Sermo.IX. .

etiā in occaſu tribulationis ⁊ aduerſitatis. Exēplo iſtins fratris de qͦ legit̉ in vitaſpatrū. qͥ interrogauit quēdā ſenē dicēs. Si fuero in aliquo loco ⁊ nata fuerit mihi tribulatio. ⁊ nō hūero aliquē cui me cōmittā dolores⁊ paſſionē indicē qͥd faciā? Tunc dixit ſenex ei. Credein deū. qꝛ ipſe mittet angelū ſuū ⁊ gr̄am ſuā ⁊ ipſe erit tihi ꝯſolatio ſi in charitate rogaueris. Pro qͦ notandumeſt ꝙ veſtigia diuinitatis ſeq̄ nō poſſumus. qꝛ Iob. xj.H Cellior eſt celo. ⁊ quid facies. ꝓfundior eſt inferno. etvn̄ cognoſces. ⁊ iō veſtigia hūanitatꝭ ſeqͥ debemus vtqͥlibꝫ dicere poſſit Iob. xxiij. Ueſtigia eius ſecutus eſtpes meus. Et pͥmo in mortis ꝯſideratione. qꝛ xp̄s paſſus eſt ⁊ mortuus. vt mortē nr̄am ſꝑ meditemur. Iuxͣillud Eccͣi. vij. Memorare nouiſſima tua ⁊ in eternuꝫnō peccabis. Et. xiiij. Memor eſto ꝙ mors non tardabit. Nam ſtatutū eſt oībꝰ ſemel mori. Ad Heb̓. ix. Utqͥlibet poſſit dicere cū ſapiēte. Sap̄. ij. Tranſit vita noſtra tanqͣꝫ veſtigiū nubis. ⁊ ſicut nebula diſſoluet̉. hecmors eſt ſemꝑ meditanda. Quia ẜm Bern̄. nihil in rebus hūanis certius morte. ⁊ nihil incertius hora mortis inuenit̉. iō idē Bern̄. in qͦdam ẜmone. Nō cogitātē de mortē rep̄hendit dicens. Miſer hō qͣre nō omnihora te ad mortē diſponis. cogita te iam mortuū cū ſisde neceſſitate moriturus diſtingue qͣliter oculi vertent̉in capite. vene rumpent̉ in corꝑe. ⁊ cor ſcindet̉ dolore.Et btūs Greg. in mora. tractans illud Iob. Numerꝰannoꝝ incertus eſt. ſic ait. circūſpicit impius ꝙ temꝑaliter floret ⁊ penſare negligit. ꝙ ad interitū ducit̉. ⁊ invitā carnis fiduciā ponit. eāqꝫ ꝑmanere eſtimat. quamad tp̄s tenet. ſolidat̉ in elatione animus. quē repetinamors ſurripit. Nūqͣꝫ ꝯſiderat qͣꝫ ſit incerta eiꝰ felicitasnūqͣꝫ penſat. Nam ſi incertitudinē fugiētis vite ꝯſpiceret. incerta ꝓ certis nūqͣ teneret. Iō deuotꝰ doc. Amādus in ho. ſapi. ij. c. ij. Narrat de qͦdam iuuene qͥ morte p̄uentus in ꝓximo migraturus erat. ⁊ de ſalute ſueaīe nihil diſpoſuerat. iō lamentabil̓r inter ceterā ait. Oꝙͣminime credidiſſem ꝙ tancito mori debuiſſem. Etdeinde alloquitur mortem. O miſera repente quaſi exinſidijs erumpens irruiſti ſuꝑ me. cōprehendiſti atqꝫmille funibꝰ ligaſti. ⁊ in vinculis ferreis tecū trahis. ſic̄trahi ſolet dānatus ad ſuppliciū mortis. Nunc p̄ dolore mortis cōploſis manibꝰ rugitū emitto. cupiens mortē effugere ⁊ nō eſt locus effugiendi. Circūſpiciam adoēm plagam. ⁊ deficit ꝯſolator. ⁊ adiutor qd̓ fixū eſt immutari nō pōt. vocē mortis horribilem audio. intonātē atꝫ dicentē filiꝰ mortis es tu. nec opes. nec rō nec cognati. nec amici valebūt te liberare de manu mea finiseſt. decretū eſt implere oportet. hec ille. Quare neceſſeeſt valde oībꝰ hōibus vt ſuā mortē ꝯtinue p̄ oculis habeant. ⁊ de ſalute aīe ſue ꝓcurent. ne eis ſil̓ia ꝯtingant.I. Sed. d. a. audiui ſuꝑius ex dicto ſapientis. ꝙ vita nr̄atranſit ſicut veſtigiū nubis. Ex quo videt̉ ꝙ nulla poſthanc vitam erit hōi memoria. ſꝫ peribūt in corꝑe ⁊ aīa.qꝛ tranſeunte nube nullū veſtigiū eius erit ⁊ manebit.