CVIII
hodie in eccleſia nō paſtores ſed mercēnarij adquos nihil ꝑtinet de ouibꝰ chriſti ieſu. Sed vtveriꝰ dicaꝫ ip̄imet ſunt lupi rapaces qui ouesrapiunt ⁊ diſpergunt. certe nihil peius: nihilabominabiliꝰ qͣꝫ cuꝫ ille qͥ cuſtodire debet diſſipat. Et ſubdit. Quot ſūt hodie ī aliquibꝰ eccleſijs ſimiles nō paſtoribꝰ qui ſubſtātias hoīuꝫ⁊ labores tāqͣꝫ infernus inſatiabilis deglutiūt⁊ nō ſolū eos a peccatis nō emēdāt ſed ip̄imetvel ex ſui negligentia vel ſuis peſſimis mīſtrisvel nephandis operibus cōtrahunt ad illicitaita ſi deus tales impune derelinqueret deꝰ nonamplius eēt deꝰ. Deinde cōtra malos ſacerdotes dicit. vt ait idē Euſe. de morte HieronymiEcce inqͥt mūdus vndiqꝫ feruet ſacerdotibus⁊ monachis. tn̄ a deo preuiſus vix de cētū vnꝰreperit̉. nulla certe ī mūdo tam crudelis beſtiaqͣꝫ malus ſacerdos ⁊ monachus. nā corrigi nōpatit̉ nec veritatē vnqͣꝫ audire pōt. ⁊ vt breuiter dicam. oēs p̄eminent in malicia. Et ſubditdeclarationē de auaricia eoꝝ dicēs: Heu quātū in qͥbuſdaꝫ habitu ⁊ noīe creuit cupiditas.imo vt breuiꝰ ꝑſtrīgā cauſa hmōi ſpūalitatꝭ eſtauaricia. qͥ certe ſūt lupi rapaces ī veſtimētisouiū. Ubi gͦ ſacerdos vel monachus cupidꝰ ē⁊ ſine miſcd̓ia ab eodē plus qͣꝫ a ſerpente fuge.Sunt etiā nōnulli qͥ totū ſuū fructū eſtimāt eccleſias ⁊ monaſteria miro modo ex opere ⁊ expauperū mercede edificare. In qͥbꝰ viget tātacupiditas vt terrā ⁊ oīa ſibi deficere putāt. ibicor. ibi mens ibi eſt ſemꝑ eoꝝ cogitatio vt aliena marſubia poſſint expoliare. Hos ſaluator īcrepans ait Matth̓. xxiij. Ue vob̓ qͥ edificatꝭmonumēta ꝓphetaꝝ. Ecce qͥ monaſteria edificant ⁊ eccleſias miro modo aptāt bonū vidēt̉opus facere. ſiqͥdem pauperibꝰ miſcd̓iam facerent bonū eēt. Vis vt opꝰ tuū placeat deo. facvt de hͦ pauꝑes gaudeāt. qd̓ tēplū deo ē charius. Cū pauperi manū tribuis. aut cū viro ī ſuis neceſſitatibꝰ ſubuenis cū errantē ad viā veritatis reducis. o qͣꝫ admirabile ⁊ laudabile templū edificaſti. hec Hieronymꝰ. Itē ſciēdū beatus Hieronymꝰ amarus fuit corrector ſimonieRefert Cirillꝰ ep̄s hieroſolymitanꝰ in epl̓a adAugꝭ. ꝙ apd̓ ſuperiorē thebaidā fuit quoddāclauſtrū dominaꝝ mira pulchritudine decoratu in quo pene ducente domine multis pollentes ꝟtutibꝰ vnū tn̄ peſſimū vitium ſimonie cōmitcebāt. Nā obſeruabat̉ apud eas abuſio vtſi quā vellēt in monialē recipere nō tm̄ intuitucharitatis quātū pecunie recipiebāt. In hͦ monaſterio erat ſancti monialis quedā etate grandeua q̄ vitium illud plurimuꝫ abhorrebat. cuiquadā die ī oratione poſite Hyeronymꝰ apparens locū illū īmenſo lumine pluſtrans p̄cepitvt abbatiſſam mane ⁊ moniales cōgregaret ditens ei: niſi a peccato inueterato ceſſarēt vltio
