Sermo
⁊ offuſcat̉. ⁊ hoc declarāt naturales et p̄cipueAuicebron in li. fontis vite. Lumē qͥdē omī altero lumīe ſuꝑueniēte quodāmodo obumbrat̉ſic̄ māifeſtū ē d̓ ſtellis q̄ ſolēt luce̓ d̓ nocte. Surgente aūt mane ſole ſtelle obumbrant̉. qꝛ lumēmaius offuſcat minus. Sic lumen ꝟitatis: gr̄e⁊ intellectus in nobis nōnūqͣꝫ offuſcat̉ veniente vmbra tribulatiōis ⁊ īmūdane felicitatis aduentu. Teſte Damaſceno. li. vij. cōtra erroresgrecorū. Venit lux inqͥt de celis qd̓ lumīe mundane felicitatis ⁊ affluētie penitꝰ obumbreſcitſed hoc lumē affluentie interdum infert penalitatē eternā. Quia dic̄ Athanaſiꝰ in ſermoneNihil enī aliud qͣꝫ mortem corꝑis ⁊ aīe ip̄a infert felicitas ⁊ affluentia huiꝰ vite. Cui ꝯſonatHiero. ꝯtra Iouinianū. Cādor inqͥt ⁊ claritashuius vite caliginē infert cecitatis atqꝫ horroris eterne. Et ꝓbat̉ in ſimili. Refert Philaretus in tractatu de natura morborū. Ita diſponunt̉ anni vt poſt annos ſiccos ⁊ calidos anniꝓueniāt humidi. poſt hūidos ſicci. Cuiꝰ ratioeſt. Nam ẜm Calcidiū ſuꝑ thymeū platōnis.qd̓ vni annoꝝ ſubtrahit̉. hoc anno ſequēte vlterius adimplet̉. Ita ꝓuidētia iuſti dei cōfilijdiſponit. vt poſt lumē mundane felicitatis. dolor ſequat̉ eterne penalitatis. Sꝫ poſt egeſtatēp̄ſentis miſerie felicitas preſto ſit beatitudinisſempiterne. Ad hoc ſonat dictū Sidonij ī epiſtolari. Poſt mūdi inquit huiꝰ gaudia eternadebet̉ meſticia. ⁊ preſſurā huiꝰ ſeculi neceſſe ēgaudiū eterne beatitudinis comitari. Ideo lumen intellectꝰ nō debet in nob̓ ſtatim extinguimūdana felicitate veniēte. Sed mediāte eo videre debemꝰ qͥd eā finaliter ſequat̉. ſcꝫ miſeriaſempiterna Quare moyſes Deut̓. xxxij. optatdicēs: Utinā ſaperēt ⁊ intelligerent ac nouiſſima ꝓuiderent. Et metriſta. Quicqͥd agas prudēter agas ⁊ reſpice fineꝫ. Non debes o homoꝑ mundanā felicitatē vel aduerſitatē lumen inte extingue̓ rationis .ſ. in ꝓſperitate te extollere ⁊ in adu̓ſitate deficere a deo recedendo. Qꝛſancti apl̓i Simon ⁊ Iudas tam in ꝓſperitateqͣꝫ in aduerſitate ſemꝑ lucebāt. qd̓ figuratū eſtZach̓. iiij. vbi legit̉. Uidit cādelabrū circa qd̓ſtabāt due oliue. vna a dextris ⁊ alia a ſiniſtrꝭ.Per has duas oliuas ſignificāt̉ duo apl̓i qͥ ſꝑſtabāt circa xp̄m ⁊ lucebat a dextris ꝓſperitatis. cum adhuc manebāt cū xp̄o dicebāt Ioh̓.vj. Dn̄e ad quē ibimus verba vite habes. Aſiniſtris aduerſitatis qn̄ ꝑſecutiones patiebant̉nec ab eo recedebāt. Sꝫ iā pōt dici illud cū psͣ.cx. O xp̄e cadēt a latere tuo. id ē. a ſiniſtra tuamille. et decē milia a dextris tuis. Ꝙꝛ multi inaduerſitate a deo recedūt ꝑ impatiētiaꝫ. ⁊ multo plures in ꝓſperitate ꝑ excellentiā. Sic noniſti apl̓i. Ideo qͥlibet ip̄oruꝫ figurat̉ Zach̓. iiij.vbi legit̉ ꝙ dixit Zacharias. Uidi ⁊ ecce cāde
