Sermo..VII.

tientiam deſignare conſueuit. Et iſto duplici oleo debꝫpenitens precipue liniri .i. ad patientiā aduerſarioꝝ ettꝑantiā delectabiliū admoneri. Que qͥdem temperantia debet eſſe in omnibꝰ mēbris. qꝛ ip̄a eſt velut ſtola pͥma de qua exponit̉ illud Luce. xv. Proferte ſtolam primam. Ip̄a eſt candor quaſi naturalis reſpectu aliarumgratiarū. ⁊ eſt principium ſpūalis pulcritudinis que cōſiſtit in candore ⁊ rubore. Iuxta illud Can̄. v. quod dicit̉ de quolibet qui hanc virtutem tꝑantie habet. Dilectus meus candidus ⁊ rubicundus. Quartus vt eſt inloco obſcuro ſomnis ꝓuocet̉. vt ⁊ luce nō ledant̉. vt nōluſci efficiant̉. Sic moraliter nouiter ad pnīam conuerſi. potius in quadā obſcuritate vel ſimplicitate fidei ſūttenendi vel ꝑmittendi qͥeſcere ꝙͣ eis ſubtiliora ⁊ altiorap̄ponēda ſint. qꝛ de ip̄is dicit apl̓s ad Hebreos. v. Facti eſtis quibus lacte opus eſt nō ſolido cibo. Et ſubditOīs qui lactis particeps ē .i. indigēs doctrina facili expers eſt ſermonis iuſticie .i. ineptus ad capienda difficilia. Paruulus em̄ eſt .i. nouellus impotēs ad talia. perfectoꝝ aūt eſt ſolidus cibꝰ .i. doctrīa ſubtilis. Et qͥ ſuntbi ſubdit dicens. Eoꝝ qͥ conſuetudinē. Glo. in exercitio ſcripturarū exercitatos habent ſenſus .i. virtutes intellectuales ad diſcretionē boni vel mali. i. veri vel falſiQuintū eſt vt ſuꝑ omnia caueat̉ ne corrupto lacte nutriant̉. qꝛ ex hoc infirmitates peſſime comitant̉. Sꝫ defectū infantis ſupplere debet virtus nutricis. ſicut Cōſtanti. dicit. Ex bona em̄ diſpoſitiōe lactis fit bona diſpoſitio prolis. Moraliter lac vno modo idē ē ꝙ blādimentū. iuxta illud Exo. xxiij. ⁊. xxxiiij. Nō coques hedum in lacte matris ſue. q. d. Nō fouebis pct̄ōrē ī blādimento culpe. ⁊ talibꝰ blandimentis adulatorijs nonſunt fouendi penitētes. Alio mō lac eſt doctrina legis:⁊ ideo cauendū eſt vt nouiter ꝯuerſus ꝑ pnīam nō nutriat̉ doctrina praua ⁊ heretica. qꝛ ex hoc in eis generātur peſſime cōplexiones .i. oꝑationes ⁊ diſpoſitiones. ſꝫdoctrina ſana debet quilibet informari. Et hoc ẜm auguſtinū: qui tractat illud Ioh̓. xv. Iam vos mūdi eſtꝭ.ꝓpter ſermonē quē locutus ſuꝫ vobis: qͥ ꝯſiſtit ī duobꝰ.In extinctione mali ⁊ ꝓmotiōe boni. Ex quo dicto pꝫꝙ doctor ſiue predicator debꝫ primo conari vt vicia extinguant̉. Scd̓o vt virtutes augeant̉. Ideo dicit apl̓sj. ad Coꝝ. xiiij. Qui ꝓphetat .i. ſacrā ſcripturaꝫ alijs exponit ⁊ docet: hoībꝰ loqͥtur ad edificationeꝫ .