USEFMo

nō tam cito ꝓuocarer. Intrās igit̉ in heremūreliqͥt clauſtrū. Sꝫ qͣdā vice cuꝫ vaſculū aqͣ repleuiſſet. ⁊ illud mox eēt euerſū impleuit moxſcd̓o ⁊ tertio. Sꝫ iterato aqͣ euertēte vaſculo.fundebat̉ in terrā. ⁊ tūc ille furore cōmotꝰ ꝓiecit vaſculū ī terrā ⁊ cōfregit. Scd̓o oliue varios faciūt fructꝰ. quoꝝ pͥmi ſunt terreſtres ⁊ vtrides. ſecūdi ſūt rubei. tertij ſūt nigri. et quātoſunt nigriores tāto ſūt maturiores vt dic̄ Pli.in hiſto. natu. lib̓. xvij. c. ij. ꝙ oleū extorquēdūvt meliꝰ eliq̄t̉ neceſſe eſt baccas ſiue grana aferuentiſſima ꝓfundere. Nam ꝑ talē vnctuoſitas ab amurca ⁊ nucleo ſeꝑatur Ita iſti ſanctiapl̓i Simō ⁊ Iudas triplices fecerūt fructusolei miſcd̓ie. de qͥbus legit̉ in cano. di. xlv. triaſunt genera. Primū fuit in remittēdis iniurijsſicut ptꝫ de iniurijs magoꝝ p̄dictoꝝ qͥ ip̄os ꝑſequebant̉ cū pontificibꝰ idoloꝝ. ſꝫ ip̄i eis oīaremittebant ẜm doctrinā magiſtri ſui .ſ. xp̄i. qͥdocuit eos dicens Mat. v. Diligite inimicosvr̄os. ⁊ bn̄facite his qͥ oderūt vos. ⁊ orate proꝑſequentibꝰ vos vt ſitis filij patris veſtri qͥ ī celis eſt. Sic ⁊ nos ſi volumꝰ eſſe filij dei debemꝰiniurias nobis illatas remittere. Qꝛ dic̄ Caſſinus in li. ſanctoꝝ patrū. Neqͣqͣꝫ celeſtia ſumūtpͥmia qͥ ſeip̄os vindicant iniuriaſqꝫ illatas. Ꝙaūt non ſit bonum ꝓprias iniurias vindicare.Refert Gregꝰ in. iij. dialogo. Quidaꝫ vir ſimplex noīe Florētinꝰ in heremo habitās habēsvrſum ſibi a deo in cōſolamē datū. Qd̓ ſciētesquattuor monachi cōdixerūt vt vrſum occiderent. Qd̓ ille cū cōperiſſet factuꝫ ait. Spero inoīpotentē deū qꝛ ī hac vita ante oculos hoīuꝫex malicia ſua vindictā recipient. qͥ nihil ledentem ſe vrſū meuꝫ occiderūt. ſtatimqꝫ illi qͣttuorqͥ hͦ fecerūt elephātico morbo ꝑcuſſi ſūt. ita vtmēbris putreſcentibꝰ interirēt. Qd̓ factum illecernēs expauit vehemēter ⁊ oī tꝑe vite ſue deplorauit. Et dic̄ Gregꝰ ꝙ deꝰ iō hͦ fieri ꝑmiſit.ne vir mire ſimplicieatis quātolibet dolore cōmotꝰ vltra p̄ſume̓t iaculū maledictiōis ⁊ vindicatiōis intorquere hoī. ſꝫ patiētia ē ſemꝑ ī oībhabēda. Un̄ Augꝰ d̓ vbis dn̄i dic̄. Patiētie ēeqͦ aīo oīa tollerare ⁊ nō murmurare ꝯtra illuꝫqͥ malū ei fac̄. Talit̓ fecerūt ſctī apl̓i. qꝛ hͦ ē valde meritoriū. Augꝰ vbi ſupra. Nō granū d̓ palea ꝑcutit̉ ſꝫ mundificat̉. Roſa int̓ ſpinas orit̉tn̄ non ledit̉ ſꝫ pulchrior creſcit ⁊ cautior. SicIob cautior fuit ī doloribꝰ qͣꝫ Adā ī voluptatibus ꝑadiſi. qꝛ ille vicit ꝑ patiētiā. iſte aūt victꝰerat ꝑ gulā. Ita adhuc heu multi īueniūt̉ quioēs iniurias ſuas volūt ilico vindicare verbismaledictiōis. nō attēdētes illd̓ Deut̓. xxxij. etRoma. xij. ꝙ dic̄ dn̄s. Mihi vindictaꝫ ⁊ egoretribuā. Sic aūt iſti apl̓i nō fecerunt. qꝛ nec iniurias eis illatas ꝑ alios vindicare volueruntNā cū dux pōtifices incēdē̓ vellet. ꝓhibuerūt

