Druckschrift 
2 (1487) Pars aestivalis de tempore
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo.X.

Iuſerit eum comedit. Iuxta illud Ambro. in ſermone.Dyabolus n̄ diligit filios ſuos. ſꝫ odit. ſic em̄ eos amatvt ꝑ̄dat. ſicut amat gluto morſellum vt comedat. Secundo rōne fortitudinis. nam lupus habet magnamfortitudinem in capite ⁊ in collo. in inteſtinis auteꝫ eſtvalde debilis. Sic tota vis dyaboli eſt in pͥncipio tentationis. Et ſi in pͥncipio ſibi reſiſtit̉ debilis efficit̉. Dicit em̄ Amb̓. ⁊ etiam poſitum eſt ſuperiꝰ. ꝙ homo vocem ꝑdit. ſi eum pͥmo viderit. Sꝫ ſi homo lupum anteꝯſpexerit audaciam ꝑdit ⁊ caudam deponit. Moralit̓.lupus tunc hominem p̄uenit videndo. quādo eum inpͥncipio non reſiſtentem ꝯſpicit. Sꝫ econuerſo tūc homo lupum pͥus cernit cum ſe armat ⁊ ꝓperat ad repellendum tentationis pͥncipium. ⁊ tunc dyabolus ꝑditandaciam ⁊ caudam deponit qn̄ tentare dimittit. ⁊ adfinem .i. ad cōſenſum ipſam tentationē nō ꝑtrahit velꝑducit. De hoc dicit Chriẜ. ſuꝑ Math̓. Grauis ⁊ intoſerabilis impetus dyaboli quem ſi quis fortit̉ abſtinuerit in ſecūdo inuenerit infirmiorem. Quanto em̄ plusrepercuſſus fuerit tantomagis refrigreſcit. tercio rōnebreuitatis. Dicit em̄ Ariſt. de animalibꝰ. Qn̄ lupus ſeneſcit ꝙ non pōt p̄dari. vadit de nocte iuxta ciuitatē ⁊inſidiat̉ hominibꝰ. Sic dyabolus ſciens tempus ſuuꝫbreue iam de hominibꝰ beſtialibꝰ nō curat. ſed bonosdeuorare feſtinat. Idcirco ꝯͣ hos tres hoſtes debet homo hr̄e canem latrantem .i. ꝯſcientiam remordentem.Nam cū caro mūdus vel dyabolus alliciunt ad pctm̄dꝫ ꝯſcientia recalcitrare ne homo ꝯſentiat ⁊ anima capiat̉. De hoc vide ꝑte pͥma. dn̄ica. jͣ. octa. nati. Xp̄i. I.X. ⁊. K. I. Tercium eſt flagellum caſtigās ⁊ hoc flagellum eſt tribulatio q̄ p̄ſeruat animaꝫ a pctīs. Quod teſtat̉ deuotꝰ Amādus li. j. c. xiij. loq̄ns de tribulatōe di.Quid hoc theſauro p̄cioſius. q. d. nihil. Ipſa nāqꝫ peccatum tollit. purgatorium minuit. repellit tentatōes.extinguit carnalitates. ſpm̄ reuocat. ſpem roborat. vultum hilarat. ꝯſcientie ꝯfert ſerenitate. ⁊ internoꝝ gaudioꝝ ꝯtinuam p̄ſtat vbertatem. ipſa eſt potio ſanatiuaherba ſalutifera ſuꝑ om̄es herbas ꝑadiſi terreſtris. corpus corruptibile caſtigat: Sꝫ animam vegetat immortalem. anima deuota ſaginat̉ tribulatiōeꝫ ſicut lilia roſe fecundant̉ celeſti rore. hec ille. Et dicit notant̉̓ ꝙ tribulatio aut caſtigatio eſt potio ſanatiua ꝓpter qd̓ libēter eſt bibēda. Si em̄ medicꝰ manu ſua ꝓpinat infirmopotionem. ⁊ p̄tentat bibendo faciens ſibi credentiam.licet medicina ſit valde acuta. tamē infirmꝰ acceptat.Chriſtus eſt medicus magnus. qui venit de celo ⁊ calicem p̄tentauit tribulationis. ⁊ nobis ꝓ remedio infirmitatis peccati ꝓpinauit in pn̄ti. ⁊ iō caſtigatōnes eiusfiliali benignitate ſuſcipiamꝰ. Si em̄ ſuſcipimus eiuscaſtigatōes. tunc anime nr̄e ſunt in manu ipſius. Iuxͣillud Sap̄. iij. Iuſtoꝝ anime in manu dei ſunt .