Druckschrift 
2 (1487) Pars aestivalis de tempore
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dn̄ica .I. poſt octauas Paſche

cit oīa ſine nil ſunt oīa. Et ſb̓dit. Amate ſcīam an̄ponite charitatē. ſcīa ſi ſola ſit inflat. ſꝫ ſola charitas queedificat ſcīam ꝑmittit inflari. Tercio debemus ſeqͥveſtigia xp̄i. iniqͥtatis expurgatiōe. xp̄s em̄ in ſua paſſiCone curauit nos. Primo dietā qn̄ ieiunauit. xl. diebꝰ .xl. noctibꝰ Math̓. iiij. Secūdo ſudorē. qn̄ factus ēſudor eius ſicut gutte ſanguīs decurrētis in terrā Luc̄.xxij. Tercio minutionē. qn̄ clauis lancea ꝑforatus ēIoh̓. xix. Quarto potationē. qn̄ guſtauit acetum fellemixtū Math̓ .xxvij. Quinto emplaſtꝝ. qn̄ facies eiꝰſputo eſt linita Math̓. xxvj. Sexto electuariū qn̄ corpus ſanguinē ſuū in cena diſcipulis ſuis dedit. hasmedicinas xp̄us accepit ꝓpt̓ nr̄am infirmitatē. vt dicitTho. de argen̄. in cōpen. lib̓. iiij. c. de paſ. in fine. Sedmoral̓r. Per hoc exempluꝫ nob̓ expurgande iniqͥtatisdedit. ſicut ip̄e ieiunauit tn̄ pctm̄ fecit. j. Pet̓.ij. Sic nos multū peccamus ieiunare debemus. vtpctā ieiuniū expurgemus. Quia dicit Augꝰ. ieiuniūpurgat. mentē ſubleuat. carnē ſpūi ſubijcit. cor facittritū hūiliatū. ꝯcupiſcētie nebulas diſpergit. libidinēardoris extinguit. caſtitatis v̓o lumē accendit. hec ille.Et ideo penitētibꝰ imponant̉ ieiunia. vt his mētibusexpurgēt peccata. Itē ſicut xp̄s ſudorē emiſit. ſic nosdocuit ſudorē venialiū peccatoꝝ ꝯfeſſionē expurgare. qꝛ al̓s ducūt hoīem ad ꝑicula. Ꝙꝛ legit̉ figura Naū.ij. ꝓph̓a aſpexit. ecce porte fluuioꝝ aꝑte ſunt. templū ad ſolē diruptū. miles captiuꝰ abductus ē. Moraliter porte fluuioꝝ ſunt ſenſus corꝑis. licꝫ interduꝫguttatim recipiāt culpas tn̄ ſepe inducūt ꝯſuetudineꝫpeccandi. Per tēplū autē intellige aīam quā intranteshmōi pctā venialia diruūt ꝓpt̓ ipſoꝝ multitudinē. hec captiuū ducūt militē .i. libeꝝ arbitriū. dant illud inmanus dyaboli. Itē xp̄s ſanguinē de manibꝰ pedibus ⁊cͣ. minuit. nob̓ exēplū expurgandi a mortalibꝰ cupis tribuit. Quid em̄ ſanguinē niſi pctm̄ intelliges.ſicut dic̄ Greciſta. Sanguis peccatū. ſanguis qͦꝫ d̓r humor. De qͥbꝰ petijt liberari Dauid psͣ. l. Libera me deſanguībꝰ deꝰ deꝰ ſalutꝭ mee. Et hūc ſanguinē. minueredebemꝰ pedibꝰ manibꝰ. Per manꝰ intellige dyabolitēptationes qͥbus debemus ꝯſentire. Sed pedesintellige carnales affectus qͦs oꝑtet a corde remouere.Itē xp̄s accepit potionē nos inſtruxit vt potationesſacraꝝ ſcripturaꝝ ſiue p̄dicationū qͥbꝰ aīa potat̉ accipiamus. vt ſic peccata vitemus expurgemus. Qꝛ dicitpsͣ. cvj. Miſit verbū ſuū ſanauit eos ſcꝫ in aīa. Et licꝫiſte