Infeſto Paſche

N reſurrectiōe tua xp̄ecelum ⁊ terra letent̉. Ita canit eccleſia. Dicunt naturales. ꝙ ſerpens in duo vel in triafruſta deciſus. ſi ſub fimo ponit̉. reintegrat̉ ⁊ reſurgit.vt vult Ariſto. vij. animalium. Et huiꝰ rationem ponit commentator Auerrōis dicens. Animalia anuloſa deciſa viuunt poſtmodum viceuerſa. Spiritualiterper ſerpentem intellige xp̄m. qui figuratus eſt ꝑ ſerpentem eneum. Nume. xxj. vbi dicit̉. Cum filij iſrahel ꝓfecti eſſent de monte Hor ꝑ viam que ducit ad mare rubrum ⁊ circumirent terranm Edom. tedere cepit populus itineris ac laboris. Locutuſqꝫ eſt cōtra dominū⁊ Moyſen. ⁊ ait. Cur eduxiſti nos de terra egypti vtmoreremur in ſolitudine. De eſt panis. non ſunt aque.Anima noſtra iaꝫ nauſeat ſuꝑ cibo iſto leniſſimo. Ꝙͣobrem miſit dominꝰ in populum ignitos ſerpentes. adquoꝝ plagas ⁊ mortes plurimoꝝ venerunt ad Moyſen atꝫ dixerunt. Peccauimus qꝛ locuti ſumꝰ ꝯͣ dominum ⁊ te. ora vt tollat a nobis ſerpētes. Orauitqꝫ Moyſes ꝓ populo. Locutuſqꝫ eſt dominꝰ ad eum. Fac inqͥtſerpentem eneum. ⁊ pone eum ꝓ ſigno vt qui percuſſus a ſerpente aſpexerit viuet. Fecit ergo Moyſes ſerpentem eneum. ⁊ poſuit eum ꝓ ſigno. quem cum percuſſi inſpicerent: ſanabant̉. Unde dicit glo. Serpensſuſpenſus in ligno eſt filius dei xp̄c cruci affixꝰ. qͥ venena ſerpentꝭ antiqui excluſit. ⁊ reſtituit ſanitatem. Seddicit̉ eneus. qꝛ es eſt durabiliꝰ omnibꝰ metallis. ⁊ ſignificat corpus xp̄i. quod ꝓpter inhabitantē deitatem durat in eternum. Hic quidem ſerpens ꝑ gladium paſſionis ⁊ mortis diuiſus fuit in duas ꝑtes. vicꝫ in animaꝫ⁊ in corpus. ⁊ anima deitati ꝯiuncta ad inferiores partes terre deſcendit. Corpus v̓o eadem deitate plaſmatum reqͥeuit. ſꝫ ſub fimo ſepulcri poſitus reintegratꝰ eſt⁊ reuixit cū aīa corꝑi reunita fuit. ⁊ hodie glorioſe reſurrexit. Sicut teſtat̉ apl̓us ad Roma. iiij. Traditus eſtꝓpter delicta noſtra. ⁊ reſurrexit ꝓpter iuſtificationemnoſtram. Et idem teſtat̉ ſancta ſynodus ⁊ ꝯſti. de ſum.trini. ⁊ fi. catho. c. firmiter credimꝰ. di. Tercia die reſurrexit a mortuis. Idem teſtat̉ verbum ſancte eccleſie ꝓthemate aſſumptum. In reſurrectione tua xp̄e ⁊cͣ. Inquo verbo duo principaliter tangunt̉. Reſurrectio xp̄iglorioſa. ibi. In reſurrectione. ⁊ celebratio reſurrectiōisB gaudioſa. ibi. Celum ⁊ terra. Circa quod notandum vtaiunt naturales ⁊ computiſte. Sol naturalis quolibetmenſe intrat aliquod ſignum. Naꝫ. xiiij. die marcij ſolintrat in arietem. ⁊ ſimilit̓. xiiij. die aprilis intrat tauꝝSed. xiiij. die may intrat ſignum gemini. ⁊ ſic de alijs.vtꝫ in hoc