Dn̄ica. II. poſt octauas Paſche

cogitatōes nr̄e. qͥbꝰ interdū cogitamꝰ gaudiaʳ ꝑadiſi. q̄dn̄s dabit his qͥ deſideria carnis vincunt. Iuxta illudApoc̄. iij. Qui vicerit vicꝫ deſideria carnis mūdi ⁊ dyaboli veſtiet̉ veſtimētis albis. ⁊ nō delebo nomē eius delibro vite. Cunqꝫ ſic hec gaudia cogitamꝰ tūc cogitationes ad inſtar angeloꝝ aſcendūt. Iuxta illud Luc. xxiiijCogitatōes aſcendūt in corda vr̄a. Si aūt cogitamꝰ penas inferni. quas dn̄s dabit illis qͥ in delicijs carnis viuunt. ẜm illud Apoca. xviij. Quantū glorificauit ſe etin delicijs fuit .ſ. carnalibꝰ. tantū date eī tormētū ⁊ luctūtunc cogitatōes nr̄e deſcendūt. Iuxta illud pſal. cvj. deſcendūt vſqꝫ ad abyſſos. Huic ſcale ⁊ dn̄s eſt innixus.qꝛ penitētes expectat ⁊ vocat dicēs. Uenite ad me oēsqͥ laboratis ⁊ onerati eſtis ⁊ ego reficiā vos Matth. vj.Aīa v̓o deuota. q̄ ſic dormiēdo ad deū ꝑ inuocatiōemeleuat. cum iacob audit dn̄m dicentē ſibi terrā in qͣ dormis dabo tibi ⁊ ſemini tuo Gen̄. xviij. Moraliter terrain qua aīa dormit eſt caro vel corpus de terra factū. Iuxta illud Gen̄. iij. Terrā es ⁊ in terrā ibis. ⁊ hanc dabitdn̄s aīe. qn̄ caro cōſentiens rōni ſpūi nouerit ſe ſubijcecere vt dicat̉ illud Gen̄. xvj. Ecce ancilla .i. caro in māutua eſt. Spūaliter aūt ꝑ terrā intellige terrā viuentiumin hac terra nunc dormit aīa ꝑ cōtemplatiōem. Sꝫ hācdabit ſibi poſtea. vt reqͥeſcat in ea ꝑ ſempiternā fruitionē aut poſſeſſionē. vt tunc dicat cum pſal. cxlj. Porcionea dn̄e in terrā viuētiū. Scd̓m remediū ē corꝑis edomatio que dꝫ fieri in inuētute. qꝛ ſtultus eēt qͥ nō domaret equū ſuuꝫ vſqꝫdū ſenex eſſet cū domare non poſſetSic qui nō domat carnē ſuā in adoleſcentia. ſed nutriteam delicate. ita ꝙ nō pōt eā poſtea tenere. ꝓijcit eā inlutū peccati. Quia dicit̉ Prouer. xxix. Qui delicate nutrit ſeruū .i. carnē ſuā vl̓ corpus ẜm glo. īterli. qd̓ debuerat rōni ſubiugari tanqͣꝫ dn̄o ſuo. poſtea ſentiet illū cōtumacē .i. laſciuū ⁊ indomabilē. Qual̓r domet̉ equus īiuuentute docet Pe. de creſ. li. ix. c. vij. dicens. Qui vultdomare vel morigerare equū. Primo adhibet ei frenūleuiſſimuꝫ cuius morſus vulgariter gebiſꝫ ſit melle velalio dulci liquore ꝑunctus. Nā tale frenū facilius ⁊ acceptabilius ſuſtinebit. ⁊ ꝓpter dulcedinē iterato libēteraccipiet. Et poſtqͣꝫ frenū ſine difficultate accepit aliquibus diebꝰ ſero ⁊ mane ducat̉ ad manū. donec optīe ductorē ſequat̉. Deinde abſqꝫ ſtrepitu ſelle ꝙͣleuius poterit equitet̉ pauliſꝑ ⁊ ꝑuo paſſu a dextris ⁊ ſiniſtris ſepevoluetur. ⁊ oī die ꝑ loca plana ⁊ nō ſaxoſa de mane vſqꝫad meridiē equitet̉. Cū v̓o ſine ſella fuerit equitatꝰ tucſuauiter ſine ſtrepitu eidē ſella imponat̉ ⁊ cū ea leuit̓ ducat̉. Moraliter ꝑ equuꝫ intellige corpus nr̄m qd̓: vt aitdauid in pſal. xxxij. eſt fallax equus ad ſalutem. Huncequū qͥ voluerit in adoleſcentia domare pͥmo dꝫ ei frenū leue adhibere. Per frenū leue intellige vno mō correctōem moderatā q̄ debet eſſe ꝑuncta melle ſapīe ſpūalis ⁊ diſcretōis. Refert .n. Ceſarius in dyalo. Quidamadoleſcens ſanctꝰ ⁊ nouitiꝰ in quadā domo ordinis ciſterc. ita indiſcrete ſe habuit. ⁊ ita ſingularis fuit vt abbas eius timeret ⁊ eū ꝓ indiſcreto feruore ſepius argueret. ille v̓o ſalutaribꝰ monitis nō acqͥeſcens in ꝑtinaciaſua ꝑſeuerauit. ſic ꝙ poſt multos annos ip̄e defunctuseſt. Nocte v̓o quadā cū abbas in ſuo ſtallo ſtaret. ⁊ cōtra p̄ſbyterū ꝓſpiciēs tres ꝑſonas. qͣi tres candelas ardentes ad ſe venire vidit. Quibꝰ ꝓpius accedentibꝰ cognouit oēs. tūc abbas memor ꝑtinacie p̄dicti adoleſcētis interrogauit eū dicēs. Quō habes. ⁊ ille dixit bene.Et abbas. nunqͥd aliqͥd paſſus es ꝓ inobedientia tua.ille ait. maxima ⁊ multa tormēta. Sꝫ intentio mea lꝫ indiſcreta fuerit tn̄ dn̄s miſertus eſt mei. nec ſum dānatꝰlꝫ plura paſſus ſim. Ecce ꝙ ille qui in ſua iuuentute adhibuit corꝑi ſuo frenū immoderate ⁊ indiſcrete correctionis ⁊ abſtinētie penas purgatorij paſſus fuit. id̓o nosvngamus hec frena correctionū cū diſcretōnis melle ⁊ſpūalis ſapīe vt ſapienter corpus in prīcipio caſtigamꝰ

qꝛ talia frena correctōis moderate faciliter ſuſtinebit iōbea. Greg. ſuꝑ illud Iob. xxx. verſa eſt in luctū cytharamea dicit. Si chorda ī cythara tendit̉ nimiū minus ſonat. ſi amplius rauce ſonat. Tanto ſibimet dꝫ qͥſqꝫ moderamine p̄eſſe. vt ad culpā caro nō ſuꝑbiat. ⁊ tn̄ ad ocficiū rectius in oꝑatōe ſubſiſtat. Alio mō pōt ꝑ frenuꝫintelligi abſtinentia qua victualia quibꝰ corꝑa laſciuintſubtrahunt̉ de quo dn̄s Ezech. xxix. imponā frenū maxillis tuis. Sed hoc frenū debet pungi melle diſcretōisvt diſcrete a ſuꝑfluis abſtīeat ne corpori noceat. Iō dicit Greg. ſuꝑ Ezech. omel̓. vij. ꝑtis ſecūde. In hoc mndo cū nr̄is tentatōibꝰ naſcimur. ⁊ caro aliqn̄ nobis adiutrix eſt in bono oꝑe. aliqn̄ ſeductrix in malo. Si ergei plus qͣꝫ debuimꝰ tribuimꝰ. hoſtē nutrimꝰ. Et ſi neceſſaria ei que debemus nō reddimꝰ: ip̄aꝫ necamꝰ. Satiada itaqꝫ eſt caro. ſed ad hoc vt in bono oꝑe nobis ſufficiat. naꝫ quiſqͥs ei tātū tribuit vt ſuꝑbiat ſatiari penitꝰignorat. hec ille. Iō debet hō imponere corꝑi ſuo frenūmoderate correctōis. ⁊ etiā refectōis. ⁊ hoc frenum ſinedifficultate accipiet. quo facto dꝫ ip̄m mane ⁊ ſero ſpūsducere ad bona oꝑa ad voluntatē ſuā. ⁊ ſine ſella auſtere caſtigatōis. qꝛ nōdū pōt eam ſuſtinere. ⁊ debet corpꝰvolui nunc a dextris ꝓſperitatis. interdū a ſiniſtris aduerſitatis