DAICA .I. PG¶ PAICHe

petra deſerti .i. de celo qd̓ fuit deſertū ꝑ angelos malosad montē filie ſyon. cuius qͥdē clamore audiuit xp̄s miles generoſus eqͥtans ſuꝑ diuinitatē venit in ſiluā huiꝰmundi. Iuxͣ illud Exo. iij. Clamorē eius audiui. ⁊ deſcendi liberare eū. Cū gͦ cām clamoris didiciſſet. ⁊ qͣlit̓genus hūanū tyrānus dyabolus violenter oppreſſiſſetcertamē ꝯͣ ip̄m inijt atqꝫ aſſumpſit ⁊ dira paſſus eſt ꝓ liberatione generis hūani. a iudeis dyaboli mēbris. Nāvt dicit Tho. in cōpen. the. ve. li. iiij. c. de paſſione. Ꝙxp̄s ſuſtinuit in tactu clauoꝝ aſperitatē. In auditu obprobrioꝝ ꝯfuſionē. In odoratū ſputoꝝ feditatē. In guſtu aceti ⁊ fellis amaritudinē. In ocl̓is lachrymaꝝ effuſionē. In corde penaꝝ timorē. Iō dic̄ h̓ apl̓s. Xp̄s paſſus eſt ꝓ nobis. Primo qͥdem paſſione generali. quiaẜm oīa mēbra corꝑis. Iux illud Eſa. liij. Uidimus eūnō hn̄tem ſpēm neqꝫ decorē. Secūdo paſſione acerba.Tren̄ j. O vos oēs ⁊cͣ. Tercio rōne intenſionis ꝓpteroptimā diſpoſitionē ipſius patientꝭ. Tū ꝓpter eiꝰ innocentiā. tū ꝓpt̓ eiꝰ honoris excellentiā. Honorabilis em̄cū ꝯfundit̉: plus ledit̉: ⁊ p̄cipue inter ſuos. Quarto paſſione gͣuiſſima. ꝓpter eiꝰ v̓tuoſitatē. Ille em̄ miles xp̄sqͥ paſſus eſt ꝓ ſalute generis hūani eſt virtuoſiſſimus.gͦ eiꝰ paſſio fuit grauis. qꝛ vilis hō de morte dolere nondꝫ. cū turpitudo fineꝫ hꝫ. vt dicit Tho. vbi sͣ. Quintopaſſione ignominioſa. ⁊ hec ignominia attendit̉ in patibulo crucis vbi fuit ſuppliciū ⁊ in ꝯſortio fuit iniquorū cū qͥbꝰ deputatus eſt. iō dixerūt Sap̄. ij. Morte turpiſſima ꝯdēnemus eū. Et notāter dicit apl̓s Pe. Xp̄spaſſus eſt. ⁊ nō dicit fuit paſſus. in hoc innuēs. vt eiuspaſſiones tot ⁊ tante fuerūt ꝙ nemo pōt eas explicare.Iuxͣ illud psͣ. lxxxvij. Om̄s fluctus tuos induxiſti ſuꝑme. Et dicit induxiſti. ꝑ hoc ſignans ꝙ oīa hec q̄ de paſſione eiꝰ ꝓph̓ata fuerūt certitudinal̓r euenerūt. Nō dicit h̓ qͣnta paſſus ſit. qꝛ hoc expͥmere nō potuit. Sicutxp̄i natura ꝙͣtū ad ipſius teneritatē oīm alioruꝫ hoīmnaturā incōꝑabil̓r excedit. ita eiꝰ paſſio paſſiōes aliorūincōꝑabiliter tranſcendit. Iō dicit Aug. in ſer. de paſſion. Caput nr̄m intuemur. multi martyres tal̓r paſſiſunt. ſꝫ nihil ſic elucet quō caput nr̄m. Sed. d. quō hocfuit ꝙ xp̄s tantū dolorē ſuſtinuit. cū ipſe fuit v̓us cōprehēſor ⁊ gaudiū btītudīs redūdabat in ſenſualitatē. abſorbebo oēm dolorē corꝑi īferibilē. vt dicūt doc. Ad hͦꝙ dr̄ ꝙ miraculoſe fuit factū. qꝛ redūdantia beatitudīs⁊ gaudij interioris ita ſuſpenſa fuit in xp̄o ꝙ in nulloremiſit dolorē exteriorē. vt tangit glo. Leuit̓. vj. dicēs.Tꝑe paſſionis xp̄i diuinitas in celū abijſſe dr̄. nō qͥdeꝫlocū mutans. ſꝫ virtutē cohibens vt