Dominica. III. poſt oct. Paſche
tentionis querit. Patit̉ aūt ſtomachus illa qn̄qꝫ ex maligna ꝯplexiōe. ⁊ qn̄qꝫ ex nimia repletiōe. qn̄qꝫ ex vigoris defectione. qn̄qꝫ ex virtutis expulſiue debilitatōne.Moralit̓ aūt inordinata ꝯplexio humoꝝ in ſtomachoē inordinatio paſſionū. puta amorꝭ vl̓ gaudij. odij autire aūt ſil̓iuꝫ. Ex qͥbꝰ frequenter accidit. ꝙ hō ē male diſpoſitꝰ ad audiendū v̓bū dei. qꝛ ẜm ph̓m. paſſionū ſecūtores ſt̓ inutiles ph̓ie auditores. Et hoc ꝓbat venerabilis Boe. li. j. de ꝯſo. metº. vlt. in tribꝰ exēplis. Primū tāRgit cū dic̄. Nubibꝰ atris ꝯdita nullū funde pn̄t ſyderalumē. ⁊ ē ſenſus. Sic̄ ſydera ꝯſueta nob̓ lucere ⁊ t̓rā illumīare ceſſant hoc face̓ ꝓpt̓ nubis obſcurā int̓poſitionēSic intellectꝰ qͥ ē lumē qd̓ deꝰ aīe nr̄e infudit. iij. rheto.⁊ ſil̓it̓ rō qꝛ vicꝫ intellectꝰ ⁊ rō illumināt hoīem ī cognitiōe ſcripturarū ⁊ veritatꝭ. impediūt a ꝯturbatiōe paſſionū ⁊ doloꝝ. Scd̓m exēplū tangit cū dic̄. Si mare voluēs turbidꝰ auſter miſceat eſtū vitrea dudū parqꝫ ſerenis vnda diebꝰ. Mox reſoluto ſordida ſceno viſibꝰ obſtat. Et ē ſnīa. Sic aqͣ marꝭ clara manēte ad modū vitri: viſus eā pōt penetrare ⁊ videre ea q̄ ſunt ſb̓ aqͣ. ſꝫ ſiturbatū ꝑ vētū. tūc obſtat viſui diſꝑgēdo radios viſuales. ne valeāt ꝑfecte res ſb̓ aqͣ videre. Sic ſil̓r aīmꝰ hoīsqͥetus ab oīm paſſionū turbatiōe nō impedit̉ ī iudiciorōis. ſꝫ clare videt ⁊ iudicat de vero ⁊ falſo d̓ bono ⁊ malo. Sꝫ ſi paſſionibꝰ ⁊ affectionibꝰ moueat̉ ⁊ turbet̉ ſtatīimpedit̉ rō ī iudicio ſuo vt nō poſſit clare diſtinguē verū a falſo bonū a malo. Terciū exēplū tāgit cū dic̄. Quiqꝫ vagat̉ montibꝰ altis defluis amnis ſepe reſiſtit rupſoluti obice ſaxi. Et vult ꝙ aqͣ currēs de altis mōtibꝰ libere ⁊ recto tramite ⁊ ſine impedimēto ꝓcedit directe.ſꝫ ꝑ obſtaculū lapidis rupti de monte ip̄a īpedit̉ ne recte ꝓcedat. Sic ⁊ ip̄a rō libera nō impedita obſtaculoalicꝰ affectōnis vel paſſiōis recte iudicat. Si aūt afficitrupe affectionū īpedit̉ ī iudicio veritatꝭ ⁊ bonitatꝭ. velaqͣ currēs de altis montibꝰ .i. ſacͣ ſcriptura q̄ de celo ē ſāctis doctoribꝰ inſpirata. hec qͥdē ſine aliqͦ obſtaculo cuirit in cor hoīs qd̓ nō ē impeditū paſſionū obſtacul̓. Iōꝯcludit Boe. Tu v̓o ſi vis lumīe claro cerne̓ verū tramite recto carpe callē. gaudia pelle. pelle timorē ſpemqꝫfugato. nec dolor aſſit nubila mēs ē vīctaqꝫ frenis: hecvbi regnāt? Hec ille. Itē patit̉ aīmꝰ ex nimia exinanitione vel repletiōe. Moralit̓ nimia exinanitio fit reſpectu pauꝑtatꝭ. ſꝫ nimia repletio ex diuitiaꝝ collatiōe queduo retrahūt multos ab auditu v̓bi dei. impoſſibile .n.eſt indigētē oꝑari bona. inqͥt ph̓s ⁊ idē. j. metaph̓. Sacerdotes inqͥt ī egypto .i. antiqͥ ph̓i habitꝭ nccͣrijs viteinceperūt ph̓ari ꝓpter qd̓ petit Salomon dn̄m ꝓuerb̓xxx. Bendicitate ⁊ diuitias ne dederꝭ mihi .i. nimiampauꝑtatē ⁊ ſuꝑfluas diuitias. tribue tm̄ victui meo neceſſaria. Quidā etiā ſt̓ qͥbꝰ etſi aſſit ſollicitudo deficit tn̄vigor ad illud qn̄ audiūt oꝑe adimplēdū. alij v̓o ad audiēdū v̓bis dei cū magna deuotiōe auditꝭ dū ꝯͣrie tentatiōes inſurgūt. qꝛ ī virtute expulſiua ip̄aꝝ tentatōnūdeficiūt. ſic venit dyabolus ⁊ tollit v̓buꝫ dei de cordibꝰeoꝝ vt dr̄ Luc̄. viij. Et fortaſſis ſignū ē ꝙ tales cibū v̓bi dei appetebant. qn̄ .n. hō hꝫ appetitū ad cibū corꝑalē: tūc talis cibꝰ ſumptꝰ manet in ſtomacho ad corpꝰ cōfortandū. Sic cibꝰ v̓bi dei appetitꝰ aut deſideratus abhoīe vtiqꝫ manet ī corde ad aīam nutriēdā: ſic appetebat Paniel cibū ſpūalis doctrine. qꝛ ꝓpt̓ appetitū vehemēte ſciendi vocatꝰ ē vir deſiderioꝝ Dan̄. ix. Et ſpōſaī cāticꝭ Can̄. ij. hūc cibū ſpūalē appetebat cū dicebat. ſonet vox tua ī auribꝰ meis: vox em̄ tua dulcꝭ. Sic appetijt hūc cibū dd̓ qͥ dic̄ psͣ. cxviij. Ꝙͣdulcia faucibꝰ meiselo. tua ⁊cͣ. Sꝫ ſic nos nō hūc cibū appetamꝰ neqꝫ cumfaſtidio capiamꝰ. ⁊ certe qui hūc cibū faſtidit ad mortētēdit. ẜm illud psͣ. cvj. Sem eſcā abomīata ē aīa eoꝝ etappro. vſqꝫ ad por. mortꝭ. Suꝑ qͦ dic̄ Aug. Sic̄ noxiuꝫē corꝑi corporeas eſcas nō poſſe ꝑciꝑe. ita ꝑiculoſum eſtaīe ſpūales eſcas faſtidire. ⁊ tantū de ſecūdo.
undus.Lle arguet munduꝫ depctō de iuſti. ⁊ iudi. Ioh̓. xvj. Dicūt exꝑti deagricultura. ſi arbor q̄ facit fructū acetoſuꝫ vl̓ꝰamarū ꝑforet̉. ita ꝙ foramē ꝑ arborē tranſit ⁊ ip̄m foramen aqͣ mellificata ꝑfundat̉. ⁊ cū clauo qͥ ſit eiuſdē generis vicꝫ arborꝭ ip̄m foramē obſtruat̉. tales inqͥunt arbores faciūt fructus bonos ⁊ dulces. Moralit̓ ꝑ arborē ad pn̄s intelligo pctōrē qͥ facit fructū acetoſum pctīIō Anẜ. li. x. c. xvij. expones hoc de arbore naͣli dic̄. qͥdeſt arbor faciēs fructū acetoſum vl̓ amarū niſi pctōr faciēs opꝰ malū. qd̓ tādē amara ꝯſcīaꝫ ⁊ amare pene reatū inducit. hec inqͥt arbor vicꝫ pct̄ōr hō ꝑforari dꝫ cumclauo aſꝑe correctiōis. ⁊ ſtatim dꝫ infundi aqͣ mellita lenitatis. qꝛ dic̄ idē vbi sͣ. Supͣ eiꝰ foramē tūc aqͣ mellitaꝑfundit̉: cū blanda eiꝰ auri correptio adhibet̉. q̄ tūc clauo obſtruit̉ cū t̓rore pene ⁊ ꝯminatiōe cohibet̉: iō btūsAug. de ꝯfli. vi. c. ix. inducit manſuetudinē ꝓteruie reſpōdētē. Proteruia em̄ dicit. nunqͥd ſtultꝭ nūqͥd inſenſatis hoībꝰ ac ſi brutis aīalibꝰ lenia v̓ba ⁊ nō magꝭ aſꝑrima vt tales decet ſt̓ obijciēda dū delinquūt. ⁊ rn̄detmāſuetudo. Nō tua ī his ꝑſuaſio: ſꝫ apl̓i ſeq̄nda ē p̄ceptio: q̄ de hac ſnīa diſcipulū