vt ſe equanimiter in his habeat. ⁊ tandeꝫ cuꝫaſſuefactū eſt in illis pōt ſibi imponere ſellaꝫ dure caſtigatōis. ⁊ pauce refectōis. Sicut fecit. s. Germanꝰ nobiliſſimꝰ dux burgūdie. ⁊ poſtmodū ep̄s. qͥ corpus ſuū ꝑxxx. annos ita afflixit. vt nunꝙͣ pane frumēti. nō vinū.non legumē. nec ſal ꝓ ſapore ſumeret. bis tn̄ in anno inpaſcha ⁊ natali bibebat vinuꝫ. qd̓ tn̄ ſic limphatū ſumbat. vt modicū de ſapore vini remaneret. in refectōe pͥma cinerem. deinde panē ordeaceū comedebat. in hyeme ⁊ eſtate nullā veſtē p̄ter tunicā ⁊ cucullā habebatQuam niſi alicui daret nunqͣꝫ exuebat quouſqꝫ contritione ſolueret̉. lectus eius cinere cilicio ⁊ ſacco ornabat̉nullū puluinar ad caput vel hūeros leuabat. ſed ſemꝑgemens ſanctoꝝ reliquias in collo portabat ⁊cͣ. Tertu ꝯremediū laboris ē exercitatio. qꝛ carnalia vicia ⁊ deſideria aſſiduitate laboris remouent̉. Cuiꝰ exemplū ptꝫ incapriolo. dicūt naturales ꝙ velocitate motus ⁊ aſſiduitate curſus caro caprioli a ſuꝑfluitatibꝰ expurgat̉. ⁊ ſaporis ⁊ odoris grauitas ab eoꝝ carnibꝰ amputat. ⁊ tenerior ⁊ digeſtibilior efficit̉. Sic etiā ex ſollitudine bonioꝑis. ⁊ aſſiduo motu laboris. caro nr̄a a viciorū carnaliū paſſionibꝰ ⁊ delectatōibꝰ expurgat̉. quoꝝ nutrimentum eſt ociū. Iō dicit Sap̄. Eccī. xxxiij. Mitte ſeruū. i.carnē in oꝑatōeꝫ ne vacet. multā .n. maliciā docuit ocioſitas. Et. b. Hiero. in ẜmōe. Sēꝑ aliqͥd oꝑis facito. vtte dyabolus inueniat occupatū. Nō .n. facile capitur adyabolo qui bono vacat exercitio. Iō dicit Sen̄. epiſtola. viij. Nullus mihi ꝑ ociū dies abijt ꝑtem noctiū ſtudijs vendico. nō vaco ſomno ſed ſuccūbo ⁊ oculos vigilia fatigatos. cadenteſqꝫ in oꝑe detineo. Scd̓o gͦ quacū hoībꝰ ꝯuerſandū eſt informat cū dicit cōuerſatiōemvr̄am inter gētes bonā habētes. Pro quo nota. cōuerſatio nr̄a bona aſſil̓at̉ arche noe ꝓpter quattuor. vt dicitAnſel. li. ix. c. xiiij. Primo rōne ſtructure. qꝛ archa fuit anōe cōſtructa ⁊ fabricata. Gen̄. vj. vbi dixit dn̄s ad noeFac tibi archā de lignis leuigatis. Noe interp̄tat̉ reqͥeſcens. ⁊ ſignificat hoīem iuſtū ⁊ hūilē. qui eſt reqͥes ſpirituſſancti. Iuxta illud Eſa. lvij. ⁊ vlt. Suꝑ quē requieſcit ſpūs meus niſi ſuꝑ hūilē. hic ergo vt reqͥeſcat in domo ꝓprie cōſcientie ⁊ ſit tutus ab inundatiōe aquarū. l.ab impetu tentationū ⁊ tribulationū ſibi archā faciat ꝑquā intelligo bonā ꝯuerſatōem. d̓ quo pſal. cxxxj. Sūge dn̄e ī requiē tuā tu ⁊ archa ſanctificatōis tue. Archaem̄ ſanctificata deo: vt inquit Anſel. eſt cōuerſatio boaad deū qꝛ dicit̉ eē requies dei. qꝛ ẜm deū mens in ea requieſcit. Scd̓o aſſil̓at̉ arche rōne materie. qꝛ illa archa. 8facta fuit ex lignis leuigatis bituminatis ⁊ quadratis.