Druckschrift 
3 (1488) De Sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

me hoīes nolunt audire. Recitat idē cuꝫ canis quendā ex diſcipulis Martini oblatraretille ad ꝯuerſus ait. In noīe Martini iubeote obmuteſcere. canis continuo obmutuit ac ſilinguaꝫ haberet abſciſam. Quare illa aīalia tiinuerunt. qꝛ ip̄e timuit deū. Sil̓iter ignisaqua ſibi obediebāt. cauſa fuit. qꝛ ip̄e timebatſuū creatorē. Ita nos xp̄iani exēplo beati martini dn̄m filialiter timeamꝰ ex p̄cepto ſapiētis ait. Time dn̄m fili mi. Prou̓. xxiij. Et ſic vtiqꝫ ꝟba noſtra actus nr̄i mali poſſunt derelinqui peccata mortifera ſi ea mediante timoreexpellamꝰ. qꝛ dicit̉ Ecc̄i j. Timor dn̄i expellitpeccatū. Nam ſine timore ē poterit iuſtificari. Secūdus planeta exornat firmamentūeſt iupiter eſt pius colore argenteꝰ candidusclarus. fetus ſub eo cōceptus viuus manetſit letus pulcher iocoſus ẜm Ptolomeū inlibro de iudicijs aſtroꝝ. Iſte planeta ſignificatpietateꝫ qua armatus fuit beatus Martinusquaſi ſpirituale pulchrūqꝫ firmamētū. RefertSeuerus in p̄dicto dial̓. Martinꝰ in qͣdamfeſtiuitate tendēs ad eccl̓iam pauper nudusdam ſecutus ē. Ip̄e autē archidi. p̄cepit vtegentē veſtiret. cum autē ille facere diſtuliſſetingreſſus beatꝰ Martinꝰ ſecretariū tunicamſuam illi tribuit et continuo abſcedere iuſſit.Cum archidiaconꝰ moneret vt ad diuinacederet Ille de ſe loquēs reſpōdit ſe ire poſſe donec pauꝑ veſtem accipiat. Archidiaconꝰꝟo non intelligēs. qꝛ extrinſęcus cappa eēttectus ip̄m nudū interiꝰ non vidit. pauperēadeſſe cenſet. At ille inqͥt. Mihi veſtis deferatur pauꝑ deerit veſtiēdus. cōpulſus ille ad forū vadit qͥnqꝫ argenteis tunicā vileꝫ curtā emit ante pedes martini iratꝰ ꝓiecitquā ille ſecreto induit. cuius manice vſqꝫ ad cubitum longitudo vſqꝫ ad genua ꝓtēdebat̉.ſic miſſam celebraturꝰ ꝓceſſit. Et qꝛ fuit tantepietatis. ideo oīa ſua oꝑa deo placuerūt. coram eo viua fuerūt. qd̓ oſtēdit in hoc. qꝛ globūigneū miſit ſuꝑ caput eiꝰ diuina celebraret a multꝭ viſus fuit. Iſta etiā pietas fecit ip̄mcandidū clarū. qꝛ refert ip̄e iohannes belethcum in p̄dicta miſſa vt moris ē manus ad deūeleuaret. lineis manicis retro labentibꝰ necbrachia eiꝰ eſſent groſſa nec multuꝫ carnoſa.p̄fata tunica niſi ad cubitū ꝓtēderet̉ eadē brachia nuda manſerūt. Tūc miraculoſe torquesaurei gēmati deferunt̉ ab angelis brachiadecēter exornant̉. Etiā eius pietas claret ex adhuc miles ſecularis exiſtēs clamidē diuiſit nudū pauperē texit. de qua pietate dic̄ beatus Amb̓. li. p̄fa. O felix largitas diuinitaſoꝑit̉. O gl̓ioſa diuiſio clamidis militē texit regē. O inopinabile donū qd̓ veſtire meruitdiuinitatē. hec ille. Hac igit̉ ꝟtute ſil̓it̓ ornari