poſſent impij paſſionē ꝯſūmare. iō ptꝫ ꝙ xp̄s voluit ſibi in paſſione ſubtrahere miraculoſe qd̓ ex gratia dignatus eſt ſuis martyribꝰ tꝑe paſſiōis elargiri. nā ꝙͣto duriora perpeſſi ſūtexterius: tanto magis illis deus affuit interius ꝯſolando. iō btūs Laurentius ſuꝑ cratē poſitus dixit ad Deciū. Carbones tni mihi refrigeriū p̄ſtant. Et btūs Tiburtius duꝫ ſuꝑ carbones ignitos incederet ait. videt̉mihi ꝙ ſuꝑ roſeos flores incedam in noīe ieſu xp̄i. Sicxp̄s in ſua paſſione nullā cōſolationē recepit. ꝓpter qd̓. dr̄. deus deus meus vt qͥd dereliquiſti. Sꝫ ſi qͣreret a.ꝓpter quos xp̄s paſſus eſt. rn̄dit Petrus dicēs. ꝓ nob̓ſcꝫ hoībꝰ: nō ꝓ demonibꝰ. qd̓ etiam tangit infra cū dic̄qꝛ peccata nr̄a ipſe ꝑtulit in corꝑe ſuo ſuꝑ lignū ſcꝫ crucis. vt peccatis mortui .i. amplius nō peccemus ſic̄ mortui: ſꝫ iuſticie .ſ. xp̄o viuamus. cuius liuore ſanati ſumꝰſcꝫ a peccatoꝝ īfirmitatibꝰ. Et dicit mgr̄ lib̓. iij. ſen. diſ.xviij. c. vlt̓. Qd̓ portauit peccata nr̄a xp̄s .i. penā peccatoꝝ nr̄oꝝ. qꝛ ꝑ ipſius penā quā in cruce tulit pena nr̄arelaxata eſt. ideo dr̄ de ſum. tri. ⁊ fi. ca. c. firmit. Qui etiam ꝓ ſalute generis humani in ligno crucis paſſus eſtEt ſic milies iſte xp̄s ꝑ paſſionē ſuā redemit nos a tyranno qͥ nos rapuerat poteſtate. iō debemus ſibi fideꝫdare vt eū ſolū diligamus. ſibi ẜuiamus. ⁊ in ſponſum

habeamus. vt dicat qͥlibet. ſponſus ſanguinū tu mihies Exo. iiij. id eſt redemiſti me ſanguine tuo p̄cioſo. Etnō ſolum xp̄s nos liberauit a dyabolo. ſꝫ locauit nos ineccl̓ia ſuo caſtro abiens interim ad patrē ſuū. ⁊ nuptiisneceſſaria diſponēs. volens ꝙ ſil̓es ſimus hōibꝰ expectantibꝰ dn̄m ſuū qn̄ reuertat̉ a nuptijs Luc̄. xij. Sedtimendū eſt ꝙ multi qͥ in ſacra. xl. xp̄o fidem dederuntnolle ab eo ſeꝑari. veniente dyabolo tyrāno. ⁊ ml̓ta eisꝓmittentē. ſcꝫ longā vitā. gl̓iam mūdi. ⁊ honores autdelitias. ſtatim oſtiū ei cordis aperiūt. ⁊ ip̄m intromittūt. ⁊ xp̄o fidem frangunt: ⁊ in priſtina peccata cadunt⁊ recidiuant. Sed hec recidiuatio in peccata cauſat ſeptem mala in hoīe recidiuante q̄ ꝑ ſeptem nequiores figurant̉ Math̓. xij. Primo ꝑ ip̄m reddit̉ peccator ꝓnior ad labendū. Secūdo durior ad ꝯterēdū. Tercio tardior ad ꝯfitendū. Quarto infirmior ad reſiſtēdū. Quīto ꝓnior in malū ꝑſiſtendū. Sexto demon improbiorfit ad impetendū. Septimo deus efficitur difficilor admiſerandū. Ideo ſapiens diſſuadet recidiuū dicēs. Fili peccaſti. ne adijcias iteꝝ. ſꝫ ⁊ d̓ pͥſtinis dep̄care vt tibidimittant̉ Eccͣi. xxj. Et nota ꝙ hō qͥ vult euitare recidiuū peccati: dꝫ rememorare turpitudinē p̄teritoꝝ peccatoꝝ. Quia dicit mgr̄ ſen. ſuꝑ illud apl̓i ad Roma. vjQuē fructū .i. vtilitatē hūiſtis tunc