Sermo.XIIII.

lentes abijcere immundiciam carnalis ꝯcupiſcentie neceſſaria eſt fuga femine. Naꝫ legit̉ Gen̄. ij. ꝙ ꝓpter mulierem formandam coſta fuit aſſumpta de viro. Sꝫ qͣlis fuit reſtitutio certe ſicut ibi dicit̉ deus repleuit ꝓ eacarnem in ſignū quantūcunqꝫ homo fuerit familiarismulieri. Quantūcunqꝫ eam ad bonos mores ꝓmoueat. ⁊ ad vite rectitudinē qd̓ eſt qͣſi ſoliduꝫ os preſtare nihil ab ea viceuerſa recipit niſi carnē .i. carnales affectusSicut patet de ſene in vitaſpa. li. iiij. c. lxxxj. Qui quandam mulierē ne a feris deuoraret̉ nocte in cellam ſuamrecepit. Et inter verba cepit ſenex valde ꝓpter eius concupiſcentiā torqueri. Quod ille ſentiens lucernā accendit ⁊ digitos vtriuſqꝫ manus ſue combuſſit. ⁊ pͦ ardoardore candele omnem libidinem ex ſe extinxit. Ille idcirco Ioſeph bonus allectus ⁊ inuitatus ab vxore dn̄iſui palliū reliquit ⁊ effugit Gen̄. xxxix. De iſta figura loquit̉ Aug. de cohabitatione mulieruꝫ. Grauē inqͥt inmicum ſortita eſt caſtitas. cui nō ſolū aſſiſtendū. ſed dimiſſo freno longius fugienduꝫ. nec eo minus cauendeſunt. qꝛ religioſe vident̉. Quia quāto religioſiores tātocitius alliciunt. quia ſub textu pietatis latet fiſcus libidinis. Et hoc declarat ſanctꝰ Greg. iij. dyalogoꝝ de qͦdam ep̄o qui quandā ſanctimonialē in ſuo epiſcopatuhabitare ꝑmiſerat ꝯfidens de ſua ⁊ illius cōtinētia. quēdyabolus ſpecie mulieris alliciens ꝙ eam illicite in dorſo manu tangeret. ⁊ in ſua ꝯcupiſcētia eſtuaret ⁊ in templo nocte vidit quidā iudeus ſubito multitudineꝫ demonū ⁊ vnū ex eis quaſi prelatū alioꝝ facta ſciſcitantēEt dixit quidā ex eis epiſcopuꝫ ſe in ſpecie mulieris ſiue ſanctimonialis. ⁊ cito ad ꝯſenſum ꝑduxiſſe. ⁊ ſuperom̄s cōmendatus eſt ꝙ rem difficilē feciſſet. iudeꝰ hocmane ep̄o retulit. ⁊ eū ad pnīam reduxit. ⁊ ab eo ſacruꝫbaptiſma ſuſcepit. Ideo dicit beatꝰ Ambro. li. j. de offi. Feminarū cū clericis nullo pacto ꝯiuncta ꝯuerſatioꝑmittat̉. ianua dyaboli. vita iniqͥtatis. ſcorpionis ꝑcuſſio. nociuū genus eſt femīa dū ꝓximat ſtimulat et ignēaccēdit. Et dic̄ Holk. vbi sͣ. Triplicit̓ ledit mulier. voce. viſu ⁊ tactu. vox nanqꝫ mulieris naturaliter frangitvirilem animū cū ſuauitate mirabili. Un̄ Aug. de ſingularitate clericoꝝ. li. j. c. vj. Mulier cum in riſum ſoluitur nūc blandicies exhibet. ⁊ quod eſt venenoſius ſuꝑcuncta pſallere delectat̉. cuius cantus tolerabiliꝰ eſt audire baſiliſcum ſibilantē. viſu ledit ſi videat̉. ideo dic̄ poeta. Femina fax ſathane fetens roſa dulce venenū. SꝫEtactu nocet maxime. De hoc Aug. ſoli. c. j. Nihil aliudſentio qd̓ ex arte animū virilem deijcit ꝙͣ blandimentafemine. corporūqꝫ ꝯtactus. ideo dixit xp̄s Ioh̓. xx. Marie magdalene. Noli me tāgere cū ſola eēt. Tercio fugere debemus carnalē voluptatē ſicut fluminū inundationē. qꝛ fugiūt aquarū inundationē aſcendūt mōtana.Moraliter locus montanus eſt locus religionis ſanctead quem fugere debent qͥ carnis delicias fugere volūtꝑfecte: exemplo Loth cui dicebat angl̓s Gen̄. xix. Neſtes in omnē locū circa regionē. ſꝫ in monte ſaluū te facOīs ſtatus immūdus eſt circa regionē .ſ. voluptatis. ſꝫſolus mons religionis eſt locus ſecurꝰ. Luc. xxj. Qui iniudea ſunt fugiūt ad montes. Iudea interpretat̉ ꝯfeſlio. ⁊ ſignificat verā pnīam veteris vite carnalis. quamq̄cunqꝫ habere voluerit ad montē religionis accedat. ⁊intelligo hic religionem ab acceſſu .ſ. hominū. ⁊ p̄cipuemulierū elongatam. vt ſunt religiōes ſilueſtres. vbi exitus nulli pateant. nec alicui mulieris acceſſus vl̓ ingreſſus. qꝛ vnaqueqꝫ talis religio dr̄ ſolitudo ꝓpter raritateintrantiū. Et intrans hanc religionē dicere pōt cū psͣ.liiij. Ecce elongaui fugien̄s ⁊ māſi in ſolitudine. Et poſſet aliqͥs dicere. ego familiaritatē mulierū nō fugio ⁊ tn̄caſtitatē cuſtodio. Rn̄det Aug. Attendat is ꝙ infelix⁊ ꝑiculoſa ſit p̄ſumptio. multi .n. cuꝫ putabant vincerevicti ſunt. Et ſubdit poſt pauca. Uide ne qn̄ putabashre triumphū eternū incurras ſuppliciū: inter em̄ oīa

