Dn̄ica .I. poſt octauas Paſche
cit oīa ⁊ ſine qͣ nil ſunt oīa. Et ſb̓dit. Amate ſcīam ⁊ an̄ponite charitatē. ſcīa ſi ſola ſit inflat. ſꝫ ſola charitas queedificat ſcīam nō ꝑmittit inflari. Tercio debemus ſeqͥveſtigia xp̄i. iniqͥtatis expurgatiōe. xp̄s em̄ in ſua paſſiCone curauit nos. Primo ꝑ dietā qn̄ ieiunauit. xl. diebꝰ⁊ .xl. noctibꝰ Math̓. iiij. Secūdo ꝑ ſudorē. qn̄ factus ēſudor eius ſicut gutte ſanguīs decurrētis in terrā Luc̄.xxij. Tercio ꝑ minutionē. qn̄ clauis ⁊ lancea ꝑforatus ēIoh̓. xix. Quarto ꝑ potationē. qn̄ guſtauit acetum fellemixtū Math̓ .xxvij. Quinto ꝑ emplaſtꝝ. qn̄ facies eiꝰſputo eſt linita Math̓. xxvj. Sexto ꝑ electuariū qn̄ corpus ⁊ ſanguinē ſuū in cena diſcipulis ſuis dedit. ⁊ hasmedicinas xp̄us accepit ꝓpt̓ nr̄am infirmitatē. vt dicitTho. de argen̄. in cōpen. lib̓. iiij. c. de paſ. in fine. Sedmoral̓r. Per hoc exempluꝫ nob̓ expurgande iniqͥtatisdedit. Nā ſicut ip̄e ieiunauit qͥ tn̄ pctm̄ nō fecit. j. Pet̓.ij. Sic ⁊ nos qͥ multū peccamus ieiunare debemus. vtpctā ꝑ ieiuniū expurgemus. Quia dicit Augꝰ. ieiuniūpurgat. mentē ſubleuat. carnē ſpūi ſubijcit. cor facit cōtritū ⁊ hūiliatū. ꝯcupiſcētie nebulas diſpergit. libidinēardoris extinguit. caſtitatis v̓o lumē accendit. hec ille.Et ideo penitētibꝰ imponant̉ ieiunia. vt his mētibusexpurgēt peccata. Itē ſicut xp̄s ſudorē emiſit. ſic ⁊ nosdocuit ſudorē venialiū peccatoꝝ ꝑ ꝯfeſſionē expurgare. qꝛ al̓s ducūt hoīem ad ꝑicula. Ꝙꝛ legit̉ figura Naū.ij. ꝙ ꝓph̓a aſpexit. ⁊ ecce porte fluuioꝝ aꝑte ſunt. ⁊ templū ad ſolē diruptū. ⁊ miles captiuꝰ abductus ē. Moraliter porte fluuioꝝ ſunt ſenſus corꝑis. qͥ licꝫ interduꝫguttatim recipiāt culpas tn̄ ſepe inducūt ꝯſuetudineꝫpeccandi. Per tēplū autē intellige aīam quā intranteshmōi pctā venialia diruūt ꝓpt̓ ipſoꝝ multitudinē. hec⁊ captiuū ducūt militē .i. libeꝝ arbitriū. ⁊ dant illud inmanus dyaboli. Itē ꝙ xp̄s ſanguinē de manibꝰ ⁊ pedibus ⁊cͣ. minuit. nob̓ exēplū expurgandi a mortalibꝰ cupis tribuit. Quid em̄ ꝑ ſanguinē niſi pctm̄ intelliges.ſicut dic̄ Greciſta. Sanguis peccatū. ſanguis qͦꝫ d̓r humor. De qͥbꝰ petijt liberari Dauid psͣ. l. Libera me deſanguībꝰ deꝰ deꝰ ſalutꝭ mee. Et hūc ſanguinē. minueredebemꝰ d̓ pedibꝰ ⁊ manibꝰ. Per manꝰ intellige dyabolitēptationes qͥbus nō debemus ꝯſentire. Sed ꝑ pedesintellige carnales affectus qͦs oꝑtet a corde remouere.Itē ꝙ xp̄s accepit potionē nos inſtruxit vt potationesſacraꝝ ſcripturaꝝ ſiue p̄dicationū qͥbꝰ aīa potat̉ accipiamus. vt ſic peccata vitemus ⁊ expurgemus. Qꝛ dicitpsͣ. cvj. Miſit verbū ſuū ⁊ ſanauit eos ſcꝫ in aīa. Et licꝫiſte potationes interdū ſunt amare cū p̄dicatores vicꝫdure increpant. pctōres tn̄ ſi ſe corrigant. in aīa fiunt ſaniores. Iux illud Prouer. xix. Qui cuſtodit mandatuꝫdei. ſcꝫ qͥ dicit ꝑ apl̓m. Argue increpa obſecra. in omnipatīa cuſtodit aīam ſuam. ſcꝫ a tranſgreſſione culpe h̓.⁊ morte gehēne ibi. Qui aūt negligit vias ſuas ⁊ obſeruationes mandatoꝝ qͥbꝰ mandat cuilibet audire v̓būdei. ſaltē die dn̄ico. mortificabit̉ ſcꝫ morte. culpe. ⁊ gehēne. Et iteꝝ Prouer. xv. Qui odit increpatiōes ſcꝫ p̄dicatoꝝ moriet̉. ſcꝫ morte culpe hic. ⁊ morte gehenne ibi.Itē ꝙ xp̄us accepit emplaſtrū. Moral̓r nos inſtruxit:vt oꝑa mīe faciamus. qꝛ ꝑ emplaſtruꝫ qd̓ linit̉ elemoſynā ſubaudi mediante q̄ peccata ſunt expurganda. Iuxillud Dan̄. iiij. Peccata tua elemoſynis redime. Et certe qͥ oꝑa mīe oꝑat̉ veſtigia xp̄i imitat̉. Nam ipſe pl̓iesoꝑa mīe exercuit. Nā eſuriētes pauit Io. vj. ⁊ Math̓.xiiij. Sitiētes potauit Ioh̓. vij. Et maximā elemoſynāfecit. qn̄ corpus in cibū. ⁊ ſanguinē in potū diſcipl̓is ſuis tribuit Math̓ .xxvj. Captiuos redemit. qn̄ obſeſſosa demonibꝰ liberauit Luc̄. xiij. Nudos veſtiuit. Iuxͣillud Eſa. lxj. Induit me dn̄s veſtimēto ſalutis. Itē ꝙxp̄s accepit electuariū ad ſanandā nr̄am ſpūalem infirmitatē. in hoc moral̓r inſtruxit. vt ad ſananda peccatanoſtra dulce electuariū benigne remiſſiōis ſumamꝰ remittēdo iniuriā vicꝫ inimicis nr̄is. ideo xp̄s in ſua paſ-
ſione iniuriā remiſit. cum ꝓ inimicis orauit. Luc̄. xxiijPater ignoſce illis. Sic ⁊ nos ſuo exēplo nō ſolū debemus ꝓximis tꝑalia āminiſtrare. verūetiā ſi in nos peccant debemus eis totaliter indulgere. Non dūtaxatremittendo rancorē. verūetiā oīa ſigna rancoris. Naꝫdimittere rancorē eſt neceſſitatis. Et ad hoc tenet̉ qͥlibꝫſiue aduerſarius eū impugnet ſiue veniā petat. vel nopetat. Quia dicit Criẜ. Si ille te leſit ⁊ tu pͥus eū rogaueris. magnā mercedē hēbis. Dimittere aūt nō ſolumrancorē. ſꝫ ſigna rancoris ꝓ ſatiſfactione exigenda. hoceſt. ꝑfectionis. nec ad hoc tenet̉ niſi in caſu .ſ. qn̄ ille hniliter petit veniā. vt poteſt ꝓbari ex dicto leonis pape.pe. diſ. v. c. vlt̓. Quarto ſequi veſtigia xp̄i debemꝰ in acuerſitatis toleratione. qꝛ dicit hic. xp̄s paſſus eſt ꝓ nob̓ac ſi diceret. oīs xp̄i actio nr̄a eſt inſtructio. Sed xp̄uspaſſus eſt ꝓ nobis .ſ. iniuſte ⁊ ſine cā. ideo ⁊ nos debemus iniuſte pati tribulationes ꝓ amore eius. Nā nob̓reliquit exemplū tribulatiōis ꝯtumeliaꝝ flagelloꝝ crucis ⁊ mortis. vt iſta oīa ſuſtineamus patient̓ exēplo xp̄ivt dicit glo. Pro qͦ notandū archidiaconꝰ guido in roſario ſuꝑ decretū ait. Ꝙ aduerſitas tribulationū ꝓptermulta eſt patiēter toleranda. Primo qꝛ viuificat aīamIuxͣ illud psͣ. cxxxvij. Si ambulauero in medio tribulationis viuificabis