CXVI
¶ De Simone ⁊ Iuda apl̓is ſermoISti ſuedue ollue⁊ duo cādelabra lucētia an̄ dn̄ꝫ Apoc̄..xj. Alcabitiꝰ in theorica planetaꝝ ſic inqͥt. Benigni benignū habēt plenetā ſue naſcētie atqꝫmortis. q. d. oēs hoīes benigni nati ſunt ſb̓ benignis planētis. Cuiꝰ ratio eſt qꝛ qͥdā planetarū ſint maliuoli .ſ. mars ⁊ ſaturnus ⁊ qͥ ſub hisnaſcunt̉ ſunt ad maliciā naturaliter inclinati.Quidā ꝟo ſunt benigni vt venꝰ ⁊ ſol. ideo benignos faciūt effectꝰ. Verſus. Veneris h̓ natus cunctis exſtat bene gratꝰ Quaſqꝫ laudabiles ꝟtutes hic tenet in ſe. Myſtice xp̄s ē oīuꝫbenigniſſimꝰ et mitis. qꝛ dicit Origꝭ. ſuꝑ Eſa.Tanta ē benignitas ſaluatoris vt magis mitietur in dānatione peccatoris qͣꝫ ip̄e cruciat̉ peccator in multitudine pene ⁊ doloris. ideo hancpietatē influit ſuis filijs. Qꝛ ẜm Richardū deſanc. vic. Sūma dei delectatio ē effundere ex ſeimbrē ſue benignitatis ⁊ nature. Et qꝛ iſti duoſancti apl̓i Simon ⁊ Iudas ſunt ſub eo ſpūaliter nati cū adhuc eſſent in terris mortales. id̓oinfluxit eis ſuā ſalubrē doctrinā mititatē .ſ. cuꝫdixit Matth̓. xj. diſcite a me. qꝛ mitis ſū ⁊ humilis corde. q. d. Sicut ego mitꝭ ſum. ſic ⁊ voseſtote mites ⁊ benigni. Influxit etiā ill̓. miſericordiā cum dixit Luc̄. vj. Eſtote miſericordes⁊ benigni. Ex illo influxū poſſunt de eis cōpetenter exponi ꝟba p̄dicta. Iſti ſunt due oliue.in qͥbus duo ponunt̉. Primo benignitatis mire nutrimentū. ibi. iſti ſūt due oliue. Scd̓o claritatꝭ ſplēdide incremētū. ibi. ⁊ duo cādelabra.De pͥmo eſt notādū. hi ſancti apl̓i hic oliue nōīmerito cōꝑant̉. pͥmo ẜm Iſi. li. xvij. Oliua eſtarbor pacis nūcia. ideo in ſignuꝫ pacis colūbaportauit ad Noe in arcā ramū oliue. Gen̄. viijIn ſignuꝫ pacꝭ romani mittebāt ad rebelles ramū oliuaꝝ vt darent intelligere ꝙ eſſent eis recōciliati ⁊ vniti. vt dicit̉ in hiſtoria romanoꝝ.In ſignū pacis pueri hebreorū tulerūt ramosoliuaꝝ ⁊ obuiauerūt dn̄o in die palmaꝝ. vt habet̉ Matth̓. xxj. ⁊ Luc̄. xix. Ita iſti beati apl̓iSimon ⁊ Iudas velut vere oliue fuerūt nūcijpacis. et ſūt figurati ꝑ nūcios qͥ fecerūt paceminter Ioſue ⁊ Gabaonitas. de qͥbꝰ legit̉ Ioſueix. Qui venerūt habētes cibaria ⁊ vtres vinarios. induti veteribꝰ veſtimētis ⁊ panes erantduri ⁊ in fruſta cōminuti. ꝑrexeruntqꝫ ad Ioſue ⁊ dixerūt. de terra longinqua venimꝰ pacēvobiſcū cupiētes. Sic ⁊ ip̄i beati apl̓i feceruntpacē īter verū Ioſue ⁊ xp̄m ⁊ gabaonitas. id ēpeccatores qͦs xp̄o ī pace ꝑ ſuas doctrīas vnierūt Quia veri diſcipuli xp̄i nō pn̄t pati diſcordias. ſed amāt concordiā ⁊ pacē. ẜm illud Hugo de ſanc. vic. Ueri diſcipuli non miracula ſꝫpacis ⁊ cōcordie ⁊ amoris opera conſtituerūt.
