Sermo.3.
ta q̄ multa crimina incurriſſent. ſi nō pia quadā diſpēNº ſatione diuina. tribulationibꝰ p̄ſeruati fuiſſent. Sed diceret aliqͥs quare deus ꝑmittit electos ſuos tēptari aduerſitatibꝰ in pn̄ti vita rn̄det̉ ꝙ p̄ter rōnem beati Ambroſij ſuꝑius poſitā. Adhuc ſunt alie tres rōnes. Prīoad exercendū noſtre nature ꝓbitatē. qꝛ habemus vſuꝫliberi arbitrij ꝑ gratiaꝫ informati ſi velimus. veluti. Sirex dediſſet arma ⁊ equū nobiliſſimū alicui militi. ⁊ illeꝓbet ⁊ viriliter ꝓ regis honore ⁊ labore in bello ſe exponeret. rex eū nō īmerito acceptaret. Chriſtus dedit nohis arma liberi arbitrij. cū equo corꝑis noſtri. ⁊ ſunt qͣſi ſimilia armis dei. qꝛ ad ſimilitudinē ⁊ imaginē dei fecit hoīem Gen̄. j. Iō dicit apl̓us ad Eph̓. vj. Induitevos armaturā dei vt poſſitis reſiſtere aduerſus inſidias dyaboli. ideo niſi nos pro amore ⁊ honore regis nr̄iviriliter exponamus. noſmetipſos decipimus ⁊ dānamus. Nam dr̄ Iob. vij. Militia .i. temptatio eſt vitahoīs ſuꝑ terrā. Secundo ꝑmittit deus electos ſuos aduerſitatibꝰ temptari ad retinendū noſtre cenſure vanitatē. niſi em̄ temptaremur nimis ꝓpter defectū cognitionis noſtre ⁊ experientie de nobiſmetipſis ſuperbiremus. Sicut de hoc dicit Greg. ix. moral̓. c. xxxviij. Superna diſpenſatio idcirco nos tota ſibi intentione ẜuiētes carnis noſtre ꝑmittit temptationibꝰ ꝯcuti ne mensnoſtra in ſuꝑbiam audeat p̄ſumptione ſue eleuari ſecūritatꝭ. vnde dū pulſata trepidat in ſolo autoris adiutorio pedem robuſtius ſpei figat. Et. xix. moral̓. c. iij. dic̄.ad ima caro trahit. ne extollat ſe ſpūs. ⁊ ad ſūma trahitſpūs. ne ꝓſternat caro. ſpūs leuat ne iaceamus in infimis. caro aggrauat ne extollamur ex ſūmis. Et ſic ẜmGreg. fit quodā certo moderamine. vt carne deprimēte ſꝫ nō ꝓſternente hō deſperationis lapſum caueat. etſpiritu eleuante. Et tn̄ temptatiōes ⁊ aduerſitates ſentiente. ſuꝑbie caſum euadat. ⁊ ſic dū ſpūs trahit. ⁊ caroretrahit. ſubtiliſſimo interim iudicij moderamīe infraſūma ⁊ ſupra īfima. in quodā medio aīa laborat. Et iōpetit psͣ. xxv. Proba me dn̄e ⁊ tēpta me. Glo. ꝓba meid eſt iudica me eſſe ꝓbatū. nō tibi. qꝛ omnia noſti. ſedmihi ⁊ hoībus. niſi em̄ temptarer aduerſitatibꝰ negligens eſſem. Tercio ad ꝓmerendā future vite felicitatēIuxta illud Iaco. j. Beatus vir qͥ ſuffert temptationēquia cū ꝓbatus fuerit accipiet coronam vite. Et certeꝓpter hanc felicitatē futuram. debet homo oīa pati. qꝛdicit Amandus. lib̓. j. c. xiij. Tanta eſt p̄eminentia future glorie ad tꝑales ⁊ tranſitorias tribulationes. vt diligens ꝓſpector deberet potius eligere multis annis infornace ignis ardentis velle torqueri. qͣꝫ minimo p̄mioſibi in futuro reſeruato velle priuari. quia labor cum fine. merces ſine fine.