Druckschrift 
2 (1487) Pars aestivalis de tempore
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica. III. poſt oct. Paſche

tentionis querit. Patit̉ aūt ſtomachus illa qn̄qꝫ ex maligna ꝯplexiōe. qn̄qꝫ ex nimia repletiōe. qn̄qꝫ ex vigoris defectione. qn̄qꝫ ex virtutis expulſiue debilitatōne.Moralit̓ aūt inordinata ꝯplexio humoꝝ in ſtomachoē inordinatio paſſionū. puta amorꝭ vl̓ gaudij. odij autire aūt ſil̓iuꝫ. Ex qͥbꝰ frequenter accidit. ē male diſpoſitꝰ ad audiendū v̓bū dei. qꝛ ẜm ph̓m. paſſionū ſecūtores ſt̓ inutiles ph̓ie auditores. Et hoc ꝓbat venerabilis Boe. li. j. de ꝯſo. metº. vlt. in tribꝰ exēplis. PrimūRgit dic̄. Nubibꝰ atris ꝯdita nullū funde pn̄t ſyderalumē. ē ſenſus. Sic̄ ſydera ꝯſueta nob̓ lucere t̓rā illumīare ceſſant hoc face̓ ꝓpt̓ nubis obſcurā int̓poſitionēSic intellectꝰ ē lumē qd̓ deꝰ aīe nr̄e infudit. iij. rheto. ſil̓it̓ qꝛ vicꝫ intellectꝰ illumināt hoīem ī cognitiōe ſcripturarū veritatꝭ. impediūt a ꝯturbatiōe paſſionū doloꝝ. Scd̓m exēplū tangit dic̄. Si mare voluēs turbidꝰ auſter miſceat eſtū vitrea dudū parqꝫ ſerenis vnda diebꝰ. Mox reſoluto ſordida ſceno viſibꝰ obſtat. Et ē ſnīa. Sic aqͣ marꝭ clara manēte ad modū vitri: viſus pōt penetrare videre ea ſunt ſb̓ aqͣ. ſꝫ ſiturbatū vētū. tūc obſtat viſui diſꝑgēdo radios viſuales. ne valeāt ꝑfecte res ſb̓ aqͣ videre. Sic ſil̓r aīmꝰ hoīsqͥetus ab oīm paſſionū turbatiōe impedit̉ ī iudiciorōis. ſꝫ clare videt iudicat de vero falſo bono malo. Sꝫ ſi paſſionibꝰ affectionibꝰ moueat̉ turbet̉ ſtatīimpedit̉ ī iudicio ſuo vt poſſit clare diſtinguē ve a falſo bonū a malo. Terciū exēplū tāgit dic̄. Quiqꝫ vagat̉ montibꝰ altis defluis amnis ſepe reſiſtit rupſoluti obice ſaxi. Et vult aqͣ currēs de altis mōtibꝰ libere recto tramite ſine impedimēto ꝓcedit directe.ſꝫ obſtaculū lapidis rupti de monte ip̄a īpedit̉ ne recte ꝓcedat. Sic ip̄a libera impedita obſtaculoalicꝰ affectōnis vel paſſiōis recte iudicat. Si aūt afficitrupe affectionū īpedit̉ ī iudicio veritatꝭ bonitatꝭ. velaqͣ currēs de altis montibꝰ .i. ſacͣ ſcriptura de celo ē ſāctis doctoribꝰ inſpirata. hec qͥdē ſine aliqͦ obſtaculo cuirit in cor hoīs qd̓ ē impeditū paſſionū obſtacul̓.