potationes interdū ſunt amare p̄dicatores vicꝫdure increpant. pctōres tn̄ ſi ſe corrigant. in aīa fiunt ſaniores. Iux illud Prouer. xix. Qui cuſtodit mandatuꝫdei. ſcꝫ dicit apl̓m. Argue increpa obſecra. in omnipatīa cuſtodit aīam ſuam. ſcꝫ a tranſgreſſione culpe. morte gehēne ibi. Qui aūt negligit vias ſuas obſeruationes mandatoꝝ qͥbꝰ mandat cuilibet audire v̓būdei. ſaltē die dn̄ico. mortificabit̉ ſcꝫ morte. culpe. gehēne. Et iteꝝ Prouer. xv. Qui odit increpatiōes ſcꝫ p̄dicatoꝝ moriet̉. ſcꝫ morte culpe hic. morte gehenne ibi.Itē xp̄us accepit emplaſtrū. Moral̓r nos inſtruxit:vt oꝑa mīe faciamus. qꝛ emplaſtruꝫ qd̓ linit̉ elemoſy ſubaudi mediante peccata ſunt expurganda. Iuxillud Dan̄. iiij. Peccata tua elemoſynis redime. Et certe oꝑa mīe oꝑat̉ veſtigia xp̄i imitat̉. Nam ipſe pl̓iesoꝑa mīe exercuit. eſuriētes pauit Io. vj. Math̓.xiiij. Sitiētes potauit Ioh̓. vij. Et maximā elemoſynāfecit. qn̄ corpus in cibū. ſanguinē in potū diſcipl̓is ſuis tribuit Math̓ .xxvj. Captiuos redemit. qn̄ obſeſſosa demonibꝰ liberauit Luc̄. xiij. Nudos veſtiuit. Iuxͣillud Eſa. lxj. Induit me dn̄s veſtimēto ſalutis. Itēxp̄s accepit electuariū ad ſanandā nr̄am ſpūalem infirmitatē. in hoc moral̓r inſtruxit. vt ad ſananda peccatanoſtra dulce electuariū benigne remiſſiōis ſumamꝰ remittēdo iniuriā vicꝫ inimicis nr̄is. ideo xp̄s in ſua paſ-

ſione iniuriā remiſit. cum inimicis orauit. Luc̄. xxiijPater ignoſce illis. Sic nos ſuo exēplo ſolū debemus ꝓximis tꝑalia āminiſtrare. verūetiā ſi in nos peccant debemus eis totaliter indulgere. Non dūtaxatremittendo rancorē. verūetiā oīa ſigna rancoris. Naꝫdimittere rancorē eſt neceſſitatis. Et ad hoc tenet̉ qͥlibꝫſiue aduerſarius impugnet ſiue veniā petat. vel nopetat. Quia dicit Criẜ. Si ille te leſit tu pͥus rogaueris. magnā mercedē hēbis. Dimittere aūt ſolumrancorē. ſꝫ ſigna rancoris ſatiſfactione exigenda. hoceſt. ꝑfectionis. nec ad hoc tenet̉ niſi in caſu .ſ. qn̄ ille hniliter petit veniā. vt poteſt ꝓbari ex dicto leonis pape.pe. diſ. v. c. vlt̓. Quarto ſequi veſtigia xp̄i debemꝰ in acuerſitatis toleratione. qꝛ dicit hic. xp̄s paſſus eſt nob̓ac ſi diceret. oīs xp̄i actio nr̄a eſt inſtructio. Sed xp̄uspaſſus eſt nobis .