chriſtianoꝝ certamīa ſola duriora ſūt caſtitatis p̄lia vbiquotidiana pugna ⁊ rara victoria. Scd̓a medicina adabijcienda carnalia pctā eſt aſſumptio corꝑalis aſperitatis. Refert em̄ mgr̄ in ſcho. hyſtor̄. ꝙ moyſes accepitfiliā regis ethyopū noīe Tharbis in vxoreꝫ. cūqꝫ velletreuerti in patriā ꝓhibitus eſt ab vxore. Ille aūt fecit ſibi duos anulos fieri ⁊ ſcripſit imagines in gemmis huius efficacie. qͣrū vna eſſet imago memorie ⁊ alia imagoobliuiōis. Cūqꝫ paribꝰ anulis eas inſeruiſſet. vnū anulū vicꝫ obliuionis mulieri prebuit. Alium v̓o memorieip̄e tulit. vxor v̓o ſtatim incepit amoris viri obliuiſci. etip̄e cū gaudio in patriā remeauit. Moraliter moyſes interpretat̉ attractans ⁊ ſignificat aīaꝫ q̄ attractat ſiue attrahit xp̄m ad ſe ꝑ dilectionē. iuxta illud Can̄. j. Traheme poſt te curremus in odore vnguentoꝝ tuoꝝ. ſꝫ voxeſt caro q̄ ſemꝑ ꝑ malā ꝯcupīam nitit̉ animā impedirene in celeſtē patriā vnde orta eſt poſſit ꝑuenire: iuxta illud Areſto. de pomo ⁊ morte. Ue anime peccatrici quenō habet redeundi poſſe ad locū ſuum. qꝛ turpia oꝑa ⁊delectationes corꝑis impediūt aſcēſuꝫ eius ſurſuꝫ. ideoaīa dꝫ facere duos anulos. vnū memorie. aliū obliuionis. anulus memorie ſignificat orationē quā dꝫ animaꝓ ſe tenere vt in oratōnibꝰ ſuis memoriā habeat gaudioꝝ celi et tormentoꝝ inferni. videlicꝫ p̄ꝑata ſunt his qͥvoluptatē corꝑis ꝯſequunt̉. qꝛ ẜm Grego. Momentaneū eſt qd̓ delectat. eternū v̓o qd̓ cruciat. Sed anulusobliuionis ſignificat ieiuniū ⁊ caſtigationē qd̓ facit obliuiſci voluptatis. ⁊ hoc danduꝫ eſt carni. debemus em̄carni caſtigationē. abſtinētiā. vigilias ⁊ afflictōes carnales īpone̓. vt dic̄ Holk. lect. xvij. qꝛ dic̄ caro ꝑ metriſtā.Si bene ſum paſta: dicit caro: non ero caſta. Ideo dicitapl̓s .j. Coꝝ. ix. Caſtigo corpus meū ⁊ in ſeruitutē redigo. qꝛ cū caro ꝑ abſtinentiā fuerit caſtigata ad voluptatem nō erit prona. eo ꝙ dyabolus victus in gula nō tētat de libidine. ẜm Criſo. ſuꝑ Mat. Sic ꝙ nō impeditſpūm