Sermo.XIII.

go igitur pr̄ vt ſuꝑ his malis aliquos longos tractatus⁊ plitū libꝝ facere digneris. qꝛ talibꝰ obiectōibꝰ nō valeo rn̄dere. cui ſic rn̄dit Aug. in epl̓a. lxij. lr̄e tue clariſſime victorine grandi labore repleuerūt cor meū. quibuspetiſti vt ꝓlixo oꝑe aliqua rn̄deā. cum talibꝰ malis magis ꝓlixi gemitus qͣꝫ ꝓlixi libri debeant adhiberi. Exclaman ¶ ad deū vt nō ẜm merita nr̄a faciat nobis. ſꝫ ẜmſuā mīam liberet nos a tantis malis. Et poſt pauca inhac epl̓a vult ꝙ deus his p̄ſſuris tanqͣꝫ in torculari nōceſſat ab infidelibꝰ fideles ſicut oleū ab amurca expͥmitliquari. Et ſubdit. Illis .n. qui cōtra xp̄ianā fideꝫ querelas impias iactare nō quieſcūt dicentes. ꝙ anteqͣꝫ illadoctrina ꝑ mundū p̄dicaret̉ tanta mala hūanū genusnō patiebat̉. Facile eſt exēplo rn̄dere. dn̄s .n. dixit Luc.xij. Seruus neſciēs volūtatē dn̄i ſui. ⁊ nō faciēs dignelagis vapulabit paucis. ſeruus aūt ſciens voluntateꝫdn̄i ⁊ nō faciēs digne vapulabit multis. Nō .n. eſt mirū ſi xp̄ianis tꝑibꝰ iſte mūdus tanꝙͣ ſeruus ſciens iā volūtatē dn̄i ⁊ nō faciēs digne plagis vapulabit multis. attendūt quāta celeritate euāgeliū p̄dicat̉. ⁊ nō attēduntquāta ꝑuerſitate ꝯtēnit̉. Et ſubdit. Serui aūt dei ⁊ ſancti ⁊ mala tꝑalia ab inimicis patiunt̉ hn̄t cōſolatōes ſuas ⁊ ſpem ſeculi futuri. Quia dic̄ apl̓s ad Ro. viij. Nōſunt cōdigne paſſiōes huiꝰ tꝑis ad futurā gloriā q̄ reuealabit̉ in vobis. Hec Aug. Scd̓a cā flēdi in hac vita eſtex culparū ꝯſideratōe. Sācti .n. viri ⁊ hoīes qͥ carēt proprijs. flent tn̄ de alienis. ⁊ hoc ꝓpter cōpaſſionē quā hn̄tde ꝓditionibꝰ eoꝝ. Sicut. b. Ambro. qui cū audiſſꝫ peccatū alicuiꝰ in cōfeſſione adeo fleuit vt illū ſecū flere cōpelleret. Et quidā ſanctꝰ vir vt legit̉ in vitaſpa. cū vidiſſet ornatū cuiuſdā mulieris curioſuꝫ. flens dixit. Ignoſce mihi oīpotens deus. qꝛ vnius diei ornatus huiꝰ meretricis ſuꝑauit totiꝰ vite mee induſtria ornamēta. Interrogantibꝰ aūt cām dixit flens. due res me mouent.vna de illius ꝑditōe. alia de mea remiſſiōe. qꝛ nō habeotātū ſtudiū placēdi deo quātū hꝫ illa ad placēdū hoībꝰmalis ⁊ dyabolo. Hi aūt qͥ hn̄t ꝓpria pctā deflere magnā hn̄t cām flendi ⁊ plorādi. ſicut Pe. qͥ recolēs pctm̄ſuū trine negatōis fleuit amare Math. xxvj. Sic fleuitmaria magdalena. que ſeptē demonibꝰ fuit plena vt fletibꝰ ſuis pedes dn̄icos irrigaret Luc. vij. O ſi peccatoraīaduerteret mala q̄ ꝑ pctm̄ incurrit fleret vtiqꝫ in pn̄tine hr̄et materiā flendi in futuro. Nā ꝑ pctm̄ hō deū offendit ꝯſortiū angeloꝝ ⁊ ſctōꝝ amittit ⁊ ſuffragia eccīaꝑdit. aīam ꝑ pctm̄ interficit. dyabolo ſe ſubijcit. ⁊ in infernū ſe ſubmergit. Quis ergo pctōr hꝫ adeo duruꝫ corꝙ poſſit ſe cōtinere a fletu. qͥ aduertit hec mala q̄ pctm̄adducit? Circūſpice vndiqꝫ ex oī ꝑte inuenies damna.Si reſpicis ſurſum inuenies tibi deū offenſum ⁊ celumclauſum. Si deorſuꝫ infernū aꝑtū. A dextris conſortiūbonoꝝ ꝑditū. A ſiniſtris cōſortiū maloꝝ effectiuū. An̄te morte. qꝛ ſi tu mortuus fueris in pctīs dānaberis. pꝰEtē dānū. qꝛ ſuffragia eccīe ⁊ ſctōꝝ nūqͣꝫ tibi ꝓdeſſe p̄nt.hec Iordanꝰ in ſuis poſtil. Tercia cā hic flēdi eſt ex ꝓximoꝝ cōpaſſione. ⁊ hec cōpaſſio fit interdū rōne caſꝰ eorū ⁊ pctī. qꝛ dicit Phiſologꝰ. Cū elephas qͥ etiā grandiarbori ⁊ maxime palme ſe appodiat qn̄qꝫ arbore frāgit⁊ in terrā cadit qͥ caſuꝫ ſuū irrecuꝑabilē vidēs miro mōbarrit. ad cuiꝰ barritū multitudo iuuenū elephantū accedit ⁊ ei cōpatiūt̉ barriēdo. ⁊ ſubito elephātē qͥ ſenioreſt ꝓ viribꝰ eleuant. ⁊ vt eam erigāt miro affectu ſe inclinant. Moral̓r hō qͥeſcere volēs tūc arbori ſe appodiat.qn̄ delectatōni pctī inheret. vt deſiderio ſuo ſatiſfaciat.Sꝫ arbore fracta cadit. qꝛ md̓o deficiēte vel delectatiōetrāſeunte in aduerſitatē vl̓ pctm̄ ruit. ⁊ tūc caſuꝫ cognoſcens dꝫ barrire .i. auxiliū alioꝝ implorare. clamādo adſctōs vel ad hoīes pios ⁊ hūiles. ⁊ tūc illi debēt ei cōpati ⁊ iuuare ꝓ poſſe vt ſubleuet̉. vt hortat̉ Tulliꝰ morꝭ.Si videris aliquē cadētē ſiue caſurū. nō ride ſed ei p̄bete cōpatientē. Et ſapiens. Si vnus cecidit ab alio fulcie

tur Ecc̄s. iiij. Iō cōpaſſionē ſuā erga afflictos oſtēdēsIob ait. c. xxx. Flebā quōdā ſuꝑ eo qͥ afflictꝰ erat. ⁊ ꝯpatiebat̉ aīa mea pauꝑi. hec etiā paſſio attendit̉ nō ſolumde caſu in pctm̄ vel in culpā aūt ſuꝑ rerū inopiaꝫ. Sedetiā ſuꝑ calamitatibꝰ corꝑis ⁊ qd̓ plus eſt ſuꝑ ꝑditiōemaīe. Quia dicit Aug. de pe. di. iij. c. ſunt plures. §. pnīa.Sciat ſe culpabil̓r durū qͥ deflet dāna tꝑis vel mortemamici ⁊ dolorē pctī nō on̄dit in lachrymis. Et iterū dic̄idē. Sūt ne in te viſcera xp̄iane cōpaſſiōis. qui plangiscorpus a quo receſſit aīa. ⁊ nō plāgis aīam a qua deusreceſſit. Quarta cā flendi hec eſt ex celeſtis patrie dilation. ille fletus figuratus ē in filijs iſrael qͥ dixerūt ī psͣ.cxxxvj. Suꝑ flumīa babylonis illic ſedimꝰ ⁊ fleuimusQū recordaremur ſyon. Babylon interp̄tat̉ ꝯfuſio. ⁊ ſignificat fluxibilitatē pn̄tis md̓i in quo hō multiplicemꝑ peccata acqͥrit ꝯfuſionē. Syon aūt interp̄tat̉ ſpeculatio. ⁊ ſignificat celeſtē patriā. vbi ſpeculamur vultū deiqꝛ ibi regē in decore videbūt. Eſa. xxxiij. Nos igit̉ quiadhuc ſedemꝰ ſuꝑ fluxibilitatē pn̄tis incolatꝰ qn̄ recordaremur ſuꝑceleſti ſyon. merito fleremꝰ. Sic flebat dauid pſal. xlj. Fuer̄t mihi lachryme mee panes die ac nocte. dū dicit̉ mihi quotidie vbi ē deus tuus. Et. b. Gre.