ſ. iniuſte ſine. ideo nos debemus iniuſte pati tribulationes amore eius. nob̓reliquit exemplū tribulatiōis ꝯtumeliaꝝ flagelloꝝ crucis mortis. vt iſta oīa ſuſtineamus patient̓ exēplo xp̄ivt dicit glo. Pro notandū archidiaconꝰ guido in roſario ſuꝑ decretū ait. aduerſitas tribulationū ꝓptermulta eſt patiēter toleranda. Primo qꝛ viuificat aīamIuxͣ illud psͣ. cxxxvij. Si ambulauero in medio tribulationis viuificabis me. Et ꝓpter hoc dicit deuotus doctor Amādus in ho. ſa. li. c. xiij. O qͣꝫ innumeri ſomnopeccatores ꝓfundiſſimo obdormierūt. morte ſpūalipereūt qͦs infelix obſorbuerat iniqͥtas. adueniēte gr̄adiuine correctionis velut de ſomno graui ac mortis imperio excitati. vitā in melius cōmutauerūt. oꝑa tenebraꝝ abijcientes arma lucis ſunt induti. Secūdo eundi ad deū dilatat viā. ẜm illud psͣ. iiij. In tribulationedilataſti mihi. ſcꝫ viā ad patriā. hoc ideo. qꝛ tollit impedimēta .ſ. ſeculi dilectionē amorē. Hinc eſt qͣre potius boni v̓tuoſi aduerſa patiunt̉. ꝙͣ mali. vt vicꝫ bonis aduerſa via ad celum eundi dilatet̉ corona p̄paret̉. Quia dicit btūs Amb̓. li. ſuo de offi. Non pōt premiū acciꝑe niſi legittime certauerit. nec eſt gl̓ioſa victoria niſi fuerint laborioſa certamina. Et ſubdit. Forte dicit aliqͥs. Cur impij letant̉? cur ipſi etiā mecū laborant. Et rn̄dit. Qm̄ ſcribunt̉ ad coronā mercedis tenent̉ ad certamē laboris. Ex elicit̉. illoꝝ vita ēvalde ꝑiculoſa ſemꝑ letant̉ in hoc mundo. nūqͣꝫ aliqd̓ aduerſi patiunt̉. qꝛ illis vie eunde ad patriā claudūtur. debent boni turbari tribulant̉: ſꝫ potiusgaudere petere a dn̄o auxilium. psͣ. lix. Da nobis dn̄eauxiliū de tribulatione. Tercio aduerſitas ſiue tribulatio. ꝓbat ꝑſonā. Iuxta illud Sap̄. iij. Sicut auꝝ in fornace ꝓbauit eos dn̄s. qͣſi holocauſti hoſtiā accepit illos. Et qꝛ oſtendit Sap̄. vt dicit Holcot lec. xxxij. qͣlit̓per tribulationū tolerantiā a dn̄o acceptāt̉. circa hocduo fiūt. qꝛ pͥmo oſtendit̉ pena iuſtoꝝ eſt vehemēsaugmentū diuine acceptionis diectōnis. Secūdoeis corrn̄det euidens emolimentū emuneratiōis cumaddit̉. in tꝑe erit reſpectus illoꝝ. eſt tale exēplū. Anaurū frequenter liquefit. ignē tranſit tanto puriusefficit̉. charius acceptabiliꝰ. Sꝫ tribulatio vite pn̄tis.eſt ſicut fornax vl̓ caminus in hoīes depurant̉ Ecci.ij. In igne ꝓbat̉ aurū argentū. hoīes v̓o receptibilesin camino hūiliationis. Et iuſti qͣꝫtomagis xp̄o tribulant̉. tantomagis ſunt p̄cioſi acceptibiles. Et hoceſt qd̓ dicit dn̄s Eſa. liiij. ad punctū in modico dereliq̄te. in mīa magna ꝯgregabo te. in momēto abſcōdi faciē parūper. in mīa ſempiterna miſertus ſū tui. Ideoetiā dixit ſapiens. vbi. in tꝑe erit reſpectus illoꝝ. q. d.in puncto modico. quaſi in inſtanti patiunt̉. Sed intemꝑe ꝓlixo longo. ſcꝫ eternitate erit reſpectus illiusid eſt p̄miatio. Quarto aduerſitas purgat culpaꝫ Aaiiij. Abluit dn̄s ſordes filioꝝ ſyon. ſolū culpā puigat. ſed etiam ab ea p̄ſeruat. qd̓ ꝓbat Amandus vbidicens. O quanti ſunt grauiſſima cōmiſiſſent pecca-

A