Sermo

ne aliquis in mundo xp̄ianus. Quia temporeſuo cum eſſet in mūdo tāta erat occiſa multitudo chriſtianoꝝ ꝙ nō crederet ꝙ aliquis viueret in hoc mūdo. Cum autē Macharius eumexpediuiſſet ꝙ populꝰ quottidie acciꝑet incrementū. Econtra interrogauit quare illuc ꝑueniſſet. dixit ei: Ego ep̄s eram ⁊ ꝑſecutiōe factamihi multa ſupplicia erāt illata ⁊ cum ferre nōpoſſem heu idolis ſacrificaui. ſꝫ poſtmodū ductus penitētia. dedi meip̄m ad ſacrificandū inhoc heremo. ⁊ fui hic quadraginta annis ī cōfeſſione ⁊ obſecratione ad deū ⁊ certitudinemindulgentie hactenꝰ nō accepi. tamē iſto annoſū ꝯſolatꝰ Sed iſte ventꝰ paſſionis non potuitſeducere aut deijcere a fide hos ſanctos martyres qͥn capitibꝰ truncarent̉. manibꝰ trucidarētur. ⁊ pedibꝰ equoꝝ conculcarent̉. quia ſciuerunt ꝙ pati. ẜm quendā doctorē. eſt tam nobile ꝙ nullus dignus eſt pati niſi ſolus xp̄s qͥ iunocēter patiebat̉. Nullus etiā dignus eſt patiniſi qͥ ex corde deſiderat. etiam pati tam bonuꝫeſt ꝙ nemo ꝑſoluere pōt. qꝛ facit hoīeꝫ dignuꝫtotius boni terreſtris pariterqꝫ celeſtis. Ideolegitur ꝙ qͥdam doctores inter ſe diſputabant⁊ quilibet hanc ꝟtutem extollere nitebat̉. Primus dixit: Si pater celeſtis in celo aliqͥd melius habuiſſet. filio ſuo vtiqꝫ in terra dediſſet. ſꝫdedit ei pati. ẜm illd̓ Luc̄. xxiiij. Sic oportuitxp̄m pati. ⁊ ita intrare in gl̓iam ſuam. Ex quooſtēditur ꝙ paſſio ſit optima in hͦ mūdo ⁊ ꝙ p̄ualet gaudia mūdana. Secūdus dixit. Si maria ſanguinolētas lachrymas ꝓ vno peccatorefudiſſet. nō tātū deo placuiſſet ſicut tollerātiatribulationū quā habuit. Et vere ſic eſt. qꝛ pati eſt tam nobile ꝙ patiētes ꝓ iuſticia beatificātur. ⁊ deus nihil aliud pōt dare ꝓ eo niſi ſeip̄ꝫqd̓ promiſit Abrae Gen̄. xv. Ego ero mercestua magna nimis. Sed cuꝫ pati ſit tam nobileq̄ritur quare nos nō poſſumꝰ pati. Huius triplex ē ratio. Primo qꝛ paruā dilectionē habemus ad deuꝫ ⁊ magnā ad noſmetip̄os. Scd̓oqꝛ raro cogitamꝰ de fructu ⁊ vtilitate ip̄iꝰ patiquā daturꝰ ē nobis deꝰ. Tertio etiā qꝛ raro cogitamus qͥd xp̄s ſuſtinuit. Sꝫ hodierni ſanctimartyres plꝰ deum qͣꝫ ſemetipos amauerunt:al̓s ꝑſecutionē paſſi non fuiſſent. Cogitabantetiā de fructu quē dn̄s daturꝰ eſſet eis. hoc ē ſeip̄m. Etiā cōſiderabāt que xp̄s ſuſtinuit ꝓ eisideo oēs ꝑſecutiones patiēter ſuſtinuerūt. qꝛdicit Gregꝰ. Si xp̄i paſſio ad memoriā reuocatur nihil ē tam aſpeꝝ qd̓ nō equo aīo toll̓atur.Cui cōſonat Chry. ſuꝑ Matth̓. Si preſſuraꝫmūdi pateris. paſſione dn̄i memora. ſic māſuetus patienſqꝫ eris. Modo ad ꝓpoſitū. qꝛ venti ꝑſecutionū ⁊ tribulationū ꝑflauerūt has terras bn̄dictas. hoc ē corꝑa terrena hoꝝ ſanctorū martyrū. ideo nob̓ magna fertilitas eſt ſecu