ſuꝑ illud Iob. iij. Anteꝙͣ comedā ſuſpiro: dic̄. luctu ſuoaīa paſcit̉ cū flendo ad ſuꝑna gaudia ſubleuat̉. ⁊ intusquidā doloris ſui gemitu tolerat. Sꝫ eo refectōis pabulū p̄parat quouis amoris lachrymoſe manat. Ꝙtū adſecundū ponit impioꝝ gaudiū ſiue exultatōem. cū dic̄.mundus quidē gaudebit. Pro quo notandū ꝙ mūdꝰiſte ſignificat̉ ꝑ mare. ꝑ qd̓ filij iſrael tranſierūt ad terrāꝓmiſſionis Sap̄. x. ⁊ hoc ꝓpter tria. Primo ꝓpter inqͥetudinē tēpeſtatis. in mari .n. eſt abundātia fluctuū ⁊ vētoꝝ. vnde qui ſunt in mari ſꝑ ſunt in ꝑiculo. Iuxta illd̓Eccī. xliij. Qui nauigāt mare enarrāt ꝑicula eius. Sicin pn̄ti vitā ſunt ſemꝑ ꝓcelle inundatōis vndarū. Mōhomo depͥmit̉ ꝑ aduerſitatē. mō alleuiat̉ ꝑ ꝓſperitatē.modo languet ꝑ infirmitatē. modo gaudet per ſanitatem. modo dolet. modo ridet. modo circūdatur amicorū turbis. modo terroribꝰ inimicoꝝ. modo exaltat̉ adſublimitatē. modo humiliat̉ ad pauꝑtatē. Et hoc tangit pſal. xcij. Mirabiles elatōes maris. Sed quare mūdani ⁊ iuuenes pn̄tis tꝑis huius tantū diligunt mūdūcum tot varietates ſunt in eo. Reſpōdit Hacrobius.ij. ſaturnaliū ꝓpe finem. ꝙ aqua maris ꝓiecta in ignemflamā non extinguit ſed accendit. Cuius rō eſt naturalis pinguēdo aque marine que eſt denſa ſalſa pinguis⁊ grauis. Moraliter aqua maris eſt gaudiū ⁊ iocunditas ſecularis. que iocunditas adiuncta flāme iuuenilisardoris eam accendit vltra oēm moduꝫ recte rōnis. vtdicit Hol. lect. xxxiij. ideo gaudent in mari huiꝰ mūdi.Sed ſi reſpicerent fineꝫ certe hic nō gauderent. de hocHugo in li. de vanitate rerum mundanaꝝ ꝑ modumdyalogi vbi cum diſcipulus ſuus videre dixit nauigantes in mari in magna tranquillitate ⁊ aeris ſerenitate.homineſqꝫ in naui diſcumbentes ad epulas ⁊ canētesin lyris ⁊ tybijs ⁊ cytharis. in oī genere dulcis cantilene auditū mulcentes. piſceſqꝫ in omī leticia alludētes.Hugo dixit. quid tibi videt̉: rn̄dit diſcipulꝰ. Quid niſi magnū gaudiū magnaqꝫ iocūditas. ⁊ ſi poſſet eē diuturna felicitas. Et Hugo. Iſtud ergo ē ꝓpterea. qꝛ mūdus tibi placet. diſcipulus. Cur mihi diſplicere debeatignoro? Hugo. Fige inqͥt pauliſꝑ oculū donec videasfinē. ⁊ poſt paululū. Quid inqͥt vides? diſcipulus. Uideo inqͥt nigreſcere celū. nubes vētis agitari. mare ꝯturbari. fluctꝰ intumeſcere. ⁊ nauim qͣi a fudo euerti. Hugo. Quid in qͥt tibi vr̄? diſcipulꝰ. Heu ait qͥd laudaui.o miſeri qͥd vobiſcū in mari. o infelices. ecce illa leticiavr̄a quō tācito īmutata ē. ⁊ vita vr̄a ad quā miſeria deuoluta pͥus vob̓ exultātibꝰ piſces maris alluſerūt. nūcvos naufragos ⁊ ſubmerſos miſerabil̓r ī paſtū recipiūtHugo. Quid tibi videtur: diſcipulus. Uanitas eſt et

g