ſ. bone vite quo ad incipientes vt vicia totaliter extinguant̉. Etloquit̉ ad exhortationē vt virtutes augeant̉ ꝑ bonamoꝑationē. Sextuꝫ eſt ꝙ infantuli vaſcijs ligandi ſunt.qꝛ membra infantilia eo ꝙ tenella ſunt ad diuerſarumformarū ſuſceptionem ſunt diſpoſita. ideo vaſcijs ſuntligandi ne fiant difformia ſiue torta. Sic nouiter ꝑ penitentiā ꝯuerſi p̄cipue inuenes qui in hac quadrageſima confeſſi ſunt. ⁊ qui penituerūt. qꝛ ſunt faciles ad ſuſcipiendū omnē informationeꝫ ſibi datā. Ideo ſunt ſb̓certis legibꝰ ⁊ regulis a ꝑentibꝰ limitādi. vt vicꝫ eāt adeccleſias diuina officia audiendo ⁊ ſermones. ne in alicuius malis exemplis vel verbis deformēt̉. qꝛ dic̄ Horatius. Corrumpunt banos mores colloqͥa praua. Septimū ⁊ vltimū ē. ꝙ infantuli qͥ nō multū capiunt nutrimenti. indigent multo ſomno. vt ſic calor ad intimaꝓuocet̉ ⁊ digeſtio celebret̉. Valet etiā eis ſi nimis moueant̉. vt ſic ex motū calor interior ꝯfortet̉. Ualet etiaꝫad hoc ſi corā eis cantet̉ vt ip̄oꝝ ſenſus vocū dulcedinedelectent̉. Sic moraliter nouiter ꝯuerſi ad pnīam nonſunt apti ad capiendū nutrimentū doctrine ſpūalis. qꝛſunt paſſionum ſecutores. precipue homines iuuenes.Quare ẜm philoſophum ſunt inutiles philoſophie auditores. Indigēt tn̄ ſomno .i. qͥete mētis ⁊ vacatiōe cōtemplationis ⁊ meditatōnis. vt calor diuini amoris incis accendatur. ita vt doctrina qͣ informant̉ eis magisplaceat ⁊ ꝓficiat. Ideo Dauid qui fuit adoleſcentulusait psͣ. cxviij. Meditiborin mādatis tuis q̄ dilexi. De-

bent etiā moueri in cunis .i. in facilibꝰ obedientie operibus. Quia dicit Thomas in quo libeto. Filij in duobus tenent̉ parentibꝰ obedire. Primo in domeſtica cōuerſatione. Scd̓o in his qui tangunt diſciplinā moruEt ſimiliter ſenes qͥ ꝯuerſi ſunt ꝑ pnīam debent obedire patribꝰ ſuis ſpūalibꝰ. vicꝫ cōfeſſoribꝰ vt pnīaꝫ eis iniunctam cōpleant. ⁊ a pctīs faciendis caueāt. qꝛ qͥlibetcū dimittit̉ a ſuo ꝯfeſſore. audit ſibi dicentē hoc verbūqd̓ dn̄s dixit adultere. Uade ⁊ ampliꝰ noli peccare Io.viij. Ualet etiā eis vt cantus diuine laudis audiant .ſ.laici. vel dicant ſi ſunt clerici. qꝛ legit̉ de ſancto Auguſ.ꝙ tꝑe ſue ꝯuerſionis flebat vberrime atqꝫ creberrime qͥvehement̓ affectus. voces ille influebant auribꝰ eius. ⁊eliquebat̉ veritas in cor eius. ⁊ fluebāt lachryme ⁊ beneerat illi cum eis.¶ Dominica prima poſt paſche.Mne quod natū eſt exdeo vincit mūdū. j. Ioh̓. v. Apes eligunt et Aaſſumūt ſibi regē magnitudine ⁊ ſpecie magis inſignē. et quod in rege p̄cipuum eſt. magnitudineclarioreꝫ. hūc naturali affectu diligūt. ⁊ ſumma defenſion defendūt. nā totū alueariū ſuccis arboꝝ generoſaꝫvim habentiū ⁊ amaꝝ ꝑ totū liniuit ⁊ ꝯͣ hoſtes ſe muniunt ꝓut pn̄t. vt dic̄ mgr̄. xij. ꝓprietatū. Moralit̓ ꝑ apesqͥ dicte ſunt ſine pede eo ꝙ ſine pedibꝰ naſcūt̉: intelligūtur boni hoīes ⁊ deuoti. qͥ nati ſunt nūc vt ſperat̉ ꝑ verā pnīaꝫ ſine pedibꝰ malignitatis. et p̄cipue ſine illis pedibꝰ. de qͥbꝰ dr̄ Prouer jͣ. Pedes illoꝝ .