ſic nec vite noſtre. Ad hoc dicūt oēs doctores catholiciEt hec eſt fides noſtra ꝙ vita hūana eſt denuo reꝑanda. aīa em̄ hūana naturaliter hꝫ inclinationē ad corpꝰſuū eternaliter adminiſtrandū. Naturalis em̄ inclinatio nō eſt fruſtra. Ergo cū ꝯſtat oēs mori. neceſſe eſt ponere corꝑa eoꝝ ad vitā qn̄qꝫ rediturā. vt dicit Holcotſuꝑ li. Sap̄. lec. xvj. Ideo dicit Iob. xix. Scio ꝙ redēptor meꝰ viuit. ⁊ in nouiſſimo die de terra ſurrecturꝰſum. Et Ezech̓ .xxxvij. dicit dn̄s. Ego aperiam tumuios vros. ⁊ vos educā de ſepulcris vr̄is. Et ibidē dicitoſſibꝰ aridis. dabo vobis ſpm̄ ⁊ viuetis. Sed ꝯtra hociteꝝ inſtaret aliqͥs. ⁊ pͥmo ꝑ illud psͣ. xxxviij. Remittemihi vt refrigerer pͥuſꝙͣ abeam ⁊ amplius nō ero. Setundo ꝑ illud Iob. .vij. Sicut cōſumit̉ nubes ⁊ ꝑtranſit. ſic qͥ deſcendit ad infernū non aſcendit nec reuertet̉vltra in domū ſuā. Tercio ꝑ illud Iob. x. Uadā ⁊ nonrenertar ad terrā tenebroſam. Quarto ꝑ illud. ij. Reg.

xij. Qd̓ dixit Dauid poſt mortē pueri. quem genuit exadulterio de berſabee. ego vadā ad illum ille nō reuertet̉ ad me. Quinto ꝑ illud Eccͣs. iij. Unus eſt interitꝰhoīm ⁊ iumentoꝝ. ⁊ equa vtriuſqꝫ cōditio. ſicut morit̉hō. ſic ⁊ illa moriunt̉. Sexto per illud psͣ. xlviij. Sepulcra illoꝝ domus eoꝝ in eternū. Septimo per illud. ij.Reg. xiiij. Om̄s moriemur ⁊ tanꝙͣ aqͣ dilabimur ſuꝑterrā q̄ vltra nō reuertet̉. Ex his arguēt aliqͥs poſt mortē ad corpus aīas nō reuerti. Sed tene vt pͥus dictū ē.Sed ad pͥmū rn̄de ꝙ ſic. intelligit̉ dixit em̄ Dauid. Remitte mihi ſcꝫ peccata mea. vt adulteriū berſabee ⁊ homicidiū vr̄ie. vt refrigerer ꝑ tuā ꝯſolationē. pͥuſꝙͣ abeāſcꝫ de pn̄ti vita ꝑ mortē. Et ampliꝰ nō ero in ſtatu merendi. Et ꝓpter hoc nūc eſt tp̄s remittendi. qꝛ poſt mortē nō erit remiſſio peccati. vel ſic ſi non remittis. ibo dehac vita. Et amplius nō ero in vero eſſe. qd̓ eſt eſſe cuꝫdeo. Ad ſecundū aūt ⁊ ad terciū ⁊ ad qͣrtū dic ꝙ Iob ⁊Dauid loquunt̉ de reuerſiōe ad vitā iſtam mortalē vl̓pn̄tem. Sicut loquit̉ Sap̄. xvj. Homo ꝑ malitiā occidit aīam ſuā. ⁊ cū exierit ſpūs non reuertet̉ nec reuocabit aīam ſuā q̄ recepta eſt. Ad qͥntū ſcꝫ vnus ē interitꝰdic ꝙ ẜm Gre. loquit̉ ex mente infirmantiū. vel loquit̉more ꝯcionatoris. nunc in ꝑſona fatui. nūc in ꝑſona ſapientis. vel ꝙͣtū ad apparentiā exteriorē. Ad ſextū