3eFMo
aliquo ſucco linierit. Eſaie ꝓph̓e de filiabꝰ ſion ꝓmiſſam ſnīaꝫ ꝓmerebit. Iſte etiā ꝟginesſancte laſciuas vitabāt choreas nec quēqꝫ alliciebāt libidinoſo aſpectu. Sciuerunt enī illudAugꝭ. vbi ſupra. Dn̄ica ꝟgo a noxijs flexibusſaltatiū vel cymbalis citharaꝝ vel tympaniſtarū oīuꝫqꝫ ludoꝝ quantū pōt vultus ſuos auertat ne aūt eoꝝ repētino amoris telo ꝑcuſſa grauiter incipiat merere. hec ille. Oībꝰ igit̉ corporis reiectis ornamētis aīas ꝟtutibꝰ decorabātita ꝙ de qͣlibet eaꝝ dici pōt illud psͣ. xliiij. Oīsgl̓ia eius filie regis ⁊cͣ. Scd̓e ꝟgines ſunt mēte⁊ nō corꝑe vel ille q̄ ſine cōſenſu violēter corrūpunt̉ vt tꝑibus ꝯtingit tyrannoꝝ. Refert enīIacobꝰ de vitria. Cū hoſtes infideles loandinenſem ciuitatem deſtruxiſſet. multas ꝟginesviolēter corruperūt. Alie enī cū ad eccl̓iam cōfugere nō poſſent ſe in fluuiuꝫ ꝓiecerūt magismori eligentes qͣꝫ virginitateꝫ amittere. q̄dametiā in ſtercoreas ſentinas ſaliebāt ⁊ potius extingui volebāt qͣꝫ ꝟginitate ſpoliari. Idem qͦꝫrefert ꝙ vna ſanctaꝝ ꝟ̓ginum in flumē ſalijt. ⁊cū ibi ꝑiculoſe laborabat. duo ex hoſtibꝰ cumnauicula ad eā venientes eā extraxerunt vt eaturpit̓ abuterēt̉ qd̓ aīaduertēs maluit iteꝝ fluuio ſubmergi qͣꝫ corrūpi a naui ꝓſilijt int̓ vndas dūqꝫ nauis ex impetu ſaliētis mergeret̉ ſimul illi duo merſi perierūt. Illa aūt ꝑ gr̄aꝫ deiſine damno corporis ⁊ aīe ad ripam ꝑuenit fluuio obſequente. Iſte igit̉ virgines q̄ ſic temerecorrūpunt̉ ſūt bone. ⁊ lꝫ non ſūt bone corā hominibꝰ aut in iudicio hoīuꝫ. tn̄ coraꝫ deo minime ſunt corrupte. qꝛ dicit beatꝰ Amb̓. ⁊ ponit̉xxxij. q. v. c. Reuerā. Nō pōt caro corrupi niſi mens fuerit pͥus corrupta. vbi dicit glo. ꝙ talis corruptio nō pōt ſibi ad reatū ſiue ad dānationē imputari. obeſt ſibi tn̄ ad aureolam. ⁊ qꝛnō ꝯſecrabit̉ int̓ ꝟgines. vt ꝓbat̉. xxxij. q. v.c. Ille aūt famule dei q̄ integritatē pudoris oppreſſione barbarica perdiderūt laudabilioreserūt in hūilitate ac verecūdia. ſi ſe incōtaminatis nō audeāt cōꝑere ꝟ̓ginibꝰ. ẜm glo. ex totovt velint int̓ ꝟgines cōſecrari. Dicūt tn̄ doctores ꝙ talis violēter corrupta poſſet cōſecrariint̓ ꝟgines. ſi ſciret̉ ꝙ nll̓o mō ꝯſenſiſſet. ⁊ ī celo ꝟginitatis aureolam poſſideret. qꝛ aureolapͥncipalit̓ eſt ī mēte. ſꝫ canon ille qͥ ē allegatꝰ intelligit̉ ꝓpt̓ ꝑiculū. qꝛ forte ſic corrupte nō totaliter diſſenſerūt. iō cautū ē ꝙ ſe illis nō cōparent. ſꝫ potiꝰ ſe hūiliter abſtineāt. vt ꝯſulit ca.Si qͥs non iratus. xv. q. j. Et dic̄ Tho. ſuꝑ. iiij.ſnīaꝝ. Uirgo q̄ vouiſſet caſtitatē ⁊ opp̄ſſa violēter ſi pareret ex illo actu. coraꝫ deo adhuc eētꝟgo. ſꝫ tn̄ alio modo qͣꝫ maria q̄ ꝯcepit ſpūſancto cooperāte. iſte aūt hūano ſemine. Talis tn̄ꝟgo duplex habebit p̄miū. vnū ꝓpt̓ violētiaꝫ⁊ iniuriā ſibi factā. Aliud ꝓpter ꝟginitatē mē