labrū aureū totū. ⁊ lampas eiꝰ ſuꝑ caput eius.⁊ ſeptē lucerne ſuꝑ illud. ⁊ ſeptē infuſoria erātſuꝑ caput eiꝰ. Per hͦ cādelabrū ſignificat̉ beatus Simō cū fratre ſuo Iuda Ip̄i enī luxerūtꝑ mūdi climata ẜm doctrinā mgr̄i Matth̓. v.Sic luceat lux veſtra corā hominibꝰ ⁊cͣ. fuerūtaurei. qꝛ ſicut aurū in ignē poſitū nihil euaporat. ita iſti ī ignē poſiti tribulatiōis n̄ euaporauerūt ꝑ impatientiā nec minorati ſunt in fide ꝑidolatriā Ideo pōt exponi de ip̄is illud Sap.iij. Tanqͣꝫ aurū in fornace ꝓbauit eos. ⁊ ſic̄ holocauſta accepit eos. Etiā ſicut aurū inſpicientes letos facit hoīes. ẜm illd̓ Fontini in deſcriptione vniuerſi. Cūqꝫ aurū inſpicimꝰ naturaliter leti ſumus. qꝛ ẜm Tharētinū li. d̓ onera.In natura aurū ſibi dulcorat ꝓximū aerē ⁊ alterat. Aer auteꝫ alteratꝰ cor al terat humanū.Sic in ſil̓i cū deuoti hoīes hodie inſpiciūt ꝑ fidele ſeruitiū hos aureos apl̓os. veraciter letātur in oībus ſuis neceſſitatibꝰ ⁊ tribulatiōibꝰ.Ideo dicit Amb̓. li. p̄fa. Ingruēte metu tribulationis ⁊ anguſtie tutū eſt ſub vmbra ſanctoꝝapl̓oꝝ confugere. quoꝝ a facie oīs fugit dolortribulationis afflictioniſqꝫ humane ⁊ mūdaneFugata igit̉ tribulatione leticia comitat̉. ⁊ p̄cipue leticia ſempiterna erit eis qͥ digne ſeruiunt illis apl̓is. ẜm illud Euſe. ẜmone. iij. Intuentes qͥdem aureā lucē celeſtiū gaudiorū ſpūsintus accipimꝰ ineternū. ⁊ ſic ptꝫ ꝙ fuerūt candelabra aurea beati apl̓i. Hec cādelabra habuerūt ſuꝑ caput lāpadem aureā. id ē. fidem queẜm Chry. ſuꝑ Matth̓. aīam ſicut lampas domū illuminat. qꝛ fides eorū luxit contra hereticos ⁊ magos deceptorios. In hac lāpade fuitoleum charitatis. iocunditas mentis. et puritas ꝯſciētie. Suꝑ illa legit̉ ſpūalia candelabrafuerūt ſeptē lucerne ꝑ quas intelligunt̉ ſepteꝫꝟtutes beatoruꝫ apoſtoloꝝ Simonis ⁊ Iudeqͣs habuerūt. quarū tres ſunt theologice. ſcꝫ fides. ſpes. ⁊ charitas. Alie qͣttuor cardinales qͥſunt prudētia. magnanimitas. ꝯtinētia. ⁊ iuſtitia. Habuerūt inſuper iſta nobiliſſima cādelabra ſeptē infuſoria q̄ ſunt ſeptē ſpūſſancti donaſcꝫ timor. pietas. ꝯſiliū. intellectus. fortitudo.ſciētia. ⁊ ſapiētia. Sic moralit̓. oīs p̄latus ſiuevir eccleſiaſticꝰ debet eſſe cādelabrū luminoſuSed heu qͥdam ſūt vt aſſerit Petrꝰ rauenen.ī ẜmone. qͥ ante dignitatis adeptionē ſatis cōmendabiles extiterūt. ⁊ ſuꝑ cādelabrū eccleſieꝯſtituti lumē in tenebras ⁊ famā in infamia cōuerterūt. quoꝝ vnus Saul qͥ ante electionem īregiā dignitatē erat electꝰ ⁊ bonꝰ. ⁊ nō erat deiſrael vir melior eo. vt habet̉ j. Regꝭ. ix. Sꝫ factus rex. eſt in maliciā ꝑuerſus. ⁊ ſic in multisalijs inuenit̉. de qͥbus ſubdit p̄dictus doctor.Melius inqͥt fuiſſet ilios latere ſub modio qͣꝫcū infamia cādelabrū aſcēdiſſe. Et ſubdit. Ad