Ip̄i enī ſancti apl̓i Simon ⁊ Iudas nō ſolumfuerūt pacis nūcij īter deū ⁊ peccatores. ſꝫ etiāint̓ ꝑſas ⁊ indos qͥ cōtinue litigabāt. Id̓o xp̄sẜm Gregꝰ. et auctor pacis ⁊ amator. miſit eosin perſidam regionē vt vtrūqꝫ populū coneordarēt. Simon igitur qui interp̄tatur obediēs⁊ Iudas quaſi cōfidens obedienter ⁊ cōfidenter īuerūt portātes verba dei qd̓ eſt cibꝰ animeẜm illud Beut̓. viij. Nō in ſolo pane viuit homo ſed in omni ꝟbo qd̓ ꝓcedit d̓ or̄e dei. Similiter vtres vinarios. hoc eſt corda plena charitatis q̄ tanqͣꝫ nobile vinū letificat hoīeꝫ. ẜm psͣUinū .ſ. charitatis. letificat cor hoīs. Id̓o Simon alia īterp̄tatiōe ponēs triſticiā d̓r Iudasqͣſi iubilū dans. Ip̄i enī mediante illa depoſuerūt triſticiā afflictoꝝ ⁊ iubilū infuderūt ſeu dederūt celeſtiū gaudioꝝ. ita vt de quolibet illorū d̓r illud Tob̓. iij. Poſt lachrymationē ⁊ fletum. exultationē ⁊ gaudiū infundis. Portauerūt etiā ſecū veſtimēta vilia ⁊ vetera. ꝓpter q̄⁊ ip̄i fuerūt cōtempti. Qꝛ nouerūt dictū ſapiētis Ecc̄i. xj. In veſtitu ne glorieris vnqͣꝫ. Inſuper habuerunt ſecū panes duros aſpere correctionis ꝯtra hos magos Zaroen̄ ⁊ Arphaxatẜm illd̓ apl̓i .j. ad Timot̓. v. Peccātes corā oībus argue ſcꝫ dure. vt ceteri cimorem habeāt.Sic igit̉ iſti apl̓i habētes cibaria ꝟbi veritatis⁊ corda plena vino charitatis venerunt ad ducem Baradach et dixerūt de terra longinquaſcꝫ iudea venimꝰ facere pacē īter vos perſas ⁊indos. ⁊ noli timere. quia pax huc nobiſcuꝫ intrauit. ⁊ cras hora diei tertia legati indoruꝫ adte venient ⁊ tue ptāti ſubijcient̉ cū pace. Quisenī dubitat iſta pacē merito apoſtoloꝝ ſanctorum eſſe factam. certe nullus. Quia dicit beatꝰHiero. in quadam epl̓a. Pacifici primo in corde ſuo. deinde inter fratres diſſipātes faciuntpacem. Ita nos fideles neceſſe ē eſſe oliuas pacis. Quia dicit beatus Augꝰ de verbis dn̄i ſermone. v. Pax ē ſecuritas mētis trāqͥllitas animi. ſimplicitas cordis. vinculū amoris. cōſortium charitatis. Hec ē q̄ bella cōpeſcit. iras comprimit. ſuꝑbos calcat humiles amat. diſcordias ſedat. inimicos ꝯcordat. cūctis ē placida neſcit extolli inflari. et hāc qͥ accipit teneat. qͥ ꝑdidit repetat. qͥ non habet exquirat. hec ille. Sꝫheu quidam noſtrum habent ſe ſicut tannus q̄ẜm Iſid̓. libro. xvij. eſt arbor ſpinoſa. Si enimvēto fu̓it agitata ſeip̄am aculeis ledit inanūqꝫtangentis ⁊ pedes pungit. In calidis regionibus multotiens igneum flatum emittit. Sic etilli ſunt tam rancoroſi in ſeip̄is quando ſoluꝫ aventis aduerſitatis pulſant̉ ſtatim pace̓ dimittunt ⁊ ad diſcordias incitāt̉. Sicut legitur dequodā in vitaſpatrū. li. ij. c. xciiij. qui habitasin clauſtro frequenter ad diſcordiam mouebatur. hic ait intra ſe. Si ſolus habitarē. ad iram
A
C