¶ De eadem dn̄ica. Sermo ſecundus.Go ſum p̄ſtor bonus.bonus paſtor aīam ſuā ponit ꝓ ouibus ſuisIoh̓is. x. Petrus in lib̓. de auibꝰ dicit. ꝙ pellicanus nimium diligit pullos ſuos. qd̓ patet ex illo. nāabſente pellicano quidā ſerpens intoxicat pullos ſuosCum aut redierit. ⁊ eos mortuos inuenerit. ſe in pectore vulnerando percutit. ⁊ ſanguinē ſuꝑ pullos ſpargit⁊ ſic reuiuiſcūt. Spūaliter hec auis ſignificat xp̄m. qͥ inprincipio formauit duos pullos vicꝫ adā ⁊ euam. ⁊ dedit eis poſſe nō mori. Sic̄ de hoc dicit Aug. ſuꝑ Gen̄.li. iij. c. xxv. ⁊ etiā li. ix. ⁊. c. ix. ſuꝑ illo v̓bo. Ecce dedi vobis oēm herbam mouens queſtionē dicens ſic. Queritur quō īmortalis factus ſit homo p̄ alijs aīantibꝰ. Etſubdit. Sed alia eſt īmortalitas carnis quā in adam accepimus. alia quā in reſurrectiōe ſperamus. Per xp̄mille factus eſt homo īmortalis. vt nō poſſent mori. ſi nōheccaret. moreret̉ aūt ſi peccaret. Filij aūt reſurrectiōis
nec poterunt vltra peccare nec mori. Caro noſtra tuncnō egebit refectiōe ciboꝝ. qꝛ nulla poterat eſſe defectio.Caro ade ante peccatū ita īmortalis creata erat. vt peralimoniam adiuta eſſet mortis ⁊ doloris expers. HecAug. Uidens aūt doloſus ſerpens dyabolus. eos formatos nō poſſe mori. eos intoxicauit. qn̄ pomū ad edēdum eis obtulit. Gen̄. iij. Cur p̄cepit vobis ⁊cͣ: ⁊ ſic facti ſunt mortales. ⁊ qͣꝫuis viuebant ẜm corpus tn̄ quoad aīam mortui erant. Veniens aūt xp̄us in ſua incarnatione pectus ſuū aꝑire ꝑmiſit. ⁊ aīam ſuam dilectaꝫpro nobis poſuit vt nos viuificaret. qͥ in adam mortuieramus. Qd̓ aūt aīam ſuā xp̄us ꝓ nobis poſuit vel obtulit. figuratū eſt Iudicū. xj. de yepte qͥ pͥnceps a filijsiſrael electus volens pugnare ꝯtra amon vouit deo offerre quicqͥd ei primo occurreret. cū de bello victor rediret. quo facto occurrit ei filia vnigenita. quā dn̄o vt vouerat īmolauit. Et dicūt doc. catho. ꝙ eam corporaliteroccidiſſet. ſꝫ ſumentes eoꝝ motiuū ex hoc qd̓ ſequit̉ intextu. Reuerſa eſt ad patrē ſuū ⁊ fecit vt vouerat .