nē diuinā ſubito expectarēt. Quo dicto diſparuit. viſiōe igit̉ illa ꝑterrita noctē duxit inſomnem. adueniēte crepuſculo diei oēs pulſato tintinnabulo congregauit ⁊ ſurgēs in medio q̄ viderat ⁊ audiuit narrauit et patefecit. Qd̓ fuitomnibꝰ monialibꝰ irriſio ⁊ ex hoc clamātes fatuam. ſꝫ ipſa gaudens de illata contumelia adorationes redijt ſollicita petēs ne oībus contingeret monialibꝰ qd̓ audiuit. Decem diebꝰ trāſactis nocte media eidē iterū Hyeronymꝰ apparuit ⁊ p̄dicta nūciauit. Tūc illa: Quis es dn̄eqͥ mihi talia mādas? Ait. Hieronymꝰ ego ſum⁊ euanuit. Illa aūt ſciens monialiū duriciā qͥdageret neſciēs. mallēs tn̄ ab eis inſana ⁊ ebriareputari qͣꝫ diuinis cōtrauenire p̄ceptis. fecitvt pͥus Ille autē audientes eiꝰ ꝟba cū magniscachinnationibꝰ exierūt. tranſactis tribꝰ diebꝰeidem moniali dormiēti Hieronymꝰ cū ſocietatate multa angeloꝝ nocte appares media eamexcitauit ⁊ iuſſit vt de monaſterio ſubito exiret⁊ nō futurā ſentētiam expectaret. Cū illa multis lachrymis ne hͦ fieret ſupplicaret. Hieronymus dixit. Ad abbatiſſam ⁊ ceteras monialesperge ſine omni mora nūciās ꝙ niſi peniteanthac nocte ſentiēt diuinā vltionē. Si autē ī ſuaꝑmanebūt duricia ſtatim exeas de monaſterione moriaris. his finitis abſceſſit. Hoc illa audiens plena triſticia capitulū adiens ⁊ campanacepit reſonare qͣ bbatiſſa a ſomno euigilās cognoſcens ab hac fore pulſatā campana. iracunda ad capitulū ꝓperauit ac vbi eaꝫ vidit dirisminis increpauit. ⁊ nullū voluit audire verbūꝓmittēs ſi nō ceſſaret hec agere ſecū in monaſterio ampliꝰ non remaneret. Cui illa: Ne tardes queſo agere que ꝓmittꝭ ꝓfecto me cognoſces in hoc loco ampliꝰ nō maſuram. glorioſusHyeronymꝰ mihi apparēs tantūmodo hoc ſtatim monaſterio iudiciū futuruꝫ patefecit. Hecabbatiſſa audiēs deridere cepit hanc eſtimanseam veſano capite iſta fari. ⁊ hoſtiariam aduocans iuſſit vt hanc de monaſterio ꝓtinꝰ effugaret. ⁊ poſt horā aliquā faceret intrare. Factuꝫeſt autē cum ſanctimonialis exiuiſſet ſubito totum monaſteriū corruit: oēs opprimens virgines moniales. ita ꝙ vna ex eis viua nō remanſit. Fuit etiā beatꝰ Hieronymꝰ amarꝰ cōtra hereticos. qꝛ ẜm Euſebiū fuit malleꝰ hereticorū.vt in eadē epl̓a dicit de morte eiꝰ. Hic certe pͥnceps pacis iuſticie dux doctor ꝟitatis ⁊ eqͥtatꝭarmiger. ⁊ integritas fidei. cōtra hereticos bellator fortis cuiꝰ ſagitta nūqͣꝫ declinauit retrorſum nec declinauit clipeus in bello. Refert Cirillus in epl̓a ad Augꝭ. Quidam hereticꝰ arrianorū reſpōdit cuidā qͥ autoritatē Hieronymi īſua diſputatiōe induceret dixit ꝙ mentiret̉ etſubito ſuit diuina vltiōe ꝑcuſſus. ⁊ anteqͣꝫ verbū finierat clamare tota die nō deſijt. Miſere̓
Yꝫ
D