Sermo.IIII.

ex quibꝰ hō in anima cōualeſcit. ideo dn̄t hoīes deuotixp̄m bonū ⁊ fidelē medicū rogare. vt apud eos dignet̉diutius ꝑmanere dicentes cum duobꝰ apl̓is in emauseuntibꝰ. Mane nobiſcū dn̄e. In quo verbo tria breuit̓tangunt̉. Prīo deuota xp̄i exhortatio. ibi Mane nobiſcum. Secundo feſtina mortis appropīquatio. ibi Qm̄adueſperaſcit. Tertio oīm ſtatuū declinatio. ibi Et inclinata eſt. Ꝙͣtum ad primū ponit̉ deuota xp̄i exhortaBtīo vicꝫ ad manēdū cū dicit̉ Mane nobiſcū dn̄e. Dicūtnaturales hō qui vult ſecū apes retinere debet aliqͣ facere ⁊ aliqua remouere illa debet facere .ſ. flores circa aluearia plātare. ⁊ mel apibꝰ dimittere. ⁊ de his qͥd moraliter ſignificent dixi in oꝑe de ſanctis feria ſcd̓a reſurrectionis. ſer. ij. Mane nobiſcū dn̄e. vbi habes. Qui vultvirgineū apem xp̄m apud ſe tenere debet plantare ī corſuū in quo xp̄s manet roſas dilectōis. abſinthiū paſſionis. rutā or̄onis. violā feſtinatōis. ⁊ oliuaꝫ pacificatōis⁊cͣ. Et qꝛ ibidē de iſtis poſui. iō ad pn̄s ponere p̄termitto. Sed illa debet remouere. Sicut habet̉ ex libro palladij. Primū eſt ventus qͥ maxime nocet apibꝰ. Ideo debent aluearia nō longe poni a domībꝰ vel in ortis parte ſecreta. Et a ventis remota. ita ꝙ ventis frigidioribꝰaltus paries reſiſtat. Moraliter ꝑ ventū vno mō intellige ſuꝑbiā vel elatiōem. Sed ꝑ aluearia corda hūana.in quibꝰ ſi ſint mūda habitat virginea apis xp̄c ih̓s ſolus. Quia dicit Gēnaſius in diffinitōibꝰ eccīaſticoꝝ dogmatū. li. ij. Illabi aūt menti illi .ſ. pure ſoli. huic eſt poſſibile qui creauit. Qui vult ergo xp̄m apud ſe tenere debet vētū ſuꝑbie ab alueario cordis remouere. Eſt ergonotandū ſicut quattuor ſunt venti pͥncipales .ſ. orientalis. meridionalis. occidentalis. ⁊ ſeptētrionalis. Sic etiam ſunt quatuor venti ſeu ſpēs ſuꝑbi. ẜm Grego. xxiij.moral̓. Prima eſt eſtimare bonū qd̓ hꝫ a ſeip̄o habere.Scd̓a eſtimare ſe deſuꝑ cuꝫ ſuis meritis accepiſſe. Tercia iactare ſe habere qd̓ nō habet. Quarta deſpectis ceteris ſingulariter ſe velle videri. His oībus ventis debet hō murū altum hūilitatis apponere. qꝛ humilitaseſt locus dei in quo libenter requieſcit. Iuxta illd̓ Eſa.lxvj. Suꝑ quē requieſcit ſpūs meus niſi ſuꝑ humilem.Alio modo ꝑ ventū intellige dyabolicā tentatiōem. qꝛdyabolus prīcipal̓r hoc ſacro tꝑe paſchali inſidiat̉ ſuistentatōibꝰ nr̄is bonis que fecimus in qͣdrageſima oꝑibus. vt ea deſtruat. ⁊ xp̄m quē in ſacratiſſimo ſacramēto ſuo accepimꝰ a corde nr̄o expellat. Quia dic̄. b. Aug.Bonis oꝑbꝰ inſidiant̉ vt ꝑeant. Ideo apponenda eſtfirma altitudo parietis .i. fortꝭ cuſtodia huilitatis. Quiahūilitas ſola dyabolicis obſiſtit tentationibꝰ. Sicut ptꝫde beato Antonio qͥ ait. Uidi oēs laq̄os inimici tēſosin terra. ⁊ ingemiſcens dixi. Quiſputas trāſeat iſta? Etaudiui vocē dicentē mihi. Sola huilitas. Sis ergo hūilis vt xp̄s tecum maneat in alueario cordis. ⁊ tentatioOnes dyaboli poſſis euadere. Secundū qd̓ nocet apibꝰ.