ſ. eaꝫinterficiendo. ⁊ dn̄o in holocauſtum offerendo. Et adhoc ſonat Hiero. ꝙ fuit indiſcretus in vouendo. ⁊ impius adimplendo. Idē tenet Aug. ꝙ eam crudeliter ⁊indiſcrete occidiſſet. Sed tn̄ poſtea penituit. qꝛ in catalogo ſanctoꝝ annumeratus eſt. Ad Heb̓. xj. Sed hebrei dicūt ꝙ eā nō īmolauit occidendo. Sed votū fuitīmutatū ſeu relaxatū ꝑ ip̄m phinees. Et hoc declaratNico. de ly. ſuꝑ Iudic. xj. Per longum paſſum. Et inter cetera dicit ꝙ ꝯuenienter poteſt dici ꝙ filia yepte fuerit dn̄o ꝯſecrata. vel ſanctificata ꝑ obſeruantiā virginitatis viuendo in orationibꝰ ⁊ ieiunijs. ac pijs operiribus. ⁊ ſic ſacrificata fuit. nō ꝑ corꝑalem mortē ſꝫ potiꝰꝑ ciuileꝫ ſeu ſpūalem. eo mō qͥ dicunt̉ religioſi mundomortui. inqͣꝫtum ſunt a mūdanis actibꝰ ſegregati. ⁊ diuinis officijs totalit̓ mancipati. ⁊ hec opinio hebreorūdoctoꝝ eſt mitior. ꝙͣuis catholicoꝝ ſit verior. Spūal̓r.reptē interp̄tat̉ aꝑiens. ⁊ ſignificat dn̄m nr̄m ieſū xp̄mq̄ ꝑ ſuā paſſionem aperuit nobis ianuā celeſtis regni q̄clauſa fuit ꝑ multos annos. ſicut canit̉ in bona ſexta feria. Aperta eſt nobis ianua regni. Sꝫ amon interp̄tat̉ppl̓s iniquꝰ aūt vilis. ⁊ ſignificat dyabolū cū ſuis filijsiniquis iudeis ꝯtra qͦs pugnans in ſua paſſione. obtulit̓ dilectā filiā ſuā .i. aīam ſuā in ſacrificiū deo patri pronobis in ſignū maxīe dilectionis ⁊ bonitatis vt ꝯgruedicat verbū hoc euangelij. Ego ſum paſtor bonus in qͦſpecial̓r tria tangunt̉. Primo paſtoꝝ bonitas. ibi. Egoſuꝫ paſtor bonus ⁊cͣ. Secūdo mercenarioꝝ cupiditas.ibi. marcēnarius aūt. ⁊ cuiꝰ nō. Tercio ouiū diuerſitasibi. cognoſco oues meas. Ꝙͣtū ad pͥmū ponit̉ paſtorūbonitas cū dicit xp̄s. Ego ſum paſtor bonus. Pro qͦ ēnotandū ꝙ bonitas paſtoris xp̄i claret ex multis. Prīoex reꝝ creatione. Nam ex ſua infinita bonitate oīa advtilitatē hōi creauit .ſ. celuꝫ ad poſſidendū. angelos adẜuiendū ſiue cuſtodiendū. ſtellas ad illūinandū. igneꝫad calefaciendū. aquā ad refrigerandū. aerē ad reſpirādū. terrā ad portandū. beſtiaſqꝫ ad nutriendū. Ideo dicit Damaſ. li. ij. c. ij. qꝛ bonus ⁊ ſuꝑbonus eſt deꝰ. nō ēꝯtentus ſuipſius ꝯtēplatione. Sꝫ ex ſuꝑabundātia pietatis ⁊ bonitatis acceptauit q̄dā genera qͥbo bn̄faceret.⁊ ꝑticiparet ſuā bonitatē. ex nō ente em̄ ꝯduxit ⁊ ꝯdiditvniuerſa. Sꝫ. d. a. qͣre deꝰ ex ſua infinita bonitate creauit oīa. Ꝙꝛ dic̄ Aug. li. ij. de trini. c. xxj. Tria qͥdē ſcienda ſunt maxīe de creatura. qͥs eā fecerit. ꝑ qͥd eā fecerit.⁊ qͣlit̓ eā fecerit. Et hoc inqͥt inſinuat ſcriptura. cū dicitfiat lux: ⁊ facta ē lux. ⁊ vidit deꝰ ꝙ eſſet bona. Et ſubditSi q̄ramus qͥs fecit: deꝰ. ſi ꝑ qͥd dixit fiat. ⁊ facta ē luxSꝫ qͣlit̓ fecerat. qꝛ bona eſt. Ad hoc rn̄dendū ē ꝙ deusoīa creauit ex ſua bonitate ꝓpt̓ qͥnqꝫ. Primo vt nos ꝑea moueret ad ſuū amore. nā pr̄ diues hn̄s filiū diſponit ſibi pulcra domū terras ⁊ agros. ⁊ ſic de alijs. vt qͦtiēs illa inſpeperit. ⁊ vſus fueit ī ſua dilectōe ꝑmaneat