Druckschrift 
3 (1488) De Sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

menſurares terrā centuꝫ pedū in lōgitudine etſeminares eam plenā paruis granis tritici itacōpreſſe eſſet diſtantia inter granū gra niſi articulꝰ vniꝰ digiti. qd̓libet granū daret fructū centuplū adhuc eſſent plures martyres paſſi Rome. a tēpore illo quo Petrꝰ venitvſqꝫ ad tēpora quibꝰ Celeſtinꝰ papa ad ſuā ſolitariā vitā receſſit. Refert etiā glorioſus Hieronymꝰ in epl̓a ad Hiliadrū. an̄ tēpora Theodoſij imꝑatoris quo ip̄e floruit. tot fueruntmartyres martyrizati. per ſingulos dies. diuerſarū ꝓuinciarū vrbiū. pluſqͣꝫ octingentorūaut nongentorū miliū martyriū ſint nomīa. vtnullꝰ ſit dies intra qͥnqꝫ milia martyruunumerū reperiri poſſit aſcriptꝰ. excepto dumtaxat die kalēdaꝝ Ianuarij. dic̄ doctor Bartranus de veſti. crea. per creaturas. Eſtimoml̓to plures tēpore pacis. poſtea ab hereticis paganis vſqꝫ ad p̄ſens ſunt in bellis ꝯtra paganos fide xp̄i martyrizati iuſticia. tam inbellis qͣꝫ in p̄dicatione fidei. Quis enī dubitetqn multos martyres fecit prauitas paganorū. heretica prauitas bohemoꝝ. iam ſūt cōputati in numero electorū. Quia dicitur in cano.xxiiij. q. v. c. Omniū qͥſqꝫ fideliū morit̉ in certamine qd̓ cōtrā infideles agit̉ celeſte regnūmeret̉. Et ſi tot tantiqꝫ ſunt martyres. qͦt ſūtſancti innocētes ab herode ſunt occiſi. quibus Apoc̄. xiiij. Et agno centuꝫ. xliiij. miliahabentes nomē eius nomē patris eiꝰ ſcriptūin frontibꝰ ſuis. Etiā multi tēpore Conſtātiniimperatoris ſūt cōuerſi ad xp̄m vt dicit Nicolaus Lira ſuꝑ Apoc̄. vij. quos enumerat ibidem Iohānes ex duodecim tribubꝰ iſrael. exqualibet duodecim milia ſignati. Et poſtea addit̉. Poſt hec vidi turbā magnā quā nemo dinumerare poterat. ex oībus gētibus tribubꝰ populis. ſtantes an̄ thronū in cōſpectu agni.amicti ſtolis albis. Et dicit Nicolaꝰ de Lira īgloſa tempore Diocletiani tot fuerūt martꝭres dinumerari poterāt. qꝛ infra trigītadies decēſeptē milia occidit. Et vna die collega ſuo Maximiano occidere iuſſit Thebeorum legionē. ſcꝫ ſex milia ſex centa ſexagintaſex. Iudices etiā de mandato ip̄oꝝ tot interfecerūt ſub certo numero redigi potuerūt.Quia diocletianus viginti ānis legit̉ imꝑaſſeEcce numera ſi potes exercitū regꝭ celoꝝ chriſti. qui omēs ip̄m per bellū marturij ſūt ſecuti.O quot ſunt patriarchaꝝ in numero ꝓphetarū. certe nobis īnumerabiles. Ideo dictū fuit Abrae Gen̄. xv. Suſpice celū numera ſtellas eius ſi potes. ſic erit ſemen tuum. Ubi dicitglo. Semen abrae ſūt om̄es ſancti īnumerabiles ſunt. Ideo dicit euāgeliſta. Uidēs ieſusturbas. Suꝑ quo dicit Simon de caſſia. Turbarū nomine multotiens multitudo hominuꝫ

