AAL

h Sed heu nos inquā ſumꝰ grauati multis peccatis. ita vt dicere poſſumꝰ cū psͣ. Qm̄ iniqͥtates mee ſuꝑgreſſe ſūt caput meū. ⁊ ſic̄ onꝰ graue grauate ſūt ſuꝑ me. Sꝫ tn̄ horū grauitatemnō ſentimꝰ qͣre hoc. certe ꝓpter ꝯſuetudinē. qꝛdicit. Iſi. in li. ſen. qͣꝫuis ſit graue peccatuꝫ. dūī cōſuetudinē venit leue eſtimat̉. ⁊ ſine vllo metu cōmittit̉. Et ſubdit. Peccatū cōmittere. cadere ē ī puteū. cōſuetudinē vero peccādi facere eſt os putei coanguſtare ne is qͥ cecidit exirepoſſit. neqͥſſimū eſt peccare. peius vero conſuetudinē peccādi facere. ad illud facile ab illo cūlabore ſurgit̉. hec ille. Quia peccatuꝫ ex grauitate ſemꝑ deprimit. ⁊ hoīem ſurgere citiꝰ nō ꝑmittit. Ideo beatus dauid in ꝑſona cuiuſlibetpeccatoris orat. Nō inqͥt abſorbeat me ꝓfūdūneqꝫ vrgeat ſuꝑ me puteus os ſuū. qd̓ exponitbeatꝰ Augꝰ vt habet̉ de penitē. diſ. j. c. Ex hisitaqꝫ apparet. Puteꝰ eſt ꝓfunditas hūane iniquitatis in que ſi cecideris nō claudet ſuper teputeꝰ os ſuū ſi tu nō claudis os tuū. Confitereergo ⁊ dic. De ꝓfundis clamaui ad te dn̄e ⁊cͣ.et euades. Eodē modo euaſit Manaſſes d̓ ꝓfundo cū dixit. Peccaui ſuꝑ numeꝝ arene maris. ij. Paral̓. xxxiij. Statim enī etiā in duodecimo anno ad eccl̓iam inuitis parentibꝰ iuit: ⁊cathecuminū ſe fieri ꝑmiſit. Ip̄e qͥdem eſt tāqͣꝫnobile firmamentuꝫ qd̓ nō recipit in ſe peregrinas impreſſiones. ſcꝫ peccatorū. ⁊ pōt illud dicere Sap̄. viij. Puer eraꝫ ingenioſus ⁊ ſortitꝰſum aīam bonam. Neqꝫ ip̄e fuit leuis ad mūdivanitates. ſcꝫ ad riſus ⁊ ad ceteros iocos. ſicutde ip̄o canit̉ Grauis erat in moribꝰ ⁊ intēta mēte celo ſuſpenſus. qꝛ ſciebat illud ſapiētis. Riſus dolore miſcebitur ⁊ extrema gaudij luctusoccupat Prou̓. xiiij. Etiam legit̉ ꝙ qͥdam virfuit ī purgatio patricij in quo recepit vulneraet plagas. rediens ergo de illo in maxima fuitſemꝑ penitētia. iſte quādo videbat aliquē iuuenem īmoderate ridentē vel leuiter ſe habenteꝫexclamauit vehementer dicens: O ſi ſcires qͣꝫacerba pena dat̉ leuitatibꝰ iſtis tu fortaſſe mores tuos corrigeres ⁊ in meliꝰ mutares. Tamēẜm doctores. non om̄es leuitates riſuū ⁊ iocorum ſūt culpabiles ſi ſcꝫ in bonū finē ordinant̉Quia dicit Egidiꝰ romanꝰ in libro de regi. pͥncipum. ꝑte de ꝟtutibus ad mundū in. iij. Credunt aliqui omnia ꝟba vel facta deſeruientiaiocis vel riſus eſſe ocioſa. non tamē ſic ſe habetqꝛ ocioſū eſt qd̓ caret debito fine. Qd̓ ergo d̓ ſeeſt ordinabile in debituꝫ finē non eſt culpabilevel ꝯcioſum. Iocus enī ⁊ riſus eſt licitus ſi eſtmoderatꝰ ⁊ honeſtus ī bonūqꝫ finē habet ordinari. qꝛ dicit Ariſto. iiij. Ethi. Ludus ⁊ reqͥesſunt neceſſeria ī vita humana. ⁊ ſic etiā pie creditur ꝙ Martinus fuit grauis in ſuis moribꝰinterdū leuis ordinate tamē cū ſuis fratribus.