ſ. maloꝝ ad malū curr̄t. ⁊ hi pedes qͥbꝰ ſic mali .i. aīe peccatrices ad malū currūt. ſunt ip̄e interiores nequitie ⁊ affectꝰ malignitatis. Sꝫ ſine illis pedibꝰ nati ſūt ſpūaliter boni hoīes:qͥ iam penituerūt. ⁊ neqͥtias interiores ⁊ affectus malignitatis abſciderūt. iuxta illud Math̓. xviij. ⁊ Marciix. Si pes tuus ſcādalizauerit te: abſcinde eū .ſ. ꝑ pnīaꝫ⁊ ꝓijce abs te. Sicqꝫ abſciſis illis pedibꝰ neqͥtiarū ⁊ malarū affectionū elegerūt ſibi regē chriſtū magnitudinemagiſqꝫ ſpē inſigne. quē in ſacro venerabili in alueariocordiū aſſumpſerūt. de cuiꝰ magnitudine dicit psͣ. xcv.Magnꝰ dn̄s nr̄ et magna virtus eius. Et de ſpē dicitpsͣ. xliiij. Specioſus forma p̄ filijs hoīm. Hunc .n. diligunt ⁊ ſumme cuſtodiūt ne ab aliqͦ pctō ledat̉. Sed qꝛẜm be. Aug. li. ſoli. c. vlti. ⁊ iuxta beatū Bern̄. li. medita. c. xij. Tres ſunt hoſtes bonos ⁊ deuotos impugnātes .ſ. mūdus. caro ⁊ dyabolus. Itē boni ⁊ deuoti tāꝙͣapes ſolertes aluearia mētiū ſuaꝝ amaritudīe afflictionū ⁊ fletū liniūt. ⁊ ꝯͣ hoſtiū ſuggerētiū dulcia ⁊ malignatētamēta defendūt. ⁊ eos vincūt. qꝛ piū regē ⁊ māſuetūquē apd̓ ſe cuſtodiūt ꝯſolatiorē audiūt. Io. vj. In md̓op̄ſſurā hētis .ſ. ab hoībꝰ varijs. ſꝫ ꝯfidite. qꝛ ego vici mūdū ⁊ hoc vult .ſ. Io. in verbo allegato. Omne .i. oīs virvel mulier qd̓ natū eſt ex deo .ſ. ſpūaliter ꝑ pnīaꝫ vincitmundū. In quibꝰ verbis breuiter duo tangit. Primogenealogiā virtualē. ibi. oē qd̓ natū eſt ex deo. Scd̓o victoriā mudialē. ibi. vincit mundū ⁊cͣ. Pro qͦ eſt notādū. Yqͦrundā infantiū formatio citiꝰ. ⁊ qͦrūdā tardiꝰ cōplet̉.Sūt .n. qͥdā qͥ dicūt. in. xxx. diebꝰ cōpleri. ⁊ tales. vj. mēſe naſcūt̉. ſꝫ ꝓpt̓ teneritudinē nō poſſe viue̓ dicūt. q̄daꝫin. xxxv. diebꝰ p̄ficiūt̉. qͥ. vij. mēſe naſcūt̉. ⁊ tales viuerepoſſe ꝓbant̉. Quidā v̓o. xl. diebꝰ formāt̉. qͥ. viij. menſe naſci ꝑhibent̉. neqꝫ tales in vita ſeruant̉. ⁊ ꝓbat̉ hocꝑ Cōſtanti. ⁊ Galienū medicos. qͥ dicūt omnē infantēin ſeptē mēſibꝰ motuꝫ habere. qͥ ſi adeo ē fortis vt naſcipoſſit ad vitā. vtiqꝫ ꝯualeſcit. Si v̓o tūc nō egredit̉ velnaſcit̉ ipſe ſuo motu debilitat̉. et ſumme patit̉. Ideo ſiſequenti menſe .ſ. octauo exierit nō ꝯualeſcit. Sed ſi vſqꝫ ad nonū menſeꝫ vel ad principium decimi quieuerititerū vires aſſumit. iō nat

ſcit. Mcc iij