ta. Recte enī ſicut in anno in quo multi ventiꝑflant terrā. multi fructꝰ generant̉ qui ſūt hominibꝰ infirmis ⁊ debilibꝰ in ſolamen. qꝛ recreant eos. Ita ip̄i ꝑ eoꝝ paſſionē que corꝑa eoꝝmuitipliciter ꝯſūmauit. multa ſolamina deferre debilibꝰ ⁊ tribulatis meruerūt. Refert etiābeatꝰ Euchariꝰ qͥ vitam eoꝝ cōſcripſit. Ꝙ quedam mulier filiū ſuū abbati monaſterij erudiēdū tradidit in quo ſanctoꝝ martyꝝ corꝑa reqͥeſcunt. quē ī breui defunctuꝫ irremediabili luctu plāgebat. Cui apparēs beatꝰ Mauriciuscur filiū ſuuꝫ ſic fleret q̄ſiuit. Que rn̄dit. qͣꝫdiuviueret a lachrymis nō ceſſaret. Cui ille. Nolieū flere vt mortuū. ſed ſcias eum habitare nobiſcū Qd̓ ſi ꝓbare deſideras. cras ⁊ omnibusdiebꝰ vite tue. ſi ad matutinas ſurrexeris vocēeius īter monachoꝝ pſallētiū voces audire valebis. qd̓ illa ſemꝑ fecit ⁊ vocē filij ſui cum monachis cantantē ſemꝑ diſcernēs audiuit ⁊ ꝯſolata multipliciter fuit Idē narrat ꝙ rex gutturanicꝰ miſit quedā p̄ſb̓r ī vt ſibi de ſacroſanctꝭip̄oꝝ reliquijs apportaret. Qui cū reliquijs īpetratis rediēs. cuꝫ nauis orta tēpeſtate ꝑiretcapſam cum reliquijs fluctibꝰ oppſtuit. ⁊ moxtrāquillitas magna fuit. ⁊ hoc ad pͥmū. Ꝙtuꝫad ſcd̓m ponit̉ pauſa p̄mij eternalis cū ſubiurgit̉. qm̄ ip̄oꝝ eſt regnū celorū. Ubi eſt notādūẜm doctores triplex ē regnū. Primū ē fideliuꝫaīaꝝ .ſ. regnū aīe. ⁊ illud ē pacificoꝝ vbi ratioimꝑat ⁊ caro obtꝑat. De qͦ dicit. b. Augꝰ ſuꝑIoh̓. Recta domꝰ vbi vir imꝑat ⁊ femina obtēꝑat. Rectꝰ gͦ hō vbi ſpūs imꝑat. caro ſeruit.⁊ illi bn̄ dicunt̉ reges ẜm qd̓ dicit. Proſper inſuis ſentētijs. Non caret regia ptāte qͥ corporiſuo nouit rōnabiliter imꝑare. Vere dn̄ator eſtterre qͥ carnē ſuā regit legibꝰ diſcipline. Illudregnū non ē diſcordiū. Q ſuis aīabꝰ ſūt diſcordes. alioꝝ enī aīas regere nō valēt. qꝛ oē regnūin ſe diuiſū deſolabit̉. Luc̄. xj. Scd̓m regnū eſtfideliū cōgregatoꝝ .ſ. regnū eccl̓ie. ⁊ illud ē pergr̄am vocatoruꝫ. quia nemo aſſumit ſibi dignehonorē eccleſie ſeu dignitatē niſi qͥ vocatus ē adeo tāqͣꝫ Aaron ẜm apl̓m ad Heb̓. v. ⁊ habet̉viij. q. j. in ſcripturis. ibi addit̉ Ꝙ locꝰ regimi/nis eccl̓ie negadus ē deſiderātibꝰ. ſꝫ offerēduseſt fugiētibꝰ. Sed ꝓchdolor hoc regnū vim patitur a tyrannis a potētibus ⁊ diuitibꝰ qͥ ītrantꝑ potentiā cōtra canones. modo pecunijs. modo ꝑ carnē ⁊ ſanguinem. modo ꝑ ſeruitia. ⁊ ſicqͣſi violēt̓ qͦdāmed rapiūt illd̓. Mat. xj. Tertiūregnū eſt celeſtiū gaudioꝝ. ⁊ illud eſt ſolū ꝓpt̓iuſticiā ꝑſecutorū ⁊ paſſoꝝ. ẜm illud Mat. v.Beati eſtis cū vos maledixerint hoīes ⁊ ꝑſecūti vos fuerint gaudete ⁊ exultate qm̄ mercesveſtra copioſa eſt in celis. Nō enī eſtimare debet aliquis vt ſine pati regnū celorū poſſit ītrare. cū dicat veritas. Beati qͥ ꝑſecutiōeꝫ patiūt

Ig

E

G