus p̄uaricāt̉ inique agūt. Et dauid in psͣ. xciij. Uſqꝫ quo pctōres gloriabunt̉. Sed boni in hac vita eq̄ areſcut p̄mijs carēt. p̄munt̉ aduerſa patiūt̉. Et qꝛ retributio ſit in pn̄ti. erit in futuro ꝓpter qd̓ anhelant ad hunc locū in p̄mia ſua inuenire ſperant. Sicanhelauit ad deū dauid ait psͣ. xlj. Sicut ceruꝰ deſid̓.ad fontes aqͣꝝ. ita deſi. ⁊c̄ Et hugo venerabilis doc. inli. de charitate. Ad te inqͥt me ꝯuerto dulcꝭ amor Ieſua quo totū bonū aīe mee dependet. in qͦcūqꝫ tu es dulcis amor ſꝑ cogitat qn̄ mūdū exeat ſꝑ cogitat qn̄ veraꝫ

pace̓ inueniat. Si quando ambulet. ſi quando ſedeat.ſi qn̄ qͥd agat. ſi qn̄ reqͥeſcat. vt qͥcqͥd in corꝑe gerat̉ a te recedat. ſꝑ cor ſurſum habet deſideriū in ſuꝑna eleuans. tacēs deū cogitat. loquēs nihil p̄ter deū qd̓ addei amorē ꝑtinet loqͥ deſiderat. hec ille. Sꝫ di. a. qͣs vias aīe fideliū vadūt ad deū eas miſit? ad hoc rn̄de.nccc habēt ire has vias qͣs xp̄s iuit ad ſuū patrē. etharū viarū ſunt tres accipiūt̉ ẜm triplicē vitā .ſ. paſſiuam. actiuā ꝯtēplatiuā. Prima via quā xp̄us iuitad patrē eſt via paſſionis. quā iuit ī tota vita ſua abinfantia vſqꝫ ad mortē: qꝛ oportebat xp̄m pati. ita irein gloriā ſuā Luc̄. vlti. Ideo poſtqͣꝫ diſcipulis ſuis cenaſſet cito immineret paſſio ſua ait illis. vado .ſ. paſſionē cito inſtantē. ad .ſ. patrē me miſit. Sic nos eandē viā oꝫ ire ſi volumꝰ ad gloriā venire. qꝛ dic̄ Auguſ. Neqͣꝙͣ ad regnū celoꝝ ſe ꝑtinere iudicꝫ: ī areatriture ꝯdit̉ tribulatiōe. nec mēbra xp̄i ſe iudicent.caput ſuū ſpinis coronatū in paſſionibꝰ ſequūt̉. Etbtūs Hiero. Uis inqͥt regnare xp̄o patiaris xp̄oSi dn̄m xp̄ꝫ oportuit pati quā fiduciā nos habemꝰ intrare ſine labore. O ꝙͣſtulti ſumꝰ: volumꝰ ſcl̓o gaudere pꝰ chriſto regnare. q. d. ſic fiet. Et ſb̓dit.dn̄s ingredit̉. ſeruꝰ ſuꝑfluitate onuſtus veſtibꝰ auro etgemmaꝝ intrabit. q. d.. Ille ieiunijs iſte crapulaluxuria plenꝰ. ille in cruce nob̓ moriēt iſte ī lecto delicato dormiēs. q. d. ſic itur ad aſtra. ita ncc̄e eſt vt velcorꝑaliter patiamur. vel ī mente paſſiōes xp̄i ſedule meditemur. iuxta illd̓ qd̓ dixit ſponſa Can̄. j. Faſciculꝰ mirrhe dilectus meus mihi int̓ vbera mea ꝯmorabit̉. vbidic̄ glo. Faſciculꝰ mirrhe eſt ꝯgeries paſſionū ex multiscolligata qͣlē faſciculū aīa denota ſibi colligit qn̄ ſingula xp̄s paſſus eſt recolit int̓ vbera ſua .i. ī cordis ſui memoria reponit ne vnꝙͣ a memoria excidant. Talē faſciculū elegit ſibi btūs Bern̄. dicens ſuꝑ Can̄. iiij. ſer. liij.Ego fres ab ineunte etate mea ꝯuerſationū meritoruqꝫ mihi deeſſe ſentiebā. hūc mihi faſciculū colligere.inter vbera mea collocare curaui. collectū ex oībꝰ anxietatibꝰ amaritudinibꝰ dn̄i mei. Primū vicꝫ infantiliūaliaꝝ neceſſitatū. deinde laboꝝ qͦs ꝑtulit p̄dicādo. fatigationū in diſcurrēdo. vigiliaꝝ in orādo. tentationū inieiunādo. lachrymaꝝ in ꝯpatiēdo. inſidiarū in colloq̄ndo. ꝑiculoꝝ in falſis fratribꝰ. ꝯuicioꝝ. ſputoꝝ. colapho. ſubſannationū. exprobrationū horūqꝫ ſil̓ia in ſalutē ī humane generis copioſiſſime noſcit̉ ꝑtuliſſe. hecBern̄. Scd̓a ē via actiōis quā xp̄s etiā iuit in tota vita ſua. ſpecialit̓qꝫ a tꝑe p̄dicationis ſue quātuꝫ habet̉ exeuāgelio eſt dubiū qͥn an̄ fecit multa bona oꝑa ꝙͣuis ſint ſcripta. Iuxta illud Ioh̓. vlti. Multa qͥdeꝫ alia ſigna fecit ieſus ſunt ſcpͥta ſi oīa ſcriberentur poſſet ea caꝑe totꝰ mūdus. Iuit etiā viā actionis infirmos curādo. mortuos ſuſcitādo. eſurientes cibando. ſic de alijs. Per eandē .n. viā actiōis nos debemus incedere. qꝛ in montē celi aſcēdimꝰ. Dicitem̄ Anſel. li. j. c. iij. vita actiua aſſimilat̉ calli. callis ēpes montis vel montiū. pͥmo callem aſcendemꝰqꝛ viā actiuā ad hūc mōtē aſcēdemꝰ. de dic̄ psͣ. lxvijQuis aſcēdet in montē dn̄i. Et alibi. lxvij. Mons deimons pinguis. aūt aīa fidelis viā actiuā ꝑuenitad viſionē dei: figuratū eſt Gen̄. xxix. vbi legit̉ iacob ſeruiuit Rachel accepit pͥmo Lyam deinde ꝑueītad Rachel erat pulcͣ. Iacob interpretat̉ ſupplātator ſignificat quālibet fidelē aīam ſupplantat vicia. Ethec dꝫ pͥmo acciꝑe lyam interp̄tat̉ laborās vel laborioſa. qꝛ dꝫ prius laborare ī vita actiua. vt cibare pauꝑespotare ſitientes. operire nudos. viſitare incarceratosliberare captiuos. aliaqꝫ oꝑa facere virtuoſa. Quibꝰ ꝑactis ꝑuenit ad Rachel int̓p̄tat̉ videns pͥncipiuꝫ veldeū qꝛ vitā actiuā ꝑuenit ad ſuū principiū vn̄ exiuitad clare videndū. xp̄s inuitauit Can̄. ij. Surgepera amica mea veni. Surge inqͥt a torpore deſidia

gg iij

1 E