ammonet di. Senioreꝫ tne increpaueris: ſꝫ obſecͣ vt patrē. iuuenes vt frēs. anꝰvt mr̄es. iuuēculas vt ſorores in oī caſtitate. j. ad Thiº.v. et rurſum. ij. ad Thimo. ij. Seruū inqͥt dn̄i nō oꝑtilitigare ſꝫ māſuetū eē ad oēs docibilē .i. ad docēdū abilēpatiētē cū modeſtia corripientē eos qͥ reſiſtūt veritati. ⁊rurſuꝫ inqͥt. ij. ad Thimo. iij. Argue obſecra increpa inoī patīa ⁊ doctrīa. q. d. argue peccātes ex ignorātia. obſecra peccātes ex infirmitate .ſ. vt abſtineāt ꝓpt̓ reuerentiā rei ſacre .ſ. dn̄ice paſſionis eis ī baptiſmo cōicate increpa verbis durꝭ peccātes ex certa malicia: qꝛ talis correptio arborē .i. hoīem immutat. vt q̄ pͥmo faciebat poma acetoſa vl̓ amara .i. oꝑa pͣua vel corrupta producatecōuerſo ſuauia ⁊ dulcorata .i. decetero faciat oꝑa gratioſa ⁊ honeſta. ⁊ illo mō ſpūſſāctꝰ arguet mūdanos peccatores. vt dicūt v̓ba thematꝭ p̄libata hodierni ſcī euāgelij. in qͦ qͥdē euāgͦ duo tāgūt̉. Amor fidel̓ aīe ad ſuūpͥncipiū reuertētꝭ. bonitas diuīe clemētie pctōres corrigētꝭ. Ꝙͣtū ad pͥmū tāgit̉amor fidel̓ aīe ad ſuū pͥncipiū.reuertētis. cū dicit aīa quo ad ſenſum moralē. vado adeū qͥ miſit me. Circa qd̓ notandū fuerūt qͥdā heretici qͥdixerūt aīam hoīs eē mortalē. ⁊ fuerūt hi de qͥbꝰ Sap̄.ij. dic̄ Salomō Dixerūt impij apud ſe nō recte cogitātes exiguū ⁊ cū tedio ē tp̄s vite nr̄e ⁊ nō eſt refrigeriū īfine hoīs. ⁊ nō eſt agnitꝰ qͥ eſt reuerſus ab inferis. qꝛ exnihilo nati ſumꝰ. ⁊ pꝰ hoc erimꝰ tanꝙͣ nō eſſemꝰ. In qͦtāgūt tres ꝓpoſitiōes. pͥmā ibi. Exiguū ē tp̄s vite nr̄e.⁊ hec vera ē. qꝛ ꝯfirmat̉ Sapīe. ix. Hō infirmꝰ exiguitꝑis. Scd̓am tangūt ibi. nō eſt refrigeriū in fine hoīs.q. dicēnt. qͣntūcūqꝫ hō bene vixerit ⁊ iuſte ⁊ a delectationibꝰ abſtinuerit nihil ſibi poſt mortē retribuet̉ ꝓ merito. Sed hoc ē falſuꝫ. qꝛ dr̄ Hiere. vj. Ambulate ī via recta vel iuſta ⁊ inuenietꝭ reōeꝫ aīabꝰ vr̄is. Et Sap̄. iiijIuſtus ſi morte p̄occupatꝰ fuerit ī refrigerio erit. Et inpsͣ. lxv. dicūt boni ⁊ electi. Trāſiuimꝰ ꝑ ignē ⁊ aquā eteduxiſti nos in refrigeriū. Terciā ꝓpoſitionē tāgūt ibi.Nō eſt agnitꝰ. in qͣ negāt locū pene ⁊ tormentoꝝ. q. d.Si aliqͥs eſſet locus talis illiꝰ qͥ ſunt ibi puniti aliqn̄ reuerterēt̉ ad nos ⁊ nobis de ſuis penis nunciarēt. Sedfatue dicūt nō aduertentes illud Luc̄. xvj. Chaos magnū firmatū ē inter nos ⁊ vos. vt qͥ volūt hinc tranſiread vos nō pn̄t neqꝫ inde huc tranſmeare. ⁊ hoc de legicōi falſe loquūt̉. qꝛ xp̄s ab inferis reſurrexit. ⁊ lazarꝰ ſiliter Ioh̓. xj. Sed vnde traxerūt hunc errorē dicētes animā eē mortalē? rn̄de. ꝙ ex his v̓bis Ecc̄s. iij. Unus eſtinteritus hoīm ⁊ iumētoꝝ ⁊ eadē vtriuſqꝫ ꝯditio. Sed