apl̓i ne hͦ fieret. cū ip̄i nō veniētes occidere ſedviuificare mortuos miſſi eēt vt dic̄ Africanꝰ īlegēda Tertiꝰ fructꝰ quē fecerūt ſancti apl̓i fuit ī corrigēdo erroneos. Ip̄i enī errores gētiliūcorrexerūt ⁊ in hͦ miſcd̓iaꝫ oſtēderūt. Qꝛ dicitAugꝰ in Enchirꝭ. ⁊ habet̉. xlv. di. c. Et qͥ emēdat. Nō ſolū inqͥt in eo ꝙ dimittit atqꝫ orat vtdimittat̉. verūetiā in eo ꝙ corripit ⁊ aliqͣ emēdatoria pena plectit elemoſynā facit. qꝛ miſericordiā p̄ſtat. Et Iac̄. v. Qui ꝯu̓tit peccatoreꝫab errore vie ſue ſaluabit aīaꝫ eiꝰ ⁊ operit multitudinē peccatoꝝ. Quartꝰ fructꝰ fuit ī tribuēdis elemoſynis. Ip̄i enī tāqͣꝫ fructifere oliue d̓ſe fuderūt oleū ſancte elemoſyne. qꝛ fuerūt ꝓfuſi feruētiſſima aqͣ ſpūſſancti. ſicut d̓r Ezech̓.xxxvj. Effundā ſuꝑ vos aquā mūdā ⁊ mūdabimini ab oībꝰ inqͥnamētis vr̄is. Et vbi fuerit illa aqua ſpūſſancti ibi vnctuoſitas miſcd̓ie fluitab hoīe. Sic ⁊ nos debemꝰ eē oliue fructiferede nob̓ dantes oleum elemoſyne. Recte enī ſic̄oliua de ſe fundit oleū ⁊ tn̄ nō deficit ī futuruꝫ.ita nos ſi pauꝑibꝰ miſcd̓iaꝫ fecerimus in bonisn̄ deficimꝰ. ẜm illd̓ Prou̓. xxviij. Qui dat pauperi nō indigebit. Qui deſpicit dep̄cantē ſuſtinebit penuriā. Qd̓ ꝯfirmat Augꝰ ī ẜmone. x. d̓aduētu dn̄i. Iō inqͥt flagellamur in frugibꝰ. qegētibꝰ nō bn̄ facimꝰ. Iō ſubdit. Dicit tibi deſi ꝯſideras hō ingrate. teip̄m ego feci qd̓ fuermeū ē qͥcqͥd habes. ego dedi tibi ⁊ ingratus esEcce qͥd tibi dedi auferā a te. ⁊ ſi potes viueſine me. Tibi dedi q̄ habes. pauperi nō dedi vite ꝓbarē. nō qꝛ vnde darē non habui. ſꝫ ꝑ pauperē te ꝓbare volui. Ego ſū deus qͥ pauperē ⁊diuitē feci. Per te diuitē pauperē paſcere volui. p̄rogatorē te ī bonis meis cōſtitui. fac ergomiſcd̓iaꝫ. qꝛ nihil ꝑdis. ⁊ me qͥ tibi dedi non offendis. Nec ſolꝰ comedas qd̓ ambobus creauiqꝛ te fingis filijs tuis ẜuare qd̓ oībꝰ pōt ſuffice̓.An ſi tuo hͦ labore habes aſſignes. ſi tuos eſſeputas ip̄os fructꝰ qͦs terra ꝓducit. ꝓba. Ecceaufero auxiliū meū. habeto tu laborē tuū. abduco pluuiā meā ⁊ arefaciā terrā tuā. Auferaꝫmiſcd̓iaꝫ meā. ⁊ apparebit miſeria tua. ſi tua eterra. mea ē pluuia. plue ſuꝑ terraꝫ ſi potes. ꝓducat germen tuū ſi valeat. facoriri ſolē vt excoquat meſſem tuā. Ecce nūc ſpergā pluuiammeā. ⁊ ꝓducet terra tua panē. Et ip̄a t̓ra nō eſttua ſꝫ mea. ẜm pͣsͣ. Dn̄i ē t̓ra ⁊ plenitu. eiꝰ. egofructuoſiſſimā feci pluuiā mea. vt ꝓducat tratua panē. ⁊ pauꝑes mei habētes me oīa habetSi qͥd habes qͥ me nō habes. q. d. nihil. hec ille. Ex his dictꝭ ptꝫ ſi fuerimꝰ fructifere oliue indonis elemoſynaꝝ xp̄s erit miſericors dator ībonis diuitiaꝝ. Refert Apiarius venerabilisep̄s. In ꝑtibꝰ Brabantie erat matrona q̄ circamōtes alpium ī anglia habitabat. ⁊ magna eotꝑe erat fames et valida. ita vt cōmunis p̄pū

D

E