verſu. Ri tib ⁊ ri gar. iptiqꝫ bric. lucat. vi dato ſignis. Uide enim quota ſit in ordine vna queqꝫ ſillaba in verſibꝰ menſium. ⁊ facile patebit ingreſſus. numerando em̄ ſic. Mar cius ad ri a ⁊cͣ. ꝯſtat ꝙ illa ſillabari eſt. xiiij. ⁊ ſic de alijs menſibꝰ. Spūaliter per ſolemintellige xp̄m qui eſt ſol iuſticie ⁊ ſol intelligentie. Iuſticie qͥdem. qꝛ iuſte retribuet nobis iuxta opera nr̄a omnia vel facta. Ideo dr̄ Malach̓. iiij. Oriet̉ vobis timentibꝰ nomen meum ſol iuſticie. Sed dicit̉ ſol intelligē̓tiequia facit nos eum intelligere ꝑ fidem. Iuxͣ illud Yſa.xiiij. Niſi credideritis non intelligetis. Ideo dicūt mali ⁊ increduli Sap̄. v. Iuſticie lumen nō luxit nobis. ⁊ſol intelligentie nō eſt ortus nobis. Iſte quidem ſol ſpiritualis xp̄c dominꝰ noſter intrauit arietem vt dic̄ holkot lectione huiꝰ ſuꝑ li. Sap̄. Quando in ſtatu innocētie creauit pͥmos parentes ⁊ in paradiſo collocauerat. ⁊ſicut aries animai eſt naturalit̓ mite. ⁊ innocens ẜm genus ſuum. ſic deus tunc mitis fuit. ⁊ nullam feritatemtunc eis on̄dit. ſꝫ tm̄ innocentiam ⁊ in creando potentiam. ⁊ res gubernando. qd̓ ſignificat̉ in illo. qꝛ aries eſtanimal potēs ⁊ forte in ſpecie ſua. ſꝫ ſtatim homine peccante ille ſpūalis ſol xp̄c intrauit in tauꝝ qͥ eſt animal

magne fortitudinis ⁊ ferocitatis. qꝛ ſtatim expulit eosde paradiſo Gen̄. iij. Inflixit etiam eis moriendi neceſſitatem in corꝑe. ⁊ ad inferos deſcēdendi in morte. Deinde euolutis qͥnqꝫ milibꝰ. ⁊. cc. ānis minꝰ vno intrauit̓ſol iuſticie iſte in gemini. qn̄ duas naturas in vtero virginis ineffabiliter copulauit. ⁊ tunc aliqualiter mitigatus fuit ⁊ certe totaliter. qꝛ dicit Yſid̓. xxvij. ethy. c. vij.Taurus qͣntumcūqꝫ ferox fuerit. ſi alliget̉ ficui māſueſcit. Sic xp̄c filius dei qͥ in pͥmis parentibꝰ magnam ferocitatem on̄dit. alligatus dulciſſime ficui .i. glorioſe v̓gini ꝑ incarnatōꝫ ꝯtinuo manſueſcit. Et verificatū eſtin ipſo illud Math̓. xxj. Ecce rex tuus venit tibi manſuetus. De iſto ſigno tranſiuit xp̄c ſol iuſticie in cancꝝ.Eſt em̄ cancer animal paſſu retrogrado vadens. iuxͣ illud Auiani. Curuo retrocedens dum fert veſtigia cancer. Sic xp̄c in hoc mūdo ꝯtinuo retroceſſit. Quod ſicꝓbat̉. Nam rectus inceſſus hominis iuſti debꝫ eſſe devirtute ad honores. exquo honor eſt p̄mium virtutis.iiij. Ethic̄. Deinde de merito ad p̄mium. ⁊ de labore adrequiem eternaꝫ. Sed xp̄c dum hic vixit retroceſſit devirtute in vituperium. de vituperio ad verbera. ⁊ adcrucē. vt bona ſexta feria audiuit charitas vr̄a ⁊ de cruce ad mortem. de morteqꝫ trāſiuit ad infernum. Sicutteſtat̉ ſacra ꝯſtitutio de ſum. trini. vt ſupͣ. Deſcēdit inquit ad inferos. De qua habes ſupͣ ꝑte .j. dn̄ica Letare.