Sermo.XII.

per ligna leuigata intelligunt̉ oꝑa bona. pura intentōefacta. ꝑ bitumē v̓o intelligit̉ charitas. qꝛ ſicut bitumenduos aſſeres ſiue res cōiungit ſimul. Sic charitas dn̄icum hoīe. vel hoīem cū hoīe connectit. de hoc dr̄ Gen̄.vi. Bitumine linies extrinſecus ⁊ intrinſecus. q. d. charitatē habebis exterius in oꝑe. ⁊ interius in corde. quiaabſqꝫ bitumine in ꝑiculo eſſet aīa ⁊ aqua tribulationuꝫeam penetraret. Sed tunc ſunt ligna arche bitumīata.qn̄ oꝑa ſunt bona charitate formata. qd̓ valde neceſſariū eſt. qꝛ dicit̉ Iaco. ij. Sicut corpus ſine ſpū mortuuꝫeſt: ita fides ſine oꝑbꝰ. glo. charitate formatis vel dilectōe oꝑante mortua eſt. nō ſolū fides. Sꝫ ⁊ alie virtutesſine charitate nihil valent. qꝛ ip̄a eſt mater oīm virtutūvt dicit Ambro. ſuꝑ illud Roma. xiiij. Unuſquiſqꝫ inſenſu ſuo abundat. Per ligna v̓o quadrata intelligiturmens ſtabilita. Quia ſicut corpꝰ quadrū reſidet firmuꝫC Sic mens in bona cōuerſatōe debet firma atqꝫ ſtabilisſꝑ eē. ⁊ hec ſtabilitas ꝑpendit̉ pͥmo ex grauitate ⁊ equanimitate fortune. ꝙ vicꝫ hō in vtraqꝫ fortuna maneatſtabilis in ſua ꝯuerſatōe. qꝛ dicit Tullius. Preclara eſtequalitas in oī vita. Secūdo attendit̉ circa ea que deſiderant̉. de his dicit Sen̄. in epl̓is. Ante oīa hec cura vtꝯſtes tibi ⁊ quotiēs exꝑire voles an̄ aliqͥd actū ſit. obſerua in eadē velis hodie qͥ ⁊ heri. Mutatio volūtatis inducit animū natare atqꝫ alibi apparere ꝓut tulit vētusnō vagat̉ qd̓ fixū atqꝫ fundatū eſt. Nā quidā adeo inſtabiles ſunt vt de quolibꝫ tali dicat̉ illud poete. Qd̓ petijt ſpernit repetit qd̓ nuꝑ omiſit. Tercio attendit̉ circalocū. qꝛ ſtabilitas loci multuꝫ facit ad ſtabilitatē animi.qꝛ dicit Bern̄. ad frēs de monte dei. Impoſſibile ē hominē fideliter in vno fugere animū ſuū qui nō priꝰ alicui loco ꝑſeuerāter affixit corpus ſuū. Nā qui egritudinē animi ſui migrando de loco ad locū effugere nititurSic eſt qui fugit vmbrā corꝑis ſui ſeip̄m fugit. ſeipſumcircūfert. locū mutat. nō aīm eūdē vbiqꝫ ſe inuenit. vbiqꝫ deteriorē facit ip̄a mutabilitas. ſicut ledere ſolet egrūqui circūferendo cōcutit̉. Et Sen̄. in epl̓is. Animū dꝫmutare nō locum. quid miraris nihil tibi ꝑegrinatōesꝓdeſſe cū te circūferas. p̄mit te cauſa eadē que expulit.Onus animi tui deponēdū eſt. nō aūt vllus placebit tibi locus cum vadis huc atqꝫ illuc. vt excutias inſidenspondus. qd̓ ip̄a iactatōe incōmodoſius fit. idē primuꝫargumētū cōpoſite mētis exiſtimo. poſſe ꝯſiſtere ⁊ ſecūmorari lapis qͣdratus ſtabilis eſt. Sic hō bene ordīatꝰeſt ſtabil̓. ecōtrario male ordinatꝰ eſt in ſtabil̓. Et poetaOCelū nō aīm mutāt qͥ trās mare currūt. Et Sen. Nōꝯualeſcit planta