ASermo

onem ꝓpter peccatorum multitudineꝫ protrahendo Ne igitur nobis hoc fiat. facit quolibetanno eccleſia feſtum deangelis ẜm Guil̓. in ranonali diuinorū. li. vij. vt nobis hic viuētibꝰ auxilia adminiſtrēt ⁊ de mūdo exeuntes a demonibus ꝓtegant. ⁊ ne nos in deſperationē trahitunc ꝑmittant. Et hoc quo ad ſecunduꝫ. Gaudium igitur erit angelis dei ſuꝑ vno peccatorepenitentiam agēte. ſic ſcribitur Luc̄. xv. Et qꝛgaudent de noſtra conuerſione ⁊ nos gauderedebemus de eorū glorificatione. Et ſi d̓ nobisfeſtum faciunt in celis ⁊ nos de ip̄is facere debemus in terris Ideo de angelis eccleſia quater in anno ſolēnizat Primo ſolēnitas hoc dieagitur ⁊ apparitio dicit̉ que facta eſt in montegargano. Refert Iacobꝰ ianuenſis. ꝙ in apulea eſt qͥdam mons garganꝰ nomine. iuxta ciuitatem que dicit̉ ſipontꝰ. in qua ciuitate āno domini. cccxc. erat qͥdā vir garganus a quo mōsilie nomē accepit qͥ ouiū ⁊ boum habebat multitudinē vt habet̉ in rationali diuinoꝝ ⁊cͣ.¶ Sermo primus de ſancto Hieronymo.Uaſi mirrha eleocta dedi ſuauitatē odoris. ita ſcribiturEcc̄i. xxiiij. Plinius in ſpecu. natu. li. ij. c. iiij.dicit Roſa eſt arbor ſpinoſa ⁊ parua. huiꝰ flosinter alios flores obtinet pͥncipatum. ⁊ ideo ſolet pͥncipalis pars ſcꝫ caput roſarū floribus coronari. ⁊ habet odorē valde delectabilē ⁊ quāto magis cōteritur tanto magis aromatica ſentitur. Spūaliter ꝑ hanc arborem roſeaꝫ intelligit̉ beatus Hieronymꝰ. Nam recte ſicut roſa īviridariū dominoꝝ ſolet trāſplantari vt exinde domini recreent̉. Ita beatꝰ Hieronymꝰ plātatus ē in ortū delitioſiſſimi paradiſi celeſtis. ſicut de hoc ſcribit beatꝰ Euſebiꝰ de laude Hieronymi. Ecce inqͥt dilectꝰ pater meus cādidusſpecioſus ex milibus in quo nō eſt macula paſcitur inter lilia in vinea domini ſabaoth. ecceflos cāpi ⁊ roſa fragrāſ odore mō d̓ horto eccl̓ieī vidariū ꝑadiſi ē trāſplātatꝰ Ecce cypreſſus īaltitudine celi ſe extollit. Hec delicatiſſima roſa in hac vita fuit ſpinoſa ꝑ corporis macerationem. quia ẜm Augꝭ. in epl̓a ad Cirillum. Uinum ⁊ ficerā non guſtauit aliqualiter ab omnicarniū ⁊ piſciū eſu ſe abſtinuit. coctum qͥd noncomedit niſi in vltima egritudine. cilicio ſaccocarnē velut ethiops macerās deſuꝑ pāno viliſſimo tegebat. Stratū aliū mollē nō niſi terramvnqͣꝫ ſciuit. nō niſi ſemel fructibus aut herbaꝝfolijs ſiue radicibus paſtū in die poſt veſperasſumpſit. oratiōibꝰ cōtinue inuigilabat. poſtmodū ſomno feſſus ī terra dormiēs vſqꝫ ad noctēmediā quieſcebat. qua qͥdeꝫ ꝯtinue ſurgēs hora lectionibꝰ ⁊ ſcripturis ſanctiſſimis qͥbꝰ totaradiat eccleſia vti lampadibꝰ p̄cioſis intentus

