Dn̄ica. III. poſt octauas Paſche
nere hoc bonū qd̓ ꝯtinet oīm bonoꝝ iocūditatē. nō talem iocunditatē qualē videmꝰ ī rebꝰ creatꝭ. Sꝫ tātū differenteꝫ quātū differt creator a creatura. Eſt hō ibi habitaturꝰ ⁊ hoīs tantū gaudiū ꝙ vix aut nō pōt hō caꝑe ip̄m. ꝑpetue igit̉ cogita ſi potes ꝙͣmagnū gaudiū ſitqd̓ de quolibet ſanctoꝝ replicat̉ vbi ſūt ſancti nobis innumerabiles. ẜm illud Apoca. .vij. Poſt hec vidi turbam magnā quā nemo dinūerare poterat. De his gaudijs quere. sͣ. dn̄ica infra natiuitatis xp̄i. R. C. D. Un̄legit̉ de quodā religioſo qͥ rogauit dn̄m vt oſtēderet eiminimū gaudiū paradiſi. ⁊ ſtatiꝫ ꝑua auicula cepit mirabiliter corā eo cantare. ⁊ cum vellet eam caꝑe. ſecutuseſt eam in ſiluā ⁊ auſcultando eam ſtetit ſub arbore tricentis annis. que cū auolaſſet frater ꝓperauit ad portaꝫ⁊ videns totū clauſtrū ꝑmutatū vix ꝑmiſſus eſt intrare. qꝛ nō poterat ab aliquo agnoſci. Cū ergo oēs de illo⁊ ip̄e de oībus miraret̉ queſiuit abbas ſub quo abbateexiuiſſet. inuenerūt in cronica. ccc. annos tranſiuiſſe. etille dixit ſe nō defuiſſe niſi ꝑ vnā horā rōne magne dulcedinis cui ip̄e intenderat.¶ Dn̄ica tercia poſt octauas paſche. Sermo pͥmus.Bijcientes oēm immudiciā ⁊ abundātiā malicie cum manſuetudīeſuſcipite inſitū verbū qd̓ pōt ſaluare aīas veA ſtras. Ita ſcribit̉ Iaco. j. Legit̉ in geſtis roma. ꝙ regina aquilonis filiā ſuā a tꝑe natiuitatis veneno enutriuit. hec cū ad legitimā etatē ꝑueniſſet adeo erat pulcra⁊ oculis oīm gratioſa ꝙ multi ꝑ eaꝫ infatuati extiterūt.Cum ergo Alexander vniuerſa regna expugnaret. etad illas ꝑtes ꝑueniſſet. regina aquilonis audiēs aduētū eius hanc puellā ſibi tranſmiſit. vt eius ꝯcupīa frueret̉. Ille ergo viſa puella in eius ſtatim captus ē amoreQd̓ cum auribꝰ Ariſt. inſeuiſſet ait ip̄m p̄monēdo. noli eam attingere. nec carnal̓r eaꝫ cognoſcere. qꝛ ſi hoc feceris incōtinēti morieris. qꝛ veneno toto tꝑe vite ſue ēnutrita. Qd̓ aūt veruꝫ ſit qd̓ dico hoc mō approbabo.Eſt hic quidā malefactor qui ꝑ legē mori debet. ille cuꝫea dormiat. ⁊ videbis me verū dixiſſe. Cum ergo malefactor eſſet eam oſculatus ſtatim corā omnibꝰ expirauit. Qd̓ alexander videns miro mō laudabat ⁊ ip̄m diligebat. puellamqꝫ matri mittebat. Moraliter ꝑ regināaquilonis intelligit̉ abundātia reruꝫ tꝑaliū. qꝛ ſicut abaqͥlone pandet̉ oē malū Hiere .j. Sic ab abundātia rerū mūdanarū ſurgit omē peccatū .