Dominica .j. poſt octauas Paſche

⁊ nobiles quando pecuniam ſoluunt in magna quantitate non numerant ſꝫ ponderant ſeu librant. Pauperes v̓o ſemꝑ numerant tn̄ cum vtrūqꝫ fiat de pecuniavicꝫ ꝙ ponderet̉ ⁊ numeret̉. tunc pōt omnino ꝯſtarede quātitate. nam poſſibile ē ꝙ certꝰ numerꝰ denariorum puto. xx. ſolidi ponderant vnam libram. Et iteꝝpoſſibile eſt ꝙ nō deficiant a libra in pondere ſꝫ defitiant in numero. Sꝫ apud xp̄m facta eſt copioſa nr̄a redemptio. Noluit em̄ ſolūmō numerari. Iuxͣ illud psͣ.xxj. Dinumerauerūt omnia oſſa mea. īmo etiam volūit ponderari vt on̄deret nobis illud Eccͣi. vj. Amico fideli nulla eſt ꝯparatio. ⁊ nō eſt digna ponderatio auri⁊ argēti ꝯͣ bonitatem fidei illiꝰ. Ponebat̉ em̄ xp̄c qͣſi invno pendiculo libre. ⁊ homo peccator in alio. inuentūꝙ xp̄c ſicut ſufficientiſſime ponderoſum realit̓ deſcendit ad medium qd̓ e ſt ſimplicit̓ deorſum. qn̄ anima cōiuncta diuinitati deſcēdit ad infernum. qͥ eſt circa medium mūdi. ⁊ qͣntum iſte deſcendit tantum hominempctōrem exaltauit. vicꝫ vſqꝫ ad celum. Et ſic verificauitillud Ezech̓. xvij. Exaltaui lignuꝫ humile ⁊ humiliauilignum ſublime. Ecce qͣliter ꝑ baculum ſancte crucꝭ q̄alio nomine dr̄ pons. lectꝰ. ſcala. ꝓuehit homo ad portum ſalutis et̓ne. vel hec hic inſerta de ſancta cruce pn̄tde feſto ſancte crucꝭ inuētionis p̄dicari. qd̓ int̓dum inhac hebdomada occurrit. Quātum igit̉ homo dꝫ hr̄evt poſſit vnicam ouiculam ſuā cuſtodire eſt cornu formidans ꝑ qd̓ ad pn̄s ſignificat̉ illa tuba horribil̓r malis ſonans: Surgite mortui venite ad iudicium. q̄ multū eſt anime deuote formidanda. qꝛ talis formido cauſat ſibi de futuris ꝓuidentiam. vbi em̄ p̄ſumptuoſi ſuꝑbi ⁊ accidioſi negligēter obmittunt ꝓcurare q̄ ſunt ſaluti eoꝝ neceſſaria. ibi v̓tuoſi formidātes ꝓuident queoportet. Cuiꝰ ꝓbatio hr̄ Ioſue. ix. de gabaonitꝭ qͥ timētes a facie filioꝝ iſrl̓ cauteloſe p̄uenerūt eos. Et ne eosocciderēt iuramēto ſtrinxerunt. ⁊ reqͥſiti de fraude dixerunt. Timuimꝰ valde. ⁊ ꝓuidimꝰ animabꝰ nr̄is terrore ꝯpulſi. Conſimiliter ſancti viri in pn̄ti vita multaꝯſiderant eis ꝑicula futura. ⁊ iō cū omni diligētia ſuisꝓuident animabꝰ. quoꝝ vnꝰ fuit be. Grego. qͥ timensdiem iudicij. ait in omel̓. Quid faciet v̓gula deẜti cumꝯcutiet̉ cedrus ꝑadiſi? Si iuſtus vix ſaluabit̉ iniuſtusvbi apparebit? Et Chryẜ. ſuꝑ Chor̄. ij. Hanc tubamformidat di. Uere vox magna vox tube terribilis cuiomnia obediunt elem̄ta. q̄ petras ſcindet. inferna aperiet. ⁊ portas ereas franget. vincula mortuoꝝ dirūpet.