ꝯcludit Boe. Tu v̓o ſi vis lumīe claro cerne̓ verū tramite recto carpe callē. gaudia pelle. pelle timorē ſpemqꝫfugato. nec dolor aſſit nubila mēs ē vīctaqꝫ frenis: hecvbi regnāt? Hec ille. Itē patit̉ aīmꝰ ex nimia exinanitione vel repletiōe. Moralit̓ nimia exinanitio fit reſpectu pauꝑtatꝭ. ſꝫ nimia repletio ex diuitiaꝝ collatiōe queduo retrahūt multos ab auditu v̓bi dei. impoſſibile .n.eſt indigētē oꝑari bona. inqͥt ph̓s idē. j. metaph̓. Sacerdotes inqͥt ī egypto .i. antiqͥ ph̓i habitꝭ nccͣrijs viteinceperūt ph̓ari ꝓpter qd̓ petit Salomon dn̄m ꝓuerb̓xxx. Bendicitate diuitias ne dederꝭ mihi .i. nimiampauꝑtatē ſuꝑfluas diuitias. tribue tm̄ victui meo neceſſaria. Quidā etiā ſt̓ qͥbꝰ etſi aſſit ſollicitudo deficit tn̄vigor ad illud qn̄ audiūt oꝑe adimplēdū. alij v̓o ad audiēdū v̓bis dei magna deuotiōe auditꝭ ꝯͣrie tentatiōes inſurgūt. qꝛ ī virtute expulſiua ip̄aꝝ tentatōnūdeficiūt. ſic venit dyabolus tollit v̓buꝫ dei de cordibꝰeoꝝ vt dr̄ Luc̄. viij. Et fortaſſis ſignū ē tales cibūbi dei appetebant. qn̄ .n. hꝫ appetitū ad cibū corꝑa: tūc talis cibꝰ ſumptꝰ manet in ſtomacho ad corpꝰfortandū. Sic cibꝰ v̓bi dei appetitꝰ aut deſideratus abhoīe vtiqꝫ manet ī corde ad aīam nutriēdā: ſic appetebat Paniel cibū ſpūalis doctrine. qꝛ ꝓpt̓ appetitū vehemēte ſciendi vocatꝰ ē vir deſiderioꝝ Dan̄. ix. Et ſpōſaī cāticꝭ Can̄. ij. hūc cibū ſpūalē appetebat dicebat. ſonet vox tua ī auribꝰ meis: vox em̄ tua dulcꝭ. Sic appetijt hūc cibū dd̓ dic̄ psͣ. cxviij. Ꝙͣdulcia faucibꝰ meiselo. tua ⁊cͣ. Sꝫ ſic nos hūc cibū appetamꝰ neqꝫ cumfaſtidio capiamꝰ. certe qui hūc cibū faſtidit ad mortētēdit. ẜm illud psͣ. cvj. Sem eſcā abomīata ē aīa eoꝝ etappro. vſqꝫ ad por. mortꝭ. Suꝑ dic̄ Aug. Sic̄ noxiuꝫē corꝑi corporeas eſcas poſſe ꝑciꝑe. ita ꝑiculoſum eſtaīe ſpūales eſcas faſtidire. tantū de ſecūdo.

undus.Lle arguet munduꝫ depctō de iuſti. iudi. Ioh̓. xvj. Dicūt exꝑti deagricultura. ſi arbor facit fructū acetoſuꝫ vl̓ꝰamarū ꝑforet̉. ita foramē arborē tranſit ip̄m foramen aqͣ mellificata ꝑfundat̉. clauo ſit eiuſdē generis vicꝫ arborꝭ ip̄m foramē obſtruat̉. tales inqͥunt arbores faciūt fructus bonos dulces. Moralit̓ arbo ad pn̄s intelligo pctōrē facit fructū acetoſum pctī Anẜ. li. x. c. xvij. expones hoc de arbore naͣli dic̄. qͥdeſt arbor faciēs fructū acetoſum vl̓ amarū niſi pctōr faciēs opꝰ malū. qd̓ tādē amara ꝯſcīaꝫ amare pene rea inducit. hec inqͥt arbor vicꝫ pct̄ōr ꝑforari dꝫ cumclauo aſꝑe correctiōis. ſtatim dꝫ infundi aqͣ mellita lenitatis. qꝛ dic̄ idē vbi. Supͣ eiꝰ foramē tūc aqͣ mellitaꝑfundit̉: blanda eiꝰ auri correptio adhibet̉. tūc clauo obſtruit̉ t̓rore pene ꝯminatiōe cohibet̉: btūsAug. de ꝯfli. vi. c. ix. inducit manſuetudinē ꝓteruie reſpōdētē. Proteruia em̄ dicit. nunqͥd ſtultꝭ nūqͥd inſenſatis hoībꝰ ac ſi brutis aīalibꝰ lenia v̓ba magꝭ aſꝑrima vt tales decet ſt̓ obijciēda delinquūt. rn̄detmāſuetudo. tua ī his