q̄ ſepe trāſfert̉. Ad loci ſtabilitatē multum hortat̉ ſcriptura. Ecc̄s. x. Si ſpūs ptātē habentisſuꝑ te aſcēderit locū tuū ne dimiſeris. Eccī. xj. Ne māſeris in oꝑbꝰ pctōꝝ confide in deo. ⁊ mane in loco tuo.facile .n. eſt in oculis dei ſubito honeſtare pauꝑeꝫ. Tercio ꝯuerſatio bona aſſimilat̉ arche noe rōne forme. circa qd̓ primo attende menſurā dimenſionuꝫ. Habebatem̄ longitudinē tricentoꝝ cubitoꝝ. latitudinē qͥnquaginta. ⁊ altitudinē triginta. ſuꝑius aūt erat in vno cubito ꝯſummata. Moraliter igitur longitudo arche ē memoria paſſionis dn̄ice. quam thau figurā repn̄tat. quetricenta ſignificat. vel longitudo arche eſt ꝑſeuerantiain continnatōe boni oꝑis. de qua dicit Bern̄. in epl̓is.Studete ꝑſeuerantie que ſola coronat̉. Latitudo auteꝫarche eſt dilectio dei ⁊ ꝓximi amici ⁊ inimici que in qͥnquaginta cubitis deſignat̉. qꝛ qͥnquageſimo die a paſſione xp̄i datus eſt ſpūſſanctus. Per quē vt dicit apl̓usad Roma. v. Charitas dei diffuſa eſt in cordibꝰ noſtrꝭAltitudo eſt ſpes ⁊ deſideriū ſeculi venturi que ſpes ſignificat̉ in. xxx. cūbitis. Ter .n. decem faciunt triginta.in ternario v̓o triplex ſpes deſignat̉. vicꝫ de veniā. deAgr̄a ⁊ d̓ gloria. In denario hac addito adimpletio decalogi. vt vicꝫ aſſit nobis impletio decalogi ſub ſpe p̄dictatriplici. Alioquin ſpes ſine meritis vel oꝑbꝰ non eſſet

ſpes vera ſed p̄ſumptio. Cōſūmatio aūt in vnū cubitūeſt. vt motus ⁊ affectus in deuꝫ dirigāt̉. Sic dicit pſal.lxxxiij. Cor meū ⁊ caro mea exultauerūt in deū viuum.vel hec fit in ꝑfectione ꝯſilioꝝ. de quo Math. xix. Adhuc vnū tibi deeſt. Si vis ꝑfectus eſſe vade ⁊ vēde oīaque habes ⁊ da pauꝑibꝰ. ⁊ veni ſequere me. Dicit̉ autēcubitus ille fuiſſe arche geometricus qͥ valꝫ ſex vſualesad on̄dendū ꝙ ꝑ ſex oꝑa mīe ad vanitatē ꝑfectōis diuine cōſolatōis ⁊ ſuꝑne aſcendit̉. Secūdo in forma archeconſidera aꝑturā locoꝝ. habebat .n. in duobꝰ locis aꝑturā vnā ad lumē recipiendū .ſ. feneſtrā vnā. Aliā a latere ad oſtiū ingrediendū. Feneſtra aūt eſt gratia q̄ illuminat oēm hoīem venientē in hūc mundū Ioh̓. jͣ. Dehac dicit̉ in pſal. xxv. Illuminās tu mirabiliter a mōtibus eternis. Idcirco pete cū pſal. xij. dicēs. O gr̄a dei illumina oculos meos. ſcꝫ mentis ne vnꝙͣ obdormiā inmorte. vel forſitan feneſtra eſt intellectiua ꝑ quā lumenſapientie ⁊ ſcientie ſuſcipimꝰ. Quia dicit Ariſ. iij. rheto.Intellectus eſt lumē qd̓ deus infudit aīe. Sꝫ oſtiū eſt liberū arbitriū qd̓ aperit primo gr̄a. Sicut d̓ hoc dic̄ magiſter ſnīaꝝ. li. ij. di. xxvij. c. x. Illa gr̄a p̄ueniens que etvirtus eſt. nō vſus liberi arbitrij q̄ nobis eſt a deo nō anobis. Et ſubdit hoc meritū ex illa puriſſima gr̄a