⁊ facit eas recedere ab aluearibꝰ ē frigus. iō aluearia eorū in calidiori loco ponere debemus. Et vt dicit Palladius. ꝙ parietes earū debent eſſe oppoſiti ſoli. Uas etiam ip̄arū debet eē de ligno. ꝙ vim frigoris ad eas nō ꝑmittit. Un̄ inter oīa vt ip̄e refert. meliora ſunt alueariade cortice ſuberis facta. vbi haberi pn̄t. qꝛ nō tranſmittunt vim frigoris ant etiā caloris. Ꝙͣuis .n. apes timeant frigus. tn̄ non diligunt exceſſiuū calorē ſed tꝑatumOn peſſima vaſa ſunt que in hyeme gelant. ⁊ in eſtatecalefiunt. Moraliter ꝑ frigus intellige accidiā que chriſtifidelibꝰ. qui debent eſſe ſicut apes ſolliciti ⁊ fructuoſiſume nocet. qꝛ corda ip̄oꝝ vicijs replet. Quia ſicut agerſpinas ꝓfert ⁊ tribulos ⁊ cetera inutilia. niſi vtilibꝰ ſeminatus fuerit. Sic hō ſpinas ⁊ tribulos vicioꝝ germīatque xp̄m repellit niſi vtilibꝰ occupatōibꝰ ſe repleat. Iōdicit Fulgentins. iiij. li. mirtologiaꝝ. Fugant̉ angeli. irritatur deus. ſubtrahit̉ dei munus. dū animus humanus accidioſus ad celeſtia fuerit ⁊ infirmus. Ideo debꝫ

etū cōtem.platōis ⁊ actōis bone. vbi feruor ſpūs excitat̉. ⁊ dyabolus effugat̉. Quia dicit Aug. Nō facile capit̉ a tentatione qͥ bono vacat exercitio. Ideo in vitaſpatrū dixeruntſeniores. operantē mōachu demone vno pulſari. Ocioſum v̓o innumeris ſpiritibꝰ deuaſtari. Tertiū qd̓ nocetapibus. ⁊ eas auolare facit ab alueario. eſt loci aditus.Cum .n. loca alueariū frequenter adeunt̉ nocet apibꝰ.Sic etiā cuꝫ aluear cordis noſtri ſepe a malis cogitationibꝰ frequentat̉. apis virginea ih̓s xp̄c fugat̉. Quia dic̄Greg. Ad deū mens tot greſſibꝰ accedit. quot moribusbonis ꝓficit. Et rurſum. Tot greſſibꝰ lōge fit quot malis cogitatiōibꝰ decreſcit. Ideo cogitatōes nr̄e vel affectus debēt reſpicere xp̄m vt cōſideratis laboribꝰ ⁊ paſſionibꝰ quas ſuſtinuit ip̄e ꝓ nobis. alleuient̉ labores noſtri. ⁊ nō attēdiemur in eis. Quartū qd̓ nocet aꝑibꝰ ē locus fetidus. vn̄ debent aluearia earū collocari ab omnibus que ſunt horrēdi fetoris. ⁊ ſtabulis balneis. coquinis. fuſorijs ⁊ hmōi. ⁊ a fetoribꝰ ſceni. ⁊ etiā nō debēt poni in loco vbi reſonat echo. qui .