Sermo

cipitrē viam arripere nō audēt niſi habitis ducibꝰ. Idcirco natura inſtinctu naturali p̄cipitcōturnicibꝰ que ẜm Iſi. li. xij. ſolite ſunt cū accipitribus pugnare vt p̄cedāt alique ⁊ eas ducant vt ad loca veniant cupita ⁊ optata. Myſtice. ꝑ cōturnices poſſunt intelligi hoīes quimore cōturnicū ſemꝑ habēt timere accipitreminfernalē diabolū. qꝛ vt habet̉ in cano. Nullidubi. iij. q. j. Inimicꝰ noſter non ceſſat circūirequerens quem deuoret. ⁊ querere qͦs ex fidelibus perdat ⁊ maxime illos quos ardētiores inſeruitio ſaluatoris eiqꝫ familiariores īueneritIdeo xp̄s qͥ eſt totius nature dn̄s mādauit angelis qͥ ſunt cōſueti cum diabolo p̄liari. vt nosin hac ꝑiculoſa via qͣ ad patriam pergimus defendant ab illo ⁊ gubernent. illi autē mandatodei optēꝑantes quottidie nobis aſſunt. ſicut teſtat̉ Grige. omel̓. lxvj. Adeſt enī vnicuiqꝫ noſtrum ⁊ minimis ī eccl̓ia dei angelꝰ bonus quiregat qui moneat qui gubernat: qui ꝓ actibusnoſtris corrigēdis quottidie videt faciem patris qui in celis eſt. Et ē notandū dicit archidiaconus Guido in roſario ſuꝑ decretū ꝙ angeli ex mandato dei p̄cipue nobis ſeruiūt ī qͥnqꝫvnde verſus. Excitat atqꝫ iuuat ꝓtegit fert adeo portat. Primo igit̉ excitant nos a ſomnoculpe aut peccati ne a diabolo occidamur. Dicit Iſi. li. xij. de quodā ſerpente qui hominē inſomno occidit. Et declarat in exemplo de Cleopatra ethiopum regina. que cum mori q̄reret⁊ conſuleret quoſdā quā morte meliꝰ ſe int̓imeret cōſultum fuit vt talē ſerpentē dormienti ſibi apponeret. qd̓ cuꝫ feciſſet iſta morte qͣſi ſomno ē reſoluta. Quia dicit Ariſto. in li. xiiij. aīaliū. Quādo homo dormit in campis aut ī alijslocis vbi talis ſerpens habitat intrat os hoīsꝓpter calidū anhelitū. qꝛ ip̄e eſt frigide nature⁊ ſic veneno intoxicat hoīem ⁊ inteſtina ip̄iuscorrodit. ⁊ ſic occidit leuiter dormientē. Sꝫ cōtra talē ſerpentē pugnat lacerta beſtiola modica. nam cum ſentiat p̄ſentiam ſerpentis ſaltatſuꝑ faciē dormientis ſcalpēs pedibꝰ vt excitet⁊ p̄muniet cōtra anguē vt dicit Auicēna. Perhunc ſerpenē intelligit̉ diabolus. d̓ quo Gen̄.iij. Serpēs erat callidior cunctis animātibus.Huius ſerpētis mos eſt vt cum viderit hoīemdormientē in peccatis ī anima ip̄m occidit. Etilla dicitur mors ſpiritualis quando qͥs morit̉ꝑ peccatū mortale. vt habet̉ de peni. diſ. iiij. dicens. ⁊ tādē occidit ip̄m morte gehēnali ⁊ eterna. de quo dicit beatꝰ Augꝰ ⁊ habet̉ d̓ pe. diſ.vlt̓. in fine. Qui inquit impenitens morit̉ oīnomorit̉ ⁊ eternaliter cruciat̉. Hac morte occiditdiabolꝰ diuitē epulonē Luc̄. xvj. de quo dicit̉Mortuꝰ eſt ⁊ diues ⁊ ſepultus ē ī inferno Sꝫne nos tl̓i morte moriamur ſeu a diabolo ita occidamur datus ē cuilibet angelꝰ ꝓprius qͥ mo-