⁊ de ꝓfundo abyſſi animas liberatas corꝑibꝰ ſuis aſſignabit. hec ille. Alius fuit be. Hiero. ſuꝑ Mat. qͥ dic̄Quotiens diem illum ꝯſidero. totiēs toto corde ꝯtremiſco. ſiue em̄ comedo. ſiue bibo. ſiue aliqͥd aliud facioſꝑ illa tuba videt̉ horribilis in auribꝰ meis ſonare. ſurgite mortui venite ad iudiciū. Alius fuit abbas Helyas qͥ ait. Tres res timeo. Una qn̄ anima egreſſura ēde corꝑe. Alia qn̄ ero occurſurꝰ deo. Tercia qn̄ de meꝓferēda eſt ſnīa. Et qꝛ iſti ſancti formidauer̄t. iō ſibi ꝓuiderunt. qꝛ dicit Epymenides btā ciuitas q̄ in pacebella timet. Narrat em̄ Macrobiꝰ in ſaturnalibꝰ de cōuiuio tercio die fere in fine. Carnes aproꝝ delate in lumine lune ꝯͣhunt ex nimio humore putrefactōꝫ. ita ꝙnihil valēt ad eſum humanū. Cum gͦ venatores qͥdaꝫiſtud ꝑpendiſſent. nec poſſent de ſiluis ad ciuitatem ꝑdiem apros omnes tranſferre. vnꝰ prudētior ceterꝭ indixit eis. ꝙ carnes illas in multis ꝑtibꝰ acutis ⁊ eneisclauis ꝯfigerēt. infixo gͦ vnicuiqꝫ ꝑti clauo eneo vl̓ ſtiloeneo detuler̄t illas ꝑtes in lumine lune ſine qͣcūqꝫ carnium iactura. Moral̓r lumen lune eſt gloria vana mūdi. in qua ſi nimis ꝯuerſant̉ homines ꝓpter nimiū humorem delitiaꝝ putrefiunt. Iuxͣ illud psͣ. xxxvij. Putruer̄t ⁊ corrupte facte ſunt cicatrices mee a facie inſipientie mee. Unde remedium ſpūale ꝯͣ illud eſt timor futuri iudicij. quo homo ꝯfigit trepitādo vel crebre me-

ditando cor ſuum. ẜm illud psͣ. cxviij. Confige timoretuo carnes meas a iudicijs em̄ tuis timui. dicit eī Solinꝰ in li. de mi. mūdi. c. xj. Metꝰ aliqn̄ incitamentū vocis eſt. qꝛ non ſolum acuit. ſꝫ ſi nunꝙͣ fuerit extorquet̉.⁊ hoc ꝓbat ꝑ exemplū di. Deniqꝫ cum olympiade octaua ⁊ quīquaſenia victor Cyrus intraſſet ſardis aſie opdum vbi tūc creſus latebat achis filius regis mutꝰ adillud vſqꝫ tempus in vocē vi erupit timoris. exclamaſſeem̄ dicit̉. Parce patri meo Cyre. ⁊ hominē te diſce. Sicpctōr ſaltem motū iudicij diuini ſi mutꝰ fuerit in vorēꝯfeſſionis erumpit. Iuxͣ illud Thob̓. xiij. Cum timore⁊ tremore ꝯfitemini illi. regēqꝫ ſecuioꝝ exaltate in operibꝰ vr̄is. Sextum ⁊ vltimum eſt fiſtula letificans. ⁊ ꝑhauc ſignificat̉ ſpes. que ꝯͣ timorem ⁊ deſperationē erigit ⁊ letificat circa qd̓ nota. Spem nr̄am tribꝰ temꝑibꝰp̄cipue colligere debemus. Primo imminente tempeſtate temꝑalis tribulationis. vbi ſperare debemꝰ diuinam miſcd̓iam facilime affuturam. Iuxta illud psͣ. xcCum ipſo ſum in tribulatione. Suꝑ quo dicit Bern̄.