ſ. ad hūanā vocem falſaimitatōe rn̄det. Sic boni hoīes xp̄iani qui xp̄m virgineū apem in alueario cordis poſuerūt. debent ſe a conſortijs ⁊ a familiaribꝰ ꝑſonarū corruptarū ⁊ infamataꝝremouere. vt vicꝫ eos in malo nō ſequāt̉. Ideo dic̄ Seneca in epl̓a ad lucillū. Cum illis cōuerſari debes qui temeliorē facturi ſunt. Illos aūt dimitte quos tu meliores facere nō poteris. Et rō eſt quare ſe debent a cōſortijs maloꝝ remouere. ne vicꝫ eoꝝ fetore .i. infami ⁊ corrupta ꝯuerſatōe vl̓ ip̄i ī ꝯſcīa vel in fama ledant̉. Quiaait pſal. Cū ſctō ſctūs eris. ⁊ cū viro innocēte innocenseris. ⁊ cū electo electꝰ eris ⁊ cuꝫ ꝑuerſo ꝑuerteris. Et pͥncipaliter ſacerdotes qͥ quaſi quotidie xp̄m ī ſacr̄o ſumūtdebent ſe remouere a familiaritatibꝰ mulierū. qꝛ dic̄ hiero. ad occianū de vita cleri. Prima inquit tētamēta clericoꝝ ſunt frequētes mulierū acceſſus. Idē dicit. Egoiudico ſi cum viris femine habitēt nō deerit demonistentatio. Et. xxxij. di. c. Hoſpiciolū tuū aūt raro aūt nūqͣꝫterant pedes feminarū. qꝛ nō pōt corde toto cuꝫ deohabitare qui feminarū acceſſibꝰ copulat̉. Ideo debentſibi cauere a blanditoribꝰ qui ad modū echonis vnicuiqꝫ deceptorie reſonāt .i. loquit̉ iuxta verbū ſuū .i. proutcredunt ei placere. qꝛ tales decipiunt audiētes Eſa. iij.Popule neus qui beatū te dicunt .ſ. tibi blandiendo tedecipiunt. Et Prouer. iij. Qui blandis factiſqꝫ ſermonibꝰ loquit̉. rhete expandit ꝓximo ſuo. Ideo dicit psͣ.Oleum aūt peccatoris nō impinguet caput meū. Suꝑquo dicit Aug. Oleum eſt falſa laus adultoris. que metes a rigore emollit. Quintū qd̓ nocet apibꝰ eſt fumꝰ cācri aduſti. Quid .n. ꝑ cancrū aduſtū niſi mundꝰ accipia. Fturꝭ malo igne auaricie ⁊ luxurie inflāmatꝰ. Quia. j. Io.v. Totus mundus in maligno .i. in malo igne cōcupiſcentie poſitus eſt. Cancer etiam lune mutabilitatē ſeqͥtur. qꝛ ẜm detrimentū vel augmentū lune repletōem ⁊vacuitatē patit̉. Et ſimiliter ip̄e mūdus ẜm fortune volubilitatē mutat̉. Quia. j. Ioh̓. ij. Ecce mundus trāſit⁊ ꝯcupiſcentia eius. Et quidā metriſta dicit. Ludꝰ fortune variat̉ velut orbita lune. Huiꝰ ergo cancri ſumꝰtunc ad apes ꝑtingit qn̄ vel mundi affectus vel terreneoccupatōis actus bonos hoīes inuoluit. ⁊ inuoluēdoeos ſpūaliter occidit. cū xp̄c qui eſt vita animaꝝ ab eisrecedit. Ideo exhortat̉. b. Ioh̓es. j. Ioh̓. ij. Nolite diligere mundū neqꝫ ea que in mundo ſunt. Sextū qd̓ nocet apibꝰ eſt quorundā floꝝ vl̓ herbaꝝ ſuccus ſicut ſunttitinallus. elleborus. caſſia. cūcumer. agreſtis ⁊ ſimilia.quarū amaritudo impedit dulcedinē mellis. Ideo debent ab aluearibꝰ penitus remoueri. ⁊ debent poni iuxta arbores vel herbas quibꝰ amaritudo nulla reſpondet in flore vel in ſucco. quid aūt moral̓r amarus herbarū ſuccus ſignat niſi voluptatū ⁊ libidinis actꝰ plenosamaritudinibꝰ. Iuxta illud Prouer. v. Fauus diſtillās

bb ij