ꝑſuaſio: ſꝫ apl̓i ſeq̄nda ē p̄ceptio: de hac ſnīa diſcipulū ammonet di. Senioreꝫ tne increpaueris: ſꝫ obſecͣ vt patrē. iuuenes vt frēs. anꝰvt mr̄es. iuuēculas vt ſorores in caſtitate. j. ad Thiº.v. et rurſum. ij. ad Thimo. ij. Seruū inqͥt dn̄i oꝑtilitigare ſꝫ māſuetū ad oēs docibilē .i. ad docēdū abilēpatiētē modeſtia corripientē eos reſiſtūt veritati.rurſuꝫ inqͥt. ij. ad Thimo. iij. Argue obſecra increpa in patīa doctrīa. q. d. argue peccātes ex ignorātia. obſecra peccātes ex infirmitate .ſ. vt abſtineāt ꝓpt̓ reuerentiā rei ſacre .ſ. dn̄ice paſſionis eis ī baptiſmo cōicate increpa verbis durꝭ peccātes ex certa malicia: qꝛ talis correptio arborē .i. hoīem immutat. vt pͥmo faciebat poma acetoſa vl̓ amara .i. oꝑa pͣua vel corrupta producatecōuerſo ſuauia dulcorata .i. decetero faciat oꝑa gratioſa honeſta. illo ſpūſſāctꝰ arguet mūdanos peccatores. vt dicūt v̓ba thematꝭ p̄libata hodierni ſcī euāgelij. in qͥdē euāgͦ duo tāgūt̉. Amor fidel̓ aīe ad ſuūpͥncipiū reuertētꝭ. bonitas diuīe clemētie pctōres corrigētꝭ. Ꝙͣtū ad pͥmū tāgit̉amor fidel̓ aīe ad ſuū pͥncipiū.reuertētis. dicit aīa quo ad ſenſum moralē. vado ad miſit me. Circa qd̓ notandū fuerūt qͥdā hereticidixerūt aīam hoīs mortalē. fuerūt hi de qͥbꝰ Sap̄.ij. dic̄ Salomō Dixerūt impij apud ſe recte cogitātes exiguū tedio ē tp̄s vite nr̄e eſt refrigeriū īfine hoīs. eſt agnitꝰ eſt reuerſus ab inferis. qꝛ exnihilo nati ſumꝰ. pꝰ hoc erimꝰ tanꝙͣ eſſemꝰ. Intāgūt tres ꝓpoſitiōes. pͥmā ibi. Exiguū ē tp̄s vite nr̄e. hec vera ē. qꝛ ꝯfirmat̉ Sapīe. ix. infirmꝰ exiguitꝑis. Scd̓am tangūt ibi. eſt refrigeriū in fine hoīs.q. dicēnt. qͣntūcūqꝫ bene vixerit iuſte a delectationibꝰ abſtinuerit nihil ſibi poſt mortē retribuet̉ merito. Sed hoc ē falſuꝫ. qꝛ dr̄ Hiere. vj. Ambulate ī via recta vel iuſta inuenietꝭ reōeꝫ aīabꝰ vr̄is. Et Sap̄. iiijIuſtus ſi morte p̄occupatꝰ fuerit ī refrigerio erit. Et inpsͣ. lxv. dicūt boni electi. Trāſiuimꝰ ignē aquā eteduxiſti nos in refrigeriū. Terciā ꝓpoſitionē tāgūt ibi. eſt agnitꝰ. in negāt locū pene tormentoꝝ. q. d.Si aliqͥs eſſet locus talis illiꝰ ſunt ibi puniti aliqn̄ reuerterēt̉ ad nos nobis de ſuis penis nunciarēt. Sedfatue dicūt aduertentes illud Luc̄. xvj. Chaos magnū firmatū ē inter nos vos. vt volūt hinc tranſiread vos pn̄t neqꝫ inde huc tranſmeare. hoc de legicōi falſe loquūt̉. qꝛ xp̄s ab inferis reſurrexit. lazarꝰ ſiliter Ioh̓. xj. Sed vnde traxerūt hunc errorē dicētes ani mortalē? rn̄de. ex his v̓bis Ecc̄s. iij. Unus eſtinteritus hoīm iumētoꝝ eadē vtriuſqꝫ ꝯditio. Sed