me. Et ꝓpter hoc dicit deuotus doctor Amādus in ho. ſa. li. c. xiij. O qͣꝫ innumeri ſomnopeccatores ꝓfundiſſimo obdormierūt. ⁊ morte ſpūalipereūt qͦs infelix obſorbuerat iniqͥtas. qͥ adueniēte gr̄adiuine correctionis velut de ſomno graui ac mortis imperio excitati. vitā in melius cōmutauerūt. ⁊ oꝑa tenebraꝝ abijcientes arma lucis ſunt induti. Secūdo eundi ad deū dilatat viā. ẜm illud psͣ. iiij. In tribulationedilataſti mihi. ſcꝫ viā ad patriā. ⁊ hoc ideo. qꝛ tollit impedimēta .ſ. ſeculi dilectionē ⁊ amorē. Hinc eſt qͣre potius boni ⁊ v̓tuoſi aduerſa patiunt̉. ꝙͣ mali. vt vicꝫ bonis ꝑ aduerſa via ad celum eundi dilatet̉ ⁊ corona p̄paret̉. Quia dicit btūs Amb̓. li. ſuo de offi. Non pōt premiū acciꝑe niſi qͥ legittime certauerit. nec eſt gl̓ioſa victoria niſi fuerint laborioſa certamina. Et ſubdit. Forte dicit aliqͥs. Cur impij letant̉? cur ipſi etiā nō mecū laborant. Et rn̄dit. Qm̄ qͥ nō ſcribunt̉ ad coronā mercedisnō tenent̉ ad certamē laboris. Ex qͦ elicit̉. ꝙ illoꝝ vita ēvalde ꝑiculoſa qͥ ſemꝑ letant̉ in hoc mundo. ⁊ nūqͣꝫ aliqd̓ aduerſi patiunt̉. qꝛ illis vie eunde ad patriā claudūtur. Iō nō debent boni turbari cū tribulant̉: ſꝫ potiusgaudere ⁊ petere a dn̄o auxilium. psͣ. lix. Da nobis dn̄eauxiliū de tribulatione. Tercio aduerſitas ſiue tribulatio. ꝓbat ꝑſonā. Iuxta illud Sap̄. iij. Sicut auꝝ in fornace ꝓbauit eos dn̄s. ⁊ qͣſi holocauſti hoſtiā accepit illos. Et qꝛ oſtendit Sap̄. vt dicit Holcot lec. xxxij. qͣlit̓per tribulationū tolerantiā a dn̄o acceptāt̉. ⁊ circa hocduo fiūt. qꝛ pͥmo oſtendit̉ ꝙ pena iuſtoꝝ eſt vehemēsaugmentū diuine acceptionis ⁊ diectōnis. Secūdo ꝙeis corrn̄det euidens emolimentū emuneratiōis cumaddit̉. ⁊ in tꝑe erit reſpectus illoꝝ. ⁊ eſt tale exēplū. Anaurū frequenter liquefit. ⁊ ꝑ ignē tranſit tanto puriusefficit̉. charius ⁊ acceptabiliꝰ. Sꝫ tribulatio vite pn̄tis.eſt ſicut fornax vl̓ caminus in qͦ hoīes depurant̉ Ecci.ij. In igne ꝓbat̉ aurū ⁊ argentū. hoīes v̓o receptibilesin camino hūiliationis. Et iuſti qͣꝫtomagis ꝓ xp̄o tribulant̉. tantomagis ſunt p̄cioſi ⁊ acceptibiles. Et hoceſt qd̓ dicit dn̄s Eſa. liiij. ad punctū in modico dereliq̄te. ⁊ in mīa magna ꝯgregabo te. in momēto abſcōdi faciē parūper. ⁊ in mīa ſempiterna miſertus ſū tui. Ideoetiā dixit ſapiens. vbi sͣ. in tꝑe erit reſpectus illoꝝ. q. d.in puncto modico. ⁊ quaſi in inſtanti patiunt̉. Sed intemꝑe ꝓlixo ⁊ longo. ſcꝫ eternitate erit reſpectus illiusid eſt p̄miatio. Quarto aduerſitas purgat culpaꝫ Aaiiij. Abluit dn̄s ſordes filioꝝ ſyon. ⁊ nō ſolū culpā puigat. ſed etiam ab ea p̄ſeruat. qd̓ ꝓbat Amandus vbi sͣdicens. O quanti ſunt qͥ grauiſſima cōmiſiſſent pecca-
A