Sermo
amor diuitiaꝝ. qꝛ ſtatim relictꝭ oībꝰ ſecutꝰ ē eū.Luc̄. v. Nec etiā amor ꝑentū vel amicoꝝ. Nōenī ſic̄ heliſeꝰ dixit qn̄ vocatus fuit ab Helia.Oro inqͥt te oſculer pͥmū pr̄eꝫ meū ⁊ mr̄eꝫ meā⁊ ſic ſeqͣr te. iij. Regꝭ. xix. Non etiā ſollicitudotꝑaliū retraxit. qꝛ mox vt ip̄m xp̄s vocauit cōtinuo reliqͥt teloneū. nec dn̄os ſuos timēs. rōnes vectigaliū īꝑfectas reliqͥt. ⁊ xp̄o ꝑfecte adheſit. Sꝫ di. qͣre nō vocauit mattheū ſtatim cūpetro ⁊ ceterꝭ. ſꝫ pͥus fecit ſigna ⁊ ſanauit ſocrūpetri febricitātē tāgēs manū eiꝰ. Mat. viij. etpalyticū quē miſerūt ꝑ tectū an̄ ip̄m. Mat. ixMarc̄. ij. ⁊ Luc̄. v. Ad hͦ dicēdū. ex qͦ xp̄s eſtcognitor cordiū ⁊ volūtatum. vocat qn̄ ſentithoīem diſpoſitū ⁊ abilē. ſꝫ in vocatione aliorūmattheꝰ fuit indiſpoſitꝰ ad vocatiōeꝫ. Iō etiaꝫdic̄ Simō de caſſia. Deꝰ qͥ hoīeꝫ ad imaginē etſil̓itudinē ſuā fecit ꝓut ab eterno p̄uidit ⁊ p̄noſcit vocat. etenī cū toto genere hō abijt. Saluator enī noluit venire in pͥmo ſcd̓o tetrio ⁊ qͣrto anno vel milleſimo anno. ſꝫ ī ſexto vbi genꝰhumanū fuit abile. hec ille. Et illa ē rō qͣre aliqͦvocāt̉ alij n̄. qꝛ qͦs vidit diſpoſitos vocat aliqͦsī iuuētute vt ſcm̄ Nicolaū Uitū Barbarā Agnetē ⁊cͣ. Alios ꝟo in ſenectute. De qͦ. b. Gregꝰxxix. moral̓. dic̄. Miſericors deꝰ qͥ pctā hoīuꝫtollerat ⁊ cū iam viciniū finem reſpicit plerūqꝫmētes peccātiū īmutat. Et ſubdit euangeliſta.Et factū eſt diſcūbēte eo in domo .ſ. Mattheiqꝛ vt dicit Lucas fecit ei ꝯuiuiū magnū in domo ſua. vbi dicit glo. Ille qͥ pͥus faciebat cōuiuia publicanis. poſtea fecit xp̄o ⁊ diſcipulis.Iſtud aūt ꝯuiuiū fec̄ in ſignū ſeꝑationis. Qn̄enī duo amici debēt ab inuicē ſeꝑari ꝯuiuiū faciūt. Duo amici erāt Mattheꝰ ⁊ mūdꝰ. volēsaūt mattheꝰ ab amicicia mūdi ſeꝑari. hmōi cōuiuiū exercuit. Mattheꝰ igit̉ publicanꝰ inimicicias cū xp̄o habuit. tū qꝛ officiū habebat qd̓ſine pctō fieri non poterat. tū qꝛ publice peccabat. ſꝫ nūc xp̄o ꝑfecte recōciliatꝰ. ei ꝯuiuiū ī ſignum eterne deguſtationis fecit. Iō dicit glo.ſuꝑ illd̓ Luc̄. v. Fecit ꝯuiuiū ⁊cͣ. qꝛ domicilioxp̄m recepit interiꝰ maximis exuberātiū paſcitur delectatiōibꝰ voluptatū Fecit inqͥt ꝯuiuiūmagnū nō ſolū rōne voti. qꝛ cū magno affectu⁊ deſiderio xp̄m recepit. ſed etiā fuit magnumrōne inuitatoꝝ qͥ fuerūt xp̄s ⁊ diſcipuli. ⁊ nonſolū illi. ſed ⁊ multi publicani ⁊ pctōres veniētes diſcūbebāt cū eo ⁊ diſcipuli eiꝰ. O quantahūilitas. o mirāda beniguitas. ꝙ rex celi. fonsmūdicie ⁊ ſpeculū ſine macl̓a dignat̉ cū publicaniſ comede̓ ⁊ accede̓ hos ad ſe ꝑmittit. idcirco Bern̄. ſuꝑ Can̄. j. Oīno inqͥt ꝓpt̓ māſuetudinē q̄ in te p̄dicat̉ currimꝰ poſt te dn̄e ieſu xp̄eaudimꝰ ꝙ nō ſpernis pauperē. nō enī horruiſtiꝯfitentē latronē. nō lachrymātē peccatricē. nōſupplicātē chananeā. nō dep̄hēſaꝫ ī adulterio