re lacertule huiꝰ fidelis animalis excitat hoīea ſomno peccatorū inſpirans ſibi illud apl̓i adEph̓. v. Surge qui dormis ſcꝫ in peccatis. ſurgea mortuis. id ē. a peccatꝭ mortalibꝰ. ⁊ illuminabit te xp̄s. Reuera noſtri angeli multotiēsnos interius admonēt ſurgere a peccatis ſi ſaltem acqͥeſcere his vellemꝰ. Qd̓ figuratū eſt. iij.Regꝭ. xix. vbi legit̉ ꝙ Helias fugit a facie Ieſabel timēs ſibi ⁊ ſubter vnā iunipeꝝ ſe poſuitp̄ triſticia ⁊ dormiuit. Et ecce angelus dominitetigit eū dicēs: Surge ⁊ comede grādis enī tibi reſtat via qui ſurrexit ⁊ āgelo obediuit. Sicſunt etiā nōnulli qui ſtatim inſtinctibꝰ angelicꝭobediunt ⁊ a ſomno peccati exurgunt. Si aūttali inſtinctui homo nō obedit multotiēs ab angelo ꝑcutitur exterius aut infirmitate aut aliapaſſione vt qͥ ſic leuiter nō excitant̉ exurgūt tamen coacti. Qd̓ figuratū eſt Act̉. xij. vbi legit̉cum Petrꝰ dormiret inter milites aſtitit ei angelꝰ domini ⁊ ꝑcuſſo late̓ eiꝰ excitauit eū dicēsSurge velociter ⁊ ceciderūt catene de manibꝰeius. Secūdo angeli iuuant nos ſuis interceſſionibus. quia dicit Bern̄. ſuꝑ cantica. Diſcurrit angelus mediꝰ inter dilectū ⁊ inter dilectaꝫvota offerens ⁊ referens dona. excitat illā. placat illū. Ideo dicit̉ Dan̄. x. Non fuit adiutormeus in omnibꝰ his niſi Michael pͥnceps noſter. Cui cōſonat Augꝰ in li. ſoli. c. xxj. Angeliadiuuant laborātes ꝓtegūt quieſcentes hortātur pugnantes. honorāt vincētes. cōgaudentgaudentibꝰ. cōpatiunt̉ cōpatientibꝰ. Ideo refert Uinc̄. lib̓. viij. c. lxxxiiij. de quodam clerico qui erat ſeculo multuꝫ deditꝰ ⁊ tamē ad mariam deuotus. hic cuꝫ moleſtia graui corporistangeret̉ deſpęrauit. quia tantus erat dolor vtlinguam ⁊ labia manducaret. qui cū ſic iacerethorrēdus aſpectu vidit iuxta lectuli ſui caputhominē pulchra facie ⁊ reuerēdo aſpectu aſſiſtere. ⁊ erat eiꝰ angelus ſibi ad cuſtodiā deputatus. Qui egroti erūnas deplorās ait: O domina maria ſi tu ſic abes tuis. qͥs tūc aderit nōtuis Nō ſic dn̄a nō ſic ad nihilū deueniat ſpeshoīuꝫ. ſcꝫ ꝙ in te incipiāt nō inuenire refugiū.Et cū hoc ītercedēdo clamaret aduenit materdei eūqꝫ egrotantē lacte ſuo ſanauit. Ex qͥ palꝫꝙ angeli adiuuāt ſuis interceſſionibꝰ ſibi ad cūſtodiam deputatos. Tertio angeli nob̓ ſeruiūttā ab hoſtibꝰ viſibilibꝰ qͣꝫ inuiſibilibꝰ ꝓtegēdorecte enī ſicut ſtelle ẜm naturales ꝓtegunt nosaniuijs algoribꝰ. calorem inferioribꝰ infundeꝫdo. Si enī ſtelle nō eſſent iſta inferiora dudumfrigore periſſent. vt ptꝫ de ſole qͥ ſuo calore hiemis tēperat frigus. Ita angeli ꝓtegunt nos atribulationibꝰ inimicoꝝ ne nimia offenſione teptationū ſuccūbamus. ⁊ ſi nō adeſſet angelicaꝓtectio dudū ꝓpter demonū impugnationeꝫſuccubuiſſemꝰ. Ideo ẜm psͣ. xxxiij. Immittit̉

D

C

E