Feria. II. in feſto Paſche

labia mulieris meretricis. ⁊ nitidius oleo guttur eius.nouiſſima auteꝫ illius amara ſunt quaſi abſinthiū. Inquo on̄dere voluit Salomō ꝙ voluptas carnalis quehic intelligit̉ ꝑ mulierē. vt inquit Paſchaſiꝰ. licet in pͥncipio vel in medio .i. cogitatū vel actu hn̄t delectatōemin fine tn̄ relinquunt amaritudinē. Un̄ incipit a melleꝓcedit ad oleū. ⁊ terminat̉ ad abſinthiū. Hic ergo eſtſuccus amarꝰ .ſ. luxurie fructus. quē virginea apis xp̄cmultū abhorret. Quia ẜm Bern̄. Delicata eſt dīna cōſolatio. ⁊ nō datur admittentibꝰ alienā. Hic ꝓpter breuitatē potes cōcludere. ſi al̓s videris expedire. ¶ ꝘͣtūHad ſecundū ponit̉ feſtina mortis appropinquatio cū dicit. Qm̄ adueſpaſcit. q. d. finis vite hoīs vel etiā mundiappropinquat. Nam veſꝑ. i. vno mō qd̓ finis vite. Iuxta illud Eſa. xxxviij. De mane vſqꝫ ad veſꝑam finiesme. q. d. qui dediſti mihi initiū vt eſſem. dabis etiaꝫ vite terminū ꝑ mortē. Alio mō idē ē qd̓ finis md̓i. Iuxtaillud pſal. Cōuertent̉ ad veſꝑam .ſ. iudei qui ī fine mūdi veniunt ad fidē ⁊ ſic adueſpaſcit qꝛ finis vite .ſ. morsꝓpe eſt. ⁊ cōtinue ad mortē currit. Ideo vita nr̄a cōꝑat̉multis rebꝰ. Sed nunqͣꝫ vel raro alicui rei ꝑmanēti velſtabili. ſꝫ ſꝑ rebꝰ tranſitorijs vl̓ caducis. Comꝑat̉ em̄ aliqn̄ herbe vl̓ flori. qn̄qꝫ nubi. qn̄qꝫ rori. qn̄qꝫ hoſpiti. qn̄qꝫ curſori. Hec oīa ſūt trāſitoria. momētanea ⁊ caducavt dicit Holcot ſuꝑ li. Sap̄. lectōe. xvj. Primo igit̉ ⁊ ſecundo herbe ⁊ flori comꝑat̉ pſal. lxxxix. Mane ſic herba tranſeat. mane floreat. ⁊ tranſeat veſꝑe decidat induret ⁊ areſcat. ẜm glo. pſal. Uitā hūanā in tria tꝑa diuidit. In puericiā. adoleſcentiā. ⁊ ſenectutē. Tēꝑe puericie comꝑatur herbe nnodum florenti. In adoleſcentiacomparatur herbe florenti. Unde tunc dicit̉ de homīeꝙ eſt in floribꝰ ſuis. Et ꝓpter duplices etates primas dicit bis mane. Terciū v̓o tp̄s qd̓ eſt ſenectus vocat̉ veſpere. Dicit ergo mane .i. in puericia. trāſeat mane .i. inadoleſcentia floreat ⁊ tranſeat .ſ. de hoc mūdo. qꝛ .ſ. tamH pueri qͣꝫ adoleſcentes moriunt̉. Sed veſꝑe .i. in ſenectute. decidat ꝑ infirmitatē. ⁊ induret ꝑ morteꝫ. ⁊ areſcat ꝑreſolutōem in puluerē. Tertio comꝑat̉ vita nr̄a nubi.Iuxta illud Sap̄. ij. Tranſeat vita nr̄a ſicut veſtigiumnubis. ⁊ ſicut nebula diſſoluet̉. Et Iob. vij. Sicut nubes ꝑtranſijt ⁊ cōſumit̉. ſic qui deſcendit ad infernū nōaſcendit. Sicut .n. nubes ẜm naturales de inferioribuseleuant̉ calore celeſti. ⁊ aſcendit volatqꝫ in altū ad tēpus⁊ qn̄ eſt in ſua altitudine circūfert̉ ⁊ agitat̉ cōtinue ſinequiete. ⁊ tandē iterato reſoluta in terrā deſcēdit. Ita homines in vita pn̄ti oriunt̉. de terra eleuant̉ ad