tis ꝯtētā. Et iſto modo ītelligit̉ dictū btē Lucie q̄ ait: Si me inuitaꝫ violauerꝭ caſtitas mihiduplicat̉ ad coronā. Tertie ſūt ꝟgines mēte etcorꝑe. q̄ ſe ita cuſtodiūt ne aīos iuuenū ad ſe alliciant. nec eos mētalit̓ ꝯcupiſcūt. qͣꝝ vna fuit.d̓ qͣ refert Heraclites noīe alexādrina. q̄ reliqͥtvrbē ⁊ infra quoddaꝫ ſepulcrū ſedit incluſa. ꝑforamē exiguū ꝑ. x. annos accipiēs alimēta. ⁊ī tāto tꝑe nec viros nec mulieres vidit. audiēseiꝰ famā ſancta Meliona romā venit vt eā videret. ſꝫ non potuit. ſtans itaqꝫ ad feneſtrā cauſam eiꝰ ꝯcluſionis reqͥſiuit. Cui illa. animꝰ cuiuſdā iuuenis quōdā ī me fuit leſus. ⁊ ne videret me vel cōtriſtaret̉ vel p̄cederet me vel egoeū. malui qͣꝫdiu viuo in ſepulcro includi qͣꝫ nocere aīe ad ſil̓itudinē dei create. Ita fuit de beata Urſula quā ꝯcupiuit filiꝰ regis anglie. Sꝫip̄a hn̄s deſideriū caſtitatꝭ rogauit dn̄m vt aliter p̄ordinaret ⁊ vt ſuū ꝓpoſitū ꝯſeruaret. tales ꝟgines ſunt p̄ oībꝰ honorāde. qꝛ legit̉ in geſtis romanoꝝ. ꝙ ceſares romani ꝟgines honorabāt. Naꝫ oēs qͥ illis obuiabāt eis cedebāt p̄ter ſole ꝟgines. Ita ceſar celeſtis xp̄s hodie etqͦttidie hodiernas ſanctiſſimas ꝟgines honorat ip̄is cedēdo. Qn̄ enī xp̄s cōmouetur ꝯtrapeccatores ſi ille ꝟgines ſibi occurrūt ꝓ peccatore rogando. veraciter xp̄s eis cedit. peccatori indulgendo. qꝛ orationes q̄ fiunt ꝓ eis dulciter ſonant in aure domini. Sicut ꝓbat̉ in ſimili. dicit Theo. in breui. dn̄i ar. Serenitatis quidem tempore campanas quas igni traducēdofundimꝰ dulciꝰ reſonabūt. Cuius ratio ē. Naꝫſereno exiſtente aere. tota ꝑ ignē euaporat̉ ſulphureitas de metallicis corꝑibꝰ. vt ait Theofraſtus. Sic ⁊ in tꝑe ꝟginitatis ⁊ mūdicie preces quas fundūt he ſanctiſſime ꝟgines dulcit̉reſonabūt in auribꝰ pietatis. Quia dic̄ Ciprianus lib̓. de monaſtica vita. Ꝙdiu qͥs caſtitatepollet oratio eius dulciꝰ intonat apd̓ deuꝫ. Etideo qꝛ ꝓ nobis ſedule exorant. debemus eashonorare. quia vt dignū eſt ip̄i volūt honorari. Qd̓ ptꝫ exemplo Abbas qͥdaꝫ ab abbatiſſaColonie. corpus vniꝰ ꝟginis impetrauit. promittens ꝙ ip̄m in capſa argētea in ſua eccleſiacollocare vellet ⁊ digne honorare. attamē ad ītegrū annū ſuꝑ altare in capſa lingnea poſuit:nec ꝓmiſſum īpleuit. Quadā igit̉ nocte dū abbas monaſterij cū ſuo cōuentu matutinas decātaret. virgo illa corporaliter d̓ altari deſcendit. ⁊ reuerēter inclinās ꝑ mediū chorꝝ vidētibus monachis ⁊ ſtupentibus inde receſſit. Abbas ergo ad capſam currēs ⁊ vacuaꝫ inueniescoloniā ꝓperauit ⁊ abbatiſſe rei ordinē intimauit. ꝑgenſqꝫ ad locuꝫ vn̄ caput ſumpſerat ibidem inuenerūt. abbas aūt veniā petēs certiſſime ꝓmiſit capſam p̄cioſam ſe citiꝰ facturū. ſednullo modo impetrauit.
C