ſtudeamꝰ vt deo oīa oꝑa nr̄a placeāt. qꝛ dicitSeneca in li. de cle. Uerā pietatē inqͥre ſo hoī ſꝫ oīuꝫ placere poteris creatori. Tertiꝰplaneta decorās firmamentū d̓r mars diſponit ad audaciā ad fortitudinē. d̓r deꝰ belli ē colore fulgidus. Iſte planeta ſignificat tertiū donū ſpūſſancti fulcitꝰ fuit beatꝰ Martinus velut clarū firmamētuꝫ qd̓ d̓r fortitudo.hec fecit ip̄m tam audacem irā Ualētinitimuit īꝑatoris. Refert Seuerꝰ ī dial̓. martinus Ualētinū imꝑatorē adijt quodā tꝑe proquadā neceſſitate exorandū. ſꝫ ille ſciēs velle petere qd̓ ip̄e nolebat dare fores palatij claudi fecit. at martinus ſemel iterū paſſus repulſam. cilicio obuolutꝰ cinere cōſperſus vnāhebdomadā ī cibi potꝰ abſtinentia macerat̉.tūc monēte angelo ad palatiū venit intrepidꝰ nullo ſibi ꝓhibente ad imꝑatorem vſqꝫ deuenit. quē cuꝫ venientē vidiſſet iratꝰ. quia fuiſſetadmiſſus ei aſſurgere noluit donec ſellaꝫ regiāignis operiret ip̄m imꝑatorē in ꝑte poſteriori ſuccēderet. tūc ſctō martino iratꝰ aſſurgensꝟtutē diuinā ſe ſenſiſſe ꝯfeſſus ē. multūqꝫ ip̄mamplectēdo ſibi oīa an̄qꝫ rogaret ꝯceſſit. Iſtaꝟtute debemꝰ artare mētes nr̄as. qꝛ dic̄ Seneca de qͣttuor ꝟtutibꝰ cardinalibꝰ. Fortitudo ſiinſit aīo tuo oīa vinces magna fiducia liberītrepidꝰ alacer. ſi magnanimꝰ ſiue fortꝭ fuerꝭnūqꝫ vindicabis tibi ꝯtumeliā illatā inimiconam nihil nocuit qͣꝫqꝫ nocēdi animū habuerit.Quartus planeta firmamētū decorat ē mercurius. iſte ſemꝑ iuxta ſolē gradit̉ nūqͣꝫ plꝰ diſtansqͣꝫ triginta gradus. aliqn̄ enī ante ſolisortū aliqn̄ poſt ſplendet. ẜm Ptolomeū in libro de iudicijs aſtrorum. dat eſſe ſtudioſos etſcientie numerū amatores. Per hūc planetamdeſignat̉ quartuꝫ donū ſpūſſancti. ſcꝫ ſciētiadecenter fuit beatus Martinꝰ exornatꝰ. ſicutlonge ante p̄dixit ꝓpheta Malach̓. Labia inquit ſacerdotis cuſtodiant ſcientiam legē viuendi ex ore eius requirant. Malach̓. ij. Ipſeenī ſemꝑ ſuam ſciētiaꝫ iuxta xp̄m gradiebat̉ declinans in ſciētias erroneas. ideo de ip̄odicit dn̄s Malach̓. ij. Lex veritatis fuit ī oreeius iniquitas eſt inuenta in labijs ſuis etin pace eqͥtate ambulauit mecū au̓tit ml̓tosab iniqͥtate. ſubaudi ſuā ſanctaꝫ ſalutiferāqꝫvitā. quā in pn̄ti ſeculo luxit ante morteꝫ. vtdicere poſſit illd̓ Ioh̓. viij. Ego ſū lux mundi.Sil̓iter pꝰ morteꝫ luxit ī glorificato corꝑe ꝓpt̓ſuas ſcīas. ẜm illud Dan̄. xij. Qui docti fuerītfulgebūt qͣſi ſplēdor firmamēti Et ad iuſticiāerudiūt ml̓tos imperpetuas et̓nitates. Id̓o refert Seuerꝰ in qͣdā epl̓a. poſt matutinas cuꝫip̄e leniter obdormiuiſſet vidit ſanctū Marti albis veſtibus vultū igneo ſcintillātibꝰ oculis crine purpureo tenentē librū ī dextra manu

C

D