ſ. ſuꝑbie. gule. ⁊ ꝯͣ naturā. Iuxta illud Ezech. xvj. Hec fuit iniqͥtas ſodomeſororis tue ſaturitas panis ⁊ abūdātia vini. hec igit̉ abūdantia tanꝙͣ regina hꝫ filiā. vicꝫ carnalē cōcupiſcētiamqꝛ vbi eſt panis vel vini abundātia. ibi ſtatim gigniturꝯcupiſcentia que eſt nutrita veneno malicioſe refectionis. illa quidē infatuauit multos viros valde ſapientesvt dauid qͥ vidēs berſabee ꝑ centū paſſus lauare pedesſuos. ip̄am ꝯcupiuit. ij. Reg. xj. Similiter ſalomō quēadhuc in ſenio infatuauit vt mulieres alienigenas adamaret. iij. Reg. xj. Sic infatuauit ſamſonē vt intraretad meretricē Iudi. xvj. Sed alexāder qui interp̄tat̉ alleuians tenebras ſignificat hoīeꝫ xp̄ianū qͥ ꝑ cōfeſſionēalleuiat d̓ corde ſuo tenebras pctōꝝ. ⁊ huic tranſmittithec regina malā abūdātiā pͥncipal̓r in hoc tēꝑe veris.ſuā peſſimā filiā carnalē ꝯcupīam ad quā illo tꝑe hoīesſunt magis qͣꝫ alio tꝑe anni ꝓni ꝓpter ſanguīs ⁊ hūoruꝫin corꝑibꝰ augmentatōꝫ. Iō dꝫ quilibꝫ p̄dicator ſapiēsqui hic ſignificat̉ ꝑ ariſtotilē ſapiētē exhortari hoīes neattingant inordinate hanc carnalē̓ ꝯcupīam. Sꝫ magꝭeam abijciāt a ſe tanqͣꝫ venenoſam ⁊ īmundā ne ip̄amꝯtingēdo ſpūaliter in aīa moriant̉ ⁊ hoc facere debēt exemplo beati apl̓i Iacobi qͥ hortat̉ eā abijcere. cū hortat̉in verbis p̄libatis. abijciētes oēm īmūdiciā. vicꝫ ꝙͣtuꝫ
ad pctā carnalia. q̄ aīam ⁊ corpus polluūt. ⁊ abūdātiaꝫmalicie .ſ. ꝙͣtū ad pctā ſpūalia in qͥbꝰ abūdāt malicie. vtdicit Greg. Et qͣre p̄dicta ſunt abijcienda ponit cauſaꝫvt vicꝫ v̓bū dei in cor nr̄m ſuſciꝑe valeamꝰ. cuꝫ dicit. inmāſuetudīe accipite ꝑꝑ qd̓ in v̓bis p̄dictis ad duo oēs.xp̄ianos apl̓us exhortat̉. prīo ad pctōꝝ abiectōem. ibiabijciētes oēm īmūdiciā. ſcd̓o ad dei v̓boꝝ ſuſceptōenibi. in māſuetudīe ⁊cͣ. Ꝙͣtū ad primū notandū Ioh̓e?meſue in practica pͥma dicit. Oē malū aūt morboſū qd̓in corde latitauerit. ⁊ in vere in medicinis aut laboribꝰexpurgatū nō fuerit eſtate ſuccedēte hō ꝑiculoſis febribus eſtuabit. Qd̓ cōfirmat ꝯſtantinꝰ li. de natura morboꝝ dicens. Morbus qͥ in vere intra corpus remanſerit adueniente eſtatis calore ꝑiculoſius eſtuabit. Mliter ꝑ malū aut morboſuꝫ intellige pctm̄. Sꝫ ꝑ ver tꝑspnīe gratioſuꝫ. Cū ergo morbꝰ pctī in hoc tꝑe gratioſepnīe expurgatꝰ nō fuerit ſpūalibꝰ medicinis ⁊ bonis occupatōibꝰ in eſtate future calamitatis ardebit ignibusinfernalibꝰ. Pct̄a igit̉ ſunt duplicia. carnalia ⁊ ſpūalia.Si igit̉ qͥs vult abijcere pctā carnalia ⁊ ſe expurgare. dꝫhas medicinas hr̄e. Prīa eſt fuga carnalis voluptatis.