ẜmo. ij. ſigno. b. Hic querunt̉ aliqua. Primo an ſit catholice ꝯcedendum xp̄m ad inferna deſcendiſſe. ⁊ videtur ꝙ non. Quia dicit be. Aug. ad Dardanium ⁊ etiaꝫſuꝑ Gen̄. ad lrāꝫ. Non facile nomen inferni in ſcripturis in bono inuenit̉. Si ergo xp̄o nihil mali attribuendum eſt. videt̉ ꝙ ad infernum nō deſcendit. Sed in cōtrarium eſt fides apl̓oꝝ. Deſcēdit ad inferna. Ideo dicunt doctores ꝙ nomine inferni aliqn̄ intelligit̉ pena.aliquando locus pene. ⁊ ẜm hoc xp̄m deſcendiſſe ad inferna intelligit̉ dupliciter. Uno modo aūt qꝛ deſcenditad penam. aut qꝛ deſcendit ad locum pene. Primo mōnon conuenit xp̄o qꝛ in eius beata anima poſt mortemnec fuit pena damni .i. carentia diuine viſionis. nec pena ſenſus .i. afflictiua. Secundo autem modo ꝯueniebat deſcendere ad infernum non ad penaꝫ ſꝫ ad locumpene. in quem deſcendit non neceſſitate. ſꝫ voluntate.dignatione. ⁊ poteſtate. Ratio autem quare ꝓ animabus liberādis voluit ad infernum deſcendere. cum easin abſentia potuiſſet liberare duplex aſſignatur vt dicitBonauentura ſuꝑ. iij. diſt. xxij. Primo ꝓpter ꝯſolationem vinctoꝝ. quia magna fuit animabꝰ liberandis cōſolatio. ⁊ maxima fuit xp̄i dignatio in hoc ꝙ xp̄c ꝑſonaliter voluit in anima ſibi vnita ad infernum deſcendere. Unde ait Damaſcenꝰ ꝙ ꝓpter hoc deſcendit vt hisqui in tenebris ſederent ſupluceret. Sicut in ſua natiuitate deſcendit vt his luceret qui in terris erant. Secūdo ꝓpter refutationem aduerſarioꝝ .ſ. demonum. vt ſicut xp̄c eos vicerat in terra in natura aſſumpta. ſic deeiſdem triumpharet apud inferos ipſos inuitos ſpoliando. quia ſpolium ſanctoꝝ patꝝ iniuſte detinebat ⁊ſic īplete ſunt he figure. pͥmo Gen̄. xiiij. vbi dr̄ ꝙ Chodorlaomor ⁊ quatuor reges cum eo tulerunt ſubſtantiam Loth. quem cum audiſſet Abraham captum aſumpſit vernaculos trecentos. ⁊ reduxit ſubſtantiamꝑſequens eos ⁊ occidens. Spūaliter loth interpretaturvinculum. ⁊ ſignificat patrem celeſtem qui vinculumeſt amoris. ipſiꝰ ſubſtantia ſunt omnes electi qͥ ab hocſeculo in gratia ⁊ fide meritoꝝ deſcenderunt quos iniuſte tenebat dyabolus qui ſignificat̉ ꝑ Chodorlaomorregem. Quod audiens verus Abraham xp̄c ꝑſecutuseſt ipſum. ⁊ omnes electos ſuos a poteſtate ſua liberauit. Secunda figura eſt. j. Reg. xvj. Cum Dauid paſceret gregrem venerunt vrſus ⁊ leo tulerūt ouem. Ipiautem eos inſecutus eſt. onem eripuit. vrſum ⁊ leonemoccidit. Dauid gregē paſcens eſt xp̄c vniuerſos in mū