CAV II
huc enī turpitudo eorum ſub paupertatꝭ obſequio lateret niſi eam dignitas diuulgaſſet. creuit honor. ⁊ cuꝫ honore infamia. pͥuato peccātiſepe parcit. ſꝫ ſi p̄latus deum querit in eiꝰ infamiā lingue oīuꝫ acuunt̉. hec ille. Ex quo habetur ꝙ neceſſe ē ꝙ p̄latus ſit cādelabrū luminoſum ꝑ ſapientiaꝫ ⁊ lampas ſuꝑ caput eiꝰ. hoc ēxp̄s fulgens ꝑ gr̄aꝫ in mente ip̄ius. ⁊ ſic d̓ alijsꝟtutibus. ⁊ tm̄ de ſecūdo.De omnibꝰ ſanctis. ſermo pͥmus.Idens ieſus turbas aſcēdit in montēMatth̓. v. DicitAriſto. li. ꝓbleumatū. Aſpiciētibꝰ inqͥt nobisin ſolē cōtinue tres effectus ſeu euentꝰ accidūt⁊ ꝯtingūt. Nā ſternutatio ſequit̉. oculꝰ lachrimat̉. ⁊ viſus aliqualiter excecat̉. Cuiꝰ ratio ē.qꝛ excellēte lumine ſolis humidū liquat̉ oculorū. qua quidē facta liquatione ſternutatio accidit. lachryma effluit. viſuſqꝫ obſcurior apparebit. Myſtice. ꝑ ſolē quo ad p̄ſens eterna beatitudo que eſt deꝰ deſignat̉. Recte enī ſicut ſoẜm Iſid̓. eſt fons totius luminis quo oīa ſuperiora ⁊ inferiora illuſtrātur. Quia luna vt aitAriſto. in libro elemētorū ſemꝑ mediāte ſole illuminat̉ ⁊ oēs alie ſtelle. Quid enī eſt ſplēdorſolis niſi illuminatio lune ⁊ ſtellarū. Ideo deꝰē fontale pͥncipiū luminis matris ſue Marieꝟginis ⁊ oīuꝫ ſanctorū. quoꝝ hodie ſb̓ vna memoria feſtū celebrat̉. Id̓o poſſunt dicere illudpsͣ. Dn̄e apud te eſt fons vite. et in lumine tuovidebimꝰ lumē. hoc eſt noſtrā claritatē. qꝛ ip̄eeſt ẜm Gregꝭ. in collecta ſanctorū oīuꝫ ſplēdormirabilis. Sed ſi nos mortales in hac lucē ſuperne beatitudinis ⁊ claritatis ſanctorū. oculum anime defigimꝰ ſequit̉ mox ſternutatio admirationis ⁊ ſtuporis. ẜm illud Anaſtaſij ī ſermone. Cūqꝫ beatitudinis eterne gaudia intramentē reſoluere incipio mox ſtupore īmēſo extra meip̄m tranſeo. Et homo cogitās hāc beatitudinē ⁊ gaudiū ſanctoruꝫ. vtiqꝫ lachrymasnō poteſt cōtinere ꝙ tādiu ab eorū ſocietate debet eſſe. ſicut p̄dictus doctor anaſtaſiꝰ qui ſubdit. Atqꝫ ī corpore tādiu ꝓtrahi ab hac ſanctorum claritate nimis lāgueo ⁊ lugeo Sic dauidqui luxit. Heu mihi qꝛ incolatus meꝰ ꝓlongatus eſt. Etiā oculi noſtri totaliter excecāt̉ mentis. ſi voluerimꝰ gloriaꝫ ⁊ lumē ſanctorū ꝑſcrutari. qꝛ eſt impoſſibile. ſicut ptꝫ de ſanctiſſimoAugꝭ. qui ſcribit in epl̓a ad Cirillū dicēs. Dūin mea cellula quieſcēs cogito qualis eſſet omnibꝰ beatis qui cū xp̄o gaudent glorie ⁊ leticiequātitas. breuē vellem ſcribere epl̓am ſanctiſſimo Hieronymo deſtinandā vt quicqͥd ex hacſentiret reſpōderet. Sciueram enī in tam difficili queſtione a nullo alio viuētiū me poſſe euidentius edoceri. Cūqꝫ iam ſcribens. ſalutatio