in illis. ſcꝫ turpitudinibꝰ ⁊ peccatis. in qͥbꝰ nunc ſcꝫ poſt pnīam erubeſcitis. q. d. nullā. Iō apl̓s. peccata p̄terita cōmemorat. qꝛhec cōmemoratio facit peccata pͥora abhorrere mala. etcōſequenter peccati recidiuū euitare. Et merito qꝛ ẜmapl̓m vbi sͣ. Finis illoꝝ ſcꝫ qͥ iteꝝ peccāt mortal̓r. morsſcꝫ gehēne. Qd̓ ptꝫ in ꝯcluſione exempli p̄cedentis vbiꝯcludit̉. Cū puella faciē a milite qͥ eā a tyrāno liberauit̉.auerteret ⁊ intromittere nollet miles iudici ꝯqueſtus ēd̓ ml̓iere ⁊ raptore. iudex ꝓ eis miſit. ⁊ int̓ cetera puelledixit iure duplici vxor fuiſti illiꝰ. tū qꝛ de manu raptoris te liberauit. ⁊ tū qꝛ fidem ſibi dediſti. qͣre gͦ ianuā alteri aperuiſti ⁊ eū intromiſiſti. Cūqꝫ illa rn̄dere nō poſſet. dedit iudex ſnīam mortis ſuꝑ illam. Sic ſpūaliterxp̄s vidēs aīam lapſam in peccatū hortat̉ eam vt ſibiaꝑiat cor ſuū ꝑ cōtritionē ⁊ ꝯfeſſionē. Cum dr̄ Can̄. v.Aperi mihi ſoror mea ſponſa mea. Cū aūt peccatoꝝ cōſuetudine allecta aꝑire xp̄o recuſat. tunc eā apud premiudicem eternū accuſat. ⁊ ille ꝓ ea mittit qn̄ eā ꝑ mortēcorꝑalem a corꝑe diuidit. Et dic̄ duplici iure. ſcꝫ creationis ⁊ redēptionis. ſponſa filij mei eſſe debuiſti. Cūqꝫ illa nō inuenerit qd̓ rn̄deat. Tunc ſnīaꝫ eterne dānationis iudex ꝓfert. qꝛ finis illoꝝ qͥ in pctīs manent morsſcꝫ eterna eſt. ideo cū ſūma diligentia dꝫ hō vitare recidiuū. Nam apl̓s oībꝰ iuſtis dicit. Euigilate iuſti ⁊ nolite peccare j. Coꝝ. xv. Per hoc monens eos ne recidiuent in pctm̄. Si tn̄ ꝯtingat ex hūana fragilitate queqͣꝫiteꝝ quod tn̄ deus auertat non deſperet. nec diutius inpeccatis iaceat. ſꝫ pnīam agat. ⁊ cum ꝓpheta Dauid. ij.Reg. xij. dicat. Peccaui in dn̄o. qꝛ deus dicit hōi impenitenti: ⁊ pctm̄ ſuū nō recognoſcēti. illud Hiere. ij. Ecce ego in iudicio ꝯtendā tecū. eo ꝙ dixeris nō peccaui.Ꝙtum ad ſecundū preponit nobis apl̓s exemplū t̓mitationis. cū dicit. vt ſeqͣmini veſtigia eius. dicit Iſid̓. li.xvij. Heliotropia eſt herba ſic dicta. eo ꝙ ſolſticio eſtiuo floreat. vel ꝙ ſolis motibꝰ folia circūacta ꝯuertat. ꝓpter qd̓ a latinis ſolſequiū vocat̉. Sequit̉ em̄ eius flosſolis curſum ⁊ in om̄i puncto in ortū vicꝫ ⁊ occaſu ſꝑ ſead ip̄m ꝯuertens ⁊ florem ſuū aperiens ſiue claudens.Moral̓r ꝑ hanc herbam acciꝑe ꝯſcīam hoīs in virtutbus floridā. q̄ dꝫ ſequi vera xp̄i veſtigia veri ſolis. cōſiderando vicꝫ labores eius: qͦs in diſcurrendo ꝑtulit. inqͥbꝰ ẜm psͣ. a iuuentute fuit. ⁊ in effuſionē lachrymarūqͥs in cōpatiendo on̄dit. Luc̄. xix. Cū videns ciuitateꝫhierl̓m fleuit ſuꝑ illam ex cōpaſſione. Et ſil̓iter plagaꝫillationē qͣs a iudeis ꝑtulit. ⁊ ſic de alijs. Et dꝫ ei totamſuā intentionē aperire. nō ſolū in ortu ꝓſperitatis. ſed