Feria. III. in feſto Paſche
compulſus a iudeis fecerat ꝙ Moyſes precepta legis adn̄o in monte reciꝑet. Moyſe deſcendente ⁊ vidēte qd̓factū fuit. fecit interficere. xxiij. milia iudeoꝝ. Quia dic̄Criſoſto. omel̓. xj. Si ira contra peccatuꝫ nō fuerit. necdoctrina ꝓficit nec vicia ꝯpeſcunt̉. Iuſta gͦ ira mr̄ ē diſcipline. vn̄ nō ſolū n̄ peccat qͥ cū cā iraſcit̉ ſꝫecōtra: niſiiratꝰ fuerit peccat. Quia patiētia irrationabilis vicia ſeminat. negligentiā nutrit. ⁊ nō ſolum malos. ſꝫ etiā bonos inuitat ad malū. Ideo nccͣria eſt manſuetudo quenec de omnibꝰ cupit vindictā. nec intātū deficit a punitione. quia nullo mō vellet punire: cum ſcriptū ſit Exodi. xxij. Maleficos ne patiaris viuere ſuꝑ terrā. Quaremanſuetus quilibet eſt cōdonatiuus ⁊ punitiuus ẜmrationem. ſicut puniuit ẜm rōnē phinees principē q̄ndam. de quo Nume. xxv. vbi legit̉ ꝙ phinees vidensvnū de filijs iſrahel intrare corā fratribꝰ ſuis ad ſcortuꝫvidente Moyſe ⁊ omni turba filioꝝ iſrahel que fiebātante fores tabernaculi. Surrexit gͦ de medio multitudinis. ⁊ arrepto gladio ingreſſus eſt lupanar ꝑfodit ambos ſimul. qꝛ ẜm glo. repperit eos ī coitu. ⁊ ceſſauit plaga ab iſrahel. qꝛ ꝑ zelum phinees dn̄s fuit placatus neprocederet vltra plaga in ppl̓o. Et dic̄ Glo. ꝙ iſte fuitmagis audax in pctō ſuo ꝙͣ alij. qꝛ erat pͥnceps in tribuSymeon. ⁊ de iſto dicit Rabiſalomon ꝙ in palā dixitMoyſi coram ſenioribꝰ ppl̓i. ꝙ licite poſſet ingredi adiſtam mulierē ⁊ acciꝑe eam in vxorem. ſicut Moyſes accepit Zephoram filiam ſacerdotis madian Exo. ij. Snō erat ſimile. qꝛ Moyſes accepit zephoram cū lex adhuc non erat data filijs iſrahel que ꝓhibet matrimonium cū alienigenis. nec Moyſes tractus fuit ꝑ mulierē3Aad ydolatriam. ſed ip̄e traxit eam de ritu gētili. Nonūmedium eſt amicabilitas q̄ eſt virtus medio mō ſe hahens in cōuerſatione reprimens litigia. ⁊ moderās blādicias. vt habet̉ ex. ij. ⁊. iiij. ethicoꝝ. Blāditores eī ſuꝑabundant ſi litigioſi deficiūt. Exqͦ gͦ hō eſt animal ſociale. vt. j. pollit̓. oportet circa verba ⁊ oꝑa dare virtutemaliquā ꝑ quā debite ꝯuerſet̉. ⁊ hec eſt amicabilis. Cumergo recta ratio dictat ẜm diuerſitatē ꝑſonarū diuerſimode ꝯuerſari. nō oportet omnes eodē mō eſſe familiares. qꝛ nimia familiaritas parit ꝯtemptū. Ideo. v. eth̓.et. v. polit̓. dat cautelas ph̓s di. ꝙ decet reges ⁊ principes apparere ꝑſonas venerādas. ne cōtēptibiles habeant̉. Et idē ariſto. dicit ad Alexandrū. O alexander ꝙͣſpecioſuꝫ ē in rege abſtinere ſe a colloqͥo ⁊ multiloqͥo: niſi neceſſitas id depoſcat. Meliꝰ eſt em̄ ꝙ aures hoīm ſꝑſint ſitibunde ad regis eloquia ꝙͣ ſuis affatibꝰ ſatienturqꝛ ſaturatis auribꝰ aīa ſaturat̉ nec multū libenter audiunt regem. Decet etiā abſtinere regē ⁊ nō multū freq̄ntare cōſortiū ſubditoꝝ. ⁊ maxime viliū ꝑſonaruꝫ. qꝛ nimia familiaritas hoīm honoris parit ꝯtemptū. Et ꝓpt̓hoc pulcra eſt ꝯſuetudo indoꝝ in diſpenſatione regni:et ordinatione regis. qͥ ſtatuūt ꝙ rex ſemel in anno apparet corā omnibꝰ in regali apparatū. ⁊ armato exercitu ſedens nobiliſſime in ſuo dextrario ornato armoruꝫpulcritudine decoratꝰ ſtare faciūt. ⁊ vulgus aliquantulum a remotis. nobiles v̓o ⁊ barones circa ipſum. Solent circa ip̄m ardua negocia expedire. varios ⁊ preteritos rerū euētus declarare. curā ⁊ operā quā circa rempublicā geſſit oſtendere. Cōſueuerūt illa die dona elargiri. ⁊ reos de carceribꝰ mancipare. grauia oꝑa exercerefinito ſermone ſedebit rex. ⁊ ꝓtinus aſſurgat vnus decollateralibꝰ regis principalibꝰ qͥ ſapientior ⁊ facundioroībꝰ reputat̉. ⁊ ꝯcionabat̉ ad regis honorem ⁊ cōmēdationē ⁊ mandatū. grās referens deo glorioſo. ꝙ ita bene ordinauit regnū indoꝝ. ꝙ de tāſapienti rege patriādecorauit. Et poſt laudes diuinas ⁊ cōmendatiōes regales fert̉ ſe ad laudē populi. ꝯnumerando bonos mores. captādo beniuolentiam. inducēs eos exemplis etrōnibꝰ ad humilitatē. obedientiā. reuerentiā ⁊ dilectionem regis. quo facto totꝰ ppl̓s ſtudebit regias laudes
extollere. ⁊ bona oꝑa ſua cōmendare ꝓ regis vita. Deinde exorare ꝓ ciuitatibꝰ ⁊ familijs regis. operam ⁊ ſapientiā enarrare. Et ꝓpter hoc docent pueros ſuos abinfantia. ⁊ inducunt ad regis amorē. honorē. obedientiā ⁊ timorē. Hoc gͦ modo principaliter publicat̉. ⁊ creſcit fama regis in ſecreto ⁊ aꝑto. Conſueuit em̄ tali tempore rex malefactores ⁊ ſceleratos pūire. ⁊ de medio tolere. vt p̄ſumptoribꝰ via nocendi p̄claudat̉. ⁊ ceteri cor ꝯrigant̉. Solent .n. tali tꝑe alleuiare tributa. ⁊ cū mercatoribꝰ diſpenſare. ꝑtem eiꝰ de redditibꝰ remittere. ip̄oscū ſuis mercibꝰ diligēter defendere ⁊ cuſtodire. Et heceſt cauſa quare multū populoſa eſt india. Illuc em̄ vndiqꝫ ꝯcurrūt mercatores. Illic bene recipiunt̉ ⁊ lucrant̉diuites ⁊ pauꝑes. ciues ⁊ forenſes. Inde eſt ꝙ tributaregalia augmentāt̉. ſicut dicit Lantfredus de regi. pͥncipū. li. j. c. de amicabilitate. Et addit. Cauendū eſt vtiqꝫ ab offenſa ⁊ iniuria mercatoꝝ. Ip̄i ſiquidē ſunt laudis latores. famā hoīs ꝑ vniuerſum mūdū ferētes. De Pcimū mediū in quo ſtat xp̄s eſt veritas que mediat int̓iactantiā ⁊ deriſionē. Nā ph̓s. iiij. ethic̄. Suꝑabundātes iactatores vocant̉ maiora dicentes ꝙͣ ſunt. Deficiētes v̓o fingētes de ſe aliqͣ vilia yronei ⁊ irriſiones dicūt̉Oportet ergo dare virtutē ꝑ quā moderent̉ diminuta⁊ reprimant ſuꝑflua. ⁊ hec eſt veritas quā tenere dꝫ qͥlibet homo tāꝙͣ mediū deo acceptabile. Propter hoc dicit apl̓s ad Epheſ. iiij. Deponetes omne mēdaciū loqͥmini veritatē vnuſqͥſqꝫ cū ꝓximo ſuo. Et hec virtꝰ exquo parit odiū vt dicit Therētiꝰ. Ueritas odiū parit.ideo dimittūt hoīes veritateꝫ cōiter. qꝛ ꝑ eā incurruntodium. Sed tn̄ id eſt rōnabile. qꝛ ſanctu eſt p̄honorareveritatē .j. Ethic. Eſt em̄ de veritate ſicut dicit Rebecca Gen̄. xxv. que habuit gemīos in vtero ſuo filios. ſicveritas habet dilectionē dei ⁊ odiū maloꝝ hoīm. Malach̓ j. Iacob dilexi: eſau aūt odio habui. Undecimuꝫmediū in quo ſtare debemꝰ dr̄ affabilitas. quā ariſt. vocat amiciciā que media eſt inter placiditatē ⁊ adulationē. nā qͥ hꝫ virtutē hāc dr̄ amicus vl̓ affabilis. vicioſusaūt ꝑ ſuꝑabundātiā. qͥ nō facit niſi cā delectādi vocat̉placidꝰ ⁊ viciū placiditas. vbi aūt talis ſe exhibet ꝑ aliquā vtilitatē vocat̉ blāditor vel adulator. Duodecimūmediū vocat̉ eutropolia que eſt virtus ꝑ quā habemꝰnos debite circa ludos qͥ neceſſarij ſunt nobis. dicenteph̓o. iiij. ethicoꝝ. Ludus ⁊ reqͥes neceſſaria ſunt ī vitahumana. qꝛ ꝑ ludū debitū generat̉ homini aliqͣlis delectatio. de qua dicit idē. vij. ethicoꝝ. Homo ſemꝑ indiget aliqͣli delectatione .ſ. qͣdā recreatione ꝓpter multoslabores qui ſibi occurrunt. ⁊. viij. poli. Ludus inqͥt fitꝓpter requiem. Et iterū ibidē. Ludus eſt quedam delectatio. deductio ⁊ vitatio ſollicitudinis. Ideo ne ſollicitemur circa ſollicita. aliquādo eſt ludendū ⁊ iocandumiuxta illud cathonis. Interpone tuis interdū gaudiacuris. Ut poſſis aīo quēuis ſufferre laborem. Et Arꝭ.ad alexandrū de ludo ⁊ ioco ſcribit. Decet inqͥt imꝑatoriam maieſtatem pͥuatos habere fideles. de qͥbꝰ delectabit̉ cū varijs inſtrumētis in generibꝰ organoꝝ cumfuerit tedioſus. Anima em̄ humana in talibꝰ delectat.ſenſus requieſcūt. ſollicitudo vel curioſitas euaneſcūt.⁊ totū corpus vigorat̉. Si ergo tu vis in talibꝰ delectari ad plus ꝑſeuera in tali vita tribꝰ diebꝰ aūt qͣtuor ẜmꝙ tibi videris expedire. ⁊ ſemꝑ melius ⁊ honeſtius eſtꝙ hec fiāt priuatim. Cunqꝫ ita fueris in ip̄o ſolacio. abſtine a potū ⁊ ꝑmitte alios ad libitū potare. ⁊ finge te calefactū a vino. quia tunc poteris multa ſecreta ꝑciꝑe ⁊audire. Hoc nō fiat frequenter. ſed bis vel ter in annoHec Areſt. Sed in ludis ⁊ iocis quidā magis conantur riſum facere ꝙͣ decora dicere. Sicut hyſtriones qͦsvocat Ariſto. iiij. ethicoꝝ bomolchos. ec aſſimilat eosquibuſdam auibus predam rapientibꝰ ſacrificatam intemplis circa altaria ydoloꝝ quibus animalia immolabātur vt aliqͥd raꝑent. Et idē eſt in illo qui in ludo ex-