vſqꝫ ad eſus horā ꝑdurabat. Ita leuiſſima fleuit peccata venialia vt qͥs eū eſtimaſſet hoīemintermiſſe. Ter quottidie carnē duris verberibus flagellabat ita ꝙ ex eiꝰ corpore riuuli ſanguinis effluebāt. hec Augꝰ. Fuit hec ſanctiſſima roſa glorioſus ſanctꝰ Hieronymꝰ non magnus in elatiōe ſed paruus ī hūilitate. quā impleuit opere ⁊ docuit ſermonē. ſicut ſcribit Euſebius in epl̓a de eius morte. qd̓ docuit cū eratꝓpinquus morti dicēs: Nulla paupertas deograta ſine hūilitate. maluit deus de beata ꝟgine incarnari ꝓpter eiꝰ humilitatē qͣꝫ ꝓpter aliāqͣꝫcunqꝫ ꝟtuteꝫ. Sicut enī ex ſola radice ſuperbie omnia oriunt̉ mala. ſic ex ſola radice humilitatis generant̉ omnia bona. Matth̓. xj. Diſcite a me qꝛ mitis ſum ⁊ humilis corde. humiliauit ſe ꝓ nobis obediens factꝰ vſqꝫ ad mortēIſtius nobilis roſe flores ſcꝫ ſciētiarū. obtinētinter ſcripta florigera aliorū doctorū pͥncipatūTeſte beato Augꝭ. ī epl̓a vbi ſupra dicēte. Hieronymus in liberalibꝰ ſciētijs ita ꝓfecit ꝙ relatione omniū nullꝰ ſibi ſimilis appareret de ſcripturis ſacris vbi multarū ſuarū epiſtolarū qͣsad me direxit experientia didici equalē ſibi neminē vnqͣꝫ noui. Et ſubdit. ꝙ ſi qua ſūt q̄ Hiero. ignorauerit nullus hoīuꝫ vnqꝫ ſciuit. Ideoex ore ſuarū ſcientiarū totus mūdus eſt repletus. ita vt dicere audeat cōpetenter verba thematis p̄libata quaſi mirrha electa In qͥbꝰ duotāgunt̉. Prīo Hieronymi glorioſa ad mirrhācōꝑatio. ibi. qͣſi mirrha. Secūdo ſcientie ip̄iꝰ ⁊fame lata ꝓpagatio. ibi ſuauitatē odoris. Circa qd̓ notādū glorioſus Hieronymus cōuenienter ad mirrhā cōparatur duplici ratiōe Prima quia mirrha ẜm Iſid̓. li. xvj. eſt gutta multum amara fluēs de quadā arbore in arabia dicta mirrha quaſi amara. quia ſua amaritudineinterficiunt̉ vermes ⁊ ꝓhibet ne naſcant̉. ideovermes odiūt mirrham ⁊ fugiūt ab eadē. Itanoſtra mirrha delicatiſſima ſanctꝰ Hierōymꝰ:fuit ita amarꝰ cōtra peccatores vt diceret ſicutſcribit Euſebius in epl̓a de morte eiꝰ. Utinamꝯtra clamaret omnis creatura. qꝛ ſi pecator deum nō timet. tamē hoīes reueret̉. Ideo oderūteum peccatores ⁊ mali. ẜm ꝙ refert Suetoniꝰin dialo. ſancti Seueri qͥ fuit diſcipulus ſanctiMartini dicēſ: Hieronymo iugis adu̓ſus malos pugna erat ꝑpetuūqꝫ certamē. oderūt eumheretici. qꝛ eos impugnare nō deſijt. Oderuntclerici. qꝛ vitaꝫ eorū inſectat̉ ⁊ crimina. Sꝫ plane oēs boni et mirant̉ ⁊ diligunt. Sed tamē vtdicit Euſebiꝰ. vbi ſupra. Ip̄e fortitudine dn̄iroboratꝰ nō formidauit aduerſarios ſuos ſꝫ ſūper ip̄os correctiōibꝰ ⁊ doctrinis ſanctꝭ tonuitdans imperiū regi ſuo ⁊ ſublimans cornu chriſti ſui. nō enī timuit p̄latos malos. ſꝫ dure correxit exclamans cōtra illos. Heu inqͥt quot ſūt

A

B