Iuxta illud dictū ſapiētis Catho. Interponetuis interduꝫ gaudia curis. Reuera ip̄e ſic̄ ſtabile firmamentū decoratꝰ fuit īnumeris ꝟtutibus qͣſi celū ſideribꝰ. que qͥdem impoſſibile eētab hoīe numerari. horū tn̄ aliqua ſanctꝰ Amb̓.in libro p̄fa. numerat. Sanctus inqͥt martinusꝓphani erroris tēpla deſtruxit. vexilla pietatꝭerexit. mortuos ſuſcitauit. ab obſeſſis corporibus demonia ſeua expulit. ac varijs laborāteslāguoribꝰ ſalutis remedio ſubleuauit. qͥ ita ꝑfectus inuentus fuit. vt xp̄m texit in paupere. etveſtē quā egenꝰ acceperat mūdi dn̄m induiſſethec ille. Et ſicut firmamentū habet ſeptē ornamenta planetarū. ita martinus ornatus erat ſeptem donis ſpūſſancti. Primus ergo planetaeſt ſaturnꝰ. hic vt dicunt aſtronimi eſt pōderoſus in colore pallidus. ⁊ habet qualitates mortiferas. ⁊ ideo fetꝰ ſub ip̄ius dominio ſuſceptꝰvel moritur vel peſſimas qͣlitates conſequit̉. ⁊vt ait Ptolomeꝰ in libro de iudicijs aſtrorum.facit hominē grauē ⁊ triſtē raro hilarē vel ridēdentē. Per hunc planetaꝫ intelligit̉ timor deiquē habuit beatꝰ martinꝰ qd̓ patꝫ ex eo qꝛ fuitponderoſus quādo pōderauit omnia ꝟba ſualoquēdo. ẜm illud ſapiētis Ecc̄i .xxxij. Adoleſcens loquere in tua cauſa vix cū neceſſe fueritſi bis interrogatus fueris habeat caput reſpōſum tuum. Sic fecit ip̄e facie pallidus. qꝛ ſemper cogitauit extremū diē iudicij. ⁊ potuit dicere cuꝫ gl̓ioſo doctore Hieronymo. Siue comedam ſiue bibā ſemꝑ ſonat in auribus meis hecvox. Surgite mortui venite ad iudiciū. Et talis vtiqꝫ cogitatio fecit ip̄m in corpore indiſpoſitū. ſed in mente letū ⁊ iocūdum. ẜm illd̓ Ec̄cij. Timor domini delectabit cor ⁊ dabit gaudium ⁊ leticiā ī lōgitudine dieruꝫ. Iſte timor ip̄iintantū dn̄atus eſt ꝙ oēs cōceptꝰ pctōꝝ ſtatimmortificauit. ⁊ ſtatī ī moribꝰ ip̄m grauē fec̄ vtdictū ē. Ꝙ aūt timor dn̄i ip̄iꝰ dn̄atꝰ ē ptꝫ. qꝛ oēscreat̉e ip̄m timuerūt. Dic̄ enī qͥdā ph̓s timentideū oīa obediūt. Refert Gregꝰ. iiij. dialo. vbiſupplet illa q̄ omiſit ī legēda ꝙ ignis ⁊ aqͣ ip̄mtimuerūt. Cū enī domꝰ ꝓxima eēt incēſa. beatꝰmartinꝰ tectū aſcēdit ⁊ obuiū ſe flāmis adueniētibꝰ inſeruit. mox ꝯtrario vēto flāmā retorquetvt ꝯflictꝰ qͥdā cōpugnātiū int̓ ſe elemētoꝝ videret̉. Refert ſil̓iter. Cū nauis q̄dā ꝑiclitaret̉ qͥdā negociator necdū xp̄ianꝰ exclamauit. Deus Martini eripe nos. ſtatim tranqͥllitas magna ſucceſſit. Ac irrationabilia quoqꝫ ſibi animalia obediebant. Cunqꝫ enī canes lepuſculūinſequerent̉. imꝑauit canibus vt animal inſequi deſiſterēt. mox illi ſteterunt. Serpēs etiaꝫdū quoddā flumen ꝑtranſiuit. ait martinꝰ. Innomine dn̄i te iubeo redire. mox ſe ad verbumdei retorſit. ⁊ in ripam aliam tranſmeauit Id̓oīgemiſcēs Martinꝰ ait. Serpētes me audiūt