Druckschrift 
3 (1488) De Sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

CIII

Hilariꝰ oībꝰ. Tu dn̄e veniſti.? dicit non veni vocare iuſtos ſꝫ pctōres. ſed veni ꝓpter homines. qꝛ nemo iuſtꝰ fuit ī mūdo. qꝛ oēs peccauerūt egēt gr̄a dei. Alij ſic exponūt. Non veni vocare iuſtos .ſ. tm̄. ſed peccatores. Rabanus aūt ſic exponit. veni vocare iuſtos .ſ.falſos de ſua iuſticia gloriant̉ vt phariſei. ſꝫeos ſe peccatores recognoſcunt. Sermo de ſancto Mauritio ſocijs eiusQEatī qui ꝑſecutionē patiūt̉ ꝓpt̓ iuſticia: qm̄ ip̄oꝝ ē reA gnū celoꝝ. ita ſcribit̉ Mat. v. Dicūt nat̉ales auꝝ īt̓ oīa metella melioreſ pl̓es patit̉ malleatiōes. ita etiā vt ſine ruptione ī tenuiſſimaslaminas dilatat̉. lꝫ in ignē ponit̉ non tamencorrumpit̉ ꝯſumit̉. ſꝫ ſi qͥd habet impuritatꝭ ſcorie. deponit̉. ideo īter oīa metalla apud ſeculares meliꝰ metallū beatius appellat̉ poſſeſſores ſuos beatificat. Iuxͣ illud psͣ. Beatuꝫdixerūt populū cui hec ſūt .ſ. ciſtas habentesplenas argento auro. Myſtice. ꝑaurū ītelligunt̉ beati martyres. Recte enī ſicut ſine auronullꝰ ī regē coronabit̉. qꝛ pauꝑes habētesaurū nec argētū. aſſumūt̉ ad regēdū regnū.Si aūt aurū habuerint quātūcūqꝫ viles ſint regna impetrabunt. Sic̄ refert̉ de apoſtata iuliano aurū qd̓ cuidā vidue fraudulēter abſtulit īperiū adeptꝰ ē. Sic etiaꝫ ſine ſuffragio martyrū neqͣqͣꝫ adipiſci poſſumꝰ coronā regni celeſtis. Qd̓ teſtat̉ Euſebiꝰ in ẜmone. Honorandiſūt martyres tota mētis deuotiōe. ſine qͦꝝ meritis ſuffragio fauore. nemo et̓na coronabit̉gl̓ia honore. Cui alludit Caſſio. ſuꝑ psͣ. Nemo ꝓpria ꝟtute ſiſti poterit ī celeſtibꝰ. niſi ſanctoꝝ martyrū p̄cibꝰ adiutꝰ Etiā videmꝰ al̓sī curijs dn̄oꝝ pōt quicqͣꝫ impetrari ſine difficultate. ſi portat̉ aurū. impetrat̉. Id̓o d̓r vulgariter. Da munera. ſumis. munera ſi das.vacuꝰ abib̓. Id̓o ſctī martyres īpetrāt nob̓ ī celeſti curia. qd̓ nob̓ p̄cibꝰ nr̄is poſſumꝰ impetrare. Id̓o dic̄. b. Amb̓. in li. de offi. Dedit nobis dn̄s deꝰ martyres vt nr̄a ꝟtute meritꝭnon valemꝰ. ſaltē eoꝝ meritis impetrare valeamus. Iſti igit̉ ſancti martyres inter oēs aliosmagis ſunt tribulati malleati. ad decorēpli celeſtis coaptati. ſic̄ figuratū ē. iij. Regꝭ. vjvbi legit̉ Salomō an̄qꝫ tēplū edificaret fecitpus aptare lapides eſſent neceſſarij tēpli proſtructura. cuꝫ edificabat̉ nullꝰ ſonꝰ audiebat̉malleatoꝝ. eo exͣ tēplum erāt lapides ſectipoliti. Sic martyres qͦs diuina ꝓuidentia elegit ſtructura celeſtis regni. pͥus malleo tribulatiōis poliūt̉. ita vt fiat ibi neqꝫ luctꝰ neqꝫclamor nec vllꝰ dolor. Apocͣ. xxj. Et etiaꝫ hi inigne paſſionis adurunt̉. nec impatiētiā cōſumunt̉. ita vt de ip̄is dici pōt illd̓ Sap̄. iij. Tā-