Ꝙͣtumcūqꝫ ſeuiat tribulatio. nō putes te derelictum.Sꝫ memineris ſcriptum. Cum ipſo ſum in tribulatōeExemplum ad hoc in vita beati Martini. qui cum int̓alpes incidiſſet in latrones. ⁊ vnꝰ eum ferire minabat̉.alter ictum ferientis ꝯtinuit ⁊ cum poſtea latrones q̄rerent an timeret. dixit ſe nunꝙͣ ita ſecūꝝ fuiſſe. qꝛ ſciebat miſericordem deum maxime in tentationibꝰ affuturum. Et nota ꝙ ſumma cautela antiquoꝝ militumfuit omnia q̄ videbant̉ aduerſa ⁊ terribilia ⁊ bone ſpeꝯtraria ad ꝯfidentiam interp̄tari. Sicut narrat ſextusIulius ſtratograton. li. j. c. j. Cypio africanus ex ytalia in africam exercitum cum traduxiſſet ⁊ ipſe de nauideberet deſcendere cecidit ad terraꝫ. ꝯſiderantes gͦ milites attonitus de caſu ip̄m caſum materiam ſpei fecit.Audite inqͥt milite africam oppreſſi. Conſimili modoGayus ceſar cum nauem aſcendere deberet cecidit adterram ⁊ militibꝰ ꝯſternatis dixit. Teneo te t̓ra materqͣſi diceret. nō ſic recedo quin ad te redibo. Item ſtratornius dux qͥdem militum cū equituꝫ ſcuta equoꝝqpectora cruenta ſubito ꝓdigio apparuiſſent. ⁊ militesinde ꝯſternerent̉ dixit. Uictoria nobis p̄tendit̉. iſte em̄partes non ꝓprio. ſꝫ hoſtili cruore ſolent aſpergi. Itemgemādus thebanꝰ cuꝫ fax de celo fuiſſet nocte delapſa⁊ eos qͥ aduerterent terruiſſent metum ꝯceptum fugauit. ſic lumina ſua minime on̄dunt. q. d. Dij nobis mittunt lumē. vt nos iuuent. Iſto mō viri iuſti omnia terribilia q̄ nobis accidūt. vel malaꝝ ꝑſecutione ſeu mundanoꝝ mutatione. vel corporis infirmitate ſꝑ interpretant̉ ad bonum. Et qͣntomaior materia timoris incutitur. tanto feruētiꝰ ſpes eoꝝ erigit̉. Iuxͣ illud Iob. xiij.Etiam ſi occiderit me ſperabo in eū. Scd̓o ſperare debemꝰ ꝯfident̓ accidente neceſſitate corꝑalis diſſolutōꝭ.Iuxͣ illud Prouer. xiiij. Sperat iuſtus in morte ſua. ſic̄docet Ariſto. li. de pomo ⁊ morte. Non eſt ph̓i timeremortem ſꝫ magis gaude̓ ⁊ bone ſpei eſſe īminente morte. Et hec diſcipulis ſuis declarauit moriturus ꝑ duasrōnes. Primo creditis inqͥt ph̓iam veram ꝙ differentia eſt int̓ hominē ⁊ beſtiam. ⁊ qui inqͥrit veritatē ⁊ rectitudinem meret̉ gͣdus altiſſimos. Credimꝰ inqͥunt.Tunc ille. bonum gͦ qd̓ ꝓuenit homini ex ſcientijs illisaut ꝓuenit ei in hoc ſeculo in qͦ ſumꝰ. aut in alio futuro. Sꝫ ſi dicitis in hoc ſeculo in qͦ ſumꝰ gͦ gͣdus ꝯuenietes ſcientie nō didiciſtis. Naꝫ plures homines inſipietes qͥ nō cognouerūt creatorem ſuū. finierūt dies ſuosin bono. ⁊ annos ſuos in deſiderijs eoꝝ. Et plures ſapiētes qͥ nō cognouer̄t creatorē ſuuꝫ hn̄t pͥuatōꝫ boni⁊ pacis. Ex qͦ patꝫ ꝙ bonū expectatū a ph̓is nō euenitan̄ mortē. Quare gͦ mortē timemꝰ q̄ via ē ⁊ inceſſus aīead illud qd̓ maxīe ꝯcupiuit. Scd̓o idē ſic ꝑſuaſit. queroinqͥt a vobis. vtꝝ mors ſit aliqͥd aliud ꝙͣ receſſus aīe scorꝑe. Rn̄derūt ꝙ nō. corpꝰ inqͥt nihil audit nec videt̉