dignitates ⁊ honores. vbi circūagitant̉ ⁊ inquietant̉. de dignitatibꝰ decidunt. ⁊ ꝯuertunt̉ in terrā. Iuxta illd̓ Iob. iij.Abſtulit quaſi ventus deſideriū meū. ⁊ velut nubes ꝑtranſijt gloria mea ⁊ ſalus mea. Ꝙ aūt in nullo graduin nulloqꝫ ſtatu vel dignitate eſt quies ꝑfecta. pulcre declarat Boetius in de ꝯſola. ph̓ie li. ij. ꝓſa. iiij. Quis inquit eſt tam cōpoſite felicitatis vt nō ex aliqua ꝑte cumſtatus ſui qualitate rixetur. Anxia .n. eſt res hūanoꝝ cōditio bonoꝝ. Et que vel nunqͣꝫ tota ꝑueniat. vel nunꝙͣin ꝑpetuo ſubſiſtat. huic cenſus exuberat. ſed eſt pudori degener ſanguis. Hunc .n. nobilitas notū facit. ſꝫ anguſtia rei familiaris incluſus. mallet eſſe ignotus. Illevtroqꝫ .ſ. tam cenſu qͣꝫ nobilitate circūfluus .i. circūdatꝰvitam celibē deflet .i. vitā caſtā. Ille nuptijs felix. ſꝫ orbatus liberis. alieno cenſum nutrit heredi. Alius proleletatus. filij filieue delictis meſtus illachrymat̉. Idcirconemo facile cū fortune ſue ꝯditōe ꝯcordat. Ineſt .n. ſinI. gulis qd̓ inexꝑtus neſciat. aut qd̓ exꝑtus abhorreſcat.hec ille ¶ Quarto comꝑat̉ vita nr̄a rori Oſee. vj. Uitanoſtra quaſi nubes matutina. ⁊ ſicut ros mane trāſiēs.Et Sap̄. xj. Comꝑat̉ gutte roris qͥ ante lucanū deſcendit in terrā. vbi glo. dicit. Ros antelucanus eſt ros inmatutino generatus ante ortū ſolis. Et talis ros oriēteſole ſtatim exiccat̉. ⁊ a terra abſorbet̉. Et dicit Ariſto. ij.

metheoroꝝ ꝙ ꝑmanētia roris eſt niſi vniꝰ diei. Sic eſtde vita nr̄a. Quīto cōꝑat̉ vita nr̄a hoſpiti. Eccī. xxix.Trāſi hoſpes ⁊ orna mēſam. ⁊ q̄ ī manu habes ciba ceteros. Quilibꝫ .n. nr̄m ſtat ī vita iſta ſic̄ in hoſpicio n̄ ſic̄in domo. Iō dicit Tullius de ſenectute. Sapiēs ex hacvita diſcedit tanqͣꝫ ex hoſpitio. nō ex domo. Cōmorandi .n. diuerſoriū natura dedit nobis nō habitādi locumreceptus in hoſpicio vſum hꝫ domus. lecti. vaſoꝝ. ⁊ huiuſmodi. ſed nō dn̄m. nihil .n. ſecū aufert. ſꝫ emit libere⁊ expendit. Et ſic in fine de oībꝰ cōputare tenet̉. Sic eſtde nobis. in vita iſta ſumus in hoſpitio huiꝰ mūdi vſuꝫmundanoꝝ habere poſſumus. ſed nihil aſportare nobiſcum in mortē. Inxta illd̓ Iob. xxvij. Diues cū dormierit nihil ſecū aufert. Un̄ mundus ſil̓is eſt Buſardi. dequo ferunt fabule. ꝙ hoīes reciꝑe ſolebat hoſpicio ſubſpecie pietatis. Sed poſtea explorata oportunitate. occidebat eos. Iſto mō mundus ſub ſpē fauoris ⁊ amicicie. x.admittit ⁊ aduocat ad diuitias. dignitates ⁊ honores.vt ꝑ gulas. libidines. ⁊ ꝯcupiſcētias occidat. Itē mundus eſt quaſi hoſpitator qui quotidie nouos hoīes recipit. ⁊ receptos a domo emit. Quia generatio preterit. ⁊generatio aduenit Ecc̄s .j. Et talis hoſpitator multa facit. Primo vſum domus ⁊ vtenſiliū ſuoꝝ cōcedit hoſpitibꝰ. ſed nō dominiū. ita ⁊ mundus. vt etiā patuit ſupravtenſilia mundanoꝝ cōcedit hoībꝰ. ſꝫ nihil ꝑmittit ſecūaſportare ſed cum quibꝰ intrauit cū illis ⁊ exibit. Iuxtaillud Ecc̄s. v. Sicut egreſſus eſt nudus de vtero mr̄isſue. ſic reuertet̉. ⁊ nihil auferet ſecū de labore ſuo. miſerabilis prorſus infirmitas. quō venit ſic reuertet̉. Et. j. Timo. vj. Nihil intulimus in hunc mūdū. haud dubiuꝫqꝛ nec auferre poſſumus. Secundo idē ſucceſſiue vendit diuerſis. Mundat .n. camerā ⁊ hoſpites denudat.vt hoſpites emant ſtramina aut paleas. ⁊ cū receſſerintcamerā iterato mūdat. vt illas paleas alij denuo emāt.Et hoc p̄ſertim eſt apud gallicos. Et ſic mundꝰ eandedignitatē idem maneriū. idem̄ officiū ſucceſſiue vendidiuerſis. Tertio hoſpitator nō p̄mittit hoſpitem emeremeliora extra hoſpiciū ſuū. Un̄ lꝫ ſit vnū melius. meliores auene. ⁊ melior panis in hoſpicio vicino qͣꝫ ibi. nonlicet hoſpitato illa comꝑere .ſ. poſtꝙͣ hoſpiciū ſuū acceperit quicqͥd neceſſariū eſt ab hoſpite ſuo emit. Sic mūdus n̄ ꝑmittit gaudiū celi emere. nec delitias extra mudū exeuntes. licet ſint meliores qͣꝫ ip̄e habeat. Non enīvult lex mundi ꝙ homo largiat̉ elemoſynas. Sed ꝙ expendat circa delicias. ⁊ circa pompas. Un̄ Greg. xiiij.moral̓. ca. xiij. Deſideriū celeſtiū neſciunt. qui cor in voluptatibꝰ terrenis defigunt. Quarto hoſpitator pulcruvultū oſtendit. Iuxta illud moralis. Hoſpitibꝰ letū debes oſtendere vultū. Et obedienter oīa deſeruit. Sꝫ infine ſtrictiſſime cōputū exigit. Sic facit mundus homique intendit deciꝑe. Optimū .n. ei vultū on̄dit. ſic̄ xp̄ofecit Iudas qn̄ eū tradidit. Ideo dicit Aug. in epiſtolalxviij. ad Dioſcoꝝ. Mundus .n. ꝑiculoſior eſt blandisqͣꝫ moleſtis. magis cauendus cū ſe allicit diligi qͣꝫ cuꝫ ſeammonet cogitqꝫ ꝯtemni. Hec ille. Seruit igit̉ homini ad nutū. dat ſanitatē diuitias ⁊ amicitias. Sed in fine ſtrictiſſimū cōputū exigit de expenſis. Un̄ Aug. li.confeſſio. Amatores mundi cuius rei gratia militatismaior nō poterit eſſe ſpes veſtra in mundo ꝙͣ vt amiciſitis .ſ. mundi. Ibi quid niſi fragile. plenū ꝑiculis. ꝑ qͥd̓periculū venit̉ ad maius ꝑiculū. Pereāt hec oīa. dimiltamus hec vana ⁊ inania. ⁊ cōferamus nos ad ſola adquiſitōem eoꝝ que finē nō habent. Uita .n. hec miſeraeſt mors incerta ſubito ſurrepitꝭ. ⁊ poſt hec negligentioſupplicia luenda ſunt. Quinto hoſpitator recedente hoſpitē ⁊ nō reuertentē ſeu reuerſurū obliuiōi ꝑpetue tradit. Sic ⁊ mundus hoīem p̄ mortem recedentē ꝑpetueobliuiſcitur. Eccī. xj. Malicia vnius hore obliuione facit luxurie maxime. ⁊ in fine hoīs denudatio operū illiꝰSap̄. ij. Nomen vr̄m obliuionē accipiet ⁊ nemo habe