ſcꝫſepulcra eoꝝ domus illoꝝ in eternū. rn̄de ꝙ loquit̉ deeterno huiꝰ ſeculi. vel loqͥtur ẜm opinionē illoꝝ falſamqͥ dicunt cū corꝑe perire aīam. Ad vltimū dic ꝙ loquit̉ſil̓itudinarie. Sicut aque fluūt in terrā ⁊ reuertunt̉ admare ⁊ iteꝝ fluunt. Sic corꝑa redeūt in terraꝫ vn̄ ſunt⁊ reſoluūt̉. vt iterū virtute diuina reſurgant. Secūdoſeqͥ debemꝰ veſtigia xp̄i in charitatꝭ ꝯſūmatiōe. qꝛ xp̄spaſſus eſt ꝓ nob̓ mortē in qͦ on̄dit erga nos maximamcharitatē ſuā. Iuxͣ illud Ioh̓. xv. Maiorē hac charitatē nemo hꝫ ⁊cͣ. de hac dilectione dicit apl̓s. ij. Teſſal̓. ij.Xp̄s dilexit nos ⁊ dedit ꝯſolationē eternā vicꝫ ꝑ mortēſuā. Et noͣ charitas quā xp̄s hūit in ſua paſſione fuit qͣdruplex. vt habet̉ ex hac epl̓a. Prīo fuit liberal̓. qꝛ liberaliter ⁊ volūtarie ſe obtulit. ⁊ hoc tāgit ibi. Tradebaraūt. ſcꝫ liberal̓r iudicāti ſe iniuſte. Secūdo fuit ꝑſonal̓.qꝛ nō ꝑ aliū ſꝫ ꝑ ſemetip̄m. ⁊ in ſua ꝑſona ꝓ nobis patidignatꝰ ē. Nā dicit tho. de argen̄. in cōpe. theo. ve. c. d̓paſ. Charitas dei vidit. ꝙ nec ꝑ amicos. nec ꝑ p̄ciū poteramus nos redimere. ꝓpt̓ea frēm nr̄m ſe fecit. nr̄amaſſumēdo carnē. ⁊ p̄ciū dedit ſanguinē ſuū fundendoꝓ nob̓. qꝛ hoc petierat dauid. Redime me dn̄e ⁊ miſerere mei psͣ. xxiiij. q. d. Non habeo amicos qꝛ vnicꝰ ⁊pauꝑ ſū .ſ. nō hn̄s p̄ciū. Et qͦ ad hoc dic̄ h̓ Petrꝰ. Peccata .i. penas pctōꝝ ipſe portauit. Tercio fuit exēplaris⁊ mgr̄alis. qꝛ ſic̄ ip̄e ꝓ nob̓ corꝑal̓r mortuꝰ ē. ſic nos mori demus pctīs. viuere aūt deo. iō dic̄ vt pctīs mortui.iuſticie viuamꝰ. Quarto fuit fructuoſa ⁊ v̓tualis ꝙͣtuꝫad hoc dicit. Cuius liuore ſanati ſumꝰ. Et ē liuor vnoidē ꝙ ſūma charitas vt ſic exponat̉. Cuiꝰ liuore .i. ſūma⁊ ſola dilectiōe accedēte. nā amor valde intenſus faciteuacuationē ſpirituū. ⁊ ſic relinqͥt̉ color pallidus vel liuidus. Aliomō liuor idē eſt ꝙ inuidia. vt cuiꝰ liuore. iinuidia hīta iudeoꝝ ſanati ſumꝰ a morbo pctōꝝ. Et hꝰſcm̄ ē occaſional̓r. qꝛ ꝓpt̓ inuidiā iudeoꝝ traditꝰ eſt xp̄sad mortē ꝑ quā ſanati ſumus. Tercio liuor idem eſt qd̓dolor vel vulnus aut nigredo. q̄ manet in carne ex percuſſione. Et qꝛ xp̄s tantū nos dilexit exemplū imitande charitatis nobis dedit. ideo dicit Bern̄. Diſce xp̄iane quō debes xp̄m diligere qͥ dedit nos carne̓ ſuā in cibū. ſanguinē in potū. aīam in p̄cium. aquā lateris in lauacrū. veſtem crucifixoribꝰ. corpus diſcipulis. matremohāni. Et nō ſolū dedit nobis exemplū diligendi ſeſolum. ſed etiam ꝓximū. qꝛ plenitudo legis eſt dilectioad Roma. xiij. Sed qualis debet eſſe dilectio. oſtenditIoh̓es .j. Ioh̓. iij. Filioli mei nō diligamus verbo neqꝫlingua. ſed opere ⁊ veritate. Et de hac loquitur beatusAug. de doctrina xp̄iana. Sola inqͥt charitas ē q̄ vin-