⁊ dicit Holcot lectōe. cxxvij. p̄ciſe carnalē voluptatemꝓpter tria vitamus. Solent .n. hoīes fugere igniū conflagratōem. vermiū intoxicatōeꝫ. ⁊ fluminū inundatione. Carnalis .n. ſocietas generat ignē libidinis. nec eſtfacile declinare ſine fuga. nullus ꝯfidat d̓ ſenectute. nullus de ſue religionis virtute. Ferrū ⁊ ſilex duo ſunt corpora frigida. ⁊ tn̄ de eis excutit ignis ꝑcuſſione nimiaIdeo d̓r Eſa. xliij. Egredimini a babylone ⁊ fugite abeis chaldeis. Babylon interp̄tat̉ ꝯfuſio. chaldei adorauerunt ignē. ⁊ figurāt hoīes libidinoſos. qͥ ꝑ ardoremignis luxurie ducūt ſemetip̄os in ꝯfuſionē infamie. Etio ꝓ vltimo quaſi remedio docet apl̓s. j. Corīth. vj. Fugite fornicatōeꝫ. q. d. ẜm Aug. cōtra reliqͣ vicia deo auxiliante debemꝰ in pn̄ti reſiſtere. libidinē v̓o fugiēdo ſuꝑare. Fuge gͦ ꝯͣ libidinis īpetū. app̄hende fugā. Si visobtinere victoriā. nec ſit tibi verecūdia fugere. ſi caſtitatis palmā deſideras obtinere. hec Aug. Secūdo fugere debemꝰ carnalē voluptatē ſicut fugiūt hoīes v̓miuꝫintoxicatōem. nullus .n. libēter habitat aut dormit vbiſerpentes ⁊ colubri cōiter verſant̉. ⁊ certe multo fortiusmulieres intoxicāt mētē ꝙͣ colubri carnē. Nullū .n. venenū dr̄ inficere carnē pͥuſꝙͣ cū carne miſceat̉. Spēs ātmulieris etiā alōge ſine tactu inficit mētē. ſic̄ ptꝫ de viſuip̄ius dauid. ij. Reg. xj. Quia qͥ viderit mulierē ad cōcupiſcendū eā iam mechatꝰ eſt eaꝫ in corde ſuo Math.v. Et ſatis bn̄ pōt exponi demuliere q̄ ē radix pctī. Iuxta illud Eccī. xxj. Quaſi a facie colubri fuge pctā. Coluber dr̄ qͣi colēs vmbrā ⁊ mulieres nequā. taceo de boīs⁊ honeſtis q̄ cōiter angulos ⁊ vmbrā. ⁊ loca nō patētiadiligūt. Nā Eccī. xxv. de iniqͣ femīa d̓r. Nō ē caput neqͥus ſuꝑ caput colubri. nō ē ira ſuꝑ irā ml̓ieris. Et paxan̄ dicit ꝙ oīs malicia neqͥcia mulieris. de hoc loqͥtur ſignāter Pe. bleſenẜ ad regē Hēricū in expoſitiōe qͣdaꝫſuꝑ Iob. vbi cām exponit qͣre dyabolꝰ qͥ iob d̓ oībꝰ bonis ſuis filijs ⁊ filiabꝰ ⁊ ſubſtātia expoliauit ⁊ vxorē ſibireliqͥt. hoc inqͥt nō fuit ad ſolatiū viri. ſꝫ ad ſuā ꝯſūmatōem malicie. vt ꝑ feminā vinceret. qͥ ꝑſecutōe nō vicerat. ⁊ qd̓ verberibꝰ nō poterat. v̓bis mulieris efficeret.Per feminā inqͥt ioſeph īcarceratꝰ ē. Naboth occiſus.ſamſon vīculatꝰ ē. Miphibozet int̓fectꝰ. Salomō apoſtata effectꝰ. Syzara clauis ꝯfoſſꝰ. p̄curſor xp̄i baptiſtedecollatꝰ. Per feminā mors ī md̓m intͣuit. Et cū ꝑ filiūdei ordīata ē nr̄a redēptio ẜpēs hoſtꝭ ꝙ ne in morte xp̄inr̄e redēptōis ꝑticipatio īpleret̉ ſalutē totiꝰ generꝭ hūani machinatus eſt ꝑ feminā impedire. In vxorem naqꝫ Pylati viſiones deceptorias ⁊ fantaſticas illuſionesimmiſit intantū ꝙ pylato mortem chriſti diſſuadendomandauit. Nihil tibi ⁊ iuſto illi. Multa enim per vlſum hodie paſſa ſum propter:i llum. Hec ille. Ideo vo-