nō ſedētē in teloneo. nō ſupplicātē publicanū.nō negātē diſcipulū. nō ꝑſecutorē diſcipulū. n̄ip̄os crucifixores tuos. ī odore hoꝝ vnguētoꝝtuoꝝ currimꝰ. Tūc ſeqͥt̉ ſcd̓ꝫ pͥncipale. Et vidētes phariſei qͥ ſꝑ xp̄i facta male interp̄tabat̉ ⁊ꝙ xp̄s fecit peccatori ī bonū. ip̄i ꝟterūt in murmur ⁊ ī malū ⁊ venenū. Iō dicebāt diſcipuliseiꝰ .ſ. ieſu. Quare cū publicanis ⁊ peccatoribꝰmāducat mgr̄ veſter? Ad hanc certe interrogationē potuiſſent diſcipuli rn̄diſſe. Iō facit vt ꝑexēplū ſue ꝯuerſatiōis vos traheret ad terminū ꝯuerſionis. Et ē notādū ꝙ phariſei habuerūt qͣdruplicē infirmitatē. vna fuit murmurationis qͣ murmurabāt ꝯtra aꝑte bona. Contraquā dic̄ Sap̄. j. Cuſtodite vos a murmuratione ⁊ detractiōe ꝑcite lingue. Alia erat infirmi/tas p̄ſūptiōis. qꝛ p̄ſūpſerūt rep̄hēde̓ maiores⁊ meliores ſe .ſ. xp̄m. eo ꝙ pct̄ōres recipiebat ⁊diſcipulos qͥ cū peccatoribꝰ comedebant. Tertia erat elationis. qꝛ ſe iuſtos credebāt ⁊ aliostāqͣꝫ peccatores deſpiciebant. ſic̄ illi Luc̄. xviijdixit dn̄s ad qͦſdā ⁊cͣ. Quarta erat infirmitastemerarie ſuſpicatiōis. ſuſpicabant̉ enī ⁊ iudicabāt Mattheū adhuc eſſe publicanū. quemdn̄s elegerat ī ſctm̄ diſcipulum. adhuc ſuſpicabant̉ peccatorē. quē elegerat ī eccl̓ie doctoremAdhuc ip̄m eē auaꝝ ⁊ cupidū. quē elegerat inmartyrē p̄cioſū. Id̓o xp̄s excuſat ip̄m ⁊ aliospctōores. nō ē opꝰ valētibꝰ medicꝰ ſꝫ male habētibꝰ Suꝑ qͦ dic̄ Augꝰ. Aliud ē ſanū eē aliudinſanabilē. qͥ ſanꝰ ē non eget medico. qͥ egrotatcū ſpe ſanabilis ē. ſꝫ qͥ egrotat cū deſperatiōe īſanabilis ē. Ex qͥbꝰ ꝟbis Augꝭ. habet̉ ꝙ qͥdaꝫſūt ſani. qͥdā infirmi ſꝫ ſanabiles Alij infirmi ⁊incurabiles. Sani aūt non egēt medico niſi forte ad ſanitatis cōẜuationē. Sanabiles egēt adcurationē. Incurabiles nō niſi ad quādā viteꝓlōgationē. Sani ſūt viri ſancti. iſti egent medico quātū ad ſanitatis ꝯſeruationē. Non enīegēt medico quātū ad curationē a mortali peccato aut culpa. egēt aūt quātū ad ꝯẜuationē īgr̄a. Sanabiles autē ſūt pctōres penitētes. iſtiindigēt medico qͣꝫtū ad curationē culpe ⁊ qͣꝫtūad gre impetrationē. qꝛ eā non hn̄t. Incurabiles aūt nō indigēt medico qͣꝫtū ad curationemculpe. qꝛ ip̄am curationē nō reqͥrūt. indigēt tn̄qͣꝫtum ad ꝓlōgationē. ⁊ expecationē ⁊ pnīam.ẜm illd̓ Eſa. xxx. Expectat dn̄s vos vt vr̄i miſereat̉. Suꝑ qͦ dic̄ Augꝰ. Noli te neglige̓ ꝙ tedeꝰ piꝰ expectat. qꝛ quāto diutiꝰ expectaueritvt emēderꝭ. tāto grauius. iudicat ſi neglexerisSubdit̉ ī euāgelio. Eūtes diſcite qͥd ē .ſ. illd̓ qd̓ſcribit̉ Oſee. vj. Volo miſcd̓iaꝫ ⁊ nō ſacrificiūq. d. ẜm Chry. Cur accuſatꝭ me ꝙ pctōres corrigo ⁊ emēdo. gͦ deū ⁊ pr̄eꝫ incuſate? Sicut enīille vult emēdationē pctōꝝ. ſic ⁊ ego. Non enīveni vocare iuſtos ſꝫ pctōres ad pnīaꝫ. hͦ dicit
F
G
h