ſ. caſtigantis ⁊ nō tanget illos tormentum mortis. QuartūReſt baculus ſupportans. ꝑ hunc baculum intellige crucem dn̄i ꝑ quam tranſiuit iordanem pn̄tis mortalitatꝭ⁊ penalitatis. Iuxͣ illud. In baculo meo tranſiui iordanem iſtum Gen̄. xxxij. Mediāte etiam iſto baculo debet anima fidelis ſupportari. ⁊ ꝑ tempeſtatem huiꝰ mūdi ad celum nauigare. qꝛ crux xp̄i eſt pons ꝑ quem xp̄ctraſiuit. lectus in quo ipſe dormiuit. ſcala ꝑ quam aſcēdit. libra in qua redemptio noſtra pepēdit. Primo qͥdem eſt pons ꝑ quem Xp̄c tranſiuit fluuium mūdanevanitatis ſuꝑ quem calcare debemꝰ pedibꝰ affectionisvt nos ſupportet fortiter a fluctibꝰ īnūdantis peccati.Et ſicut qͥlibet ꝯtemnens pontem ꝑiclitat̉ ⁊ ſb̓mergit̉.ita qͥ nō ſupportat̉ a cruce nec ei innitit̉ ſaluari nō pōt.Quia dicit̉ Sap̄. xiiij. Exiguo ligno credūt .i. ꝯmittūthomines animas ſuas ⁊ mare tranſeūtes ꝑ ratem liberati ſunt. Iō dicit apl̓us. j. Chor̄. j. Uerbum crucis qͥdem ꝑeuntibꝰ ſtulticia eſt. his aūt qui ſalui fiuūt .i. nobis xp̄ianis virtus dei eſt. Unde de cruce exponi pōt

Sapi. x. Cum aqua deleret terram ſanauit iteꝝ ſapientia. ꝑ ꝯtemptibile lignum iuſtum gubernas. Eſt tn̄ notandum ꝙ crux xp̄i materialis in qͣ pependit nō ſoluꝫnos ſupportat ꝑ mare huiꝰ mūdi. ſꝫ etiam crux ⁊ baculus pnīe que eſt crux ſpūalis. de qua dicit Maximꝰ inſermone de martyribꝰ. crux non ſolum intelligit̉ lignū⁊ patibulum. Sed pie vite v̓tutiſqꝫ ꝓpoſitum. Qm̄ omnis xp̄iani vita qui ẜm euangelium vixerit crux eſt atꝫmartyrium. iſte eſt pons pnīe qui nō eſt fixus ⁊ immobilis. ſꝫ eſt pons qui leuat de die ⁊ ſubtrahit̉ in nocte. iōqui voluerit ſuꝑ iſto ponte trāſire oportet ꝙ veniat dedic. Dies eſt vita nr̄a. Nox aūt eſt mors. Pons crucispnīe eleuat̉ ⁊ ſubtrahit̉ a pedibꝰ nr̄is in morte. iō hortat̉ ſapi. Eccͣi. xvij. Ante mortē ꝯfitere domino. a mortuo qͣſi nihil parit ꝯfeſſio. Et iteꝝ Ecc̄i. xvij. Ante obitum tuum oꝑare iuſticiaꝫ. qm̄ non eſt apud inferos cibum inuenire. Eſt em̄ hoc figuratiue lignum qd̓ dominus on̄dit Moyſi Exo. xv. vbi legit̉. Cum ppl̓us veniſſet ī maſphat. ⁊ īueniſſet aqͣs ita amaras ꝙ eas nullo mō bibere petuerūt. clamauit Moyſes ad dn̄m. quion̄dit ei lignum qd̓ cū miſſum fuiſſet in aqͣs dulcorateſunt aque. atꝫ facte potabiles. Iſto mō moral̓r ſi quecūqꝫ pnīa in hac vita nobis amara videt̉. immittat̉ lignūcrucis. ⁊ recogitet̉ quid