CXVIII
portas ⁊ muros atqꝫ plateas ⁊ māſiones tuasmultas nobiliſſimas aues tuas ⁊ fortiſſimū regem tuū in decore tuo. Muri nāqꝫ tui ex lapidibꝰ p̄cioſis. porte tue ex margaritis optimisplatee tue ex auro puriſſimo. in qͥbꝰ iocundū alleluia ſine intermiſſione concinnit̉. hec Augꝰ.Ibi inſuꝑ ē celeſtium auiū dulcis ſonoroſitas.Qꝛ ẜm amādū in horolo. ſapīe li. j. c. xij. ibi celeſtes armonie ꝑſonāt. diuine frigelle intonāt.voce iubiloſa decātāt. Ibi letabūda plauduntagmina. ac ſe letis blāda miſcēt modulaminachoris. Qd̓ aūt in hͦ monte iubiloſo ē dulcis ſonoritas angelorū. legit̉ ꝙ qͥdam monachus legens hūc ꝟſuꝫ psͣ. Quā magna multitudo dulcedinis tue dn̄e quā abſcōdiſti timentibꝰ te ⁊cͣ.ſuꝑ hoc cepit feruide cogitare. Qua durāte cogitatione q̄dam auicula veniēs ſaltauit ante ilium: cepitqꝫ dulciter cantare. Ille enī nimiū indulcedine eius delectatꝰ dep̄hendere nitebat̉hāc. auicula ſe remotiꝰ elōgauit Monachusauteꝫ totus p̄ dulcedine eſtuans. relicto pſalterio exiēs clauſtrū ſine licentia illā ſequebat̉ inquoddā nemus. Cū autē auicula ſuꝑ arboremſedebat ip̄e inter duas arbores reſedit vt diligēter cantus dulcedinē auſcultaret. Peractisigit̉ trecētis ⁊ qͣdraginta annis auicula ip̄m reliquens celos penetrauit. Ille aūt putās ſe ſolum a pͥma vſqꝫ ad tertiā a clauſtro abfuiſſe. cūintraſſet inuenit omnes officiantes īmutatos.Querētibus igit̉ illis qͥs eēt. eis ordinē enarrauit. Tunc in cronicis eoꝝ eſt inuentū trecētos⁊ quadraginta ānos ab abbate quo abiuit defluxiſſe. O qͣꝫ dulcꝭ cātus modulatio ibi ē ī cel̓vbi nō ſolū vnꝰ angelꝰ cātans audiet̉. ſed millemilia ⁊ decies cētena milia angeloruꝫ dulciſſima organa audiēt̉ ⁊ n̄ ſolū voces angeloꝝ. verūetiā cantus oīuꝫ beatoꝝ. Id̓o beatus Augoptat audire hec modulamina dulciū vocū inlibro ſupputa. vbi ſupra. Felix ego ⁊ vere imꝑpetuū felix ſi poſt reſurrectionē huius corpuſculi audire meruero illa cantica celeſtis melodie q̄ cātent̉ ad laudē regis eterni. ab illis ſuꝑne patrie ciuibꝰ beatorūqꝫ ſpirituū agminibꝰ.fortunatus ero ⁊ nimiū beatus ſi cātare meruero ⁊ aſſiſtere regi meo. Eſt inſuper mons celimons leticie ⁊ iocūditatꝭ. Qꝛ vt ait Augꝰ vbiſupra Exultēt oēs in ꝓprijs māſionibꝰ. diſpareſt gl̓ia ſinguloꝝ. ſꝫ cōmunis ē letia oīuꝫ plena⁊ ꝑfecta vbi regnat cahritas q̄ deꝰ ē vna oībusquē ſine fine vidēt ⁊ ſemꝑ vidētes eiꝰ amore ardent. amāt ⁊ laudant. Ome opus eorum lausſine defectu ⁊ ſine labore. Et Bonauētura doctor Vt inqͥt d̓ aliaꝝ oīuꝫ pene īnumerabilū iocūda viſione ⁊ leticia taceam. mirabiliter oīuꝫſpirituū mentes letificat. ⁊ mira ineffabili gaudio oēm beatā creaturā inebriat videre illiꝰ celeſtis regine claritatē ⁊ ſue beatiſſime ꝓlis glo