deſignatur. hoc qͣꝫtum ad pͥmum. Ꝙtum adſecūdū ponit̉ celorū pulchritudo. dicit. aſcēdit in mōtem. de quo psͣ. Quis aſcēdit in montem dn̄i. aut qͥs ſtabit in loco ſctō tuo Et alibiMōs dn̄i mōs pīguis. Pro quo ſciēdū ẜmnaturales mons libani oēs mōtes pulchritudine p̄cellit Eſt igit̉ mons redolētie aromatioꝰꝓpter flores herbaſqꝫ odoriferas. ē mons pulchritudinis et amenitatis ꝓpter cedrorū. palmarū. cipreſſorū. oliuarū. arborūqꝫ aliaꝝ ꝓceceritatē. ꝓpter auiū ſilueſtriū ſonoroſitate. riuorū fontiū multiplicitatē. eſt mons leticieiocūditatis ꝓpter abundātiā vini leticie inductiui. Eſt etiā mons cōfidētie ſecuritatꝭ. quia ſunt ibi ſerpētes neqꝫ aliud aīal venonoſuꝫꝓpter aromatitatem morari ꝑmittit̉. ideo ibitute quieſcit̉ dormit̉. vt dicit Hiero. Myſtice. per hūc montē libani intelligit̉ mons celi inquo bn̄placitū eſt deo habitare. vt ait psͣ. Eſtenī mons mire redolētie. qꝛ ibi eſt redolēs floscāpi. Can̄. ij. Ego flos campi liliū cōualliuꝫ.Ibi ſunt viole angelorū. oliue patriarcharū. balſamꝰ ꝓphetarū. Illic cipreſſi apl̓oꝝ. roſemartyrū. palme cōfeſſorū. lilia ꝟginum. Dehoc pleniꝰ dicit Augꝰ in li. ſupputationū. parte. xxvij. c. ij. Spęcioſa facta es ſuauis in delitijs o mater hieruſalē. ideo rex regū in medio pueri eiꝰ in circūitu eiꝰ. Ibi hymnidici choriāgeloꝝ. Ibi ſocietas ciuiū ſuꝑnorū. Ibi dulcꝭſolēnitas oīuꝫ ab hac terreſtri ꝑegrinatiōe adtua gaudia redeuntiū. Ibi ꝓphetarū ꝓuiduschorus. Ibi iugis apoſtolorū numerus. Ibi īnumerabilis victorū exercitus. Ibi ſanctoruꝫcōfeſſorū ſacer cōuentus. Ibi veri ꝑfecti monachi. Ibi ſancte mulieres voluptates ſecuculi ſexū infirmitatis vicerūt Ibi pueri pucile que annos ſuos moribꝰ trāſcenderūt. Ibiſunt oues agni iam huius mundi loqueoseuaſerūt. hec ille. Et reuera mons ille celi glorioſus mons pulchritudinis amenꝰ. Quia dicit beatꝰ Augꝰ de libero arbitrio. li. ix. Tantaeſt pulchritudo ſuꝑne glorie. tāta eſt amenitaslucis eterne vt etiā ſi liceret in ea ampliꝰ delectari qͣꝫ vniꝰ hora diei ꝓpter hoc ſolū īnumerabiles huiꝰ vite dies pleni delitijs circūfluentia honorū tēporaliū merito deſpicerēt̉. Taenī pulchra eſt ſuauis vt ea viſa non pōt amplius delectari. oēm vincit dulcedinem. omneexuperat cōcupiſcentiā ſola ſufficerēt ſi nullaalia adeſſent. Sed p̄ter ea ibi adeſt cedrus altaiocūda decora ꝟgo maria dicit Ecc̄i. xxiiijEgo qͣſi cedrus exaltata ſū ī libano que celeſte oībꝰ ſanctis letificat mōtē. qꝛ ip̄a ē ſole ſpledidior. Sap̄. vij. Ideo ad hāc pulchritudineꝫdeſiderauit beatus Augꝰ in lib̓. ſupput̓. partexxvij. c. ij. Felix aīa mea ſemꝑ in ſecula felixſi intueri meruero gl̓iam tuā. beatitudinē tuaꝫ

D