qͥn poſſit ad celeſtē patriā redire. Tercia medicina ad abijciendū pctā carnalia eſt dilectio temporalisaduerſitatis. nā pugnator clypeū diligit. ⁊ charū habꝫ:qꝛ ip̄m exponit ictibꝰ vt illeſuꝫ ꝯſeruet corpus. Sic caro aduerſitatibꝰ ē exponēda. vt a ꝑiculis aīa ẜuet̉ illeſa⁊ indemnis. Nā cū Dauid eēt in aduerſitate inimicorū ſuoꝝ. ⁊ ꝯtra inimicos ſuos bellū gereret. a vicio carnis īmunis extitit. Sed cū in ſolario pꝰ meridiē deambularet dū alij ad bellū ſolent ꝓcedere in vicium carnalis immundicie ⁊ cōcupīe lapſus fuit. ij. Reg. xj. de hocvide plura sͣ. dn̄ica. ij. ẜmone. iij. viij. Z. Et eſt notādū Hꝙ ſunt principaliter duo vicia carnalia. Primū eſt gula que ẜm Aug. eſt immoderata edacitas nature finibꝰnō cōtēta. ſed nō pōt hec immūdicia gule bene abijci ⁊expelli. eo ꝙ ſolet ſe ſb̓ triplici ſpecie ficta occultare. Primo em̄ occultat ſe ſub ſpē liberalitatis. qd̓ maxime apparet in illis qui gulā ſuaꝫ ficte colorantes dicunt. Sicdeus dedit oīa ad vſum hoīs. ⁊ om̄s res cōes fecit ꝓpt̓hoīem. Et ideo malū eſſet ꝙ res facte ꝓ homīe hūanovſui deꝑirent. Et hoc tangit beatus Greg. xxxj. mora.Cum dicit ventris ingluuies cor deuictū quaſi ex ratione ſolet exhortari: cum dicit ad vſum deꝰ oīa mūdi cōdidit. ⁊ qui ſatiari cibo reſpuit qͥd aliud qͣꝫ cōceſſo muneri ꝯtradicit. Secūdo ſe occultat ſub ficta ſpecie neceſſitatis. de hoc Greg. xxxj. moral̓. Cuꝫ ſic ſe voluptas ſb̓ſpecie neceſſitatis palliat. vix eā ꝑfectus quiſqꝫ diiudicat. Tercio ſub ſpe ficta abſtinētie ⁊ ꝑcitatis. Sicut qn̄cibus vilis et abiectus immoderatius appetit̉ ⁊ ſumit̉Nam ẜm Grego. xxx. moral̓. Neqꝫ .n. cibus ſed appetitus ſub vicio ē. vn̄ ⁊ lautiores cibos plerūqꝫ ⁊ ſine culpa ſumimus. ⁊ abiectiores nō ſine reatu conſcientie deguſtamus. Hinc eſt ꝙ Eſau ꝑ lenticulam primatū ꝑdidit Gen̄. xxv. Et Belyas carnes in heremo edendo mētis virtutē cōſeruauit. Ad idem ꝑtinet ꝙ aliquilibenter itinerant vt poſtea delectabilius cōmedant. et

g g

qO

Caſta