ibi paſſus ſit xp̄c. dulce fiet nobis quicqͥd ꝓ eo bibemꝰ. Ideo dicit Yſido. li. de ſum.bo. Si paſſio xp̄i redemptoris ad memoriam reducat̉.nihil eſt tāduꝝ qd̓ non equo animo toleret̉. parua em̄videbunt̉ que toleramꝰ. Si recordemur quid biberitad patibulum qͥ nos inuitat ad celū. ille em̄ obprobriairriſiones ꝯtumelias alapas. ſputa. flagella. ſpineaꝫ coronaꝫ. crucemqꝫ ſuſtinuit. ⁊ nos miſeri ad nr̄aꝫ ꝯfuſionem vno ſermone fatigamur vno v̓bo deijcimur. Se.cundo crux xp̄i eſt lectus in quo xp̄c dormiuit. Qn̄ em̄dn̄s in meridie reclinat ſe ad dormiēdum in eſtate ſolētfeneſtre ſui thalami claudi vt quietiꝰ dormiat. Iſto mōqn̄ xp̄c fatigatꝰ de miſeria dormire volebat in lecto crucis feneſtre mundi videbant̉ clauſe. qn̄ facte ſunt tenebre ſuꝑ vniuerſam terram. Math̓. xxvij. A ſexta horavſqꝫ ad nonā horaꝫ. De hoc lectulo hr̄. ij. Paral̓. xxiiij.Occiderūt eū in lectulo ſuo ⁊ mortuꝰ eſt. ibi fuer̄t duo īlectulo vno Math̓. xxiiij. Diuinitas v̓o ⁊ humanitasvna aſſumebat̉ ad penam. alia libera relinq̄bat̉ .ſ. diuinitas. qꝛ pati non potuit ⁊ bene pōt crux xp̄i vocari lectulus. ⁊ nō ꝯplete lectus. naꝫ ita ſtrictus fuit ⁊ breuisꝙ nec habuit vbi caput reclinaret. nec vbi genua potuit collocare. Un̄ de eo pōt exponi illud Gen̄. xlix. Finitis nāqꝫ mandatis qͥbꝰ filios inſtruebat collegit pedesſuos ſuꝑ lectulū ⁊ obijt. Hoc fuit ferculum qd̓ fecit ſibi rex Salomon de lignis libani. Can̄. iij. Et dr̄ ſerculum a fero fers. ⁊ nō a ferculo eſcaꝝ. ⁊ eſt genꝰ vehiculiqd̓ a vulgo lectica dr̄ in ſignum ꝙ crux xp̄i ferat om̄eshomines ⁊ deuotos ꝑ mare huiꝰ mūdi ad portum ſalutis eterne. Tercio crux xp̄i eſt ſcala ꝑ quam xp̄c aſcēditAſcendit igr̄ ſicut Ionathas reptās manibꝰ ⁊ pedibꝰ.ad montē vbi erat ſtatio philiſtinoꝝ .j. Reg. xiiij. Heceſt ſcala quā vidit Iacob in ſomnis cuiꝰ cacumē attingebat celū. ⁊ angelos aſcendētes ⁊ deſcēdentes ⁊ dn̄minnixū ſcale Gen̄. xxviij. Hāc viſionē exponit glo. ſuꝑc. firmit̓. de ſum. tri. ⁊ fi. ca. dicēs. Crux xp̄i eſt ſcala quāxp̄c aſcēſurꝰ in celum ſibi ⁊ ſuis ſeqͣcibꝰ erexit. quā Iacob ſtantē ſuꝑ terram ⁊ cacumē eius tangēs. celum inſpū p̄uidit. hanc ſcalam angeli .i. doctores ⁊ p̄dicatoresaſcēdunt. dum myſterioꝝ eiꝰ ſb̓limia ꝯtemplant̉ deſcēdunt aūt dum oꝑa eiꝰ humilitatis imitatōe aſſumuntvel dum ꝓ capacitate auditoꝝ fidei efficaciā annūciāt.hec Hoīc. lec. clxj. Suꝑ iſtā ſcalā oꝑtꝫ aſcēdere ſi ad celū venire volumꝰ. nec ad verā gl̓iaꝫ alit̓ venire qͥs pōt.Iō dicat quilibet cū Apl̓o ad Gall̓. vj. Mihi aūt abſitgloriari niſi in cruce dn̄i nr̄i Ih̓u xp̄i. Quarto lignumcrucis eſt libera in qͣ redemptio nr̄a pependit. Diuites

eē iij