qͣꝫ aurū in fornace ꝓbauit electos dn̄s. tanqͣꝫholocauſta accepit eos. ideo bn̄ dicūt̉ btī Sic̄illi beatiſſimi martyres Mauriciꝰ ſocij eiusde qͥbꝰ aſſumptū ē v̓bū thematꝭ. Beati ꝑſecutionē patiūt̉. In qͥdem pͥncipaliter duo deſcribunt̉. Primo martyrij cauſa pͥncipalis. ibiBtī ⁊cͣ. Scd̓o p̄mij pauſa eternalis. ibi. qm̄ip̄oꝝ ē regnū celoꝝ. Circa pͥmuꝫ Hugo ī didaſco. li. iiij. dic̄. Ventꝰ ſedulꝰ ſi ꝑflauerit ip̄aꝫ terram ꝯſtat anno fertilitas ꝯſequit̉. Cuius ē. qꝛ ventꝰ pͥoros t̓re aperit fructiferā fac̄.vel etiā qꝛ tūc t̓ra oēs qͦs in ſe habuit vapores ventū emitit. qͥbꝰ emiſſis fertilitas ſeqͥt̉ frumētoꝝ. ſic terrā tūc a vulgaribꝰ d̓r btā. vt ſicimpleat̉ illud Deut̓. xxviij. Bn̄dictꝰ tu ī agro bn̄dictꝰ fructꝰ terre tue. bn̄dicta horrea tuaMyſtice vētū tribulatio ꝑſecutio deſignatur. ideo qꝛ ſcimꝰ naturaliter arbores etherbe odorifere ventis agitate mox qͣlēcunqꝫhn̄t odorē oſtēdūt ſeu emittūt. Id̓o petiuit ſpōſa Salomonis Can̄. iiij. Veni auſter ꝑfla hortum meū fluēt aromata illiꝰ. Sic boni xp̄iani flante vēto ꝑſecutiōis bonuꝫ de ſe emittuntodorē ꝯfeſſiōis laudis. ſicut ptꝫ ī ſanctꝭ martyribꝰ Mauricio ſocijs eiꝰ. inſtāte ꝑſecution Diocleciani maximiani ſuauiſſimū odorem emiſerūt ꝯfeſſionis dicētes: Non ē in nob̓formido. ꝓditio. ſꝫ xp̄i fidē ꝯfitemur hācnullatenꝰ deſerimꝰ. Milites ſumꝰ imꝑator tuiſerui aūt quē libere ꝓfitemur xp̄i. tibi debemꝰmilitiā. illi innocētia. a te laboris ſtipendiū. abillo vite ſumpſimꝰ exordiū. vt dic̄ btūs Eucharius lugdunēẜ archiep̄s. Et ſubdit. Cōſtātesoīa xp̄o tormēta ſuſciꝑe parati ſumꝰ. ab eiꝰfide nūqꝫ diſcedemꝰ. Ecce quō agitati vētoſecutiōis odoriferū odrē odederūt. Ideo dicitGregꝰ. Sicut vngenta redolere latius neſciūtniſi cōmota. ita viri ſancti omne qd̓ de ꝟtutibꝰhabēt ſeu redolēt. in tribulationibꝰ ꝑſecutionibꝰ innoteſcere faciunt. Et ſubdit. Sicut granum ſinapis niſi cōterat̉. neqͣqͣꝫ vis ꝟtutis eiꝰcognoſcit̉. Sic vnuſquiſqꝫ vir cum non pulſatur. letus aſpicit̉. Si qua ꝟo illum tritura ꝑſecutionis opprimat. mox qualis ſit oſtēdit̉.qd̓ in trāquillitate a domino ꝑcipitur. in fribulatione manifeſtat̉. hec Gregꝰ. Secundo ſicutventus nōnūqͣꝫ magna deijcit edificia ea funditus euertit arbores eradicat. Ita ꝑſecutioaliquādo viros magnos a fide abſtrahit a fide ſecedūt xp̄iana. Sicut de hoc legit̉ in vitaſpatrū. lib̓. iiij. Cum ſanctꝰ Macharius here peragraret. īuenit ibi tuguriū arborē palme virū ſtantem cuius capilli erant ſibi indumentū manum ad celuꝫ extenderat orauit.completa igitur oratiōe cognouit Machariūeſſe hominē tenens manu interrogauit eumdicēſ: Chariſſime quomodo huc veniſti. vilit

X 2

B

D

C