SermoPrimus.

ciuis ꝓperat ludentibus tali nocte. ⁊ eos duris verbisinterrogauit. Cur hominē ignotum ad eos ingreſſumtam crudeliter verberaſſent. Attoniti autem illi negātaliquem ad ſe intraſſe poſtꝙͣ conſederant. nullumqꝫ abeis verbo vel verbere laceſſitum. Et mox cum ciue omnes ſurgentes querunt hominem cruentatum. nec eūinuenerūt. Conuerſiqꝫ ſinguli ad ſeipſos animaduertunt in iuramentis ſuis ⁊ blaſphemijs terribilibꝰ xp̄mcruciaſſe. Ex quo facto dominus in cellario cuius luſores conſederant tanta contritione ꝑmotus eſt. vt omnia que per vſuram rapuerat. iniuriatis reſtitueret. etvitam ſuaꝫ beate terminaret. Septimum eſt corruptiopximoꝝ qui ad ludum reſpiciunt. De quo GregoriusQui malum exemplum alijs preſtiterint ſunt pena duplici puniendi. Octauum eſt ꝯtemptus ꝓhibitionisquia ludi ſunt ꝓhibiti. Ut. C. de ludo alee. l. ludus. Etibidem dicit̉. Si quis illum verberauerit. in cuiꝰ hoſpitio luſum eſt in alea ꝓ aliquo magno. vel ſi aliquid ſubtractum eidem fuerit iudicium ei nō dat̉. Et hoc intelligit haſſo de illo qui luſores alee ꝯſueuit recipere cauſaſui alimenti. Secus autem ſi apud aliquem incidentaliter ludat̉ vel accidētaliter ludat̉. Et. ff. de ludo alee. lij. dicit̉. Omnis ludus qui innitit̉ fortune ꝓhibet̉. Et ſiceſares ludos ꝓhibuerunt. qua ratione domini terreſtres ⁊ ciuitatum rectores hmōi admittunt. Certe dicoꝙ om̄ia peccata in ludis commiſſa ab eis in diuino iudicio exigent̉. Vt de ſenten. excom. c. quante preſumptionis. vbi dicit̉. Facientes ⁊ conſentientes pari penaplectēdos. Et ſubdit. Ille autem ꝯſentit qui cum poſſit manifeſto facinori deſinit obuiari. Et dicit Bern̄.Conſentientes hic intelligere per comparationem. ſcꝫpreſtando auctoritatem. Sicut domini qui auctoritatem dant luſoribꝰ ludendi. tales eadem pena puniunt̉cum facientibꝰ. Et ſic intelliguntur verba iſta cum inuenies ea. vt dicit̉. ij. q. j. notum. ⁊. xvij. q. iiij. omnes⁊ de offi. delega. c. j. Nonum eſt temꝑis amiſſio. De qͦdicit Bernhardus. Omne tempus nobis ad penitentiam conceſſum diligenter a nobis requiret̉ quomodoſit expenſum. Decimum peccatum eſt fraus ⁊ dolus. ethec omnia tangit metriſta. Scandala. blaſphemia. ꝑditio. Gloſa. temꝑis. raptura. vſura. Mendacium lucra corruptio ſpretio rixa. Sunt ludi vicia fraus quoqꝫperiuria. Et quia in ludo ſunt tammulta mala crimina ⁊ peccata. ideo luſores nullo modo debent accederead agnum paſchalem xp̄m .ſ. ipſum ſumendo. niſi omnia iſta peccata fuerint ab eis penitꝰ expurgata. Expurgate igit o luſores vetus fermentum iam dictoꝝ peccatoꝝ vt poſſitis ſumere regem angeloꝝ. Secundo comparant̉ mali columbis ratione curioſitatis. Nam columba eſt curioſa. quia ſuꝑ arborem ſedēs multum circumſpicit ſuꝑ quem ramum ſcandere velit. ⁊ quaſi deliberando collum vndiqꝫ circūflectit. Sed ſepe dumtantum deliberat anteꝙͣ volatum arripiat eam ſagittaꝑforat. ⁊ ideo volatum non perficit. que quidem citiusfacere potuit tempore oportuno nō ꝑficit vt dicit Gregoriꝰ. Moraliter quilibet peccator qͥ in peccatum mortale cecidit debet ſtatim peccata ꝯfieeri dum poterit habere copiam confeſſoris. ⁊ penitentiam agere ꝓ peccato. Iuxta illud Eccͣi. xxj. Fili peccaſti .ſ. ex fragilitate humana non adijcias iteꝝ .ſ. peccatum. Sed de priſtinisdeprecare .ſ. ſtatim ꝑ te. ⁊ non per alios. vt tibi dimittant̉. Sed ſunt nonnulli vel ſaltem ſemel in anno nolunt volare per confeſſionem de ramo arboris. id eſt deactu vel conſcientia alicuius peccati vel criminis. ⁊ admeliorem ramum. id eſt ad ſtatum penitentium ſe traſferre. Et monent̉ ex decretali. extra de peni. ⁊ remiſſi. c.omnis. vbi dicit Innocentius. Omnis vtriuſqꝫ ſexuspoſtꝙͣ ad annos diſcretōis peruenerit. omnia ſua peccata ſaltem ſemel in anno confiteat̉ ꝓprio ſacerdoti. Et