ꝓuenit qd̓ apl̓s notauit .j. Corinth. xv. dicens. Gr̄a dei ſuꝫid qd̓ ſum. ⁊ gratia eius in me vacua nō fuit. Suꝑ quelocū Aug. ita ait. Recte gratiā nominat. Primū .n. ſolam grām dat deus. ⁊ nō niſi grām cū nō ꝓcedant niſimala merita. Sed poſt ꝑ grām incipiunt bona merita.Et vt on̄deret etiam liberū arbitriū addit. Et gr̄a eiusin me vacua nō fuit. Et ne ip̄a voluntas putet̉ ſine gr̄adei aliquid boni poſſe ſubdit. Nō aūt ego ſolus .ſ. ſinegratia. Sꝫ gratiā dei mecū .i. cuꝫ libero arbitrio. Et hecſubdit mgr̄ plane cum data fuerit gratia incipiunt eſſenoſtra merita bona. ꝑ illaꝫ tn̄ qꝛ ſi illa defuerit cadet hōTertio cōſidera diſpoſitōem ⁊ diſtantiā māſionū. namẜm Augu. ſuꝑ Gen̄. Archa fuit interius bituminata.Nam in inferiori manſione ſuꝑ tabulatuꝫ ſentine fuitduplex camera. quarū vna dicebat̉ ſtercoraria. alia v̓oapothecaria. ſed ſupra iſtā fuit alia manſio ſuꝑior q̄ habebat tres cameras. due camere laterales erāt. vna immitiū animaliū ⁊ ſerpentū. altera mitiū. media aūt camera erat hominū ⁊ auium. Oſtium aūt erat vbi bicamerata ⁊ tricamerata ꝯiungebant̉. Moral̓r hoc exponit Anſel. ſic. Qd̓ bicameratio arche attēdit̉ in delectatione ſenſualitatis que maxime inuenit̉ in actibꝰ duaꝝpotentiarū vegetatiue ꝑtis .ſ. ꝓpagatiue ſiue generatiue qͣꝫtum ad actum venereū. Et iſta eſt ſenſitiua ſtercoraria. Et ꝑtis nutritiue ad eſum. ⁊ iſta eſt apothecaria.Tricamerata aūt attēdit̉ in rōne cuius tres ſunt viresſcꝫ iraſcibilis que deteſtat̉ malū. ⁊ iſta ē inhabitatio immitiū paſſionū vt ire. audacie. ⁊ hmōi. Alia eſt cōcupiſcibilis ⁊ hec eſt que bonū ꝓſequit̉. vn̄ eſt habitatio mitium paſſionū. vt amoris manſuetudīs ⁊ hmōi. ⁊ he vires dicunt̉ rōnales nō ꝑ eſſentiā ſed ꝑ ꝑticipatōem ẜmph̓m .j. ethi. inquantū .ſ. nata ſunt rōni obedire. Tertia eſt rōnalis. quia ꝑ eam rō vocat̉. ⁊ hec eſt que diſcernit bonū honeſtū ⁊ verū. ⁊ hec dicit̉ habitatio hominū.ſ. actiuoꝝ. ⁊ auiū .ſ. ꝯtemplatiuoꝝ. quoꝝ primi regunt̉prudētia. ſecūdi ſapīa eleuant̉. Alij aūt ſunt qui dicunthmōi cameras arche fuiſſe diſpoſitas ſolum in altitudine. Dicunt .n. ꝙ inferius in fundo erat ſentina ſiue ſtercoraria ſuꝑ quā apothecaria trat. ⁊ ſuꝑ hanc erāt immitia aīalia. Et oſtiu erat in medio vbi apothecaria ꝯiungebatur camere immitiū. ſuꝑ hanc aut habitatio hoīm⁊ auiū. Et ideo moral̓r ꝑ ſtercorariā pōt accipi peccati īaīa fetentis deteſtatio. Per apothecariā lachrymarū effuſio. ꝑ quā dyabolus ſuſcitat̉ ad impugnādū. Et iō ſequit̉ habitatio immitiū .i. multiplicatio tentationū. Sꝫqꝛ deus adiuuādo ꝯſolando ſubuenit. ſequit̉ habitatiomitiū .i. gratia conſolationū. qꝛ poſt tribulatiōem cōſo-

ff iij