nis exordio Hieronymū ꝓuocarem. ineffabileſubitolumē. nūqͣꝫ viſum tēporibꝰ noſtris minimeqꝫ linguis declarandū. cū ineffabili inauditaqꝫ odorū fragrātia. cellulā in qua ſcribebamintrauit. hora iā cōpletorij. Quo a me viſo ſtupore admiratiōeqꝫ cōmotus animi ⁊ membrorū ꝟtutes amiſi. nec ſciebam deniqꝫ ꝙ dexteramirabilis dei tūc exaltaſſet ſeruū ſuū Hieronymū. Et ſubdit. Inter hec meis ſtrepētibꝰ cogitationibꝰ qͥd hoc eſſet. de luce hec dicēs verbaremicuit Augꝭ. Augꝰ. quē querꝭ: putas ne breui vaſculo īmittere mare totū: breui includerepugillo terraruꝫ orbē: celū frenare ne vſitatosexerceat motꝰ? q̄ oculus nullꝰ hoīuꝫ vidit. tuꝰvidebit. q̄ auris nll̓a ꝑ ſonū hauſit. audiet tua.que cor humanū nullatenꝰ intellexit. nec etiamcogitauit. eſtimas de poſſe ītelligere? certe nequaqͣꝫ. Potiꝰ totū mare in artiſſimo clauderetur vaſculo. potius totū terrarū orbē paruulꝰteneret pugillꝰ. Potiꝰ a motu cōtinuo celū deſiſteret. qͣꝫ gaudiorū ⁊ gl̓ie quā beatoꝝ aīe ſinefine potiunt̉. minima etiā ītelligeres. hec Hiero. De hac beatitudine ⁊ gl̓ia ſanctorū oīuꝫ recitat euāgeliū dicēs: Uidens ieſus turbas Inquo pͥncipaliter tria deſcribunt̉. Primo multitudo electorū. ibi. Uidēs ieſus turbas. Secundo pulchritudo celorū. ibi. Aſcendēs in mōteꝫTertio ſanctorū differētia. ibi. Beati pauꝑesſpiritu. De p̄mo eſt notādū ꝙ reges ⁊ pͥncipes⁊ potētiſſimi ſeculares cōſueuerūt habere ī ſuis ſeruitutibꝰ ⁊ exercitibꝰ multitudinē famulorū. Qd̓ declarat̉. iiij. Regꝭ. xix. de potēte regeSennacherib. qui venit cōtra filios iſrael pugnaturus habēs in ſuo exercitu centū. lxxxv.milia armatorū. Ideꝫ legit̉ Iudith. ij. de Nabuchodonoſor rege magno. qui volēs oēm terram ſuo imperio ſubiugare vocauit Holofernem exercitus ſue militie pͥncipē dicens. Egredere aduerſus omne regnuꝫ. ⁊ nō parcat oculꝰtuꝰ vlli regno omnē vrbē munitaꝫ ſubiugabismihi. Tunc holofernes vocauit omnes magiſtratus virtutū aſſyriorū et numerauit viros īexpedionē centū xx. milia pedituꝫ pugnatoꝝ.⁊ eqͥtes ſagittarios duodecim milia. ⁊ operuerunt terrā ſicut locuſte. Refert etiā Oroſiꝰ ſuper cantica ꝙ pͥncipes romanorū tantā habuerunt ciuiū multitudinem ꝙ Hanibal princepscharthaginenſiū in vno die tot ciues romanosinterfecit ꝙ tres modios annulorū digitis eoꝝabſtraxit. Myſtice. omnipotēs deꝰ qui eſt rexregū ⁊ dn̄s dominātiū Apoc̄. xix. multitudinēſibi elegit famulorū. habet enī in ſuo exercituhoc eſt in imitatiōe paſſionis. tantā militū multitudinē. ꝙ excedunt nō ſolū numerū militū regis Sennacherib et regis Nabuchodonoſor.ſed etiaꝫ pͥncipum romanorū. Refert btā Brigida regina in libro ſuarum reuelationum. ?i
.§. 2
C
B