plere. ſuſcipiens reuerenter ad minus in paſcha enchariſtie ſacramentum. Sed per hanc decretalem nihil aliud ꝓbari poteſt niſi ꝙ quilibet xp̄ianꝰ habens annosdiſcretionis debet ſaltem ſemel in anno confiteri ⁊ euchariſtie ſacramentum ſumere. vt ſe obedientem oſtendat eccleſie. ⁊ verum chriſtianum. Cum illo tamen ſtatꝙ totiens quotiens peccat aliquis mortaliter ſtatim cūpoterit habere copiam ſacerdotum ſuum confiteri tenet̉ peccatum. quia valde periculoſum eſt tamdiu ſtare in mortalibꝰ peccatis. Idcirco tales ita ꝓcraſtinantes deliberant ⁊ circumſpicientes. aut non confitentesꝓpoſitum ſuum tardant. ⁊ ꝯtinget eis ſicut columbis.yſepe ſagitta mortis vel diuine vindicte ſubito eos nōſolum in corpore. ſed etiam in anima multotiens perforant. quia nullus eoꝝ diem cōfeſſionis expectat. Ideoconſulit̉ cuilibet peccatori Eccͣi. v. Ne tardes conuertiad dominum. ⁊ ne differas de die in diem. ſubito enimveniet ira illius. ⁊ in tempore vindicte diſperdet te. Sicut illi de quo in vitaſpatrum li. iiij. ca. cxxiiij. Fuit temporibꝰ Tancredi regis in ꝓuincia Mercioꝝ miles quidam qui ꝓ induſtria exteriori placebat regi. Sed tamēꝓ negligentia interiori diſplicebat ſibi. Igit̉ rex ſeduleeum monebat vt confiteret̉ ⁊ redimeret peccata vel ſcelera anteꝙͣ morte preuentus tempus perderet penitendi. Ille verba ſalutis ſpernebat. ⁊ ſe tempore ſequēti penitentiam acturum ꝓmiſit. Hic tandem infirmitatetactus decidit in luctū. ⁊ acri dolore cepit torqueri. Adquem rex ingreſſus hortabat̉ vt anteꝙͣ moreret̉ penitentiam ageret peccatoꝝ. Ille reſpondit nō ſe tunc velle confiteri peccata. ſed cum ab infirmitate reſurgeret.ne hoc exprobrarent ſibi ſodales ꝙ timore mortis hocfeciſſet. Cunqꝫ morbꝰ conualeſceret. rex ad eum denuoingreſſus eſt. quem vt ille vidit. miſerabili voce clamauit. Quid vis modo. quare huc veniſti. non enim pōtmihi aliquid vtilitatis aut ſalutis vltra conferre. Cuirex. Noli inquit ita loqui. vide vt ſapias ſanum. nō inquit loqui inſanio. Sed peſſimaꝫ mihi ſententiam/ premanibꝰ habeo. Et rex. Quid inqͣt hoc eſt. ⁊ dixit. Paulo ante intrauerunt duo inuenes. ⁊ reſiderant circa mevnus ad caput ⁊ alius ad pedes. ⁊ ꝓtulit vnus libellūpulcerrimum ſed valde modicum ſcriptum. ⁊ nihil dedit ad legendum. In quo omnia bona que fecerim ſcripta repperi. ⁊ hec erant pauca ⁊ modica. Receperūt codicem. ⁊ nihil mihi dixerunt. Tunc ſubito ſuperuenitexercitus malignoꝝ ſpirituum. ⁊ domum interius ⁊ exterius obſedit. Et ille qui primus videbat̉. ꝓferebat codicem horrēde viſionis ⁊ magnitudinis ⁊ iuſſit vni exſatellitibꝰ ſuis vt mihi ferret ad legendum. Quem cumlegiſſem omnia ſcelera mea. non ſolum que opere. ſꝫ etiam verbo. necnon leuiſſima cogitatione peccata tetrisliteris ſcripta inueni. Dicebantqꝫ ad illos iuuenes mihi aſſiſtentes. Quid hic ſedetis ſcientes certe quia noſter eſt? Reſponderunt illi dicentes. veꝝ dicitis. Accipite eum ⁊ in tumulum veſtre damnatiōis ducite. quodicto diſparuerunt. Surgentes itaqꝫ maligni ſpiritushabentes in manibꝰ vomeres ardentes percuſſeruntme. vnus in capite ⁊ alius in pede. qui modo cum magno tormento in interiora mea irrepunt. ⁊ mox vt ad ſeinuicem ꝑuenerint moriar. ⁊ ad inferni clauſtra ꝓtrahar. Et non multo poſt miſer defunctꝰ eſt. Ecce ꝙ iſtead inſtar columbe ſemper penitere deliberauit. nec ꝑfecit qualiter vindicta ⁊ ſagitta mortis ipſum perforauit ⁊ damnauit. Ideo chariſſimi mei dum tempus habemus vetus fermentum peccatorum mortalium expurgans. vt in hoc leto tempore paſchali corpus Xp̄inoſtri redemptoris feliciter ſuſcipere valeamus. ne cūillis qui penitere ꝓcraſtinant miſerabiliter pereamꝰ.¶ Sermo ſecundus de paſcha.

MI

X