rificatā humanitatē. Et ſubdit. O aīa mēte deuota ꝑtracta qͥd ſit plenū oīuꝫ ſuauitatū gaudium. videre hoīeꝫ hoīs ꝯditorē. feminā oīuꝫ cōditoris genitricē. ieſū quondā frēm ꝑditū. abiectū ⁊ deſpectū. nūc viuentē ⁊ regnantē. nuncoībus imperātē. Eſt ⁊ deniqꝫ mons ꝯfidētie etſecuritatis. qꝛ ibi ſedēt in pulchritudine pacisin tabernaculis fiducie. ⁊ in reqͥe opulēta Eſa.xxxij. Ideo Uincētiꝰ in ſpe. hiſto. lib̓. xxxiij. infine dicit. hanc beatā ſanctoꝝ vitā faciliꝰ ē conſequi qͣꝫ enarrare. cuiꝰ erit curſus ſine termino.vſus ſine ſtadio. ſub antiquis ꝑpetuiſqꝫ gaudijs ſemꝑ nona iocūditas ⁊ ſine vllo amittēdipericulo ꝑfecta felicitas. In iſto glorioſo mōteſuauiſſime redolētie. pulchritudinis. leticie etfiducie. parauit hodie deꝰ ſanctis ſuis oībꝰ feſtum gaudioſuꝫ ẜm illud qd̓ canit eccl̓ia. O qͣꝫglorioſū ē regnū in quo cū xp̄o gaudēt oēs ſancti. Ideo nos xp̄iani cuꝫ illis debemꝰ gaudere⁊ feſtū eoꝝ h̓ ī terris deuote ꝑagere vt illl̓ poſtmorteꝫ aſſociari mereamur. Rogemꝰ ergo ⁊cͣ.¶ De oībus ſanctis ſermo ſecūdus.Eati pauꝑes ſpiritu. qm̄ ip̄oꝝ ē regnū celoꝝ. Matth̓.v. Pli. ī ſpecu. natu. ait. ꝙ oēs aues tenebroſediuturno tꝑe excecant̉ ſicut in volatilibꝰ cernitur noctuaꝝ q̄ nō die ſꝫ nocte volāt. Cuiꝰ rationem ponit Iſi. in hiſto. dicēs: Tante ſe fore noctua eſtimat pulchritudinis ꝙ ſi in die volatūfaceret totꝰ mūdus ob nimiā pulchritudinē eācaperet ⁊ teneret. Etiā in nocticorace ⁊ ī bubone qͥ oculos ſuos ad lumē ſolis nō valēt attolere ꝓpter debilitatē. Myſtice. iſte aues ſūt homines mūdiales qͥ ſunt in cordibꝰ ſuis tenebroſi. ita vt de eis dicit apl̓us ad Roma .j. Obſcuratū eſt inſipiēs cor eorū. Et qͣꝫuis ſint obſcuritamē querūt pulchritudines huiꝰ mūdi ⁊ delias. ⁊ nollūt attolere oculos cordis. affectū ⁊ intellectum. ad eternā beatitudinē. ſed ad diuitias. Contra quos dicit Anẜ. in ꝓſologion. Etbeatꝰ Augꝰ in medita. li. v. Cur ꝑ multa vagaris homūcio querēdo bona creata. ama vnumbonū in quo ſūt oīa bona ⁊ ſufficit. Si delectatpulchritudo fulgebunt iuſti ſicut ſol. Si libertas aut fortitudo ſil̓es erūt angelis dei in celo.Si longa ⁊ ſalubris vita. ibi ſanitas eterna. qꝛiuſti imꝑpetuum viuent. ⁊ ſalus iuſtoꝝ a dn̄o.Si ſatietas ⁊ ebrietas. ſatiabimur de gl̓ia dn̄i.inebriabunt̉ ab vbertate domus dei. Si melodia. ibi canūt angeli Si ſocietas ⁊ amicicie. ibiſanctoꝝ ſocietas ⁊ oīuꝫ vna volūtas. Si honores ⁊ diuitie. ibi gl̓ia et diuitie in domo eiꝰ. Siſecuritas ⁊ certitudo. ibi oīuꝫ tēpoꝝ eterna lōgitudo. hec ille. Si illa homo mūdialis attēderet. cecitatem cordis vtiqꝫ repelleret. ⁊ oculoseius ad ſanctoꝝ beatitudines eleuaret. de qͥbꝰ
.§. 3
A